III SA/Wa 1279/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Hieronim Sęk, Protokolant R. P., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" kwietnia 2007 r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej (dalej DUKS) w K. decyzją z [...] grudnia 2003r. określił "C." s.c. J. J., A. J. zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług za luty, marzec, październik 1999r., a także nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, za maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 1999r. W decyzji tej organ orzekł też o odpowiedzialności wspólników - J. J. i A. J. za zobowiązania spółki cywilnej "C." w podatku od towarów i usług za luty, marzec, październik 1999r. W podstawie prawnej wskazano art. 24 ust. 1 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999r. Nr 54, poz. 572 ze zm., dalej jako u.k.s.), art. 21 § 1 pkt 1 i § 3,art. 115 oraz art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm., dalej O.p.) w związku z art. 31 ust. 1 u.k.s. oraz art. 10 ust 2 i art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). S. P. - kurator J. J. (zwany dalej "stroną", "skarżącym") potwierdziła odbiór ww. decyzji oraz wyników kontroli 29 grudnia 2003r. (oświadczenie na k-293 akt administracyjnych). Strona w "skardze o wznowienie postępowania" z 7 listopada 2006r., zakończonego ww. decyzją z [...] grudnia 2003r., która stała się ostateczna, wniosła o wznowienie postępowania oraz o wstrzymanie wykonania ww. decyzji do czasu wydania "nowej". W uzasadnieniu powołała się na "wykrycie" okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 403 § 2 K.p.c.). Stwierdziła, iż ww. decyzję otrzymał od Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. dopiero 3 listopada 2006r. oraz dowiedział się, że decyzja ta została doręczona ustanowionemu kuratorowi. Podkreślił, że od 22 lipca 2003r. przebywa w areszcie, a 30 grudnia 2003r. przewieziono go do Aresztu Śledczego w K.. Organ podatkowy nie zapewnił mu czynnego udziału w postępowaniu kontrolnym, gdyż ani on, ani jego wspólnik nie byli obecni w trakcie kontroli. Nie miał też możliwości składania jakichkolwiek wyjaśnień, nie brał udziału w przesłuchaniu świadków, nie został mu wyznaczony siedmiodniowy termin do wypowiedzeniu się w sprawie zabranego materiału dowodowego. Prawidłowe przeprowadzenie postępowania i umożliwienie stronie wypowiedzenia się co zgromadzonych dowodów to szansa na przedstawienie przez stronę stanowiska. W tym zakresie podatnik powołał się na orzeczenia: Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FSK 835/05 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 214/04 oraz III SA/Wa 255/06. DUKS w K. decyzją z [...] grudnia 2006r., na podstawie art. 243 § 3 O.p., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania kontrolnego zakończonego prawomocną decyzją z [...] grudnia 2003r., z uwagi na upływ jednomiesięcznego terminu do wniesienia przez uprawnionego żądania wznowienia postępowania, określonego w art. 241 § 2 pkt 1 O.p. w związku z art. 240 § 1 pkt 4 O.p. W uzasadnieniu wyjaśniono, że w sytuacji gdy strona jako jego przesłankę wznowienia podnosi niezawiniony przez siebie brak udziału w postępowaniu, wznowienie następuje, gdyż żądanie zostanie zgłoszone w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Skoro strona powzięła wiadomości o wydaniu ww. decyzji w dacie przekazania jej przez kuratora (ustanowionego postanowieniem Sądu Rejonowego T. z [...] października 2003r.), dokumentacji z postępowań kontrolnych prowadzonych za lata 1998-1999r. wobec m.in. firmy "C." s.c., tj. 8 marca 2004r., termin do wniesienia skutecznego żądania wznowienia postępowania minął 9 kwietnia 2004r. Przekazanie ww. dokumentacji, zawierającej między innymi decyzję z [...] grudnia 2003r. potwierdzono protokołem przekazania opatrzonym własnoręcznym podpisem strony z 8 marca 2004r. Strona w odwołaniu z [...] stycznia 2007r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia podkreśliła, że nie otrzymał dokumentacji z postępowań kontrolnych prowadzonych za lata 1998-1999, nie zapoznał się z taką dokumentacją, nie kontaktował się z kuratorem ustanowionym w sprawie oraz nie podpisywała własnoręcznie protokołu z przekazania dokumentacji. Wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego grafologa na okoliczność stwierdzenia nieautentyczności podpisu widniejącego na protokole przekazania dokumentacji. Wyjaśniła, że w dniu wydania decyzji z [...] grudnia 2003r. przekroczyła granice kraju, a następnie została osadzona w Areszcie Śledczym w K.. Od 7 lipca 2003r. przebywała w areszcie poza granicami kraju i nie mogła, nie ze swej winy, brać udziału w postępowaniu podatkowym. W dniu osadzenia w areszcie tymczasowym przestała być osobą nieobecną w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Odpadła więc przesłanka konieczna do działania w jej imieniu i na jej rzecz ustanowionego kuratora. Decyzja z [...] grudnia 2003r. winna mu być bezpośrednio doręczona. Brak prawidłowego doręczenia decyzji pozbawiło stronę możliwości wniesienia odwołania w sprawie. Tym samym termin do wniesienia żądania wznowienia postępowania nie mógł upłynąć w dniu 9 kwietnia 2004r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu strona wskazała, że decyzję z [...] grudnia 2006r. otrzymała, przebywając w Areszcie Śledczym w M. w dniu 18 grudnia 2006r. i zapoznaniu się jej treścią przekazała ją w tym samym dniu za pomocą przesyłki poleconej profesjonalnemu pełnomocnikowi wraz z podpisanym pełnomocnictwem, w celu wniesienia odwołania. Wskazał, iż w urzędzie pocztowym w K. przesyłka znalazła się dopiero 29 grudnia 2006. i wpłynęła do Kancelarii Adwokackiej w C. w dniu 3 stycznia 2007r., tj. po upływie terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nie nastąpiło więc z jego winy, gdyż jest osobą pozbawioną wolności i nie posiada wykształcenia prawniczego. Przy wniesieniu odwołania chciał skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, dlatego 18 grudnia 2006r., bez jakiejkolwiek zwłoki, przekazał pełnomocnikowi decyzję z [...] grudnia 2006r. wraz z prośbą o wniesienie odwołania. Nie mógł przewidzieć że pismo zostanie doręczone pełnomocnikowi już po upływie terminu do wniesienia odwołania. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej (dalej GIKS) postanowieniem z [...] kwietnia 2007r. przywrócił termin do wniesienia odwołania, wskazując, że strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Następnie GIKS decyzją z [...] kwietnia 2007r. utrzymał w mocy decyzję DUKS w K. z [...] grudnia 2006r., podtrzymując stanowisko, że wnioskodawca nie dotrzymał miesięcznego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Odbiór dokumentów Spółki strony został potwierdzony na protokole przekazania tych dokumentów jego własnoręcznym podpisem, przy czym pozostawiono mu jeden egzemplarz protokołu. Odbiór dokumentów nastąpił w Areszcie Śledczym w M., co potwierdzono na drugim egzemplarzu protokołu, który przesłano do UKS w K.. Nie ma więc podstaw do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego grafologa na okoliczność stwierdzenia autentyczności podpisu strony na ww. protokole. Autentyczność tego podpisu została potwierdzona pieczątką Aresztu Śledczego w M.. Podpis ten nie budzi - zdaniem organu - wątpliwości, w porównaniu z innymi podpisami znajdującymi się na kserokopiach kopert nadesłanych wraz z odwołaniem. GIKS podkreślił także, że nie znaleziono podstaw do przeprowadzenia dowodu w postaci włączenia do postępowania akt Sądu Rejonowego w K. Wydział Karny o sygn. akt [...] oraz skierowania pytania do Sądu Okręgowego K., dotyczącego okresu przybycia skarżącego do Polski oraz jego osadzenia w Areszcie Śledczym, gdyż sprawa ta nie ma istotnego znaczenia. GIKS zwrócił ponadto uwagę, że wspólnicy spółki cywilnej "C." nie brali udziału w postępowaniu kontrolnym po wycofaniu przez nich pełnomocnictwa udzielonego 22 marca 2001r. oraz po wycofaniu się pełnomocnika R. O.. Wezwania, między innymi z 7 marca, 20 marca, 28 marca 2002r. skierowane do wspólników tej spółki pozostawały bez odpowiedzi. Nie wskazali oni też miejsca swojego pobytu. W związku z tym Sąd Rejonowy w T. ustanowił kuratora w postępowaniu kontrolnym dla strony. GIKS za bezpodstawny uznał zarzut dotyczący braku udziału w postępowaniu odwoławczym od decyzji z [...] grudnia 2003r., gdyż strona nie wniosła odwołania od tej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona reprezentowana przez adwokata K. S. wniosła o uchylenie ww. decyzji GIKS oraz decyzji DUKS w K., ze względu na naruszenie: - art. 120, art. 121 § 1, art. 122 O.p. polegające na zaniechaniu i nie podjęciu działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie ustalenia prawidłowej daty powzięcia wiadomości przez skarżącego o decyzji z [...] grudnia 2003r., - art. 180 § 1 O.p. przez nie przeprowadzenie dowodów niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie, - art. 210 § 1 i 4 O.p. przez brak przeprowadzenia dowodów, mających zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a pozwalających ustalić, że skarżący nie otrzymał decyzji z [...] grudnia 2003r. w dniu 8 marca 2004r., - art. 210 k.p.a. w związku z tym, że strona nie miała możliwości wnieść odwołania od decyzji z [...] grudnia 2003r. W uzasadnieniu zarzucono ponadto błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji, polegający na przyjęciu, że strona powzięła wiadomość o wydaniu decyzji z [...] grudnia 2003r. w dniu 8 marca 2004r. gdy w tym dniu nie otrzymała ona jakiejkolwiek dokumentacji. Wyjaśniono, że skarżący został zatrzymany 7 lipca 2003r. w I., gdzie przebywał do 29 grudnia 2003r., a następnie osadzono go w Areszcie Śledczym w K., gdzie przebywał do marca 2006r. Następnie przetransportowano go do Aresztu Śledczego w M.. W dacie przekazania dokumentów nie przebywał więc w Areszcie Śledczym w M. i nie mógł tam otrzymać tych dokumentów. Podkreślił, że decyzja z [...] grudnia 2003r. powinna być mu doręczona osobiście, co umożliwiłoby ewentualne wniesienie środka odwoławczego. W dniu wydania ww. decyzji przekroczył granice kraju i został osadzony w Areszcie Śledczym w K.. Powtórzył też argumentację prezentowaną w postępowaniu administracyjnym. GIKS w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd, stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawuje kontrolę sądową zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), oceniając ich zgodność z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim albo do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, albo przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) - c) P.p.s.a.). Kontroli Sądu została poddana decyzja wydana w trybie nadzwyczajnym, jakim jest wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej, unormowane w rozdziale 17 Działu IV Ordynacji podatkowej. Instytucja wznowienia - jak podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie - umożliwia weryfikację ostatecznych decyzji podatkowych z powodu wad postępowania podatkowego, a nie samej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 16 października 1998r., sygn. akt II SA 1241/98, LEX nr 41894 oraz B. Brzeziński, M. Kalinowski, M. Masternak, A. Olesińska Ordynacja podatkowa - komentarz, Toruń 2002r., s. 773). Warto również zwrócić uwagę, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania podzielone zostało na dwa etapy: 1) postępowanie wstępne - tzw. wznowieniowe, które poświęcone jest badaniu przesłanek formalnoprawnych, oraz 2) postępowanie wznowione, które rozpoczyna się po sprawdzeniu, że zostały spełnione wszystkie przesłanki formalne, z chwilą wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Etap pierwszy kończy się albo wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, albo wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Wydane w sprawie decyzje zapadły w pierwszym etapie postępowania czyli w postępowaniu tzw. wznowieniowym, a Sąd ani w zaskarżonej decyzji GIKS, ani poprzedzającej ją decyzji DUKS z [...] grudnia 2006r., w której odmówiono wznowienia postępowania z powodu upływy terminu przewidzianego w art. 241 § 2 lit. 1) O.p. w związku z podnoszoną przez stronę skarżącą podstawą wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 4 O.p. - niezawinionego nie brania udziału w postępowaniu - nie stwierdził naruszeń prawa umożliwiających wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności Sąd zauważa, że na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut popełnienia przed organami błędu w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, że skarżący otrzymał 8 marca 2004r. dokumentację z kontroli podatkowej oraz decyzję z [...] grudnia 2003r. Sąd zwraca bowiem uwagę, że ww. okoliczność faktyczna została przyjęta na podstawie znajdującego się w aktach sprawy dokumentu z 8 marca 2004r., zatytułowanego "Protokół przekazania dokumentacji z kontroli przeprowadzonych przez inspektora kontroli skarbowej" (...) z UKS w K. m.in. w "C." spółce cywilnej J. J., A. J. w O. na podstawie upoważnienia z 28 lutego 2001r. za 1998 i 1999r. (k. 338 akt administracyjnych). Na dokumencie tym widnieje pieczęć Aresztu Śledczego w K., jak również podpis kuratora ustanowionego dla strony skarżącej oraz podpis osoby potwierdzającej odbiór protokołu - strony skarżącej. Z akt sprawy, na podstawie których orzeka sąd administracyjny pierwszej instancji, stosownie do treści art. 133 § 1 zd. 1 P.p.s.a., wynika również, że ww. protokół został wysłany przez Areszt Śledczy w K. 9 marca 2003r. do właściwego Urzędu Kontroli Skarbowej w K. i do urzędu tego dotarł 11 marca 2004r. (k. 339 i 338 akt administracyjnych). W doktrynie podkreślano wielokrotnie, że fałsz dowodu - w rozpoznawanej sprawie protokołu z przekazania dokumentów - powinien być stwierdzony orzeczeniem sądu lub innego organu. W rozpoznawanej sprawie strona mogłaby powoływać się ewentualnie na wyrok skazujący funkcjonariusza publicznego za poświadczenie w dokumencie nieprawdy lub każdą inną osobę, która podrobiła bądź przerobiła dokument w celu użycia go za autentyczny. Z akt sprawy nie wynika, aby wyrok taki zapadł. W świetle akt sprawy nie jest też oczywistym, "nie rzuca się w oczy", że podpis strony został sfałszowany, na co prawidłowo zwrócił uwagę GIKS w zaskarżonej decyzji, porównując inne podpisy strony skarżącej znajdujące się w aktach. Wyżej wskazaną przesłankę "oczywistej fałszywości dowodu" należy - na co wskazuje się w literaturze - brać pod uwagę przy rozważaniu wznowienia postępowania, i odwoływać się do niej z zachowaniem dużej ostrożności, aby nie doprowadzić do sytuacji, w której po zakończeniu postępowania wznowionego zapadnie wyrok wykluczający fałszywość dowodu (por. B. Gruszczyński w Komentarzu do Ordynacji Podatkowej autorstwa S. Babiarza, B. Dautera, B. Gruszczyńskiego, R. Hausera, A. Kabata, M. Niezgódki-Medek, LexisNexis 2004r., s. 613). Tym samy - zdaniem Sądu - GIKS, który nie dysponował wyrokiem Sądu karnego przekreślającym moc dowodową protokołu zapoznania się strony skarżącej z materiałem dowodowym w tym z decyzją z [...] grudnia 2003r., oraz jednocześnie stwierdzając brak oczywistości w sfałszowaniu wyżej wymienionego dowodu, na podstawie innych dowodów z akt sprawy, zasadnie mógł przyjąć, że okoliczność faktyczną otrzymania decyzji z [...] grudnia 2003r. przez stronę skarżącą miała miejsce 8 marca 2004r. Sąd w tym miejscu stwierdza, że do zaskarżonej decyzji GIKS wkradła się oczywista omyłka pisarska w postaci przywołania w uzasadnieniu zamiast "Aresztu Śledczego w K." "Aresztu Śledczego w M.", która mogła spowodować u strony skarżącej pewne wątpliwości, co przyjętych przez organ za udowodnione okoliczności faktycznych, i powinna być sprostowana w stosownym postanowieniu. Uchybienie to jednak - zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie - nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Z akt administracyjnych, którymi dysponowały organy obu instancji w dniu wydawania swych decyzji, w sposób nie budzący wątpliwości wynikało, że w dniu, w którym doszło do podpisania przez skarżącego protokołu przekazania dokumentacji z kontroli podatkowej, w tym również decyzji wydanej w postępowaniu, o którego wznowienie wnosiła strona, skarżący przebywał w Areszcie Śledczym w K.. Okoliczność tą potwierdził również skarżący w odwołaniu od decyzji DUKS w K. z [...] grudnia 2006r., jak również w skardze do WSA w Warszawie. W ocenie Sądu niezasadny jest zarzut strony skarżącej o naruszeniu w zaskarżonej decyzji art. 180 § 1 O.p. i art. 210 § 1 i 4 O.p. w związku z nieuwzględnieniem w toczącym się postępowaniu wznowieniowym wniosku dowodowego strony o przeprowadzenie dowodu z opinii grafologa co do autentyczności podpisu na protokole odbioru dokumentów, w tym decyzji z [...] grudnia 2003r. Organ podatkowy w świetle art. 188 O.p. może uwzględnić żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodów, jeżeli przedmiotem tego dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy i w sytuacji, gdy te okoliczności nie zostały stwierdzone wystarczająco innym dowodem. W powyższym przepisie obie wskazane wyżej przesłanki muszą być spełnione łącznie, a jeśli jedna z nich nie zachodzi organ może odmówić przeprowadzenia dowodu, o którego przeprowadzenie strona wnosi. GIKS ocenił, że okoliczność autentyczności podpisu złożonego przez stronę została potwierdzona przez przystawienie pieczęci przez areszt śledczy. Wyjaśnił również, że w aktach sprawy znajduje się wystarczająca liczba innych podpisów strony skarżącej - materiał porównawczy. Tym samym organ doszedł do przekonania, że inne zgromadzone w aktach dowody potwierdzają autentyczność podpisu. Nie została więc spełniona jedna z przesłanek uzasadniających przeprowadzenie dowodu w sprawie, wynikająca z treści art. 188 O.p. Sąd uznał, że ww. ocena organu odwoławczego mieści się w dyspozycji art. 191 O.p. przewidującego zasadę swobodnej oceny dowodów, nakazującą organom podatkowym kierować się także przy ocenie potrzeby przeprowadzenia dowodów zasadami doświadczenia życiowego i prawidłami logiki. GIKS również prawidłowo w zaskarżonej decyzji ocenił brak potrzeby przeprowadzenia kolejnego dowodu wnioskowanego przez stronę - skierowania do Sądu Okręgowego w K. zapytania na okoliczność zatrzymania strony oraz osadzenia w areszcie śledczym. Nie budzi wątpliwości, że przesłanka ta nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy (warunek konieczny z punktu widzenia treści art. 188 O.p.), bowiem zarówno organ pierwszej instancji, jak również organ drugiej instancji w swych decyzjach przyjęły, że strona skarżąca otrzymała decyzję z [...] grudnia 2003r. nie z chwilą doręczenia tej decyzji kuratorowi ustanowionemu dla strony, tj. [...] grudnia 2003r., lecz około trzy miesiące później, tj. 8 marca 2004r. z chwilą otrzymania od kuratora dokumentów z kontroli podatkowej. Tym samym badanie okoliczności czy istniała potrzeba ustanowienia kuratora dla strony nieobecnej, czy też nie, nie była istotna z punktu widzenia badania przesłanek formalnoprawnych do wznowienia postępowania - upływu miesięcznego terminu umożliwiającego wznowienie postępowania, stosownie do warunku z art. 240 § 1 pkt 4 O.p. w związku z art. 241 § 2 pkt 1 O.p. Mając powyższe na względzie Sąd doszedł do wniosku, że niezasadne są zarzuty strony skarżącej zawarte w skardze o naruszenie w zaskarżonej decyzji art. 120, art. 121, art. 122, art. 210 § 1 i 4 O.p. w związku z nie przeprowadzeniem ww. dowodów - zaniechaniem działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Sąd stwierdza w tym miejscu, wykraczając poza granice skargi na mocy art. 134 § 1 P.p.s.a., że naruszeniem zasad procedury przez organ drugiej instancji było niewydanie postanowienia o odmowie przeprowadzenia dowodów, stosownie do art. 187 § 2 w związku z art. 188 O.p. Sąd stwierdza jednak, że wyżej wymieniona wadliwość nie miała istotnego znaczenia dla wyniku sprawy, gdyż GIKS w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał przesłanki, którymi kierował się nieprzeprowadzając dowodów wnioskowanych przez stronę, sanując tym samym nieprawidłowości. Wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej zarzut naruszenia w postępowaniu podatkowym przepisu art. 210 k.p.a. nie mógł być uwzględniony, gdyż przepis ten dotyczył możliwości wniesienia rewizji nadzwyczajnej od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dział VI tej ustawy został ponadto skreślony przez art. 61 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995r. Nr 74, poz. 368) z dniem 1 października 1995r. Tym samym przepis ten nie mógł mieć zastosowania do strony skarżącej w toczącym się postępowaniu wznowieniowym. Sąd stwierdza również, że bezzasadny jest zarzut strony skarżącej, że nie miała możliwości wnieść odwołania od decyzji z [...] grudnia 2003r. Z akt sprawy wynika bowiem, że decyzję tą doręczono stronie 8 marca 2004r., a w decyzji tej zawarte zostało prawidłowe pouczenie o prawie do złożenia odwołania (k. 291 akt administracyjnych). Warto również wyjaśnić, że z dyspozycji art. 146 § 1 O.p. wynika obowiązek strony skarżącej do zawiadomienia organu podatkowego, w toku postępowania o każdej zmianie swojego adresu. Z akt sprawy, jak również z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że skarżący nie uczynił zadość wyżej wymienionemu obowiązkowi. Po cofnięciu pełnomocnictwa p. R. O. 22 marca 2001r., mimo kierowanych do niego wezwań, nie udzielał odpowiedzi, a jak sam wskazał w postępowaniu wznowieniowym, w areszcie poza granicami kraju zaczął przebywać dopiero od 7 lipca 2003r., a od 30 grudnia 2003r. przewieziono go do Aresztu Śledczego w K.. Mając powyższe okoliczności na względzie, zasadne było wydanie, na mocy art. 151 P.p.s.a., rozstrzygnięcia zawartego w sentencji.