I SA/Lu 682/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, Asesor WSA Wojciech Kręcisz (spr.), Protokolant Stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: kwiecień - grudzień 2002 r. oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego za kwiecień, maj, lipiec, listopad i grudzień 2002 r. p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie w sprawie do czasu udzielenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich odpowiedzi na pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt I FSK 1062/06 Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr[...] , wydaną na podstawie przepisu art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania pełnomocnika A. sp. z o.o. z siedzibą w W. od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...] określającej w podatku od towarów i usług zobowiązanie podatkowe za miesiące: kwiecień, maj, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik 2002 r., nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za lipiec 2002 r., nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za miesiące: listopad i grudzień 2002 r. oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe za miesiące: kwiecień, maj, lipiec, listopad i grudzień 2002 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego wynika, że podstawę ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego stanowił przepis art. 109 ust. 4, 5 , 6 i 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W tym kontekście podnieść należy, iż o dopuszczalności ustalenia podatnikowi podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego za okresy rozliczeniowe sprzed dnia 1 maja 2004 r. na podstawie przepisu art. 109 ust. 4 i 6 w związku z ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 12 września 2005 r. w sprawie sygn. akt I FPS 2/05. Sąd zważył, co następuje. W sprawie stanowiącej przedmiot orzekania Sądu istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia ma fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., w sprawie sygn. akt I FSK 1062/06, na podstawie przepisu art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, wystąpił do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniem prejudycjalnym w zakresie odnoszącym się do wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego, a mianowicie: 1) Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit.a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1997 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej ? 2) Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego ? 3) Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1997 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.Nr 54, poz. 535 ze zm.) ? We wskazanym kontekście stanu sprawy stwierdzić należy, iż na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma bezpośredni wpływ postępowanie przez Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości zainicjowane wskazanym pytaniem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wynika, iż sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Okoliczności stanu sprawy, w konfrontacji z przywołanymi przepisami świadczą o wystąpieniu zagadnienia wstępnego, w rozumieniu przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uzasadniają, według Sądu, potrzebę zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi przez ETS na postawione pytanie prejudycjalne. Zależność rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej od wyniku innego toczącego się postępowania, jako przesłanka zawieszenia, musi być ustalana, analizowana i oceniania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje więc w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie może wpływać na wynik postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć więc należy przeszkodę powstającą lub ujawniająca się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., w sprawie sygn. akt I FSK 845/05). Według Sądu, prowadzi to do wniosku, że postępowanie w sprawie należy zawiesić do czasu udzielenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi na pytanie prejudycjalne, z którym w sprawie sygn. akt I FSK 1062/06 wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego, Sąd na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.