II SO/Lu 1/07

PostanowienieWSA w Lublinie2007-02-21

Skład orzekający: Krystyna Sidor

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może zostać ukarany grzywną za nieprzekazanie skargi sądowi, jeśli istnieją wątpliwości co do kwalifikacji pisma jako skargi na bezczynność, a sprawa jest przedmiotem innego postępowania?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może zostać ukarany grzywną na podstawie art. 55 § 1 PPSA za nieprzekazanie skargi sądowi, jeśli istnieją uzasadnione wątpliwości co do prawidłowego zakwalifikowania pisma jako skargi na bezczynność, zwłaszcza gdy żądanie zawarte w skardze jest przedmiotem innego postępowania administracyjnego lub sądowo-administracyjnego. W takiej sytuacji przekazanie pisma do właściwego organu prowadzącego postępowanie, a nie do sądu, nie stanowi podstawy do wymierzenia grzywny.
Stan faktyczny
Z. W. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 11 listopada 2005r. Skarga ta dotyczyła wniosku z maja 2005r. o załatwienie sprawy wynikającej z decyzji organu uchylającej decyzję o przyznaniu zasiłku stałego wyrównawczego. WSA w Lublinie pierwotnie wymierzył organowi grzywnę, jednak NSA uchylił to postanowienie, wskazując na potrzebę wyjaśnienia wątpliwości co do kwalifikacji pisma i istnienia innych postępowań. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, WSA uznał, że organ miał uzasadnione podstawy do nieprzekazania skargi sądowi, gdyż sprawa była przedmiotem postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność tego organu p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Z. W. złożył w dniu 23 stycznia 2007r. wniosek (skargę) o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 11 listopada 2005r. złożonej w tym organie. Z akt sprawy wynika, że wskazana skarga dotyczyła wniosku z dnia 17 maja 2005r. "o załatwienie sprawy wynikającej z decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [..]., [..]". Decyzją tą organ uchylił inną swoją decyzję, na podstawie której przyznał Z. W. zasiłek stały wyrównawczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił wniosek i postanowieniem z dnia 2 lutego 2006r., sygn. akt II SO/Lu 2/06 wymierzył organowi I instancji grzywnę w wysokości 1903,03zł, ustalając, że organ istotnie nie przekazał sądowi skargi z dnia 11 listopada 2005r. Rozstrzygnięcia tego nie podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, który wskutek skargi kasacyjnej Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej postanowieniem z dnia 5 stycznia 2007r., sygn. akt I OSK 1276/06 uchylił postanowienie sądu I instancji stwierdzając, że w świetle art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej "ppsa" nałożenie grzywny jest możliwe tylko wówczas, gdy organ w sposób oczywisty nie wykonał niewątpliwie istniejącego obowiązku przekazania skargi z aktami. Nie może on mieć natomiast zastosowania wówczas, gdy z powodu zawisłości proceduralnych sprawy istnieją wątpliwości co do prawidłowego sposobu zakwalifikowania pisma oznaczonego wprawdzie jako skarga do Sądu, lecz zawierającego niejednoznaczne żądania związane z dotychczasowym przebiegiem postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sprawie nie zostały wyjaśnione istotne okoliczności sprawy, a szczególności Sąd nie zażądał od ukaranego organu wyjaśnień co do przyczyn niewykonania obowiązku przedstawienia skargi z aktami i w konsekwencji nie wziął pod uwagę, że wobec toczących się postępowań administracyjnych przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym skargę z dnia 11 listopada 2005r. uznano za pismo związane z takim postępowaniem i przekazano je do nadania biegu przez właściwy organ. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględniając zatem zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uzasadnieniu postanowienia tegoż Sądu z dnia 5 stycznia 2007r. przekazującego mu sprawę do ponownego rozpoznania wezwał organ do złożenia wyjaśnień w sprawie przyczyn nieprzekazania mu skargi Z. W. z dnia 11 listopada 2005r. i po dokonaniu analizy sprawy, mając na uwadze wykładnię przepisu art. 55 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 55 cyt. ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania przez organ administracyjny skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni (art. 54§2), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. W świetle powołanego przepisu ukaranie grzywną organu administracyjnego należy do uznania sądu i ma charakter dyscyplinujący organ do podjęcia właściwych działań. Nie w każdym zatem przypadku nieprzekazania skargi sąd ma obowiązek uwzględnić wniosek i ukarać organ grzywną. Tylko w razie stwierdzenia nie budzącej wątpliwości bierności organu w stosunku do złożonej skargi uzasadnia wymierzenie temu organowi grzywny. Natomiast w sytuacji, gdy nieprzekazana sądowi skarga zarzuca nierozpoznanie innego - pierwotnego żądania, a żądanie to jest przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego lub sądowo- administracyjnego, przekazanie takiej skargi organowi administracyjnemu, a nie sądowi, nie może stanowić podstawy ukarania organu grzywną w trybie art. 55§1 ppsa. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. Wniosek o ukaranie grzywną Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej dotyczył skargi z dnia 11 listopada 2005r. dotyczyła wniosku z dnia 17 maja 2005r. "o załatwienie sprawy wynikającej z decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [..]., [..]". Decyzją tą organ uchylił inną swoją decyzję, na podstawie której przyznał Z. W. zasiłek stały wyrównawczy. Jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z pisma Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 6 lutego 2007r., w przedmiocie wniosku z dnia 17 maja 2005r. toczyło się odrębne postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym , dlatego organ przekazał skargę z dnia 11 listopada 2005r. do akt sprawy znajdujących się w Kolegium. Zdaniem Sądu okoliczności sprawy, w szczególności to, że wniosek z dnia 10 stycznia 2006r., a więc pierwotne żądanie skarżącego był przedmiotem rozpoznawania , a SKO nie stwierdziło bezczynności Ośrodka w tym zakresie, uprawniało organ to przyjęcia, że pismo z dnia 18 maja 2006r. nie stanowi skargi do Sądu na jego bezczynność. Organ miał więc uzasadnione podstawy do przyjęcia, że skoro w przedmiocie wniosek z dnia 17 maja 2005r. toczyło się postępowanie, to pismo z dnia 11 listopada 2005r. nazwane wprawdzie "skargą" w istocie nie jest skargą nie należy jej przekazywać sądowi, lecz organowi, który prowadzi postępowanie i posiada akta dotyczące tego wniosku. W tej sytuacji nie można zatem zarzucić, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie podjął właściwych w sprawie czynności, a więc nie ma podstaw do wymierzenia mu grzywny. Z powyższych względów, sąd stwierdzając, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 55§1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło