II SA/Ke 304/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2007r. w Wydziale II na rozprawie sprawy ze skargi S. N. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 27 września 2005r. S.N. w złożonej w dniu 28 maja 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze wniósł na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt [...], domagając się uchylenia wydanego w tej sprawie wyroku. Powyższe żądanie uzasadnił wykryciem okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 8 marca 2007r. pełnomocnik skarżącego – Z. N. podczas zapoznawania się z aktami Prokuratury Rejonowej w O. o sygn. [...] stwierdziła, iż znajduje się tam wniosek Zarządu Gminy z dnia 15 lipca 2002r. skierowany do Starosty, na podstawie którego została wydana decyzja o wywłaszczeniu na rzecz Gminy nieruchomości położonej w B. oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...], stanowiącej własność S. N. Tymczasem S. N. - wbrew dyspozycji art. 9 i 10 k.p.a. - nie był dotychczas zapoznany z przedmiotowym wnioskiem. W piśmie Zarządu Gminy znalazło się również stwierdzenie, że w trakcie wstępnych negocjacji przeprowadzonych z właścicielem gruntu uzyskano w dniu 17 lutego 1992r. jego pisemną zgodę na zajęcie działki oraz przyrzeczenie nieodpłatnego jej zbycia na rzecz Gminy w zamian za umorzenie odsetek od składki emerytalnej. Skarżący podniósł, iż nigdy nie podpisywał takiego oświadczenia, a jego podpis został podrobiony. Pomimo, iż z pisma Urzędu Gminy z dnia 7 września 2006r. wynika, że dokumentacja dotycząca przedmiotowej sprawy należała do kategorii archiwalnej B5, po 5 latach została usunięta z archiwum i wybrakowana, to we wniosku z dnia 15 lipca 2002r. Urząd Gminy powołuje się i załącza do niego te dokumenty. O powyższych okolicznościach mają świadczyć akta Prokuratury Rejonowej w O. o sygn. [...]. Skarżący nie otrzymał również decyzji Urzędu Gminy z dnia [...] dotyczącej zatwierdzenia projektu podziału działki nr [...], na której także sfałszowano jego podpis. Natomiast sam podział działki jest fikcyjny, gdyż S. N. nadal posiada całą działkę nr [...] o powierzchni [...] i od tej powierzchni opłaca podatek rolny. Uczestniczka postępowania - Gmina W. zaprzeczyła prawdziwości i zasadności wszystkich zarzutów wskazanych w treści skargi i wniosła o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 26 października 2007r. pełnomocnik skarżącego - radca prawny P. J. ograniczyła podstawy skargi do faktu podrobienia podpisu S. N. na oświadczeniu z dnia 17 lutego 1992r., a pełnomocnik Z. N. - żona skarżącego wyjaśniła, iż o podrobieniu podpisu na w/w dokumencie S. N. dowiedział się w 1997r., kiedy to - działając jako jego pełnomocnik - otrzymała kserokopię tego oświadczenia wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego w S. Jak wynika z odpisów postanowień z dnia 19 grudnia 1997r., 27 grudnia 2005r. oraz 27 lutego 2007r. nadesłanych przez Prokuraturę Rejonową w O. w postępowaniach o sygn. akt [...] oraz [...] odmówiono wszczęcia odpowiednio – dochodzenia i śledztwa, zaś w postępowaniu o sygn. akt [...] umorzono śledztwo z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstw z art. 270 § 1 k.k. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Zgodnie z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wznowienia postępowania sądowego można żądać w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podkreślenia wymaga, iż skuteczne wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego uzależnione jest od złożenia jej w ściśle określonym terminie. Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 277 ustawy p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Z kolei zgodnie z art. 281 ustawy p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. W tym miejscu wskazać należy, że z uwagi na ograniczenie podstaw skargi o wznowienie postępowania wyłącznie do faktu podrobienia podpisu S. N. na oświadczeniu z dnia 17 lutego 1992r. przedmiotem badań Sądu w kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest jedynie ta okoliczność. Z treści skargi wynika, iż o podrobieniu podpisu S. N. na oświadczeniu z dnia 17 lutego 1992r. jego pełnomocnik – Z. N. dowiedziała się w dniu 8 marca 2007r. podczas zapoznawania się z aktami Prokuratury Rejonowej w O. o sygn. [...]. Na rozprawie w dniu 26 października 2007r. Z. N. wyjaśniła, że o w/w okoliczności skarżący powziął wiedzę już w 1997r., kiedy otrzymała jako jego pełnomocnik kserokopię tego oświadczenia wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego w S. Podkreślić trzeba, iż z orzecznictwa Sądu Najwyższego wydanego na gruncie art. 407 § 1 k.p.c. (podobnego treścią do art. 277 ustawy p.p.s.a.) wynika, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania opartej na wykryciu nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych biegnie od dnia, w którym strona w sposób wiarygodny dowiedziała się o ich istnieniu i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy, nie zaś od daty uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie, w którym te fakty zostały ujawnione (por. orzeczenie SN z dnia 25 stycznia 1967 r., II CZ 128/66, OSP 1968, nr 9, poz. 198; orzeczenie SN z dnia 14 października 1976 r., IV CZ 105/76, OSN 1977, nr 5-6, poz. 96). Termin ten nie może jednak rozpocząć biegu przed upływem dnia, w którym stało się możliwe złożenie skargi - to jest przed uprawomocnieniem się zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 15 listopada 2001r.,III CZ 99/01). Wskazać należy, iż w rozpoznawanej sprawie wniosek taki można wywieść z treści art. 270 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Nie budzi wątpliwości, iż skarżący o podstawie wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Ke [...] dowiedział się w 1997r., a więc przed uprawomocnieniem się w dniu 27 września 2005r. wydanego w tej sprawie wyroku. Stwierdzić zatem trzeba, że zgodnie z dyspozycją art. 277 ustawy p.p.s.a. trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zaczął biec od dnia 28 września 2005r. Tymczasem S. N. złożył skargę o wznowienie postępowania w dniu 28 maja 2007r., a więc po upływie trzymiesięcznego terminu określonego w art. 277 ustawy p.p.s.a. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 281 w związku z art. 277 ustawy p.p.s.a.