III SA/Po 791/07
PostanowienieWSA w Poznaniu2007-11-21
Skład orzekający: Maria Kwiecińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność pozostawienia wniosku bez rozpoznania, w sytuacji niedochowania terminu do uzupełnienia braków formalnych, podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, czy też strona powinna wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?Ratio decidendi
Czynność pozostawienia wniosku bez rozpoznania nie jest czynnością podlegającą odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Strona powinna wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia może wnieść skargę do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Spółdzielnia A złożyła wniosek o przyznanie dopłaty z tytułu szkód w uprawach spowodowanych suszą. Organ wezwał do uzupełnienia braków formalnych, w tym dołączenia protokołu oszacowania szkód i faktury korygującej. Spółdzielnia nie dołączyła protokołu i załączyła niepoświadczoną fakturę w wyznaczonym terminie. Organ pozostawił wniosek bez rozpoznania, pouczając o możliwości wniesienia skargi do WSA. Spółdzielnia wniosła skargę, argumentując, że niedochowanie terminu wynikało z niejednoznacznego wezwania organu. Organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni A na czynność Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie przyznania dopłaty postanawia: odrzucić skargę. /-/ M. Kwiecińska
W dniu (...) Spółdzielnia A złożyła w Agencji Rynku Rolnego Oddział Terenowy wniosek o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany dla producentów rolnych, którzy w 2006r. ponieśli szkodę w uprawach spowodowaną dotknięciem ich gospodarstw suszą. Pismem z dnia (...) wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, braków formalnych przedmiotowego wniosku, m.in. poprzez dołączenie kopii protokołu oszacowania szkód oraz faktury korygującej potwierdzonych za zgodność z oryginałem, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W odpowiedzi na wezwanie organu, wnioskodawca złożył część brakujących dokumentów, nie załączając jednakże przedmiotowego protokołu oraz załączając niepoświadczoną za zgodność fakturę. Wobec okoliczności, iż wnioskodawca nie uczynił zadość wezwaniu organu w przedmiocie uzupełnienia braków, pismem z dnia (...) organ poinformował go o pozostawieniu wniosku o przyznanie dopłaty bez rozpoznania. Jednocześnie w piśmie tym organ zawarł pouczenie, iż stronie od powyższej czynności, z powodu jej niezgodności z prawem, po uprzednim wezwaniu organu w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma, do usunięcia naruszenia prawa, przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, wnoszona za pośrednictwem Dyrektora OT ARR w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wezwania o usunięcie naruszenia.
Brakujące dokumenty w postaci protokołu oraz potwierdzonej za zgodność faktury przesłane zostały do organu wraz z pismem z dnia (...).
W odpowiedzi organ wyjaśnił, iż wniosek pozostawiony został bez rozpoznania z uwagi na niedochowanie 7 - dniowego terminu do uzupełnienia braków. Pouczył jednocześnie skarżącego, że od niniejszej czynności stronie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnoszona za pośrednictwem Dyrektora OT ARR w terminie 30 dni od doręczenia niniejszego pisma.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (...) strona skarżąca wskazała, iż niedochowanie przez nią terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku wynikało z niejednoznacznego sformułowania zawartego w wezwaniu organu administracji, co skutkowało błędną interpretacją wezwania. Podniesiono także, że opinia komisji powołanej przez wojewodę jest identyczna z protokołem komisji, do którego złożenia wzywał organ.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie w całości oraz o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko, Dyrektor OT ARR podkreślił, iż skarżąca nie złożyła brakującego protokołu w wyznaczonym terminie (co zresztą sama przyznała). Organ zakwestionował również twierdzenie, jakoby dokument w postaci opinii komisji był tożsamy z protokołem sporządzonym przez tę komisję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę z przyczyn określonych w pkt.
1) - 5) tego przepisu oraz jeśli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6).
W rozpoznawanej sprawie nie mogła zostać wniesiona do sądu administracyjnego "zwykła" skarga na czynność polegającą na pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
Wbrew stanowisku organu I instancji pozostawienie bez rozpoznania, nie jest czynnością podlegającą odrębnemu zaskarżeniu do sądu, po uprzednim wezwaniu organu do usunięciu naruszenia prawa. Zasadność pozostawienia podania bez rozpoznania strona może kwestionować w drodze skargi na bezczynność organu (por. wyrok NSA z dnia 12.05.2006r., I OSK 869/05, LEX nr 236563). W takim przypadku strona zobowiązana jest do złożenia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., dalej jako k.p.a.). Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem wszakże że, jak stanowi art. 52 § 1 omawianej ustawy, środek ten przysługiwał stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 06.07.2006r., sygn. I OSK 480/06, LEX 188512). W myśl art. 7 ust. 3 pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. 2004, Nr 42, poz. 386, z późn. zm.) organem, do którego skarżący powinien wystąpić z zażaleniem, jest Prezes Agencji.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, na skutek błędnego pouczenia przez organ, nie dopełnił wymogów art.52 § 1 p.p.s.a., ponieważ nie wystąpił z zażaleniem do Prezesa Agencji na niezałatwienie sprawy w terminie. Za takie zażalenie, w opinii sądu, nie można uznać bowiem pisma strony skarżącej z dnia (...). Jego treść nie wskazuje, że skarżący zarzuca organowi przekroczenie terminu do załatwienia sprawy. Ponadto należy podkreślić, iż niedopuszczalność skargi, z powodu niewniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do Prezesa Agencji, nie powoduje ujemnych skutków dla strony skarżącej, nie pozbawia jej bowiem prawnej możliwości wniesienia takiego zażalenia.
W związku z niezachowaniem trybu, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a., skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a., orzekł jak w sentencji.
/-/ M. Kwiecińska
K.P.d
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło