I SA/Gl 536/04
WyrokWSA w Gliwicach2005-02-09
Skład orzekający: Ewa Karpińska, Anna Wiciak, Beata Kalaga-Gajewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy może ustalić dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług na podstawie art. 27 ust. 6 ustawy o VAT i podatku akcyzowym, jeśli wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję wymiarową dotyczącą rozliczenia tego podatku za dany okres, uznając deklarację podatkową za prawidłową?Ratio decidendi
Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję wymiarową dotyczącą rozliczenia podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r., uznając deklarację VAT-7 złożoną przez skarżącą Spółkę za prawidłową, to w sprawie nie wystąpiła przesłanka określona w art. 27 ust. 6 ustawy o VAT i podatku akcyzowym. W konsekwencji, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe, również podlega uchyleniu.Stan faktyczny
Spółka złożyła deklarację VAT-7 za styczeń 2002 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia oraz odmowę zwrotu różnicy podatku. Naczelnik Urzędu Skarbowego zakwestionował prawidłowość odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT za zakup klatek walcowniczych i ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, domagając się uchylenia decyzji i zwrotu kosztów, kwestionując zasadność odliczenia podatku naliczonego.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. i zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę zwrotu kosztów postępowania sądowego, stwierdzając jednocześnie, że decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska (spr.) Sędziowie NSA Anna Wiciak Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska Protokolant Anna Charchuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2005 r. przy udziale – sprawy ze skargi Zakładu A Sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług - uchyla zaskarżoną decyzję, - zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, - stwierdza, że decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Zakład A Sp. z o.o. w Z., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. w kwocie [...] zł. W podstawie prawnej powołał art. 233 § 1 pkt 1 i art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. określił w podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł do przeniesienia na następny miesiąc oraz odmówił dokonania zwrotu różnicy podatku w kwocie [...] zł. Rozstrzygnięcie to było wynikiem zakwestionowania prawidłowość odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT z dnia [...] r. wystawionej przez PPUH B Sp. z o.o. w Z. dokumentującej transakcję zakupu dwóch klatek walcowniczych (wartość netto [...] zł, podatek [...] zł). Doszło zatem do wystąpienia przesłanki określonej w art. 27 ust. 6 ustawy podatkowej, co uzasadnia ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zawyżenia.
Organ odwoławczy nie uznał argumentów odwołania, które skupiały się na zasadności wydania ponownej decyzji w sprawie, mimo że została wniesiona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję kasacyjną organu odwoławczego i zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji.
W skardze z dnia [...] r. skarżąca Spółka wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu powtórzyła argumentację podnoszoną w postępowaniu odwoławczym, a nadto wskazała na spełnienie wszystkich wymogów określonych w art. 19 ustawy podatkowej umożliwiających odliczenie podatku naliczonego od zakupionych klatek walcowniczych. Treść skargi odniosła do kwestii związanych z odmową dokonania zwrotu różnicy podatku, nie formułując żadnych zarzutów dotyczących ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodał też, iż zawyżenie w deklaracji VAT-7 kwoty różnicy podatku do zwrotu na rachunek bankowy musiało skutkować ustaleniem dodatkowego zobowiązania w tym podatku na podstawie art. 27 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej wnosił jak w skardze, akcentując, iż w opinii organów podatkowych była to sprzedaż wymuszona, przy czym biegły nie określił w swojej opinii definicji tego pojęcia, jak również metody wyceny. Dodał, że ważna jest w sprawie cena spornych klatek, którą kształtują warunki sprzedawcy i nabywcy, cenę ustalał sprzedawca a skarżąca uznała, że klatki o tej wartości są jej niezbędne do działania. Zauważył, iż sprzedawca odprowadził podatek od tej transakcji, a zatem ingerencja organów podatkowych była bezzasadna, bowiem nie chodziło o zaniżenie ceny. Pełnomocnik organu odwoławczego wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie jednak z innych przyczyn niż w niej naprowadzonych.
Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności zaakcentować trzeba, iż zaskarżona decyzja została wydana w efekcie określenia w podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł do przeniesienia na następny miesiąc oraz odmowy dokonania zwrotu różnicy podatku w kwocie [...] zł. W tym przedmiocie Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję z dnia [...] r. nr [...], która również była przedmiotem skargi. Wyrokiem z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt I SA/Gl 535/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję wymiarową dotyczącą rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r., co oznacza, iż uznał za prawidłową deklarację VAT-7 złożoną przez skarżącą Spółkę za styczeń 2002 r.. W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka określona w art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), a zatem zaskarżoną decyzję również należało uchylić.
Tak więc Sąd – działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę uwzględnił i zaskarżoną decyzję uchylił, orzekając zarazem, że decyzja ta nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło