I OSK 932/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabella Kulig Maciszewska Sędziowie NSA Jolanta Rajewska Ewa Dzbeńska (spr.) Protokolant Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 16/08 w sprawie ze skargi L. P. na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia prawa do świadczenia pieniężnego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od L. P. na rzecz Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 16/08 oddalił skargę L. P. na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia prawa do świadczenia pieniężnego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej 48 w Dęblinie, stwierdzającej że chor. sztab. L. P. ma prawo do świadczenia pieniężnego przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby, stanowiącego różnicę pomiędzy należnym w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej uposażeniem w wysokości [...] zł, a wypłaconym w dniu 31 stycznia 2004 r. uposażeniem w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego wskazał, iż chor. sztab. L. P., żołnierz zawodowy, pełnił służbę wojskową od dnia 1 kwietnia 1980 r. do dnia zwolnienia z niej rozkazem Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nr [...] z dnia [...] września 2007 r., tj. do dnia 30 września 2007 r. Wobec tego organ stwierdził, że L. P., na podstawie art. 95 ust. 1 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), nabył uprawnienie do świadczenia pieniężnego przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego 3Z z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Organ stwierdził, że żołnierz, na podstawie art. 96 ust. 5 tej ustawy, może je pobrać jednorazowo z góry za cały należny okres Wcześniej decyzją z dnia [...] marca 2003r. Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego wypowiedział skarżącemu stosunek zawodowej służby wojskowej . Zwolnienie żołnierza dokonane zostało z powodu likwidacji stanowiska służbowego w dniu 31 stycznia 2004 r. Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Dowódca Wojsk Lądowych stwierdził nieważność powyższej decyzji Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego. Na skutek wcześniejszego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej z dniem 31 stycznia 2004 r. Wojskowe Biuro Emerytalne we Wrocławiu wypłaciło odwołującemu się świadczenie pieniężne należne przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby w kwocie brutto [...] zł. Organ odwoławczy , powołując się na treść art. 95 pkt 1, 96 ust. 1 , 4-6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, stwierdził, iż chor. szt. L. P., z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej w dniu 30 września 2007 r., przysługuje prawo do świadczenia pieniężnego przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby w wysokości różnicy pomiędzy uposażeniem należnym w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej w kwocie [...] zł., a uposażeniem wypłaconym w dniu 31 stycznia 2004 r. w kwocie [...] zł. Organ wskazał, że takie stanowisko organu co do wysokości świadczenia pieniężnego należnego przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby wynika z jednorazowego charakteru wypłaty tego świadczenia, związanego jedynie z faktycznym zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Uznanie zaś, iż odwołujący się żołnierz nie został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem 31 stycznia 2004 r. jest konsekwencją późniejszego stwierdzenia nieważności decyzji o jego zwolnieniu. Zdaniem organu, w tej sytuacji ustalenie i zrealizowanie przez Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego we Wrocławiu prawa do powyższego świadczenia w 2004 r. było przedwczesne. W konsekwencji wypłata ta stała się zaliczką na poczet świadczenia przysługującego stronie dopiero w dniu 30 września 2007 r. Od powyższej decyzji L. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, domagając się ich uchylenia i przyznania mu ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy i odprawy w pełnej wysokości. Organom wojskowym zarzucił brak podstaw prawnych do uznania świadczeń przez niego otrzymanych w 2004 r. za świadczenia nienależne, a co za tym idzie, brak podstaw prawnych do obniżenia świadczeń przysługujących mu w dniu 30 września 2007 r. W ocenie skarżącego, zarówno decyzja organu I instancji, jak też utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego, nie spełniają też wymogów formalnych decyzji administracyjnej, o których mowa wart. 107 § 1 i 3 kpa. W uzasadnieniach decyzji tych organów nie wskazano przepisów prawa pozwalających uznać wcześniej pobrane świadczenie za nienależne oraz uprawniających do potrącenia ich ze świadczeń bieżących, przez co rozstrzygnięcia te naruszają przepisy wynikające z art. 77 w związku z art. 73 ust. 1 pkt oraz art. 103 ust.1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Należności te nie podlegają bowiem potrąceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę, stwierdził, że z bezspornego stanu faktycznego rozważanej sprawy wynika, że w oparciu o podjęte rozstrzygnięcie w przedmiocie zwolnienia skarżącego w roku 2004 ze służby wojskowej, wypłacono mu świadczenie pieniężne należne przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby w kwocie [...] zł. Sąd podkreślił, że decyzja stwierdzająca nieważność innej decyzji administracyjnej uchyla wszelkie skutki prawne, jakie powstały od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji nieważnej. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarżący nie został z dniem 31 stycznia 2004 r. skutecznie zwolniony ze służby wojskowej. Pełnił tę służbę, aż do skutecznego z niej zwolnienia we wrześniu 2007 r. Sąd stwierdził, że zabrakło podstawy prawnej uzasadniającej dokonaną wówczas wypłatę [...] zł. , która nie została zwrócona przez skarżącego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji z dokonanej wykładni przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wynika, że świadczenia pieniężne należne za okres jednego roku po zwolnieniu ze służby, mają charakter jednorazowy i nie można powielać ich wypłat. Tak więc, wobec skutków prawnych, jakie niesie ze sobą stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, fakt uzyskania przez skarżącego ówcześnie z tego tytułu świadczenia pieniężnego, również jest nimi objęty. Nie może przecież dojść do sytuacji, kiedy skarżącemu zostałyby wypłacone dwa świadczenia pieniężne w wyniku jednego zdarzenia, jakim jest zwolnienie z zawodowej służby wojskowej. Sąd I instancji uznał więc, że – biorąc pod uwagę brzmienie przepisów art. 95 ust. 1 i 96 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - uzupełnienie kwoty należnej było jak najbardziej uzasadnione, a wyliczenia dokonane w tym zakresie przez organy, zgodne z regułami obowiązującego w tym zakresie prawa. Od powyższego wyroku L. P. wniósł skargę kasacyjną opierając ją na zarzutach: 1) naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przepisów prawa materialnego - art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 175 ze zm.) - poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że świadczenie pieniężne należne za okres jednego roku po zwolnieniu ze służby ma charakter jednorazowy, podczas gdy prawidłowe rozumienie tego przepisu pozwala na jego wypłatę wielokrotnie w pełnej wysokości przy każdym zwolnieniu żołnierza ze służby; - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i tym samym uznanie, że kwota [...] zł wypłacona L. P. w dniu 31 stycznia 2004 r. była świadczeniem pieniężnym należnym za okres jednego roku po zwolnieniu ze służby, w sytuacji gdy z uwagi na ostateczne stwierdzenie nieważności decyzji przyznającej tę kwotę nie można twierdzić, że kwota ta jest takim świadczeniem; - poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że kwotą świadczenia pieniężnego należnego za okres jednego roku po zwolnieniu ze służby może być również kwota pieniężna, wypłacona wcześniej żołnierzowi bez tytułu prawnego; - naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów prawa procesowego art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. w związku z art. 107 § kpa - poprzez oddalenie skargi, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien był skargę uwzględnić i zaskarżoną decyzję organu administracyjnego uchylić wobec tego, że decyzja administracyjna wbrew wymogom formalnym decyzji administracyjnych nie zawiera rozstrzygnięcia co do określenia wysokości świadczenia pieniężnego należnego za okres jednego roku po zwolnieniu ze służby, gdyż określenie tego świadczenia jako różnicy pomiędzy dwiema różnymi kwotami pieniężnymi, bez wskazania kwoty tego świadczenia, nie spełnia warunku rozstrzygnięcia w decyzji administracyjnej; - naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" w związku z art. 151 p.p.s.a. - polegającego na nieuwzględnieniu skargi gdy wystąpiły przesłanki wskazujące, że decyzja organu odwoławczego, jak i decyzja ją poprzedzająca, wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego wymagającym ich uchylenia; - naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w związku z art. 151 p.p.s.a. - polegającego na nieuwzględnieniu skargi L. P. W konkluzji kasacji wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że istota sporu, jak słusznie zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny, sprowadza się do określenia wysokości świadczenia pieniężnego przysługującego na podstawie art. 95 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Skarżący zauważył, że organy obliczyły miesięczne uposażenie L. P. na [...] zł, co powinno prosto prowadzić do wniosku, że przedmiotowe świadczenie powinno wynosić [...] zł. Jednakże organy, co Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za zasadne , w rozstrzygnięciach określiły wysokość świadczenia na różnicę pomiędzy należnym w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej uposażeniem w wysokości [...] zł a uposażeniem wypłaconym w dniu 31 stycznia 2004 r., w kwocie [...] zł. W ocenie skarżącego kasacyjnie Wojewódzki I instancji dopuścił się naruszenia art. 95 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że świadczenie pieniężne należne za okres jednego roku po zwolnieniu ze służby ma charakter jednorazowy. Z wymienionego przepisu nie sposób jest bowiem dopatrzyć się takiej normy prawnej, aby to świadczenie miało charakter jednorazowy. Brak jest w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zapisów mówiących o tym, że żołnierz zwolniony ze służby, przywrócony do niej, a następnie ponownie zwolniony, nie ma prawa do świadczenia pieniężnego w związku z ponownym zwolnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się też naruszenia art. 95 pkt 1 powołanej wyżej ustawy uznając, że świadczenie pieniężne zostało wcześniej wypłacone w wysokości [...] zł, a obecnie to świadczenie należy tylko uzupełnić o dalszą kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy należnym w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej uposażeniem w wysokości [...] zł, a uposażeniem wypłaconym w dniu 31 stycznia 2004 r. w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się naruszenia art. 95 pkt l ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych także poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że kwotą świadczenia pieniężnego należnego za okres jednego roku po zwolnieniu ze służby może być również kwota pieniężna, wypłacona wcześniej żołnierzowi bez tytułu prawnego. Skarżący uważa również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się naruszenia art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. w związku z art. 107 § 1 kpa poprzez oddalenie skargi, w sytuacji gdy powinien był skargę uwzględnić i zaskarżoną decyzję organu uchylić. W myśl art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna powinna zawierać precyzyjne i wykonalne rozstrzygnięcie. Tymczasem decyzje organów nie określają, w jakiej wysokości (kwocie) świadczenie pieniężne przysługuje L. P. Decyzja administracyjna w tym względzie powinna wyraźnie i wprost określać wysokość świadczenia. Nie może to pośrednio wynikać z uzasadnienia decyzji. Samo określenie w decyzji wysokości świadczenia jako różnicy różnych kwot nie spełnia warunku jasności i precyzji rozstrzygnięcia. Poza tym samo określenie w decyzji tej różnicy jest niejasne. W decyzji organu pierwszej instancji różnicę tę określono jako różnicę pomiędzy uposażeniem w wysokości [...] zł nie wskazując, o jakie chodzi uposażenie. W dalszej części rozstrzygnięcia także nie określono charakteru prawnego uposażenia w kwocie [...] zł. Tym samym doprowadzono do sytuacji, w której przedmiot sprawy określony został poprzez budzące wątpliwości pojęcia prawne i faktyczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny akceptując decyzję organu odwoławczego nie dopatrzył się naruszenia w decyzji organu I instancji przepisu art. 107 § l kpa, w części określającej wymogi decyzji administracyjnej i uznał, że podjęte zostało niewadliwe rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien był na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. uchylić decyzję organu odwoławczego (ewentualnie obie decyzje), a nie oddalić skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. W sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny winien był na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" lub art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. decyzję organu odwoławczego (względnie decyzje wydane w obu instancjach) uchylić. Nie mógł Wojewódzki Sąd Administracyjny w takim przypadku skargi oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. To oznacza, że z istotnym ruszeniem przepisów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny wadliwie opierając wyrok na art. 151 p.p.s.a. nie zastosował w sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" lub art. 145 § l pkt l lit. "c" p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: w myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) nazywanej dalej jako: p.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy - p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, albowiem podniesione w niej zarzuty przeciwko zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie są trafne. Istota skargi kasacyjnej sprowadza się do stwierdzenia, że skoro przepisy ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U.Nr179 poz. 1750 ze zm.) nie przewidują zwrotu uprzednio wypłaconego uposażenia to uposażenie i inne należności pieniężne pobrane przez żołnierza, przysługujące mu według zasad obowiązujących w dniu wypłaty, nie podlegają zwrotowi, czy też potrąceniu. Ze stanowiskiem skarżącego nie można się zgodzić. Sąd I instancji poprawnie wskazał, że zgodnie z art. 95pkt.1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej niezależnie od odprawy o której mowa w art. 94 tej ustawy przysługuje między innymi wypłacane co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne w ostatnim dniu pełnionej służby. Sąd I instancji dokonał prawidłowej wykładni tego przepisu, uznając, że świadczenie o którym stanowi ten przepis ma charakter jednorazowy. Nie ma bowiem możliwości wypłaty dwóch odpraw oraz dwóch ekwiwalentów za niewykorzystany urlop. Ograniczenie to wynika wprost z treści art. 72 ust.2 ustawy pragmatycznej. W tym miejscu należy wskazać, że przepis art. 72 ust.2 ustawy nawiązuje do analogicznych regulacji przewidziane w kodeksie pracy. Świadczenie to co do zasady jest podobne do odprawy emerytalnej lub rentowej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę (art. 92 § 1 kp). W tej materii Sąd Najwyższy wielokrotnie już prezentował stanowisko, że pracownik, który otrzymał odprawę w związku z przejściem na rentę (emeryturę), a następnie podjął zatrudnienie, które ustało w związku z "ponownym" przejściem na emeryturę (rentę), kolejnej odprawy nie otrzyma (por. wyrok SN z 25.06.1993 r. I PR 5/93, niepubllikowany, uchwała SN z 2.03.1994 r., I PZP 4/94, OSNAPiUS 1994, nr 2, poz. 2; OSP 1994, z. 11, poz. 219 i inne Identyczna sytuacja występuje w przypadku odprawy przysługującej żołnierzowi na podstawie 95 pkt.1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W obu wymienionych reżimach prawnych, zarówno osobie, która ponownie podjęła służbę, jak i osobie, która ponownie podjęła pracę, może przysługiwać jedynie odprawa uzupełniająca, jeżeli w dacie kolejnego zwolnienia posiada ona staż uprawniający do odprawy w wyższej wysokości. Tym samym Sąd pierwszej instancji badając legalność decyzji Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] listopada 2007r. zasadnie przyjął, że organ zgodnie z przepisami, prawidłowo orzekł w przedmiocie ustalenia uposażenia przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, Jednocześnie prawidłowo uznał, że skarżącemu należy wypłacić kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy uposażeniem należnym na dzień 30 września 2007 r. (tj. na dzień skutecznego zwolnienia), a uposażeniem wcześniej ustalonym i wypłaconym według stawek obowiązujących w 2004r. W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że organy prawidłowo zaliczyły na poczet uposażenia kwotę wcześniej wypłaconą z tego samego tytułu. Po wydaniu przez Dowódcę Wojsk Lądowych decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. stwierdzającej nieważność decyzji, orzekających w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, skarżący został przywrócony do służby, co oznacza, że stosunek służbowy został reaktywowany. Inaczej mówiąc skarżący nie został skutecznie zwolniony z zawodowej służby wojskowej w 2004 r. Skuteczne prawnie zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej miało więc miejsce tylko raz to jest 30 września 2007r. W tej sytuacji mając na uwadze przepis art. 95 pkt.1 ustawy pragmatycznej zasadnie ustalono w 2007 r. skarżącemu prawo do świadczenia pieniężnego należnego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej i jednocześnie zasadnie zaliczono na poczet tego świadczenia wypłaconą w 2004 r. kwotę uposażenia w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, które nie miało miejsca, Wobec wyżej przedstawionych argumentów zarzut naruszenia przepisów postępowania, które kasator połączył z naruszeniem prawa materialnego ( art. 145§1 pkt.1 lit.a w zw z art.151 ppsa) uznać należy za niezasadne. Także za nieusprawiedliwiony uznać należy zarzut naruszenia art.145§1 pkt.1 lit.c w zw. z art. 107 kpa, gdyż wbrew twierdzeniom sporządzającego skargę kasacyjną w decyzji organu pierwszej instancji podano wysokość świadczenia należnego za okres jednego roku po zwolnieniu ze służby a mianowicie kwotę [...] zł. Decyzja organu drugiej instancji utrzymująca w mocy decyzję Dowódcy Jednostki w uzasadnieniu szczegółowo wylicza składniki które składają się na należne skarżącemu świadczenie to znaczy kwotę [...] zł z tytułu uposażenia zasadniczego oraz kwotę [...] zł – dodatek za długoletnią służbę wojskową co wynosi łącznie [...] zł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 P.p.s.a.