I OZ 283/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1740/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. i J. A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1740/07, odrzucił skargę K. i J. A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Postanowienie powyższe wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 19 listopada 2007 r. Następnie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2007 r. przyznano K. A. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W dniu 8 lutego 2008 r. pełnomocnik z urzędu wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od w/w postanowienia z dnia 7 listopada 2007 r. o odrzuceniu skargi. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po upływie 30 - dniowego terminu przewidzianego na jej złożenie określonego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), który upłynął bezskutecznie w dniu 19 grudnia 2007 r. Sąd stwierdził, iż samo ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie powoduje z mocy prawa przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż niezbędny jest wyraźnie sprecyzowany i wyartykułowany wniosek w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie K. A. wniosła zażalenie, domagając się jego uchylenia. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 177 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy została wniesiona w terminie 30 dni od otrzymania zawiadomienia o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu, ustanowionego po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca powołała się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2005 r., II OZ 253/05 w którym stwierdzono, iż "konieczność skorzystania przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną z prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie może stawiać tej strony w sytuacji gorszej od osoby, która z tego prawa nie korzysta i może wnieść skargę kasacyjną bez przeszkód w ustawowym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej powinien zatem biec od dnia, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu powziął wiadomość o wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego do reprezentowania oznaczonej osoby w konkretnej sprawie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W sprawie niniejszej nie podlega sporowi, iż skarga wniesiona przez pełnomocnika skarżącej w dniu 8 lutego 2008 r. została złożona ze znacznym przekroczeniem ustawowego terminu określonego w cytowanym wyżej przepisie, a który zaczął swój bieg od dnia doręczenia skarżącej odpisu postanowienia z dnia 7 listopada 2007 r. wraz z uzasadnieniem, tj. w dniu 19 listopada 2007 r. Należy wskazać, iż zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i w literaturze przedmiotu podkreśla się, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2005 r., II OZ 393/05). W szczególności nie powoduje jego przerwania, zawieszenia ani przedłużenia. Przyznanie pełnomocnika po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej może natomiast uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Należy jednak przyjąć, iż w sytuacji, gdy pełnomocnik ustanowiony z urzędu zaniedba złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu - skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie (por. np. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2005 r. FZ 754/04 i postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2007 r., I OZ 930/07). Taki przypadek występuje w sprawie niniejszej. Pełnomocnik z urzędu K. A. wnosząc skargę kasacyjną nie wniósł bowiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobowiązany skargę kasacyjną odrzucić, co też uczynił prawidłowo w zaskarżonym postanowieniu z dnia 18 lutego 2008 r. Nie podzielając poglądu wyrażonego w przytoczonym w skardze kasacyjnej postanowieniu NSA z dnia 15 kwietnia 2005 r., II OZ 253/05 zauważyć należy, że ma on odosobniony charakter, a w wyrażona w nim teza jest wysoce dyskusyjna w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.