I SA/Łd 1138/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Piotr Kiss, Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Protokolant asystent sędziego Agata Brolik-Appel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi [...] Szkolnego Związku Sportowego w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji udzielonej z budżetu województwa oddala skargę SA/Łd 1138/06 UZASADNIENIE W dniu [...]decyzją nr [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2000 r. Dz. U. nr 98 póz. 1071 ze zm.), art. 93 a ust. 1 oraz 93 ust. 1 pkt 1, ust. 5 i 6, w związku z art. 129 a ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (t.j. z 2003 r. Dz. U. nr 15, póz. 148 ze zm.), Marszałek Województwa [...] ustalił kwotę 7.545,47 zł, podlegającą zwrotowi przez [...] Szkolny Związek Sportowy, z tytułu wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem dotacji pochodzącej z budżetu Województwa [...] na realizację zadań określonych w umowie [...]z dnia 31 marca 2000 r. zawartej pomiędzy Województwem [...] a Szkolnym Związkiem Sportowym w Ł., oraz odsetki w kwocie 8.118,90 zł. od tej dotacji, naliczone od dnia przekazania dotacji, czyli od dnia 15 grudnia 2000 r. do dnia wydania decyzji. Podstawą decyzji były następujące ustalenia i wnioski: Umową nr [...]z dnia 31 marca 2000 r., przyznano Szkolnemu Związkowi Sportowemu w Ł. (obecna nazwa[...] Szkolny Związek Sportowy) dotację w wysokości 110.000 zł. na dofinansowanie organizacji przygotowań i uczestnictwa w wojewódzkich, ponadregionalnych, ogólnopolskich imprezach sportowych w dyscyplinach dotyczących Igrzysk Młodzieży Szkolnej, Gimnazjady, Licealiady, zawodów i turniejów, szkolenia młodzieżowych organizatorów turystyki, kosztów obsługi zadania-, zgodnie z wnioskiem skarżącego. Aneksem nr 2 sporządzonym w dniu 17 lipca 2000 r., zwiększono dotację do kwoty 148.000 zł. Umowa obowiązywała od 1 stycznia do 30 grudnia 2000 r. W trakcie kontroli dokumentów źródłowych, potwierdzających wykorzystanie dotacji, stwierdzono wydatkowanie następujących kwot niezgodnie z przeznaczeniem, określonym w umowie [...] oraz we wniosku o dotację: kwoty 2.755 zł, którą pokryto ze środków dotacji naliczenie zakładowego funduszu świadczeń socjalnych pomimo, iż we wniosku takich wydatków nie przewidziano, kwoty 3.000 zł., za którą zakupiono w A w dniu 20 grudnia 2000 r. ze środków dotacji bony towarowe dla 4 pracowników biura i 2 działaczy (o wartości po 500 zł. za osobę) pomimo, iż we wniosku takich wydatków nie przewidziano, oraz kwoty 1.790,47 zł, którą wpisano do rozliczenia za III kwartał 2000 r. W czasie kontroli ustalono, że dwie faktury, które były podstawą przyjęcia do magazynu, zostały wystawione przez PPHU B w Ł. w dniach 22 listopada 1999 r. i 2 grudnia 1999 r., czyli przed okresem obowiązywania umowy. Środki uzyskane z dotacji w oparciu o umowę [...] nie zostały więc wykorzystane zgodnie z umową. Organ zaznaczył, że zadania określone w umowie stanowią katalog zamknięty. Zarówno umowa jak i podpisany aneks nie przewidują jego zmian. Od decyzji organu l instancji [...] Szkolny Związek Sportowy wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., wnioskując o jej uchylenie.. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu l instancji. Stwierdził, że sposób wykorzystania kwoty dotacji określony jest w postanowieniach umowy poprzez odniesienie do wniosków i załączników. Z realizacją zaś określonych zadań skorelowany jest obowiązek sfinansowania ich. Zdaniem skarżącego umowa nie zawiera postanowień w zakresie procedury wydatkowania przekazanych środków. Wszystkie zadania określone umową zostały wykonane. Jeżeli więc zadania będące przedmiotem umowy zostały wykonane przy wykorzystaniu przekazanej dotacji, to twierdzenia zawarte w decyzji są niezasadne. Skarżący podniósł również, że stanowisko, że dotacja wykorzystana została niezgodnie z umową nie jest poparte żadnymi dowodami, ponieważ za takowe nie można uznać protokołu kontroli, zawiera on bowiem jedynie ocenę wykonania umowy. W dniu 16 stycznia 2006 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 93 a ust. 1, 93 ust. 1, 5 i 6 w związku z art. 129 a ustawy o finansach publicznych oraz art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, decyzją nr K.O.76/06, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że ustalenie w niniejszej sprawie, czy dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, musi nastąpić w świetle postanowień umowy z dnia 31 marca 2000 r. nr 3/2000/S, której przedmiotem było "dofinansowanie organizacji przygotowań i uczestnictwa w wojewódzkich, ponadregionalnych, ogólnopolskich imprezach sportowych w dyscyplinach dotyczących Igrzysk Młodzieży Szkolnej, Gimnazjady, Licealiady, zawodów i turniejów, szkolenie młodzieżowych organizatorów turystyki, koszty obsługi zadania - zgodnie z wnioskiem". We wniosku w części dotyczącej opisu zakresu rzeczowego zadania wskazano, że dotacja będzie obejmować "dofinansowanie zawodów sportowych: przejazdy, wynajem obiektów sportowych, zakup nagród, ekwiwalenty sędziowskie, opłaty startowe, sprzęt sportowy, wyżywienie i zakwaterowanie, koszty obsługi zadania: wynagrodzenie, czynsz, telefony, materiały biurowe i do obsługi kserokopiarki, znaczki pocztowe, koperty, ryczałt samochodowy, delegacje służbowe". Termin realizacji zadania określono w umowie na okres 1 stycznia - 31 grudnia 2000 r. Organ uznał, że kwestia sporna w sprawie - prawidłowość wykorzystania części dotacji - sprowadza się do odpowiedzi na pytania, czy odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych mógł być pokryty środkami z dotacji, czy zakup bonów towarowych dla pracowników biura i działaczy mógł być pokryty środkami z dotacji oraz czy prawidłowo wydatkowano kwotę z dotacji na pokrycie zobowiązań sprzed daty obowiązywania umowy. Kolegium oceniło, iż odpowiedź na każde z tych pytań jest negatywna. Nie sposób podzielić wyrażonego w odwołaniu poglądu, że fundusz jest tworzony ze środków nierozerwalnie związanych z wynagrodzeniem, pracowników. Z ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych wynika bowiem, że fundusz tworzy się z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych. Wysokość odpisu zależy od przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, lub w drugim półroczu roku poprzedniego. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej stanowi więc jedynie punkt odniesienia przy ustalaniu wysokości odpisu. Ustawy, odpisy i zwiększenia obciążają koszty działalności pracodawcy. Zdaniem organu dowodzi to, że odpisu na fundusz nie można zakwalifikować jako wartości stanowiącej składnik wynagrodzenia, lub nierozerwalnie związanej z wynagrodzeniem, nie można zatem uznać, że wskazany we wniosku o dotację zakres rzeczowy zadania pod nazwą "wynagrodzenia" obejmował pokrycie środkami dotacji wypłaty z funduszu świadczeń socjalnych. Podobnie należy zakwalifikować zakup bonów towarowych ze środków dotacji z przeznaczeniem ich dla pracowników biura i działaczy związkowych. Bony mogły mieć bowiem różny charakter. Z akt sprawy wynika, że zostały one przyznane przez Prezesa Związku jako nagrody pracownicze. Kolegium zauważyło jednak, że nagrody, podobnie jak odpisy na fundusz, również nie wchodzą w zakres wynagrodzenia, są one bowiem dobrowolnym, całkowicie uznaniowym przysporzeniem majątkowym pracodawcy na rzecz pracownika ponad obowiązek wynikający z umowy o pracę, nie mogły więc być pokryte środkami z dotacji. Odnośnie zaś kwestii zapłaty ze środków dotacji za zobowiązanie powstałe przed datą zawarcia umowy o dotację, Kolegium podzieliło pogląd organu l instancji, że takie zadysponowanie środkami dotacji pozostaje w sprzeczności z umową, gdyż środki dotacji mają "znaczony" charakter i - zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 27 sierpnia 2003 r., III SA 759/03 - z dotacji przeznaczonej na dany rok można sfinansować jedynie wydatki związane z rokiem, na który została udzielona; nie jest natomiast możliwe sfinansowanie z tej dotacji wydatków związanych z rokiem poprzednim. Analizując zmianę stanu prawnego wprowadzoną do ustawy o finansach publicznych ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz ustawy o uruchamianiu środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. Nr 93, poz. 890), polegającą na nadaniu art. 93 nowego brzmienia (o treści obowiązującej w dacie orzekania przez organ pierwszej instancji) oraz na dodaniu art. 93a i art. 129a, Kolegium uznało, że od 1 maja 2004 r. określenie przypadających do zwrotu dotacji, udzielonych na mocy umów zawartych przed tą datą, następuje w drodze decyzji, z tym, że ocena wykorzystania dotacji musi nastąpić z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w dacie zawarcia umowy o dotację. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.,[...] Szkolny Związek Sportowy wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., zaskarżając decyzję w całości, zarzucając jej - w części dotyczącej kwoty 2.755 zł. - naruszenie przepisów postępowania - art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 19 ustawy z dnia 19 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych w zw. z art. 127 § 2 k.p.a. i art. 1 ust. 1 ustawy o SKO w zw. z art. 128 k.p.a. oraz art. 3 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych - poprzez nie wyjaśnienie podstawy faktycznej decyzji w zakresie w jakim SKO dokonało interpretacji przepisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych ograniczając ją jedynie do przepisów art. 5 i 6, pomijając tym samym badanie zgodności stanu faktycznego z innymi przepisami ustawy, w tym z przepisem art. 3, błędną interpretację przepisów umowy z dnia 31 marca 2000 r. nr [...] w części dotyczącej kosztów planowanego zadania poprzez błędną interpretację zapisu "koszty obsługi zadania: wynagrodzenie" i bezpodstawne uznanie, że zapis ten jest terminem który należy rozumieć bardzo ściśle, tzn. wyłącznie w zakresie prawa pracy, oraz naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 3 ust. 4 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych i jego niezastosowania w brzmieniu obowiązującym w okresie realizacji umowy, zaś w części dotyczącej kwoty 3.000 - naruszenie przepisów postępowania -art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 19 ustawy o SKO w zw. z art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, oraz z art. 105 kodeksu pracy, poprzez oparcie rozstrzygnięcia w tym zakresie o regulację, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2003 r., podczas gdy należało zastosować przepisy obowiązujące w dacie wydania umowy, tj. w 2000 r. oraz nie przytoczenie przepisów prawa, odnoszących się do kwestionowanych nagród pracowniczych, błędną interpretację zapisów umowy nr [...] w zw. z art. 105 kodeksu pracy i błędne przyjęcie, że niedopuszczalne jest stosowanie w niniejszym stanie faktycznym art. 105 kodeksu pracy, podczas gdy postanowienia umowy nie wyłączały możliwości jej realizacji poprzez zaangażowanie pracowników dotowanego, a jeśli tak, to do relacji pomiędzy dotowanym a jego pracownikami należało stosować kodeks pracy obowiązujący w 2000 roku, także przepis art. 105. Skarżący podniósł, że zapisy umowy nie ograniczają również przyznawania pracownikom dotowanego gratyfikacji, noszących cechy uznaniowe. W części dotyczącej kwoty 1.790,47 zł, skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania - art. 107 § k.p.a. w zw. z art. 19 ustawy o SKO, w zw. z art. 127 § 2 k.p.a. - poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia w zakresie w jakim SKO utrzymało w mocy decyzję zobowiązującą skarżącego do zwrotu kwoty 1790,47 zł., a zamiast tego powołanie interpretacji przepisów dokonanych przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 sierpnia 2003 roku. Ponadto skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego a także wstrzymanie wykonania decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, bowiem organy administracji rozpatrujące niniejszą sprawę nie naruszyły ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów procesowych w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na treść decyzji. W związku ze zmianami ustawy z dnia 6 listopada 1998 r. o finansach publicznych, jakie następowały pomiędzy okresem, w którym zawarto umowę o dotację, a momentem wydawania decyzji będącej rezultatem kontroli wykorzystania dotacji, należało określić, w jaki sposób i w jakiej formie organ kontrolujący określa kwotę dotacji podlegającą zwrotowi przez dotowanego oraz według jakich kryteriów ocenia, czy dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem. Kolegium prawidłowo określiło, że ocena wykorzystania dotacji powinna być dokonana na podstawie przepisów obowiązujących w chwili zawierania umowy o dotację. Mające podstawowe w tej mierze znaczenie przepisy o charakterze materialnoprawnym t.j. art. 118 w zw. z art. 71 § 2 ustawy o finansach publicznych wskazywały, że określenie kwoty dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, przeznaczonej na cele publiczne związane z realizacją zadań tej jednostki, następuje w umowie zawieranej pomiędzy dotującą jednostką, a dotowanym. W umowie tej powinno się znaleźć przede wszystkim określenie zleconego zadania, termin jego wykonania oraz kwota dotacji i tryb jej płatności. Kontrola wykorzystania dotacji zgodnie z przeznaczeniem polega zatem na kontroli wykonania przez dotowanego umowy o udzielanie dotacji. Kolegium zasadnie stwierdziło także, że od dnia 30 kwietnia 2004 r. w związku ze zmianami w ustawie o finansach publicznych przepisów proceduralnych, wprowadzającymi tryb decyzyjnego określania zwrotu dotacji, ten właśnie tryb należało stosować do określenia zwrotu dotacji udzielonej wcześniej. Powyższe wnioski organu odwoławczego nie zostały zakwestionowane przez stronę skarżącą. Skarżący nie zgadza się natomiast ze stwierdzeniem, że część dotacji została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, określonym w umowie o dotację, a w konsekwencji powinna być zwrócona. Z treści umowy o dotację z dnia 31 marca 2000 r. wynika m.in., że dotacja została udzielona na dofinansowanie organizacji przygotowań i uczestnictwa w wojewódzkich, ponadregionalnych, ogólnopolskich imprezach sportowych dotyczących Igrzysk Młodzieży Szkolnej, Gimnazjady, Licealiady, zawodów i turniejów, szkolenia młodzieżowych organizatorów turystyki, obsługi finansowo-księgowej zadania – zgodnie z wnioskiem. Umowa o dotację w zakresie określenia zadań, które zobowiązany jest wykonać dotowany jest więc sformułowana ogólnie ale odesłanie do wniosku o dotację oznacza, że zapisy zawarte w tym wniosku stają się częścią obowiązującej umowy. Strony umowy konstruując jej treść odwołały się do treści wniosku, w którym w sposób bardziej precyzyjny określono zakres rzeczowy zadania, termin jego realizacji i kwoty dotacji przeznaczone na poszczególne zadania cząstkowe. Zakresem rzeczowym dotacji objęto zarówno wydatki przeznaczone bezpośrednio na organizację imprez sportowych np. wynajem obiektów sportowych, zakup sprzętu sportowego, jak i na obsługę administracyjną zadania np. wynagrodzenia, materiały biurowe. W ocenie Sądu organy prawidłowo przyjęły, że naliczenie 2.755,00 zł na ZFŚS nie mieści się w zakresie wydatków, które zgodnie z umową mogły być pokrywane dotacją. We wniosku o dotację wskazano, że może być ona przeznaczona na obsługę administracyjno-księgową zadania, a w tym na wynagrodzenie. Wykładnia pojęcia "wynagrodzenie" przy jednoczesnym wskazaniu, że jest to składnik kosztów administracyjno - księgowych oznacza, że chodzi o wynagrodzenie osób – pracowników dotowanego. Odpisy na ZFŚS nie są składnikiem wynagrodzeń pracowników. Żaden element umowy nie wskazuje na to, że pod pojęciem "wynagrodzenie" strony rozumiały także odpisy na ZFŚS. Nie naruszając treści umowy o dotację dotowany mógł z kwoty dotacji pokrywać wszelkie elementy wynagrodzenia swoich pracowników (płace zasadnicze, dodatki funkcyjne i stażowe), ale nie mógł finansować wydatków związanych z zatrudnianiem pracowników lecz nie mieszczących się w zakresie pojęcia "wynagrodzenie". Dotacje pochodzą ze środków publicznych a sposób ich wykorzystania jest pod szczególną kontrolą. Dotujący jest zatem zobowiązany do kontrolowania wydatkowania dotacji, a dotowany zobowiązany jest do przeznaczania otrzymanych dotacji tylko na zadania określone w umowie o dotację. Skoro w umowie (poprzez odesłanie do wniosku o dotację) wyszczególniono grupy możliwych do sfinansowania dotacjami wydatków, to było to wiążące dla stron umowy. A zatem nie jest wystarczające wskazanie, że wydatek jest jakoś powiązany z organizacją imprez sportowych wskazanych w umowie. Dotacją mogły być pokrywane tylko wydatki określone w umowie. Zauważyć przy tym należy, że umowa przewidywała możliwość zmiany jej treści (§ 9), co mogło nastąpić w formie aneksu). Oceny tej nie zmienia fakt, że odpisy na ZFŚS były obowiązkowe, bowiem strony umowy nie ustaliły możliwości pokrywania dotacją wszelkich wydatków związanych z zatrudnianiem pracowników. Wyraźnie wskazano na wynagrodzenia. Zarzut błędnej interpretacji umowy nie został przez stronę skarżącą uzasadniony. Uzasadnieniem takim nie może być fakt istnienia obowiązku dokonywania przez pracodawcę odpisów na ZFŚS lub roszczeniowy charakter świadczeń urlopowych. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest analizowanie związku odpisów na ZFŚS z wynagrodzeniami pracowników. Taki związek oczywiście istnieje ale nie zmienia to faktu, że odpisy takie, jak też świadczenia urlopowe, nie są wynagrodzeniami. Tym samym nie jest uzasadniony zarzut nie uwzględnienia przez organy art. 3 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.). Nie jest też uzasadniony zarzut podniesiony w pkt II skargi. Kolegium ustaliło, że bony towarowe zakupione ze środków dotacji zostały przyznane przez Prezesa Związku jako nagrody pracownicze. Nagrody takie nie są jednak składnikami wynagrodzenia pracowniczego. Mają inny charakter. W tym zakresie można więc powtórzyć powyższe rozważania, że użycie we wniosku o dotację pojęcia "wynagrodzenie" przy jednoczesnym wskazaniu, że jest to składnik kosztów administracyjno-księgowych oznacza, że chodzi o wynagrodzenie osób-pracowników dotowanego. Strona skarżąca nie wykazała, że pojęcie to strony umowy traktowały inaczej. Skarżący ma rację, że zapisy umowy nie ograniczały możliwości przyznawania przez dotowanego gratyfikacji uznaniowych dla swoich pracowników. Jest to oczywiste ale nie oznacza, że z umowy wynikała możliwość pokrywania z dotacji tych gratyfikacji. Zarzut naruszenia art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zmianie niektórych innych ustaw jest o tyle niezasadny, że SKO przepisu tego nie stosowało. Na podstawie materiału zgromadzonego w sprawie ustaliło bowiem, że sporne bony zostały potraktowane jako nagrody pracownicze. Kolegium trafnie ustaliło podstawę faktyczną i prawną rozstrzygnięcia w zakresie wydatkowania niezgodnie z przeznaczeniem także kwoty 1.790,47 zł., chociaż uzasadnienie organu jest w tej mierze dość lakoniczne. Jednakże stwierdzenie organu odwoławczego, że "podziela pogląd organu pierwszej instancji" oczywiście oznacza, że organ drugiej instancji uznaje za trafne i przyjmuje za własne poczynione przez Marszałka Województwa [...] ustalenia faktyczne i uznaje za prawidłowe zastosowanie wskazanych w decyzji przepisów prawa. Powołane w decyzji SKO orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ma być jedynie dodatkowym argumentem potwierdzającym zasadność rozstrzygnięcia. W decyzji organu pierwszej instancji wskazano natomiast dlaczego sporna kwota nie może być uznana za wydatkowaną zgodnie z umową o dotację. Trafnie wyjaśniono, że wydatek ten nie był poniesiony na realizację zadań określonych w umowie nr 3/2000/S. Umowa obowiązywała w okresie pierwszego całego 2000 r. i z jej treści znajdującej uzupełnienie i rozwinięcie we wniosku o dotację wynika, że zadanie miało być zrealizowane w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2000 r., co oznacza, że w tym czasie powinny się odbywać dotowane imprezy sportowe. Oczywistym jest więc, że zapłata faktur za okres wcześniejszy nie jest wydatkiem na organizację imprezy w 2000 r. Z umowy nie wynika przecież, że dotacje zostały przekazane na zapłatę rachunków otrzymanych przez dotowanego w okresie obowiązywania umowy ale na konkretne wydatki ponoszone na imprezy organizowane w okresie czasu wskazanym w umowie. W decyzjach organów obu instancji została wskazana podstawa prawna rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).