I OSK 1789/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie NSA Jolanta Rajewska Małgorzata Borowiec (spr.) Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 września 2006 r. sygn. akt II SO/Lu 36/06 w sprawie z wniosku T. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi T. W. na bezczynność tego organu postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 20 września 2006 r. sygn. akt II SA/Lu 36/06, wymierzył Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. grzywnę w kwocie 500 zł za nieprzekazanie Sądowi skargi T. W. na bezczynność organu. Postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. T. W. wnioskiem z dnia 21 sierpnia 2006 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. z tytułu nieprzekazania jej skargi z dnia 17 lipca 2006 r. na bezczynność tego organu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w odpowiedzi na wniosek wniosło o jego oddalenie. W uzasadnieniu przedstawiono tok administracyjny szeregu postępowań prowadzonych m.in. z wniosku skarżącej, a odnoszących się do kwestii związanych z żądaniami przyznania jej świadczeń z pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ustawą Ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wyjątkowo, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zatem, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, podstawowym obowiązkiem każdego organu administracji jest jej przekazanie sądowi. W razie naruszenia tego obowiązku, a także w celu zdyscyplinowania organów administracji sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu danemu organowi grzywny (art. 55 §1 ustawy Ppsa). Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, iż do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w dniu 17 lipca 2006 r. wpłynęła skarga T. W. na bezczynność tego organu w sprawie rozpoznania jej zażalenia złożonego w trybie art. 37 kpa na bezczynność Kierownika GOPS w N.. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. nie przesyłając tej skargi do sądu administracyjnego naruszyło wskazany wyżej przepis, poprzez zaniechanie nadania skardze biegu określonego w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto Sąd pierwszej instancji wskazał, że w sprawie nie zachodzi również przypadek autokontroli, o którym mowa w przepisie art. 54 § 3 ustawy Ppsa, gdyż do dnia wydania postanowienia organ nie przekazał do sądu skargi T. W. z dnia 17 lipca 2006 r. Dodatkowo Sąd zaznaczył, iż przedmiotem niniejszego postępowania sądowego jest wyłącznie analiza, czy organ uczynił zadość obowiązkowi ustawowemu określonemu w przepisie art. 54 § 2 ustawy Ppsa, czy też nie. Zatem na ocenę zasadności wniosku nie mają wpływu ani argumenty merytoryczne odnoszące się do skargi (te mogą być rozpoznane tylko po skutecznym wniesieniu skargi do sądu), ani też inne okoliczności, jak choćby dotyczące formalnego przebiegu danej sprawy administracyjnej. W tej sytuacji, wobec stwierdzenia naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie przepisu art. 55 §1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy Ppsa, wymierzył temu organowi grzywnę. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. i powołując jako podstawę art. 173 § 1 i art. 174 pkt 2 w związku z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o łączne rozpoznanie wniosku T. W. ze sprawą zawisłą przez Sądem pierwszej instancji o sygn. akt II SA/Lu 615/06. W motywach skargi kasacyjnej podało, że skarga T. W. z dnia 17 lipca 2006 r. - oryginał, została przekazana wraz z odpowiedzią na skargę z dnia 13 lipca 2006 r.(błędnie określono 2007 r.) znak: [...] na decyzję Kolegium z dnia [...] znak: [...] i aktami tej sprawy. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 19 lipca 2006 r. - sygn. akt WSA Lublin II SA/Lu 615/06 i znajduje się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie w aktach ww. sprawy od 19 lipca 2006 r. Uzasadnieniem przesłania tej skargi przy ww. sprawie jest to, iż bezpośrednio dotyczy ona sprawy i z akt tej sprawy wynika jej całkowita bezzasadność. Ponadto Sąd nie domagał się uzupełnienia odpowiedzi na skargę w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 615/06. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki normatywne określa § 2 art. 183. Ponieważ w niniejszej sprawie przesłanki nieważności nie występują, Sąd drugiej instancji rozpoznał sprawę w granicach zakreślonych zarzutem skargi kasacyjnej art. 174 pkt 2 w związku z art. 55 § 1 ustawy Ppsa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten jest bezzasadny. Z akt sprawy wynika bowiem, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., decyzją z dnia [...] [...] uchyliło decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania T. W. zasiłku okresowego i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W dniu 26 czerwca 2006 r. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., skargę nazwaną "zażaleniem". Skarga ta wraz z odpowiedzią z dnia 13 lipca 2006 r. i aktami sprawy została przekazana do Sądu pierwszej instancji w dniu 19 lipca 2006 r. sygn. akt II SA/Lu 615/06. Analiza odpowiedzi na skargę wskazuje, że organ odwoławczy uznał, że w tej sprawie - skarżąca przedmiotem zaskarżenia uczyniła powołaną wyżej decyzję Kolegium z dnia [...] [...] ale jednocześnie wyjaśnił, że organ pierwszej instancji nie jest bezczynny, gdyż decyzję otrzymał w dniu 19 czerwca 2006 r. Natomiast w ocenie T. W. jej skarga z dnia 26 czerwca 2006 r. nazwana "zażaleniem" dotyczyła bezczynności organu pierwszej instancji, który po przekazaniu mu decyzji SKO z dnia [...] nie rozpoznał sprawy merytorycznie. W związku z tym w dniu 17 lipca 2006 r. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., skargę skierowaną do Sądu administracyjnego na bezczynność tego organu w sprawie rozpoznania jej zażalenia z dnia 26 czerwca 2006 r. złożonego w trybie art. 37 kpa na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N.. Z uwagi na to, że skarga ta nie została przez organ przekazana do Sądu, T. W. w dniu 21 sierpnia 2006 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniosek o wymierzenie organowi odwoławczemu z tego tytułu grzywny. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stwierdzenie przez Sąd pierwszej instancji niespełnienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. obowiązku ustawowego określonego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na nieprzekazaniu do Sądu skargi skarżącej z dnia 17 lipca 2006 r. - uzasadniało zastosowanie środka dyscyplinującego w postaci wymierzenia grzywny i było zasadne. Powołanie się w skardze kasacyjnej na okoliczność, że skarga T. W. z dnia 17 lipca 2006 r. została przekazana do Sądu pierwszej instancji w dniu 19 lipca 2006 r. wraz z jej skargą nazwaną "zażaleniem" z dnia 26 czerwca 2006 r. i znajduje się w sprawie II SA/Lu 615/06, pozostaje bez wpływu na dokonaną przez Sąd pierwszej instancji oceną. Zauważyć bowiem należy, iż w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny fakt ten nie został podniesiony, zaś z załączników dołączonych do odpowiedzi na skargę w sprawie II SA/Lu 615/06 nie wynika, by poza skargą z dnia 26 czerwca 2006 r. dołączono również skargę z dnia 17 lipca 2006 r. Przede wszystkim jednak uszło uwadze autora skargi kasacyjnej profesjonalnego prawnika, że skoro w jego ocenie obie sprawy różnią się przedmiotem, to jedna z nich nie mogła stanowić załącznika w drugiej sprawie. Ponadto zawarcie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie wniosku skarżącej łącznie ze sprawą zawisłą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie sygn. akt II SA/Lu 615/06 świadczy o tym, że autor skargi kasacyjnej nie zauważył, iż w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od postanowienia Sądu pierwszej instancji w przedmiocie wymierzenia grzywny nie zaś od orzeczenia wydanego w sprawie II SA/Lu 615/06. Oznacza to, że przedmiotem rozpoznania nie mógł uczynić orzeczenia, które nie zostało zaskarżone. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji wyroku.