II SAB/Lu 95/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Leszek Leszczyński,, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 marca 2008 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wniosku z dnia 17 maja 2005 r. dotyczącego świadczeń z pomocy społecznej oddala skargę. W dniu 10 listopada 2005 r. Z. W. złożył za pośrednictwem Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na bezczynność tego organu. W lakonicznej skardze (noszącej datę 11 listopada 2005 r., a więc o dzień późniejszą od daty wpływu skargi do organu) zarzucił, iż pracownicy organu administracji brali udział w wydaniu wadliwych decyzji oraz wskazał swój wniosek z dnia 17 maja 2005 r. i postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 listopada 2005 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o jej oddalenie oraz wyjaśnił, że pismem z dnia 28 listopada 2005 r. organ pomocy społecznej przesłał tę skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, gdyż w jej treści skarżący powoływał się na postanowienie Kolegium z dnia 29 listopada 2005 r., nr [...]. Orzeczeniem tym Kolegium uznało za nieuzasadnione zażalenie Z. W. wniesione na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 17 maja 2005 r. o załatwienie sprawy wynikającej z decyzji wydanej przez Kierownika w dniu 5 kwietnia 2005 r., nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji wskazał, że nie można mówić o bezczynności Kierownika, skoro pismem z dnia 31 maja 2005 r., nr [...], przekazał on powyższy wniosek do Kolegium celem rozpatrzenia łącznie z odwołaniem, które już znajdowało się w organie odwoławczym. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej podkreślił także, iż do organu pierwszej instancji wpłynęło w dniu 12 grudnia 2005 r. wezwanie Z. W. do "załatwienia sprawy zgodnie z prawem" wynikającej z wniosku z dnia 17 maja 2005 r. oraz decyzji z dnia 5 kwietnia 2005 r. nr [...]. Organ wskazał również, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 652/07, oddalił skargę kasacyjną Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. akt II SO/Lu 1/07, oddalające wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 11 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zachodzi wówczas, gdy organ administracji nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności, lecz nie uczynił tego w określonym ustawą terminie. Skarżący zarzuca organowi administracji publicznej bezczynność w sprawie z jego wniosku z dnia 17 maja 2005 r. o załatwienie sprawy wynikającej z decyzji wydanej przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu 5 kwietnia 2005 r., nr [...]. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, w dniu 17 maja 2005 r. skarżący złożył w Ośrodku Pomocy Społecznej wniosek o załatwienie sprawy wynikającej z decyzji z dnia 5 kwietnia 2005 r., nr [...]. Powyższą decyzją z dnia 5 kwietnia 2005 r., wydaną z upoważnienia Wójta Gminy, Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej: 1) uznał, że zasiłek stały wyrównawczy w wysokości 418 zł miesięcznie przyznany Z. W. na podstawie decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 4 listopada 2004 r. nr [...] i pobrany w okresie od 1 lutego 2003 r. do 30 kwietnia 2004 r. w łącznej kwocie 6.775,80 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym i podlega zwrotowi, 2) uznał, że zasiłek stały wyrównawczy przyznany na podstawie decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 4 listopada 2004 r. nr [...] i pobrany w okresie od 1 grudnia 2002 r. do 31 stycznia 2003 r. w łącznej kwocie 860,85 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym i podlega zwrotowi, 3) zobowiązał Z. W. do zwrotu kwoty nienależnie pobranego świadczenia w wysokości 7.636,65 zł na rachunek bankowy organu w terminie do 5 maja 2005 r., pod rygorem ściągnięcia należności w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z tym, iż Z. W. w treści wniosku z dnia 17 maja 2005 r. wskazał decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 5 kwietnia 2005 r., nr [...], organ pierwszej instancji przekazał ten wniosek Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu pismem z dnia 31 maja 2005 r. w celu łącznego rozpoznania ze złożonym wcześniej odwołaniem od decyzji z dnia 5 kwietnia 2005 r., nr [...]. Organ pomocy społecznej wskazał jednocześnie, iż odwołanie Z. W. od powyższej decyzji z dnia 5 kwietnia 2005 r., złożone za pośrednictwem tego organu, zostało przesłane pismem z dnia 28 kwietnia 2005 r. do Kolegium wraz z aktami sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi zatem bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z. W. we wniosku z dnia 17 maja 2005 r. wyraźnie wskazywał, iż wniosek ten dotyczy decyzji organu pierwszej instancji z dnia 5 kwietnia 2005 r., nr [...]. Decyzja ta została przez niego zaskarżona w administracyjnym toku instancji, a w dacie składania wniosku z dnia 17 maja 2005 r. toczyło się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowanie odwoławcze dotyczące powyższej decyzji organu pomocy społecznej. W tej sytuacji Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej miał uzasadnione podstawy do przyjęcia, iż pismo to nie stanowi odrębnego wniosku w zakresie świadczeń z pomocy społecznej, lecz powinno zostać rozpatrzone przez organ odwoławczy łącznie z wniesionym wcześniej przez Z. W. odwołaniem od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 5 kwietnia 2005 r. nr [...]. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie pozostawał w bezczynności w niniejszej sprawie, gdyż pismem z dnia 31 maja 2005 r., nr [...], przekazał wniosek z dnia 17 maja 2005 r. Z. W. do organu drugiej instancji, celem rozpoznania tego pisma łącznie z odwołaniem od wskazanej wyżej decyzji z dnia 5 kwietnia 2005 r. Zdaniem Sądu prawidłowo postąpił organ pierwszej instancji przekazując do Kolegium wniosek skarżącego z dnia 17 maja 2005 r., ponieważ postępowanie dotyczące decyzji z dnia 5 kwietnia 2005 r., nr [...], w sprawie określenia wysokości nienależnie pobranego świadczenia i żądania zwrotu tego świadczenia, w chwili złożenia powyższego wniosku nie zostało jeszcze zakończone. Wniosek ten był przedmiotem oceny organu drugiej instancji w postępowaniu odwoławczym od decyzji z dnia 5 kwietnia 2005 r., nr [...], zakończonym wydaniem decyzji w dniu 27 czerwca 2005 r., a nie mógł wszcząć odrębnego postępowania administracyjnego. Należy również podkreślić, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze blinie, rozpoznając zażalenie Z. W., złożone w trybie art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie w terminie sprawy z jego wniosku z dnia 17 maja 2005 r., nie dopatrzyło się bezczynności Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w rozpoznawanej sprawie i postanowieniem z dnia 29 listopada 2005 r., nr [...], uznało zażalenie na bezczynność organu za nieuzasadnione. W tych okolicznościach nie można mówić o bezczynności Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, a sformułowany w skardze Z. W. z dnia 11 listopada 2005 r. zarzut bezczynności tego organu w sprawie z wniosku skarżącego z dnia 17 maja 2005 r. jest nieuzasadniony. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.