II SA/Po 330/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant st. sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi R i M. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania odpisu z akt I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] r. nr [...] II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz skarżących kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów sądowych III. określa, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu. /-/ A. Łaskarzewska /-/ A. Zieliński /-/ B. Kamieńska II SA/Po 330/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. , po rozpatrzeniu zażalenia R. i M. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] , w przedmiocie odmowy przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów oraz udzielenia informacji, uchylił postanowienie w całości. Odmawiając, m.in. na podstawie art. 74 § 2 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), możliwości przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów, a także udzielania informacji w sprawie kontroli i stosowania przepisów prawa budowlanego przy budowie obiektów budowlanych na działce nr [...] przy ul. G. w Ż. stanowiącej własność A. F. (a także na działkach nr [...] oraz [...],[...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż stronami w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar oddziaływania obiektu budowlanego ustala właściwy organ na etapie wydawania pozwolenia na budowę. Wiąże to organy nadzoru budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż żaden z budynków wybudowanych na działkach C. i A. F. nie obejmuje swym obszarem oddziaływania działek sąsiednich nr [...] i [...] stanowiących własność R. i M. K. . W zażaleniu na postanowienie R. i M. K. podnieśli, iż wymaga rozstrzygnięcia czy prawo udostępniania akt sprawy przysługuje wyłącznie stronie czy także innym osobom. Wskazali, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 k.p.a.) i to bez względu na to, czy dany podmiot brał udział w toczącym się postępowaniu. Art. 73 § 1 nakazuje udostępniać akta stronie postępowania, a obowiązku tego nie ograniczono jedynie do osób, które brały udział w postępowaniu. Skarżący powołali także treść art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (wznowienie postępowania z powodu braku udziału strony). Podkreślili, że trzeba odróżnić uprawnienie do zainicjowania trybu nadzwyczajnego od samej możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Zdaniem skarżących ograniczanie możliwości stosowania art. 73 § 1 k.p.a. do stron biorących udział w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę nie jest uzasadnione i stoi w sprzeczności z istotą regulacji. Ponadto, udostępnianie akt powinno nastąpić w każdym stadium postępowania, a więc także wtedy, gdy decyzja jest ostateczna i to bez względu na to czy postępowanie się toczy. W konkluzji M i R. K. wskazali, iż odmowa dokonania czynności, o której mowa w art. 73 § 1 k.p.a. następuje w formie zaskarżalnego postanowienia (art. 74 § 2 k.p.a.). Postanowienia tego nie można natomiast wydać, jeżeli o udostępnienie akt sprawy zwróci się osoba nie będąca stroną postępowania. Uchylając zaskarżone postanowienie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 oraz art. 123 § 1 k.p.a. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż argumenty zażalenia stoją w sprzeczności z orzecznictwem sądów administracyjnych. Przyznał, że art. 74 § 2 k.p.a. jest tak sformułowany, jakby miał stanowić podstawę do odmowy udostępnienia akt jedynie w stosunku do strony i w sytuacjach, o których mowa w art. 74 § 1 k.p.a. Z uwagi na konieczność zapewnienia obywatelowi prawa do sądu uznał, iż przepis ten należy interpretować rozszerzająco. Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego znajdzie on zastosowanie również wtedy, gdy organ odmawia dostępu do akt, dlatego, że nie uznaje wnioskodawcy za stronę postępowania. W przeciwnym razie spór co do tego, czy podmiot jest stroną postępowania, nie byłby poddany kontroli w toku instancji i przed sądem administracyjnym. Organ odwoławczy stwierdził jednocześnie, że zarzuty podniesione przez M i R. K. w podaniu z dnia 9 lutego 2007 r. zostały rozpatrzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Zatem akta sprawy będące przedmiotem wniosku z dnia [...] kwietnia 2007 r. stanowią akta postępowania skargowego mające charakter wewnętrzny i nie można ich utożsamiać z aktami postępowania administracyjnego, których zasady udostępniania oraz formę odmowy regulują art. 73-74 k.p.a. Wskazując na powyższe organ stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie miał obowiązku wydania postanowienia o odmowie dostępu do akt (art. 74 § 2 k.p.a.), a powinien jedynie skierować do skarżących stosowne pismo wyjaśniające. W konkluzji organ wskazał, iż zróżnicowanie kwestii procesowych regulowanych w formie postanowienia powoduje, że ostatni człon przepisu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. ("umarza postępowanie w pierwszej instancji"), musi być stosowany z zachowaniem odpowiedniości. Oznacza to, że w niektórych sprawach nie będzie go można stosować, a wystarczające jest wyłącznie wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Skargę na postanowienie wnieśli M i R. K. domagając się jego uchylenia, a także stwierdzenia nieważności lub uchylenia poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania. Zarzucili naruszenie prawa przez niezastosowanie art. 10 k.p.a., wadliwe uzasadnienie rozstrzygnięcia (art. 107 § 3 k.p.a.), niepełne zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez pominięcie uzasadnienia merytorycznego, błędną wykładnię art. 73 § 1 k.p.a., a także błędną ocenę stanu faktycznego sprawy (art. 80 k.p.a.). W uzasadnieniu wskazali, iż przed wydaniem orzeczenia nie umożliwiono im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto, powołany przez organ wyrok z dnia 5 września 2001 r., sygn. II SAB/Gd 127/00, nie przemawiał za przyjętym rozstrzygnięciem. Zdaniem skarżących konsekwencją nie uznania ich za stronę powinno być umorzenie postępowania. Wynikająca z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. kompetencja kasacyjna organu odwoławczego zobowiązuje jednocześnie organ do orzeczenia co do istoty sprawy. W zaskarżonym postanowieniu brakuje takiego orzeczenia. Skarżący nie podzielili stanowiska Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż wniosek o udostępnienie akt powinien być załatwiony jedynie przez pisemne poinformowanie o przyczynach odmowy. W ich ocenie praktyka taka powoduje brak kontroli instancyjnej i sądowej nad organami administracji. Skarżący wskazali także, iż organ powinien rozważyć udostępnienie akt w trybie art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W tym trybie udostępnieniu podlegają między innymi rozstrzygnięcia wydane po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności mająca umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz zawartą w niej argumentacją. Granice rozpoznania skargi są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Sąd administracyjny dokonuje kontroli według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydawania zaskarżonego aktu. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem art. 7 i 77 k.p.a. Zgodnie z tymi przepisami, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Dokładne wyjaśnienie sprawy wymaga w szczególności wyczerpującego zebrania całego materiału dowodowego (art. 77 k.p.a.). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, jak i organ odwoławczy nie ustaliły precyzyjnie jakich akt administracyjnych dotyczył wniosek z dnia [...] kwietnia 2007 r. Pełnomocnik M. i R. K. podał, co prawda, numery postępowania kontrolnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednakże treść zebranych w aktach pism (wezwanie z dnia [...] marca 2007 r.) i innych dokumentów (decyzja Starosty Powiatowego w J. z dnia [...] kwietnia 2007 r.) wskazuje, że intencją skarżących było uzyskanie dostępu do akt sprawy o wydanie pozwoleń na budowę prowadzonych organ architektoniczno-budowlany (Starosta), dotyczących projektowanych i budowanych obiektów na działkach sąsiadujących z ich nieruchomością (będących własnością A. i C. F. ). Należało zatem wezwać pełnomocnika M. i R. K. do doprecyzowania wniosku. Jeżeli dotyczyłby on akt postępowań w sprawie pozwoleń na budowę, organ nadzoru budowlanego byłby niewłaściwy jego rozpoznania. Wymaga także wskazania, iż nawet jeżeli M. i R. K. zmierzali do uzyskania dostępu do akt postępowań kontrolnych prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, organy nie mogły stosować art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118; dalej: Prawo budowlane). Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż zawarte w nim określenie kręgu podmiotów, które mogą być stroną, dotyczy postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Brak jest podstaw, by zastosowanie tego przepisu rozciągać na inne postępowania przewidziane przez Prawo budowlane (por. wyrok z dnia 24 października 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 322/05, Lex nr 201375). Należy zaznaczyć, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął błędną kwalifikację prawną postępowania z wniosku M i R. K. z dnia [...] lutego 2007 r. o przeprowadzenie kontroli przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. Wniosek ten nie stanowił skargi w trybie art. 227 k.p.a., lecz dotyczył wszczęcia postępowania w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, które należą do właściwości tegoż organu (art. 83 ust. 2 ustawy). Wbrew stanowisku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażonemu w uzasadnieniu postanowienia o odmowie udzielenia dostępu do akt postępowania kontrolnego, ustalenie kręgu podmiotów mających przymiot strony postępowania powinno nastąpić w oparciu o art. 28 k.p.a. (nie art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, gdyż dotyczy on tylko pozwolenia na budowę). Za takim ujęciem strony, w przypadku postępowania w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, przemawiają następujące względy. Po pierwsze, ustawodawca nowelizując przepis art. 28 ust. 2 i 3 (ustawa z dnia 27 marca 2003 r., Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 718), stanowiący lex specialis w stosunku do ogólnej regulacji pojęcia strony zawartej w art. 28 k.p.a., chciał przez to zawęzić krąg uczestników występujących w sprawach o udzielenia pozwolenia na budowę tak aby usprawnić i przyspieszyć proces inwestycyjny. W tym świetle brak podstaw, by przepis ten stosować do odrębnego postępowania kontrolnego prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego, bowiem nie blokuje to inwestycji. Po drugie, krąg osób zainteresowanych wynikiem sprawy prowadzonej w trybie art. 50 i 51 jest szerszy aniżeli postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Skarżący składali wniosek z dnia [...] lutego 2007 r. w obawie przed zagrożeniami wynikającymi z budowy na sąsiedniej działce kontenerowej stancji paliw. W ich ocenie naruszono bowiem obowiązujące normy techniczne. Ich interes prawny w postępowaniu kontrolnym przed organami nadzoru budowlanego należy zatem oceniać w szczególności w kontekście stwierdzonych nieprawidłowości. Oceny takiej w sposób prawidłowy dokonał Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu zawiadomienia z dnia [...] kwietnia 2007 r. (wskazał, iż podczas czynności kontrolnych ustalono, iż M i R. K. nie są stronami w rozumieniu art. 28 k.p.a.). Nie oznacza to jednak, że skarżący nie mogą wskazywać na konkretne, stwierdzone naruszenia przepisów szczególnych (m.in. technicznych i norm budowlanych), z których wynikałby ich interes prawny w doprowadzeniu procesu inwestycyjnego do stanu zgodnego z prawem. Wskazane okoliczności przemawiające za naruszeniem interesu prawnego osoby powinny być przez organ wnikliwie wyjaśnione. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, iż zaskarżone postanowienie rażąco narusza art. 138 § 1 i 2 k.p.a., a zarzut w tym względzie zasługiwał na uwzględnienie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ograniczył rozstrzygnięcie jedynie do uchylenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zajmując stanowiska w sprawie, co powinno nastąpić poprzez orzeczenie co do istoty sprawy, umorzenie postępowania albo przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (por. wyrok z dnia 29 listopada 1995 r., sygn. akt SA/Kr 1552/95, publ. POP 1997 r., z. 4, poz. 148 z glosą aprobującą P. Rączki i T. Jędrzejewskiego; wyrok z dnia 13 października 1983 r., sygn. akt SA/Kr 706/83, cyt. za B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2004, s. 598; wyrok z dnia 13 grudnia 1996 r., sygn. akt SA/Łd 1833/95, Lex nr 28964). Co prawda, organ wskazuje, iż w wyniku zażalenia rozstrzygnięcie takie wyjątkowo może nastąpić (np. uchylenie przez organ odwoławczy postanowienia o zawieszeniu postępowania z urzędu). Jest to jednakże niedopuszczalne w przypadku, gdy sprawa (wniosek) wymaga merytorycznego rozstrzygnięcia. Nie można podzielić stanowiska organu, iż rozpatrzenie wniosku w trybie art. 73 § 1 k.p.a. może nastąpić przez pisemne powiadomienie wnioskodawcy o odmowie udostępnienia akt, bez wydania postanowienia w tym względzie. Sąd w niniejszym składzie nie podziela stanowiska wyrażonego w postanowieniu z dnia 18 lipca 2005 r., sygn. akt II SAB 334/03, publ. Lex nr 233127. Należy stwierdzić, iż załatwiając wniosek o umożliwienie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów, uwierzytelnienia takich odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów organ ma obowiązek spełnić żądanie albo wydać postanowienie o odmowie jego spełnienia. Przepis art. 74 § 2 k.p.a. powinien mieć zastosowanie także wówczas, gdy organ administracji odmawia dostępu do akt administracyjnych z tej przyczyny, że nie uznaje wnioskodawcy za stronę postępowania (por. wyrok z dnia 16 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 848/05, Lex 236559; wyrok z dnia 25 czerwca 1999 r., sygn. akt IV SA 1374/98, Lex nr 47904; wyrok z dnia 5 września 2001 r. sygn. akt II SAB/Gd 127/00, Palestra 2002/9-10/202). Nie można uznać też zawartego w uzasadnieniu skargi zarzutu niezastosowania przez organ art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, a w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Na podstawie art. 2 ust. 1 i 2 ustawy prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Należy jednak zauważyć, iż w niniejszej sprawie pełnomocnik M i R. K. wyraźnie domagał się umożliwienia mu przeglądania akt oraz sporządzenia z nich notatek i odpisów (wniosek z dnia [...] kwietnia 2007 r.) w trybie art. 73 § 1 k.p.a. Na marginesie Sąd zaznacza jednak, iż organ obowiązany był poinformować skarżących o treści przepisów o dostępie do informacji publicznej i ich uprawnieniach w tym zakresie (art. 9 k.p.a.). Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. przez nie zawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05, publ. ONSAiWSA 2006/6/157). Skarżący nie wykazali jakich czynności nie dokonali wskutek uchybienia art. 10 § 1 k.p.a. Ponadto, w sprawie z wniosku o udostępnienie akt nie przeprowadzono postępowania dowodowego, a żądania zgłaszali jedynie sami skarżący. Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. nie miało zatem istotnego wpływu na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Sąd nie uznał również zarzutu naruszenia art. 73 § 1 k.p.a. Zarówno organy słusznie przyjęły, iż podstawową (wyjściową) przesłanką pozytywnego rozpatrzenia wniosku złożonego w trybie tego przepisu jest posiadanie przez wnioskodawcę przymiotu strony postępowania. Przyjmując brak tej przesłanki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego niesłusznie jednak uznał, że nie ma podstawy do wydania postanowienia w oparciu o art. 74 § 2 k.p.a. W orzecznictwie podkreśla się, iż jego wydanie w takich przypadkach jest konieczne, a służy to zapewnieniu kontroli instancyjnej i sądowej rozstrzygnięcia właśnie w tym zakresie (wyrok z dnia 5 września 2001, sygn. akt II SAB/Gd 127/00, publ. Palestra 2002/9-10/202). Ponownie rozpoznając sprawę, w przypadku stwierdzenia, że wniosek o udostępnienie akt dotyczy postępowania kontrolnego, organ powinien zatem rozważyć czy M i R. K. mają interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. Z uwagi na przedmiot sprawy, należy uwzględnić m.in. szczegółowe regulacje dotyczące warunków technicznych i usytuowania obiektów (rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie , a także przepisy powołane we wniosku skarżących o przeprowadzenie kontroli). W oparciu o nie, w odniesieniu do konkretnych, indywidualnych parametrów obiektu (także z uwzględnieniem ewentualnych stwierdzonych lub wskazanych przez wnioskodawcę naruszeń w stosunku do pozwolenia) wyznacza się sferę jego oddziaływania. Ponadto, organ powinien rozważyć, czy w konkretnej sytuacji nie następuje ograniczenie w swobodnym korzystaniu z nieruchomości skarżących, wprowadzone ze względu na powstanie w sąsiedztwie określonego obiektu budowlanego (por. pomocniczo: wyrok z dnia 14 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 75/06,niepubl. oraz wyrok z dnia 4 lipca 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 121/06, publ. Lex nr 243787). Powyższe nie uzasadnia jednak całkowitej bierności skarżących w wykazaniu swego interesu prawnego w sprawie. Nałożenie na organy prowadzące postępowanie administracyjne obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zwalnia strony od współudziału w realizacji tego obowiązku. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów dla niej niekorzystnych. Z treści przepisów nakładających wspomniane wyżej obowiązki (art. 7 i 77 k.p.a.) nie daje się w szczególności wyprowadzić konkluzji, iż organy administracji zobowiązane są do poszukiwania środków dowodowych służących poparciu twierdzeń strony w sytuacji, gdy ta ostatnia - mimo wezwania - środków takich nie przedstawia. Nie można bowiem w takim przypadku założyć, że przy bierności strony, cały ciężar dowodzenia faktów mających przemawiać przeciwko ustaleniom poczynionym przez organy administracji spoczywa na tych organach (por. wyrok z dnia 20 maja 1998 r., sygn. akt I SA/Ka 1605/96, Lex nr 33414). Z wymienionych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 135 oraz 152 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. /-/ A. Łaskarzewska /-/ A. Zieliński /-/ B. Kamieńska