II SA/Gl 9/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik ( spr. ) Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz Miasta M. ustalił dla potrzeb realizowanego zespołu czterech budynków wielorodzinnych warunki zabudowy terenu części działek nr A i nr B celem: urządzenia stanowisk parkingowych w maksymalnej liczbie [...], ogródka zabaw dla dzieci, wykonania nawierzchni utwardzonych dla wewnątrzosiedlowej komunikacji pieszej i kołowej, budowy wiaty śmietnikowej, kanalizacji deszczowej oraz sieci energetycznej oświetleniowej. Orzeczenie to zostało wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku [...] "A" Sp. z o.o. w M. ( dalej "A" ) z dnia [...] 2004 r. uzupełnionego wnioskami z dnia [...] 2006 r. oraz [...] 2006 r., bowiem poprzednie orzeczenie tego organu zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 102/05. W podstawie prawnej decyzji Burmistrz M. wskazał art. 1 ust. 2, art. 4 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 i art. 63 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm. – dalej u.p.z.p.) oraz art. 61, art. 104 i art. 107 k.p.a. W uzasadnieniu zaś podał, że wskazany wyżej zespół czterech budynków mieszkalnych wielorodzinnych realizowany jest na działkach, które zostały scalone z [...] poprzednio istniejących działek oraz wtórnie podzielone na dwie nowe. Dwa realizowane budynki są w stanie surowym zamkniętym, a pozostałe w trakcie budowy. Organ I instancji podał także, że decyzja uwzględnia wreszcie wskazania zamieszczone w wyroku WSA w Gliwicach. Po przeprowadzonym scaleniu działki przeznaczone do zainwestowania sąsiadują z działkami zabudowanymi w sposób pozwalający na określenie wymagań nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu. W szczególności na wschód od obu działek znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej [...]Spółdzielni Mieszkaniowej. Przeznaczony pod zabudowę teren posiada też dostęp do drogi publicznej, a jego uzbrojenie jest wystarczające do realizacji zamierzenia inwestycyjnego. Na mocy art. 61 ust. 4 u.p.z.p. nie jest też wymagana zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu na cele nierolnicze i nieleśne. Od decyzji tej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. odwołała się A. C. właścicielka zabudowanej nieruchomości oznaczonej jako działka nr C, domagając się jej uchylenia. Wyjaśniła, że uchylona przez WSA w Gliwicach decyzja dotyczyła działki nr D, a wydając aktualną decyzję organ I instancji dokonał celowego "mataczenia" działkami nie wskazując dotychczasowego oznaczenia działki przeznaczonej do zainwestowania. Podała, że działka nr D stanowiła własność jej rodziców i została wywłaszczona pod budowę [...] i [...]. Ustalając warunki zabudowy przedmiotowej działki pod inne przedsięwzięcie nie zaliczane do inwestycji celu publicznego Burmistrz miał zatem obowiązek poinformowania o tym poprzednich właścicieli, w związku z treścią art. 136 ust. 2 i art. 137 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Odnosząc się do treści zaskarżonej decyzji odwołująca się zarzuciła, że nie powołano w niej podstawy prawnej, a to art. 61 u.p.z.p. oraz nie została ona poparta prawidłową analizą. Działka nr D nie posiada dostępu do drogi publicznej granicząc z terenem, na którym jest realizowana budowa czterech bloków wielorodzinnych. Podniosła, że w punkcie [...] decyzji wskazano, że zaopatrzenie w energię elektryczną ma nastąpić po uzgodnieniu z Rejonem Energetycznym w M., a w analizie dołączonej do decyzji i uzasadnieniu podano, iż istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Odwołująca się podniosła także, że w [...] 2004 r., a zatem jeszcze przed przekazaniem działki nr D "A" wystąpiła wraz z rodzicami o jej zwrot. Uchwała Rady Miasta M. w sprawie jej przekazania Spółce rażąco zaś naruszała prawo, a sprawa uchylenia tej uchwały zawisła przed NSA. Nie jest dla niej, tym samym zrozumiałe, jaki był cel wydawania decyzji o warunkach zabudowy działki, o której zwrot toczy się postępowanie przed Starostą M.. Wreszcie zauważyła, że projektowaną inwestycję towarzyszącą można zrealizować po przeciwległej stronie wznoszonych budynków na terenach wolnych od zabudowy. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W pierwszym rzędzie organ odwoławczy wskazał, że w przywołanym już wyroku z 8 lutego 2006 r. WSA w Gliwicach nakazał, aby w toku ponownego rozpoznania sprawy dokonać analizy zamierzenia objętego wnioskiem przyjmując, że działkami sąsiednimi są działki zabudowane położone w obszarze tworzącym urbanistyczną całość i mające dostęp do drogi publicznej. Odnosząc się do tej kwestii Kolegium podniosło, że w 2005 r. z uwagi na wymogi związane z zaciągnięciem kredytu hipotecznego zostały scalone działki, na których realizowane są budynki wielorodzinne, a następnie nieruchomość podzielono na dwie działki, dla których założono odrębne księgi wieczyste. Odnosząc się do zarzutów odwołania SKO wskazało, że działka nr B posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej ( ul. A), a działka nr A posiada dostęp do tej drogi poprzez działkę nr B. Odnosząc się do zarzutu "mataczenia" numerami działek i niewskazania w decyzji działki nr D Kolegium wyjaśniło, że skoro scalenie działek i następnie podział zostały wprowadzone do ewidencji gruntów, to brak było podstaw do wskazywania w decyzji nieistniejącego już numeru działki. Przedmiotowy podział i scalenie działek nie mają też wpływu na ubieganie się przez odwołującą o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Wskazało, że wbrew twierdzeniom odwołującej się decyzja Burmistrza M. została oparta na art. 61 u.p.z.p. i odpowiada warunkom określonym w tym przepisie. Odnosząc się do podniesionej przez A. C. możliwości innej lokalizacji parkingu SKO zauważyło, że w przedmiotowej decyzji nie wskazano miejsca jego lokalizacji, ponieważ należy to do obowiązków organu budowlanego. Zwróciło też uwagę, że decyzja o warunkach zabudowy nie zezwala na realizację inwestycji, bowiem określa ona jedynie warunki jakie muszą być dochowane, aby uzyskać pozwolenie na budowę i ma charakter opiniodawczy dotyczący zagwarantowania ładu przestrzennego. W skardze A. C. wniosła o rozpoznanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. "z punktu widzenia słuszności rozstrzygnięcia z uwzględnieniem całego otoczenia faktycznego i prawnego" w jakim została ona wydana, a także o jej uchylenie z uwagi na rażące naruszenie przepisów art. 136 ust. 2, art. 137 w zw. z art. 216 i art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 61 u.p.z.p. W uzasadnieniu wskazała, że przewidziana do zabudowy działka nr D o pow. [...] ha została wywłaszczona w trybie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości ( Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.) pod budowę [...] z przeznaczeniem na budowę [...] i [...] i nie została wykorzystana zgodnie z celem wywłaszczenia. Działka nie ma dostępu do drogi publicznej i przylega bezpośrednio do jej działki nr C, którą otrzymała od rodziców. Z tych powodów wystąpiła w 2004 r. do Burmistrza M. o jej zwrot jako następca prawny byłych właścicieli. O zwrot tej nieruchomości wystąpili także do Starosty M. w [...] 2005 r. jej rodzice J. i K. B. nie zostali oni jednak dopuszczeni do udziału w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Organ odwoławczy nie dopatrzył się także w decyzji Burmistrza Miasta M. także rażącego naruszenia prawa i ewidentnego bezprawia związanego z przeniesieniem własności przedmiotowej działki na rzecz "A", ani też w przeprowadzonym scaleniu działek. Zaskarżona decyzja nie uwzględnia też wszystkich wskazań zamieszczonych w wyrokach WSA w Gliwicach z dnia 8 lutego 2006 r. ( II SA/Gl 102/05 ) oraz z dnia 19 maja 2006 r. ( II SA/Gl 553/05). Decyzja Burmistrza M. dotyczy tylko i wyłącznie zabudowy działki nr D, co potwierdza m.in. przyjęta w analizie szerokość jej frontu wynosząca [...] m. Wystarczy zatem popatrzeć na jej szerokość aby dostrzec, że działka nie ma dostępu do drogi publicznej, a tym samym zaskarżona decyzja nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. W dalszej części skargi podniesione zostały okoliczności związane z przekazaniem przez Gminę aportem działki nr D "A" oraz nieprawidłowości związane z przeprowadzonym scaleniem, a następnie podziałem scalonej nieruchomości. Skarżąca podkreśliła, że z treści decyzji o warunkach zabudowy, przekazanie przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło zatem na cel publiczny, lecz na działalność komercyjną. Zmieniając przeznaczenie działki na inny cel niż w decyzji o wywłaszczeniu Burmistrz miał tym samym obowiązek powiadomienia o tym jej poprzednich właścicieli i poinformować ich o możliwości zwrotu, czego nie uczynił. Scalenie [...] działek, a następnie podział scalonej działki na dwie nie znajduje zdaniem skarżącej uzasadnienia prawnego, ani ekonomicznego. Scalenie to nie nastąpiło w drodze uchwały Rady Miasta M., a w jego toku doszło do naruszenia przepisów art. 104 ust. 3, art. 104 ust. 4 i art. 104 ust. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. SKO w toku postępowania odwoławczego nie zbadało okoliczności w jakich doszło do owego scalenia, ani nie zadało sobie trudu ustalenia kiedy do niego doszło. Wreszcie skarżąca podniosła, że Burmistrz Miasta M. jako Przewodniczący Zgromadzenia Wspólników wyraził w [...] 2004 r. zgodę na zaciągnięcie przez "A" kredytu i obciążenie hipoteką działki nr D w sytuacji, gdy jej właścicielem nie było wówczas jeszcze "A" lecz Gmina M.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu nie wyjaśnienia sprawy scalenia, a następnie podziału działek, których dotyczyło postępowanie o ustalenie warunków zabudowy wskazało, że nie było to przedmiotem postępowania. W kwestii zgody Burmistrza na obciążenie nieruchomości zaciągniętym kredytem hipotecznym Kolegium nie było nawet organem właściwym do badania zgodności z prawem podjętej uchwały. Odnosząc się do kwestii zgodności zaskarżonej decyzji z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. SKO zauważyło, że z załączonej do akt analizy wynika iż teren planowanej inwestycji przylega do terenów zabudowy jednorodzinnej, a także terenów zabudowy wielorodzinnej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z urządzeniami towarzyszącymi oraz terenów wolnych od zabudowy. Działka nr B posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, a działka A dostęp taki posiada właśnie poprzez działkę nr B. Kolegium wskazało też, że jest związane istniejącym stanem prawnym nieruchomości powstałych w wyniku przeprowadzonego scalenia i podziału nieruchomości. W pozostałej części odpowiedzi organ odwoławczy powtórzył argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie mogła odnieść skutku zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. nie narusza bowiem prawa materialnego, a także prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...) ( art. 1 § 1). Kontrola o jakiej mowa wyżej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art. 1 § 2) i polega na zbadaniu czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa materialnego i procesowego. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa, Sąd dokonuje oceny wpływu tego naruszenia na wynik sprawy. Dodać należy, iż powyższych ustaleń Sąd dokonuje wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w przypadkach, które nie dotyczą inwestycji celu publicznego w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wydania takiej decyzji w razie braku planu wymaga w szczególności zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana zagospodarowania terenu polegająca na budowie lub wykonywaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Wydawana na podstawie przepisów u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu podobnie jak, decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, określa podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, w tym odnoszące się do objętej wnioskiem inwestycji, podlegające dalszym szczegółowym ustaleniom w postępowaniu poprzedzającym realizację inwestycji, a unormowanym w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118) oraz w przepisach dotyczących warunków technicznych planowanych zamierzeń i ich usytuowania. Podstawowe parametry projektowanej inwestycji określone w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wiążą jednak projektanta ( art. 34 ust. 1 ustawy Prawo budowlane ) oraz organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę ( art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p.). Innymi słowy omawiana decyzja wytycza ogólne podstawowe kierunki projektowanej inwestycji budowlanej, podlegające dalszym szczegółowym ustaleniom, przewidzianym w prawie budowlanym i przepisach o warunkach technicznych, w tym w zakresie usytuowania budowli w stosunku do innych obiektów i sąsiednich działek budowlanych. Wobec tego zgodzić się należy ze stanowiskiem SKO, że szczegółowa lokalizacja zamierzenia inwestycyjnego na działkach nr A i nr B nie została rozstrzygnięta decyzją Burmistrza Miasta M., co zresztą wynika wprost z załącznika nr [...] tej decyzji. Zauważyć co prawda należy, że w załączniku graficznym do analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, którą dołączono do decyzji naniesione zostały jednak zarówno planowany parking jak i plac zabaw i gier. Powyższe w ocenie sądu, narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( Dz. U. Nr 164, poz. 1588 ). Uchybienie to z uwagi na część tekstową sporządzonej analizy, wspomniany załącznik nr [...] do decyzji o warunkach zabudowy i wreszcie treść samej decyzji nie miało jednakże wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących kwestii prawidłowości przeprowadzenia scalenia i podziału działek na których realizowana jest inwestycja należy zgodzić się ze stanowiskiem SKO, że w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy zarzut ten nie mógł zostać skutecznie podniesiony, bowiem kwestie te zostały rozstrzygnięte ostatecznymi decyzjami w innym postępowaniu. Sąd podziela też w całości pogląd Kolegium o braku potrzeby wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu także kwestii własnościowych podnoszonych przez skarżącą. W szczególności dotyczy to zarzutu nieuwzględnienia w zaskarżonej decyzji okoliczności związanej z toczącym się równolegle postępowaniem o zwrot wywłaszczonej działki nr D. Podkreślić należy, że własność nieruchomości objętej decyzją kończącą postępowanie o ustalenie warunków zabudowy nie ma wpływu na jej treść, a stosownie do art. 63 ust. 2 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. W tym miejscu należy przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 1998 r. sygn. akt IV SA 1584/96 ( ONSA z 2000 r. nr 1, poz. 15), w którym zamieszczony został zachowujący aktualność także na gruncie obowiązujących przepisów pogląd, że ochrona interesów osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może być oceniana w takim zakresie, jak na kolejnym etapie postępowania inwestycyjnego – etapie pozwolenia na budowę. W przeciwnym razie orzekanie o wymaganiach wynikających z ochrony interesów osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy w istocie pozbawiłoby te osoby możliwości dochodzenia ich praw w późniejszym postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, gdzie zagrożenia ich interesów przybierają o wiele bardziej konkretny kształt. Tym samym ochrona interesów osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy ( art. 54 pkt 2 lit. d w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p.) może następować tylko w takim zakresie, w jakim nie jest objęta przepisami prawa budowlanego, a więc w granicach określonych przepisami odrębnymi. Skoro bowiem celem decyzji wydawanej w tym postępowaniu jest przesądzenie o zgodności zamierzonej inwestycji z przywołanymi przepisami, to ochrona interesów osób trzecich może być rozważana w tych właśnie granicach. Przenosząc te rozważania na grunt kontrolowanej sprawy należy wskazać, że w postępowaniu tym status strony posiadała skarżąca będąca właścicielką działki graniczącej bezpośrednio z działką nr B, a także poprzez tę działkę z działką nr A. Status taki jednocześnie nie przysługiwał rodzicom skarżącej J. i K. B. byłym właścicielom wywłaszczonej działki nr D i ubiegającym się o jej zwrot. Skarżącej przyjdzie też wyjaśnić, że ustalenie warunków zabudowy dla nieruchomości w skład której wchodzi wywłaszczona działka nie nakłada na właściwy organ obowiązku powiadomienia byłych właścicieli o jakim mowa w art. 136 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powyższe dotyczy także sytuacji, gdy ustalenie warunków zabudowy następuje dla innej inwestycji niż określona w decyzji o wywłaszczeniu. Na marginesie wskazać przyjdzie, że obowiązek powiadomienia byłych właścicieli ciążył na Burmistrzu Miasta M. znacznie wcześniej, a to przed dniem [...] 2005 r. kiedy to przeniesiona została własność przedmiotowej nieruchomości na rzecz "A" Sp. z o.o. Co się tyczy związania organów administracji publicznej i Sądu prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2006 r. ( sygn. akt II SA/Gl 102/05) wskazać należy przede wszystkim, że nie zachodzi tożsamość przedmiotowa sprawy administracyjnej której dotyczył przywołany wyrok WSA, a aktualnie kontrolowaną sprawą. Decyzja Burmistrza Miasta M. z dnia [...] r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja SKO w C. dotyczyły bowiem ustalenia warunków zabudowy dla działek nr A i nr B o łącznej powierzchni [...] ha, na których trwała budowa budynków wielomieszkaniowych o różnym stopniu zaawansowania. Natomiast decyzjami uchylonymi przez WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 8 lutego 2006 r. ustalono warunki zabudowy dla niezabudowanej działki nr D o pow. [...] ha, która weszła aktualnie w skład obu wyżej wymienionych działek. W tym kontekście bezzasadny jest także zarzut dotyczący braku dostępu działki do drogi publicznej, który zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. jest jednym z warunków wydania decyzji o warunkach zabudowy. Bezsporne jest bowiem, że działka nr B bezpośrednio przylega do ul. A, a działka nr A ma dostęp do tej ulicy poprzez tę właśnie działkę. Stosownie zaś do art. 2 pkt 14) u.p.z.p. przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Tym samym skoro planowana inwestycja ma zostać zrealizowana na obu działkach i ma polegać m.in. na wykonaniu nawierzchni utwardzonych dla komunikacji pieszej i kołowej to zarzut ten nie znajduje oparcia w stanie faktycznym sprawy. Niezależnie od zarzutów i wniosków skargi, Sąd zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.) skontrolował zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję także pod kątem zgodności zawartych w nich rozstrzygnięć z przepisami prawa nie powołanymi w skardze. Kierując się dyspozycją przywołanego przepisu Sąd stwierdził m.in., że decyzja Burmistrza Miasta M. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 54 u.p.z.p. mającym zastosowanie w sprawie w związku z art. 64 ust. 1 tej ustawy. W decyzji tej określono w szczególności: rodzaj inwestycji, warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, warunki ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego, zabytków i dóbr kultury współczesnej, obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich i wreszcie linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na kopii mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Decyzja organu I instancji została także wydana z uwzględnieniem warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 u.p.z.p. Zostały do niej dołączone też stosowne załączniki ( tekstowy i graficzny ) wymienione w § 9 rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z powyższych względów na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.