II SA/Po 225/04

WyrokWSA w Poznaniu2004-09-03

Skład orzekający: Jolanta Szaniecka, Aleksandra Łaskarzewska, Edyta Podrazik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Rada Gminy ma kompetencje do podjęcia uchwały o odmowie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków, czy też jej kompetencje ograniczają się wyłącznie do zatwierdzenia tych taryf?
Ratio decidendi
Kompetencje Rady Gminy w zakresie taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków ograniczają się wyłącznie do zatwierdzenia tych taryf. Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków nie przyznaje Radzie Gminy uprawnień do podjęcia uchwały o odmowie zatwierdzenia taryf, co wynika z wykładni gramatycznej i celowościowej przepisów, a także zasady praworządności.
Stan faktyczny
Rada Miejska w P. uchwałą nie zatwierdziła taryf za wodę i ścieki, mimo że zostały obliczone prawidłowo, ze względu na sytuację ekonomiczną mieszkańców. Wojewoda W. orzekł o nieważności tej uchwały, uznając, że Rada nie miała podstaw do odmowy zatwierdzenia. Gmina P. złożyła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, twierdząc, że Wojewoda nie miał kompetencji do kwestionowania uchwały Rady. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody W.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr.sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 września 2004r. sprawy ze skargi Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie nie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków o d d a l a s k a r g ę. /-/ E.Podrazik /-/ J.Szaniecka /-/ A.Łaskarzewska Dnia [...] grudnia 2003r Rada Miejska w P. uchwałą Nr [...], powołując się na art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym, art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków, nie zatwierdziła załączonych do uchwały taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków na terenie Miasta i Gminy P., przedłożone przez Przedsiębiorstwo Komunalne spółka z o.o. w P. W uzasadnieniu wywiedziono, że przedstawione taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków są obliczone prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi zasadami kalkulacji. Jednak nie mogły zostać zatwierdzone z uwagi na obecną sytuację ekonomiczna społeczeństwa. Ich wysokość spowodowałaby jego zubożenie. Wojewoda W. w wydanym rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia [...] stycznia 2004r. orzekł o nieważności uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] grudnia 2003r. w sprawie nie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków ze względu na istotne naruszenie prawa. W ocenie Wojewody argument, iż wnioskowane taryfy są za wysokie nie jest wystarczający, by odmówić ich zatwierdzenia. Rada nie może bowiem z dowolnych przyczyn odmówić zatwierdzenia taryf, gdyż wówczas nie miałyby sensu przepisy zobowiązujące organ wykonawczy gminy do sprawdzenia, czy opracowane zostały zgodnie z regulacjami ustawy, celowością ich ponoszenia. Skoro zatem, w wyniku sprawdzenia, uznano owe taryfy za zgodne z prawem, to niedopuszczalne było podjęcie uchwały o odmowie zatwierdzenia. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła Gmina P. Zażądała uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody. W ocenie skarżącej, Wojewoda nie miał kompetencji, by uznać, iż Rada Miejska nie była uprawniona do podjęcia uchwały i nie zatwierdzenia stawek. Przepisy prawa dawały mu jedynie podstawę do zbadania, czy Rada Miejska miała prawo, wynikające z ustawy o zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków, do zatwierdzenia stawek. Wojewoda W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując w całej rozciągłości wyrażone wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Przepis art. 24 ust. 10 ustawy z dnia 07 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków stanowi, co następuje: - taryfy podlegają zatwierdzeniu w drodze uchwały rady gminy, - przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w terminie 70 dni przed planowaną datą wejścia taryf w życie przedstawia radzie gminy wniosek o ich zatwierdzenie., - rada gminy zatwierdza taryfy w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku, - do wniosku o zatwierdzenie taryfy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne dołącza szczegółową kalkulację cen i stawek opłat oraz aktualny plan, o którym mowa w art. 21 ust. 1, - wójt (burmistrz) sprawdza, czy taryfy i plan o którym mowa w art. 21 ust. 1 zostały opracowane zgodnie z przepisami ustawy i weryfikuje koszty, o których mowa w art. 20 ust. 4 pkt 1 pod względem celowości ich ponoszenia, - Rada Gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla jednej, wybranych lub wszystkich taryfowych grup odbiorców usług. Dopłatę gmina przekazuje przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu. - przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ogłasza zatwierdzone taryfy w miejscowej prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w terminie 7 dni od dnia podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 1 - jeżeli Rada Gminy nie podejmie uchwały w terminie 45 dni wchodzą one w życie po upływie 70 dni od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie taryf określonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne - przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ogłasza w miejscowej prasie taryfy, o których mowa w ust. 8 w terminie 7 dni przed dniem wejścia ich w życie. Taryfy obowiązują przez rok. Wykładnia gramatyczna powyższego przepisu przesądza, zdaniem Sądu, o kompetencjach Rady Gminy jedynie w zakresie stanowienia uchwał o zatwierdzeniu taryf. Oznacza to, że rada nie jest władna podjąć uchwały o odmowie zatwierdzenia taryf. Powyższe pozostaje w zgodzie z konstytucyjną zasadą praworządności. Organ samorządu terytorialnego wydając akt normatywny musi mieć upoważnienie ustawowe (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Upoważnienie nie może być dorozumiane. Skoro zatem przepis ustawy z dnia 07 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2001r. Nr 72poz. 747) zawiera postanowienia kompetencyjne w zakresie zatwierdzenia taryf (art. 24 ust. 3) to zgodnie z powyższą zasadą nie sposób wywieść z niego uprawnień do wydania uchwał o odmowie ich zatwierdzenia. Za powyższą wykładnią przemawiają też pozostałe postanowienia przepisu art. 24 cytowanej ustawy, w szczególności ust. 8, który reguluje następstwa nie podjęcia uchwały przez radę gminy. Identyczne stanowisko prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 09 września 2003r. (sygn. akt II SA/Lu 1040/03). Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż uchwała Rady Miejskiej w P. z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] pozostaje w sprzeczności z przepisami ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków, w szczególności z art. 24 ust. 3, ust. 8. Stwierdzić należało zatem jej nieważność w oparciu o art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.). Za odpowiadające prawu, w tym zacytowanym wyżej przepisom, Sąd uznał więc rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2004r. Nr [...] i dlatego orzekł jak w sentencji (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153 poz. 1270). /-/ E.Podrazik /-/ J.Szaniecka /-/ A.Łaskarzewska MarK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło