III SA/Gd 665/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: WSA Felicja Kajut (spr.) WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2007 r. sprawy ze skargi K. W. o wymierzenie Dyrektorowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego [...] grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2005 r. sygn. akt III SAB/Gd 19/05 w przedmiocie przydziału osobnej kwatery stałej postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca K. W. złożyła w dniu 6 sierpnia 2006r. wniosek na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, domagając się wymierzenia Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 w/w ustawy ( sprawa nosiła sygn. akt III SO/Gd 7/06). Z uzasadnienia wniosku wynikało, że skarżąca złożyła nadto skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny organowi administracji w związku z niewykonaniem wyroku sądu z dnia 10 listopada 2005r. mając na uwadze, że w aktach administracyjnych sprawy przesłanych przez organ znajdowała się skarga K. W. z dnia 10 marca 2006r. Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2006r. zarządzono rozdzielenie skarg przez wyłączenie do odrębnego rozpoznania skarg dotyczących wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 powołanej ustawy. Pismem z dnia 10 marca 2006r. K. W. wniosła skargę żądając w niej wymierzenia grzywny Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2005r. Sygn. akt III SAB/Gd 19/05. Skarżąca wniosła o ukaranie organu grzywną w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wyrokiem z dnia 10 listopada 2005r. zobowiązano organ do wydania orzeczenia w przedmiocie przydziału osobnej kwatery stałej w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w dniu 28 grudnia 2005r. otrzymała pismo z Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego w G., w którym stwierdzono, że brak jest podstaw prawnych do wydania na jej rzecz decyzji przydziału kwatery stałej położonej w [...] przy ul.[...]. W piśmie tym powołano się na fakt niepłacenia przez skarżąca czynszu za mieszkanie, jak również, że skarżąca nie przedstawiła dokumentu stwierdzającego nabycie prawa do renty wojskowej, co nie jest prawdą. Nadto organ w piśmie ponownie podnosił kwestie, które były znane już w trakcie uprzednio toczących się przed sądem administracyjnym postępowań. W dniu 29 grudnia 2005r. skarżąca ponownie zwróciła się do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego w G. oraz do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o wydanie decyzji przydziału kwatery stałej. W kolejnym piśmie organu odebranym przez skarżącą w dniu 7 lutego 2006r. skarżąca została wezwana do opuszczenia i opróżnienia zajmowanego mieszkania i przekazania go do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego w G. W pismach z dnia 8 i 10 lutego 2006r. skierowanych do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej K. W. wniosła skargę na odmowę wydania decyzji przydziału kwatery stałej, wnosząc nadto o przedstawienie przepisów prawa uzasadniających takie stanowisko organów w sprawie, jak również o anulowanie wezwania do opuszczenia przez nią kwatery stałej. W dniu 9 marca 2006r. skarżąca otrzymała pismo od Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej odpowiadające na jej pismo z dna 8 lutego 2006r. brak jest natomiast odpowiedzi na pismo z dnia 10 lutego 2006r. Skarżąca stwierdziła, że do dnia sporządzenia skargi tj. 10 marca 2006r. nie otrzymała żadnej decyzji lub postanowienia w swojej sprawie, jest natomiast nękana pismami i straszona - w jej ocenie takie działanie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] jest celowe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi organ przedstawił stan faktyczny sprawy i wyjaśnił sposób działania organów w toku toczących się od szeregu lat licznych postępowań, których przedmiotem jest sprawa przydziału K. W. osobnej kwatery stałej. Organ wskazał, że wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2005r. został przez niego wykonany w dniu 22 grudnia 2005r. W dniu 4 maja 2006r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej dokonując zwrotu akt sprawy stwierdził, że w/w pismo z dnia 22 grudnia 2005r. nie jest decyzją administracyjną i wyznaczył Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] termin do załatwienia sprawy wyznaczając go na dzień 31 maja 2006r. Mając to na uwadze organ pierwszej instancji w dniu 18 maja 2006r. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu K. W. prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w S. Po uzyskaniu od Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej informacji, że wydanie w/w decyzji nie zakończyło postępowania w sprawie przydziału kwatery stałej, decyzją z dnia 18 lipca 2006r. organ pierwszej instancji umorzył postępowanie w tej sprawie. Powołując się na powyższe organ stwierdził, że żądanie nałożenia na niego grzywny jest nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W niniejszej sprawie K. W. domaga się wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2006r. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że wyczerpała dyspozycję przepisu art. 154 § 1 cytowanej ustawy, bowiem nie wezwała organu w sposób określony ustawą do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 10 listopada 2005r. wraz z aktami sprawy wpłynęły do organu pierwszej instancji w dniu 18 stycznia 2006r. (dowód: zwrotne poświadczenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych sprawy o sygn. akt III SAB/Gd 19/05, k.180). Zatem dopiero od tej daty należało liczyć bieg wyznaczonego przez sąd 30 dniowego terminu do załatwienia sprawy i upływał on w dniu 17 lutego 2006r. Dopiero zatem po tym dniu, a przed dniem złożenia skargi, skarżącą musiałaby wezwać na piśmie organ do wykonania wyroku, a następnie złożyć skargę o ukaranie organu grzywną, co strona uczyniła w piśmie z dnia 10 marca 2006r. W tym miejscu należy jednak zauważyć, że skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który w dniu 20 marca 2006r. przekazał ją według właściwości Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziałowi Regionalnemu w G, zatem ten dzień winien być uznany za dzień złożenia przez skarżącą skargi o ukaranie organu grzywną. Pisma, które wymienia skarżąca w skardze (znajdują się one w aktach administracyjnych dołączonych do sprawy o sygn. akt III SO/Gd 7/06, z których dowód sąd postanowił przeprowadzić) w większości zostały wysłane przez skarżąca przed dniem 17 lutego 2006r. Jedynym pismem wysłanym przez skarżącą do Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] pomiędzy dniem 17 lutego 2006r. a 20 marca 2006r. jest pismo z dnia 18 lutego 2006r. Skarżąca odnosi się w nim do treści skierowanych do niej dwóch pism Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] z dnia 22 grudnia 2006r. Skarżąca wskazała na fakt posiadania przez nią orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, o braku możliwości przekwaterowania jej i dokonywanych opłatach za lokal. W końcowym fragmencie pisma skarżąca stwierdziła, że nie zgadza się z treścią pisma z dnia 22 grudnia 2005r., które dotyczyło m.in. wykonania wyroku Sądu z dnia 10 listopada 2006r.). Dokonując oceny znaczenia wyżej wymienionego pisma skarżącej, w tym zwłaszcza jego końcowego fragmentu, z uwzględnieniem treści art. 154 § 1 cytowanej ustawy, sąd stwierdził, że nie jest ono wezwaniem organu do wykonania wyroku. Jest ono tylko zajęciem przez skarżącą stanowiska w sprawie, reakcją na działanie organu, co skarżąca czyniła wielokrotnie. Przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że Sąd odrzuca skargę , jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 154 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.