V SA/Wa 195/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału ARIMR w W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania renty strukturalnej uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. z dnia [...] października 2007r., Nr [...] Zaskarżoną decyzją z dnia [...]listopada 2007 r., Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji w M. z dnia [...] października 2007r., Nr [...] w sprawie umorzenia postępowania w sprawie przyznania renty strukturalnej K. R. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. K. R. złożył w dniu 29 sierpnia 2006r. w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie renty strukturalnej. Decyzją z dnia [...] listopada 2006 roku, Nr [...]Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. odmówił przyznania K. R. renty strukturalnej. W uzasadnieniu decyzji Kierownik Biura Powiatowego Agencji stwierdził, że w związku z wpłynięciem wniosków o przyznanie rent strukturalnych w takiej liczbie, iż posiadane przez Agencję środki nie są wystarczające, by renta strukturalna mogła być przyznana wszystkim osobom wnioskującym o jej przyznanie, w dniu 1 sierpnia 2006 roku podjęto decyzję o wstrzymaniu przyjmowania wniosków. Po rozpoznaniu odwołania K. R., Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] grudnia 2006 roku, Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji w M. z dnia [...] listopada 2006 W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji stwierdził, że renty strukturalne przyznawane są do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich na uzyskiwanie rent strukturalnych lub do dnia w którym suma beneficjentów osiągnie zakładany na 2008 rok wskaźnik wykonania tego planu / określony w załączniku do obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 listopada 2004 roku w sprawie planu rozwoju obszarów wiejskich (M.P. Nr 56, poz. 9580 w części 11 "Wdrożenie Planu - monitoring i ocena Planu, kontrola i sankcje finansowe, promocja" w ust. 11.4 "Podstawowe wskaźniki monitorowania w tabeli nr 65, według kolejności otrzymywania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wniosków o przyznanie renty strukturalnej. A contrario, renty strukturalne nie są przyznawane po przekroczeniu wskaźnika w/w limitu lub wskaźnika. Ponieważ ilość wniosków o przyznanie renty strukturalnej przekroczyła zakładany na 2008 roku wskaźnik, powodując przekroczenie założonej sumy beneficjentów programu decyzją Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2006 roku wstrzymano przyjmowanie wniosków od dnia 1 sierpnia 2006 roku. Ze względu na brak środków finansowych dla wniosków złożonych po 1 sierpnia 2006 roku, wniosek K. R. został rozpatrzony negatywnie poprzez wydanie decyzji o odmowie przyznania renty strukturalnej. Organ wskazał, że stosując wprost przepisy prawa, w przypadku ustalenia, że wnioskodawca spełnia warunki przewidziane w Rozporządzeniu należałoby wydać postanowienie o spełnieniu warunków określonych w § 20 ust. 7. Otrzymanie takiego postanowienia obliguje wnioskodawcę, by w terminie 6 miesięcy przekazał gospodarstwo rolne i zaprzestał działalności rolniczej. W praktyce mogłaby powstać niebezpieczna sytuacja, gdy pomimo potwierdzenia spełniania przez wnioskodawcę wymogów do uzyskania renty i przekazania gospodarstwa renta nie zostałaby przyznana z powodu wyczerpania środków finansowych. Nie może mieć zastosowania § 22 Rozporządzenia, gdyż dotyczy on środków przewidzianych na lata 2004 - 2006, a obecnie limit środków na te lata został wyczerpany. Dlatego też właściwym jest wydanie decyzji o odmowie przyznania renty strukturalnej w oparciu o § 17 ust. 1 Rozporządzenia. Powyższą decyzję K. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 4 maja 2007r., sygn. akt IV SA/Wa 385/07 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem § 17 ust. 1 i § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 roku Nr 114, poz. 1191 z późn. zm.). Sąd wskazał, że przepis § 17 ust. 1 wymienionego wyżej rozporządzenia jest przepisem kompetencyjnym. Określa on jedynie, kto jest uprawniony do załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej. Przepis ten nie może być jednak podstawą rozstrzygania o prawach lub obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być wyłącznie przepis prawa materialnego, z którego wynika dla strony postępowania uprawnienie lub obowiązek. Również § 3 wymienionego wyżej rozporządzenia nie może zdaniem Sądu być podstawą wydania decyzji o odmowie przyznania renty strukturalnej. Z przepisu tego wynika, że renty strukturalne przyznawane są do wysokości określonego limitu. Wyczerpanie się limitu nie daje jednak organom administracji uprawnień do wydawania decyzji o odmowie przyznania renty strukturalnej. Zgodnie z § 20 rozporządzenia Kierownik Biura Powiatowego Agencji dokonuje weryfikacji wniosku o przyznanie renty strukturalnej. Przesłanki odmowy przyznania renty strukturalnej określone zostały w § 20 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Wśród przyczyn odmowy przyznania renty strukturalnej nie jest wymieniona przyczyna w postaci wyczerpania się limitu środków przeznaczonych na finansowanie rent strukturalnych. Skoro w rozporządzeniu enumeratywnie wymienione zostały przesłanki odmowy przyznania renty strukturalnej, to tylko te przesłanki mogą być podstawą do wydania decyzji odmownej. Brak jest podstaw do tworzenia w drodze analogi dodatkowych kryteriów uzyskania renty strukturalnej. Skutki wyczerpania się limitu środków finansowych określone zostały w § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku. Jeżeli limit zostanie wyczerpany, to przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej powinno nastąpić w terminie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca następnego roku. Nie ma zdaniem Sądu podstaw do wiązania wymienionej w tym przepisie możliwości wyłącznie z Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004 - 2006. Wymieniony przepis nie zawiera takiego ograniczenia. Pogląd Dyrektora Oddziału w tym względzie jest w ocenie Sądu nieuprawnioną interpretacją § 22 i § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku. Sąd wskazał, że organy administracji winny ponownie dokonać oceny czy skarżący spełnia wymogi do przyznania mu renty strukturalnej, z uwzględnieniem wymienionych wyżej poglądów prawnych. W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Kierownik Biura Powiatowego jako organ I instancji wydał w dniu [...] października 2007 r. decyzję Nr [...] o umorzeniu postępowania. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 105 § 1 kpa i stwierdzono, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe wobec wyczerpania limitu środków o których mowa w § 3 pkt 1 rozporządzenia. W odwołaniu od ww. decyzji K. R. wniósł o przyznanie mu renty strukturalnej i zarzucił niewykonanie wytycznych zawartych w wyroku WSA z dnia 4 maja 2007r. który nakazał organom dokonanie weryfikacji wniosku o przyznanie renty. Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji w M. z dnia [...] października 2007r., Nr [...] w sprawie umorzenia postępowania w sprawie przyznania renty strukturalnej K. R. W uzasadnieniu ponownie wskazano, że zgodnie z § 3 pkt l i 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114 poz. 1191 z poźn. zm.), renty strukturalne są przyznawane do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich na uzyskiwanie rent strukturalnych lub do dnia, w którym suma beneficjentów osiągnie zakładany na 2008 r. wskaźnik wykonania tego planu określony w załączniku do obwieszczenia Ministra Rolnictwa I Rozwoju Wsi z dnia 15 listopada 2004 r. w sprawie planu rozwoju obszarów wiejskich (M.P. Nr 56, póz. 958) w części 11 "Wdrożenie Planu-monitoring i ocena Planu, kontrola i sankcje finansowe, promocja" w ust. 11.4 " Podstawowe wskaźniki monitorowania w tabeli nr 65; według kolejności otrzymania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wniosków o przyznanie renty strukturalnej. A contrario, renty strukturalne nie mogą zostać przyznawane po przekroczeniu wysokości w/w limitu lub wskaźnika. W związku z tym że ilość wniosków o przyznanie renty strukturalnej przekroczyła zakładany na 2008 r. wskaźnik, powodując przekroczenie założonej sumy beneficjentów programu, decyzją Prezesa ARiMR z dnia [...] lipca 2006 r. wstrzymano przyjmowanie wniosków od dnia l sierpnia b.r. Wskaźnik wykonania tego planu w wysokości 52400 określony został w załączniku do obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 listopada 2004 r. w sprawie planu rozwoju obszarów wiejskich( M.P. Nr 56, póz. 958) Suma beneficjentów przewidzianych na 2008 r. została przekroczona i wyniosła 52863. Organ podkreślił, że stosując wprost przepisy prawa w przypadku ustalenia, że wnioskodawca spełnia warunki przewidziane w w/w Rozporządzeniu ARiMR powinna wydawać postanowienia o spełnieniu tych warunków zgodnie z (§ 20 ust. 7). Jednakże otrzymanie takiego postanowienia obliguje wnioskodawcę, w terminie 6 miesięcy, do przekazania gospodarstwa rolnego i zaprzestania działalności rolniczej. Zatem w praktyce może powstać niebezpieczna sytuacja, gdy pomimo potwierdzenia przez ARiMR spełnienia wymaganych warunków i dokonania przekazania gospodarstwa rolnego przez wnioskodawcę renta strukturalna nie zostanie przyznana. Organ ponownie wskazał także, że nie może mieć zastosowania § 22 w/w Rozporządzenia mówiący że w przypadku wyczerpania limitu środków na dany rok przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej powinno nastąpić w terminie od l stycznia do dnia 30 czerwca następnego roku, ponieważ dotyczy środków przewidzianych w Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004-2006, a obecnie limit środków na te lata został wyczerpany. Plan Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) 2004-2006 jest dokumentem operacyjnym określającym cele, priorytety i zasady wspierania zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przygotowało plan na podstawie i zgodnie z Rozporządzeniem Rady WE nr 1257/1999 o wsparciu rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF), Rozporządzeniem Rady ( WE) nr 1783/2003 zmieniającym Rozporządzenie Rady ( WE) nr 1257, Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 445/2002 ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 1257/1999, Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 963/2003 zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 445/2002 i Rozporządzenie Komisji ( WE) nr 27/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania w okresie przejściowym postanowień Rozporządzenia Rady (WE) 1257/1999 odnośnie finansowania przez EAGGF Sekcja Gwarancji działań planu rozwoju obszarów wiejskich w niektórych krajach w tym w Polsce. Plan był przewidziany i realizowany w latach 2004-2006. Podstawą realizacji założeń strategicznych Planu było dziewięć działań, w tym renty strukturalne. Wszystkie te działania były finansowane z Sekcji Gwarancji EAGGF oraz środków krajowych przeznaczonych na ten cel budżecie Unii Europejskiej oraz w krajowej ustawie budżetowej. Każde działanie związane ze wspieraniem rozwoju obszarów wiejskich w ramach Planu było identyfikowane jako odrębna pozycja budżetowa, określona w szczegółowej nomenklaturze budżetu Sekcji Gwarancji. Służby finansowe Komisji Europejskiej przekazywały na rachunek Ministerstwa Finansów w Narodowym Banku Polskim odpowiednie kwoty na wydatki dokonywane w kolejnych okresach rozliczeniowych, latach. Obsługa pomocy finansowej powierzona została Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jako agencji płatniczej, która dopiero po uzyskaniu stosownych akredytacji w zakresie Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich miała możliwość realizacji płatności w ramach poszczególnych działań. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114 poz. 1191 z poźn. zm.) wydane zostało na podstawie art. 3 ust. 2 pkt l ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej ( Dz. U. nr 229, poz. 2273 oraz z 2004 r. nr 42, poz. 386). Rozporządzenie to określiło szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych o których mowa w art. 10-12 rozporządzenia 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej objętych Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, uzasadnione jest twierdzenie, że § 22 w/w Rozporządzenia nie może mieć zastosowania w przypadku wyczerpania limitu środków przewidzianych w planie budżetowym na wypłacanie rent strukturalnych w okresie programowania 2004-2006. Zastosowanie tego przepisu mogło mieć miejsce tylko wówczas gdy wyczerpana została pula środków przeznaczonych na wypłacanie rent strukturalnych w danym roku okresu programowania. Zgodnie z treścią § 22 jeśli limit środków, o których mowa w § 3 pkt l tego rozporządzenia na dany rok został wyczerpany, przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej powinno nastąpić w terminie od dnia l stycznia do 30 czerwca następnego roku. Stąd w przedmiotowej sprawie niemożliwym było wydanie decyzji administracyjnej o przyznaniu renty strukturalnej jak i postanowienia o spełnieniu wstępnych warunków do jej przyznania. W związku z powyższym organ II instancji podzielił stanowisko Kierownika Biura Powiatowego w M. i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie, ze względu na jego bezprzedmiotowość. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. R. stwierdzając, iż podtrzymuje zarzuty zawarte w odwołaniu. Wskazał, że w toczącym się ponad rok postępowaniu organy orzekające nie poinformowały go o wynikach weryfikacji wynikających z § 4 pkt 1-3, 6 i 7 rozporządzenia . Zdaniem skarżącego z rozporządzenia wynika, że w przypadku wyczerpania limitu środków finansowych winien mieć zastosowanie § 22 tego rozporządzenia. Brak środków finansowych nie daje podstaw do odmowy przyjmowania wniosków o renty strukturalne lub wydawania decyzji odmownych czy tez umorzenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że nie zostały wykonane wytyczne WSA zawarte w wyroku z dnia 4 maja 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 385/07, które z mocy przepisu art. 153 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wiążą zarówno sąd jak i organy ponownie rozpoznające sprawę. Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowo administracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Związanie zaś samego sądu oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku w razie stwierdzenia braku zastosowania do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Sąd nie może powracać do kwestii już wcześniej przesądzonych (vide: wyrok NSA z 22 marca 1999r., IV SA 527/97, LEX nr 47275). Ocena prawna o której mowa w powołanym wyżej przepisie dotyczy zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego, natomiast wskazania mają wytyczyć kierunek działalności organu przy ponownym rozpoznawaniu sprawy. W tym stanie rzeczy sąd orzekający w niniejszym postępowaniu związany jest ustaleniami prawnymi i wskazaniami zawartymi w wyroku WSA z dnia 4 maja 2007r. sygn. akt IV AS/Wa 385/07. W wyroku tym Sąd dokonał wykładni przepisów § § 17, 3, 20 i 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 144, poz. 1191 z późn. zm.) Sąd wskazał, że organy administracji winny ponownie dokonać oceny czy skarżący spełnia wymogi do przyznania mu renty strukturalnej, z uwzględnieniem wymienionych w wyroku poglądów prawnych. Organy przy ponownym rozpoznaniu sprawy nie uwzględniły powyższych ustaleń prawnych i wskazań Sądu, czym naruszyły w sposób istotny cyt. przepis art. 153 p.p.s.a. Dla rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu istotne znaczenie mają przepisy zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 144, poz. 1191 z późn. zm.) zwanym w dalszej części rozporządzeniem. Organy jako podstawę rozstrzygnięć wskazały m.in. § 3 pkt 1) rozporządzenia, zgodnie, z którym renty strukturalne są przyznawane do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich na uzyskiwanie rent strukturalnych (...). Cytowane rozporządzenie wprost określa warunki i tryb przyznawania rent strukturalnych. Jak wynika z § 18 ust. 3 rozporządzenia, wnioskodawca składa wniosek po ukończeniu 55 lat, jednak nie później niż na 6 miesięcy przed osiągnięciem wieku emerytalnego w przypadku rolnika i miesiąc przed osiągnięciem wieku emerytalnego w przypadku małżonka. Postępowanie o przyznanie renty strukturalnej wszczynane jest na pisemny, złożony osobiście do właściwego kierownika biura powiatowego Agencji, wniosek rolnika lub małżonka ubiegającego się o rentę strukturalną (§ 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia). Warunki jej przyznania zostały wymienione w § 4 pkt 1-7 rozporządzenia. Są nimi między innymi: przekazanie gospodarstwa rolnego o powierzchni użytków rolnych wynoszącej co najmniej 1 ha (§4 pkt 4 rozporządzenia), oraz zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej (§ 4 pkt 5). Do wniosku składanego na formularzu udostępnionym przez Agencję dołącza się stosowną dokumentację (§ 18 ust. 4 i 5). Następnie kierownik biura powiatowego Agencji weryfikuje wniosek o przyznanie renty strukturalnej w terminie 40 dni od dnia złożenia wniosku, ustalając spełnienie warunków do przyznania renty strukturalnej, z wyjątkiem warunków określonych w § 4 pkt 4 i 5 rozporządzenia, czyli przekazania gospodarstwa rolnego o powierzchni użytków rolnych wynoszącej co najmniej 1 ha, oraz zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej (§ 20 ust.1 i 2 rozporządzenia). Jeżeli w wyniku weryfikacji wniosku zostanie ustalone, że wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w § 4 pkt 1-3,6 i 7 lub § 11 lub wnioskodawca nie jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 1 ha użytków rolnych, współwłaścicielem takiego gospodarstwa wraz z małżonkiem ani właścicielem takiego gospodarstwa nie jest małżonek rolnika; kierownik biura powiatowego Agencji, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia przyznania renty strukturalnej § 20 ust. 3 rozporządzenia). Jeżeli natomiast wnioskodawca powyższe warunki spełnia, to kierownik biura powiatowego Agencji wydaje postanowienie o spełnieniu tych warunków w terminie 40 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku (§ 20 ust. 4). Bardzo istotnym jest również to, że postanowienie to powinno zawierać pouczenie o m.in. warunkach dotyczących formy, sposobu i terminu przekazania gospodarstwa rolnego oraz zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej (§ 20 ust. 6 pkt 1) rozporządzenia). Wnioskodawca powinien w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia przekazać gospodarstwo rolne oraz zaprzestać prowadzenia działalności rolniczej chyba, że limit środków na dany rok został wyczerpany. Wówczas przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej powinno nastąpić w terminie od dnia 1 stycznia do 30 czerwca następnego roku (§ 20 ust 7 w zw. z § 22 rozporządzenia). Jeżeli wnioskodawca otrzymał postanowienie o spełnianiu warunków do przyznania renty, kierownik biura powiatowego Agencji wydaje decyzję administracyjną w sprawie przyznania renty strukturalnej w terminie 30 dni od dnia przedłożenia dowodów potwierdzających przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej (§ 21 ust. 1 rozporządzenia). Odnosząc powyższy stan prawny do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że postępowanie organów wydających rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie było nieprawidłowe. Wydanie decyzji w oparciu o § 3 pkt 1 rozporządzenia, w oparciu o pismo Prezesa ARiMR dotyczące wstrzymania przyjmowania wniosków z dniem 1 sierpnia 2006 r., jest niezgodne z samym § 3 pkt 1 rozporządzenia. Ten ostatni przepis nie może być, bowiem podstawą wydanej decyzji, skoro w rozporządzeniu tym wyraźnie wskazano na przepisy stanowiące podstawę prawną decyzji odmownej - § 20 ust. 2 rozporządzenia; jak i pozytywnej - § 21 ust. 1 rozporządzenia. Ponadto § 3 pkt 2 rozporządzenia wskazuje, że renty strukturalne są przyznawane według kolejności otrzymania przez ARiMR wniosków o przyznanie renty strukturalnej. Jak podkreślił to WSA w wyroku z dnia 4 maja 2007r., ze spójnych zapisów rozporządzenia wynika, że kierownik biura Agencji może wydać decyzję odmowną w sytuacji opisanej w § 20 ust. 3 rozporządzenia. Nie są w nim wymienione okoliczności związane z wyczerpaniem środków finansowych na dany rok. Nie było to konieczne, gdyż przepisy przewidują, że w przypadku wyczerpania środków na dany rok, wnioskodawca może otrzymać rentę w kolejnym roku. Otrzyma on, bowiem pozytywną decyzję dopiero w terminie 30 dni od dnia przedłożenia dowodów potwierdzających przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej. Termin tych czynności określa sam organ w wydanym wcześniej postanowieniu. Uwzględnia w nim fakt wyczerpania limitu środków na dany rok. W takiej sytuacji wnioskodawca nie przekazuje gospodarstwa i nie zaprzestaje działalności w terminie 6 miesięcy od otrzymania postanowienia, a dokonuje tych czynności w pierwszym półroczu kolejnego roku. W tej sytuacji za całkowicie pozbawioną podstaw należy uznać argumentację organu o tym, że wydanie przez organ postanowienia w trybie § 20 ust. 4 rozporządzenia, byłoby sprzeczne z art. 8 K.p.a. wyrażającym zasadę zaufania obywateli do państwa. Zdaniem Sądu organ miał obowiązek przeprowadzić weryfikację wniosku i wydać postanowienie o spełnieniu przez wnioskodawcę warunków udzielenia renty strukturalnej lub odmówić przyznania renty, ale z przyczyn określonych w § 20 ust. 3 rozporządzenia. To właśnie organy nie wydając terminowo należnych rozstrzygnięć i błędnie uzasadniając swoje rozstrzygnięcie naruszyły powyżej wymienioną zasadę zaufania obywateli do organów państwa. Ponadto brak przeprowadzenia stosownej weryfikacji wniosku powoduje, że w sprawie nie przeprowadzono prawidłowego postępowania w celu wyjaśnienia sprawy. Naruszono tym samym wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prawdy obiektywnej. Dokonując analizy treści aktów prawnych szeroko rozumianego wspierania rozwoju obszarów wiejskich, zarówno w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 z późn. zm), oraz w cytowanym rozporządzeniu, brak jest przepisu, mocą którego organy - dysponenci środków finansowych byliby uprawnieni do odmowy przyznania, w tym wypadku renty strukturalnej, jedynie z uwagi na wyczerpanie środków finansowych na dany rok (podobnie wyrok z dnia 9 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 854/06 nie publ.). Wręcz przeciwnie, rozporządzenie określa sposób postępowania organu w przypadku, gdy wnioskodawca spełnia warunki formalne, a brak jest środków na przyznanie renty strukturalnej. W takim, bowiem wypadku określa w postanowieniu termin, w którym wnioskodawca ma przekazać gospodarstwo rolne i zaprzestać prowadzenia działalności rolniczej, na pierwsze półrocze kolejnego roku kalendarzowego. W kolejnym roku, po dokonaniu tych czynności przez wnioskodawcę, organ jest zobligowany do wydania decyzji o przyznaniu renty strukturalnej. W związku z powyższym postępowanie organów należało uznać za wadliwe, a wydanie decyzji o umorzeniu ze względu na bezprzedmiotowość postępowania na tym etapie postępowania za niezasadne. Organ ponownie rozpoznając sprawę powinien przeprowadzić postępowanie i ocenić występowanie przesłanek do przyznania renty strukturalnej oraz przeprowadzić postępowanie zgodnie z trybem wskazanym w cytowanym rozporządzeniu. Wobec naruszenia § 3 pkt 1, § 20 - 22 rozporządzenia, a także art. 153 p.p.s.a. i art. 7 kpa , art. 8 i art. 105 § 1 kpa, skargę należało uznać za zasadną. W tym stanie rzeczy Sąd kierując się przedstawionymi wyżej względami na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę, jako uzasadnioną uwzględnił.