I OSK 138/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1748/07 o odrzuceniu skargi L. H. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999 r., sygn. akt II SA 1070/99 oddalającym skargę L. H. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] w przedmiocie wypłaty dodatku wyrównawczego postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 16 listopada 1999r., sygn. akt II SA 1070/99, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. H. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...], w przedmiocie wypłaty dodatku wyrównawczego. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 2118/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. H. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999 r., sygn. akt II SA 1070/99, wobec wniesienia jej po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wskazanego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie kilkakrotnie oddalał kolejne skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA 1070/99. W dniu 10 października 2007 r. L. H. ponownie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 grudnia 2007r., sygn. akt II SA/Wa 1748/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. H. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999r., sygn. akt II SA 1070/99. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Sąd podkreślił, iż postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2006r., sygn. akt I OSK 467/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną L. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 2118/05, którym to postanowieniem Sąd odrzucił skargę L. H. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999r., sygn. akt II SA 1070/99. W ocenie Sądu, skoro zatem skarżący żąda wznowienia postępowania w sprawie, w której prawomocnym orzeczeniem odrzucono już skargę o wznowienie postępowania, to okoliczność ta powoduje, że kolejna skarga o wznowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2007r., L. H. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 285 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że art. 285 wskazanej ustawy jest "przetransponowany" z kodeksu postępowania cywilnego, tj. art. 416 k.p.c.". Wskazano, że w postępowaniu cywilnym w przedmiocie wznowienia postępowania biorą udział strony, którego to prawa skarżący - jego zdaniem - został pozbawiony w niniejszym postępowaniu, co jest gwarantowane przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Skarżący twierdzi, że został pozbawiony sprawiedliwego i jawnego procesu, gdyż nie uczestniczył w wydawaniu orzeczeń w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999r., sygn. akt 1070/99. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: w myśl art. 174 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 wskazanej ustawy, rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia, natomiast w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego należy dodatkowo wskazać, że naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nieodpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Skarga kasacyjna wniesiona przez L. H. w przedmiotowej sprawie powyższe wymogi przewidziane dla tego rodzaju środka zaskarżenia spełnia jedynie w zakresie, w jakim została oparta o zarzut wskazany w art. 174 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. naruszenia przepisów postępowania - art. 285 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl tego przepisu, niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 285 ustawy oraz fakt, że postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznać należy, że zarzut naruszenia art. 285 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest nieuzasadniony. Co natomiast do zarzutu pozbawienia skarżącego prawa do obrony, to nie mógł on być przedmiotem rozpoznania niniejszego postanowienia, gdyż skarżący nie wskazał w tym względzie konkretnych przepisów ustawy, których to naruszenie miało pozbawić go prawa do obrony. Zarzut ten nie został również w jakikolwiek sposób uzasadniony, skarżący nie podał na czym miałoby polegać pozbawienie go prawa do obrony. Odnosząc się do powołanego przez skarżącego art. 416 k.p.c. wskazać należy, przepis ten znajduje zastosowanie jedynie w sprawach ze stosunków cywilnoprawnych, a do takich niniejsza sprawa nie należy. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że w myśl art. 280 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, zatem na uwzględnienie nie zasługuje również argument skarżącego stanowiący, że został on pozbawiony sprawiedliwego i jawnego procesu, gdyż nie uczestniczył w wydawaniu orzeczeń w przedmiocie wznowienia postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w postanowieniu.