II SA/Rz 757/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Anna Lechowska Sędziowie WSA Robert Sawuła NSA Stanisław Śliwa /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 5 marca 2008 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby -skargę oddala- do wyroku z dnia 5 marca 2008 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji na podstawie art. 42 ust. 2 i art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6.04.1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 KPA po rozpatrzeniu odwołania J. R. od decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...].06.2007 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu podano, że decyzją z dnia [...].06.2007 r. Komendant Miejski Policji rozwiązał stosunek służbowy z J. R. z dniem 4.06.2007 r. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 43 ust. 3 i 42 ust. 2 ustawy o Policji. Od decyzji tej odwołanie złożył J. R. zarzucając organowi I instancji zastosowanie nieprawidłowej podstawy prawnej rozwiązania stosunku służbowego, gdyż dochował określonego ustawą 7. dniowego terminu zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby, bowiem zdaniem odwołującego się, termin ten należy liczyć od dnia uprawomocnienia się wyroku. Organ II instancji uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrokiem z dnia 22 września 2006 r. sygn. akt II SA/Rz 1057/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2005 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] lipca 2004 r. w przedmiocie zwolnienia J. R. ze służby w Policji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. Komendant Miejski Policji zwolnił J. R. ze służby w Policji z dniem 15 grudnia 2006 r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6.05.1990 r. o Policji. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji organ II instancji decyzją z dnia [...] marca 2007 r. uchylił przedmiotowy akt w całości, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym Komendant Miejski Policji decyzją z dnia [...] marca 2007 r. rozwiązał stosunek służbowy z J. R. na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Decyzję tę organ II instancji decyzją z dnia [...].02.2007 r. uchylił w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego z powodu braku uregulowania prawa zwalnianego policjanta zarówno do odprawy jak i do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Ponownie rozstrzygając sprawę Komendant Miejski Policji, dokonał kolejnej analizy stanu prawnego i faktycznego sprawy i decyzją z dnia [...].06.2007 r. zwolnił J. R. ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji z uwzględnieniem praw zwalnianego do świadczeń związanych z rozwiązaniem stosunku służbowego. Organ II instancji rozpoznając odwołanie od tej decyzji uznał, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Rozstrzygnięcie znajduje oparcie w przepisie art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, który stanowi, ze jeżeli zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3 i wynikało z powołanego przepisu oraz z wytycznych zawartych w uzasadnieniu cytowanego wyroku WSA w Rzeszowie. Niedochowanie przez J. R. określonego powyższym przepisem terminu zostało w pełni wykazane. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest realizacja przesłanek art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że J. R., w związku z wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 22 września 2006 r. sygn. akt II SA/Rz 1057/05 zgłosił w trybie art. 42 ust.2 ustawy o Policji gotowość niezwłocznego podjęcia służby w dniu 16.11.2006 r. Licząc od dnia ogłoszenia wyroku tj. od 22.09.2006 r. do 16.11.2006 r. (data wpływu do Komendy Miejskiej Policji zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby) upłynął jeden miesiąc i 26 dni, a nie siedem dni. Sposób liczenia siedmiodniowego terminu zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby przez przywróconego do służby policjanta jednoznacznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 22 września 2006 r., sygn. akt II SA/Rz 1057/05 stwierdzając, że obowiązkiem policjanta jest zgłoszenie gotowości niezwłocznego podjęcia służby, co winno nastąpić w terminie 7 dni, liczonym od dania ogłoszenia wyroku. Swoje stanowisko Sąd poparł wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9.09.2005 r. OSK 1550/04. Przedstawione powyżej stanowisko sądu jest wiążące nie można go interpretować w sposób przedstawiony przez J. R. Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżył J. R. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego Policji, a także o zasądzenie kosztów sądowych. W uzasadnieniu skargi podano, że wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 22 września 2006 r., sygn. akt. SA/Rz 1057/05 uchylona została decyzja Wojewódzkiego Komendanta Policji oraz poprzedzająca ją decyzja Komendanta Policji w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji. Wyrokowi temu nie została nadana klauzula natychmiastowej wykonalności. Wyrok mógł być zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie trzydziestu dni od daty jego doręczenia. Oczywistym jest, że przed uprawomocnieniem się wyroku zgłoszenie gotowości podjęcia służby było by bezprzedmiotowe, bo Wojewódzkiemu Komendantowi Policji służyło prawo złożenia skargi, a w postępowaniu przed NSA "decyzja" ta mogła by być uchylona. Zgodnie z przepisami kodeksu pracy który stosuje się w sprawach nie uregulowanych w ustawie o Policji 7. dniowy termin liczy się od daty uprawomocnienia się wyroku, bądź wyroku Sądu II Instancji. W tym stanie rzeczy przedmiotowy termin został zachowany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269) przy czym sąd - z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli aktu administracyjnego we wskazanych wyżej granicach Sąd uznał, że zaskarżone decyzje przepisów prawa nie naruszają. Stan faktyczny sprawy w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia przedstawia się w sposób następujący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 marca 2005 r., sygn. II SA/Rz 1014/04 uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2004 r. orzekającą o rozwiązaniu stosunku służbowego ze skarżącym J. R. z dniem 31 sierpnia 2004 r. Organ II instancji, zgodnie z zaleceniami Sądu rozpoznał odwołanie skarżącego od decyzji z dnia [...] lipca 2004 r. wydanej przez Komendanta Miejskiego Policji i decyzję tę utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] września 2005 r. Utrzymana w mocy decyzja Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] lipca 2004 r. potwierdzała rozwiązanie stosunku służbowego ze skarżącym z dniem 31 lipca 2002 r. Wyrokiem z dnia 22 września 2006 r., sygn. II SA/Rz 1057/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznając skargę J. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2005 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] lipca 2004 r. Sąd rozpatrując skargę wskazał że organy zastosowały nieznaną ustawie o Policji formułę "potwierdzenia rozwiązania stosunku służbowego". Nie zastosowanie w sprawie art. 42 ustawy o Policji oraz użycie nieznanego ustawie sformułowania przy rozstrzygnięciu sprawy rażąco naruszało przepisy art. 41 i 42 ustawy o Policji, co uzasadniało stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji. Rozpoznając sprawę po raz kolejny Komendant Miejski Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. rozwiązał stosunek służbowy J. R. z dniem 4 czerwca 2007 r. Podstawę takiej decyzji stanowił przepis art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Organ ten przyjął, że skarżący w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosił gotowości jej podjęcia. Za dzień przywrócenia do służby organ uznał dzień 22 września 2006 r., kiedy to został wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrok w sprawie II SA/Rz 1057/05 stwierdzający nieważność zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2005 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby i poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] lipca 2004 r. Do takiej interpretacji przepisów art. 41 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji przychylił się również Komendant Wojewódzki Policji i zaskarżoną do niego odwołaniem decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Skarżący w skardze kwestionuje taką interpretację powołanych przepisów wskazując, że winien on zgłosić gotowość podjęcia służby dopiero po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 września 2006 r. Rozstrzygając kwestię sporną pomiędzy stronami Sąd przychyla się do stanowiska prezentowanego przez organy obu instancji. Z mocy przepisu art. 153 Ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Stwierdzając nieważność decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2005 r. i decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] lipca 2004 r. w uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wskazał, że następstwem wyroku uchylającego decyzję o zwolnieniu policjanta ze służby jest reaktywacja stosunku służbowego ex lege, co winno skutkować wydaniem decyzji o mianowaniu go na równorzędne stanowisko służbowe. Wydanie decyzji jest obwarowane obowiązkiem po stronie policjanta zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby, co winno nastąpić w terminie 7 dni, liczonym od dnia ogłoszenia wyroku. Nie zgłoszenie gotowości do służby w tym terminie skutkuje rozwiązaniem stosunku służbowego na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Poza sporem pozostaje, że skarżący w terminie 7 dni od reaktywacji jego stosunku służbowego, tj. od dnia 22 września 2006 r. nie zgłosił gotowości niezwłocznego podjęcia służby. Stanowisko Sądu zaprezentowane w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SA/Rz 1057/05 jest w pełni aprobowane w orzecznictwie sądowym. Należałoby odwołać się w tej materii do wyroku NSA z dnia 24.05.1999 r., II SA 459/99, gdzie sformułowano tezę, że skutkiem uchylenia przez NSA decyzji w sprawie o zwolnienie ze służby jest "reaktywowanie" stosunku służbowego z dniem ogłoszenia wyroku lub doręczenia wyroku oraz do wyroku NSA z dnia 9.05.2005 r., gdzie wskazano, że przywrócenie do służby następuje w dniu ogłoszenia wyroku WSA o uchyleniu rozkazu personalnego dotyczącego zwolnienia ze służby, z tym też dniem rozpoczyna się bieg terminu z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji do zgłoszenia gotowości podjęcia służby. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje stanowisko, że wyrok stwierdzający nieważność decyzji potwierdzającej rozwiązanie stosunku służbowego reaktywował stosunek służbowy z dniem jego ogłoszenia. Z tym dniem przysługiwało skarżącemu prawo powrotu do służby na stanowisko równorzędne, z tym również dniem rozpoczął się dla J. R. bieg terminu określonego w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji do zgłoszenia gotowości podjęcia służby. Skoro J. R. nie zgłosił gotowości podjęcia służby w terminie określonym w art. 42 ust. 2 ustawo o Policji, to rozwiązanie jego stosunku służbowego w trybie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji jest w pełni uzasadnione. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyrok