II SA/Po 537/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej N. spółki z o.o. z siedzibą w P. kwotę [...],- zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ W. Batorowicz N. sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którym to postanowieniem stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] nakazującej spółce rozbiórkę śmietnika zlokalizowanego na os. [...] w S. w zbliżeniu do działki nr ew. [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż w związku z dołączonym do skargi dowodem świadczącym o tym, że odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie (zbiorowy dowód odbioru nr [...]), organ, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wydał w dniu [...] postanowienie uchylające zaskarżone postanowienie oraz decyzję rozpatrującą merytorycznie odwołanie skarżącej spółki. W związku z powyższym Wojewódzki Inspektor wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsze postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że taka sytuacja zaistnieje w szczególności w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 495 oraz wyrok NSA z 25.10.2005r., II OSK 85/05, Lex nr 188791; postanowienie WSA w Białymstoku z 19.10.2006r., II SA/Bk 526/06, Lex nr 194436). Skoro zatem organ odwoławczy korzystając z uprawnień autokontrolnych określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. zobowiązany był orzec jak punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy. /-/ W. Batorowicz