II SA/Bd 539/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2007 r., nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] 2007 r., nr [...] Wójt Gminy C. odmówił zameldowania Genowefy J. i Jana P. na pobyt stały w miejscowości [...] Gmina C. Po rozpoznaniu odwołania Genowefy J. od wyżej wskazanej decyzji Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2007 r., nr [...] uchylił w całości decyzję Wójta Gminy C. i zameldował na pobyt stały pod adresem [...], [...] Genowefę J. ora Jana P. Skargę na wyżej wskazaną decyzję Wojewody [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Gmina C. reprezentowana przez Wójta Gminy C. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego nie może być gmina, której organ wydał zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z przepisem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poźn. zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W uchwale 7 sędziów z dnia 19 maja 2003 r. (OPS 1/03, ONSA z 2003 r., Nr 4, poz. 115) Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa jednak może organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Wtedy będzie on reprezentował interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. Wobec wyżej wskazanego stanowiska utrwalonego w orzecznictwie nie można uznać, że Gmina C., której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji ma legitymację skargową do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie ( por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2005 r., I OSK 521/05, System Informacji Prawnej Lex nr 189858 oraz postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2006 r., I OSK 386/05, System Informacji Prawnej Lex nr 194022). Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.