I SA/Ol 141/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej członków zarządu stowarzyszenia za zobowiązania podatkowe postanawia odrzucić skargę. I SA/Ol 141/08 Uzasadnienie Skargą z dnia 7 marca 2008r. T. K., reprezentowany przez adwokata, zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odpowiedzialności członków zarządu stowarzyszenia za zobowiązania podatkowe. Zgodnie z treścią art.231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Sposób określenia w zdaniu pierwszym art.231 p.p.s.a. spraw, w których pobiera się wpis stosunkowy, stanowi znaczne uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi nie są bowiem należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art.3 § 2 i 3 p.p.s.a., które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Zakamycze 2006, s. 529). Uznaje się, mając na uwadze regulację zawartą w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej cyt. jako rozporządzenie), iż ustawodawca miał na myśli sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności obejmujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym nie wszystkie sprawy, które mogą dotyczyć w jakimś stopniu należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że spór pomiędzy stronami nie sprowadza się do zakwestionowania konkretnej należności pieniężnej, gdyż decyzja wydana została w przedmiocie odpowiedzialności członków zarządu stowarzyszenia za zobowiązania podatkowe. Tym samym meritum sprawy stanowi kwestia, czy skarżący spełnia przesłanki przewidziane w art.116a w związku z art.116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i w związku z tym czy można na niego przenieść odpowiedzialność za zaległości podatkowe stowarzyszenia. Spór nie dotyczy więc ustalenia kwoty samego zobowiązania podatkowego. Przedmiotem zaskarżenia nie jest więc kwestia wysokości należności, ale kwestia odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania innego podmiotu. W postanowieniu z dnia 24 wrześnie 2007r., sygn. akt I FSK 1361/07, które zapadło w analogicznym stanie faktycznym i prawnym, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: "Na dalszy plan schodzi w takim przypadku sama wysokość należności, strony postępowania sądowoadministracyjnego nie dążą tu już do jej weryfikacji. W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji miał zbadać legalność przeniesienia odpowiedzialności na skarżącego, a nie poprawność ustalenia wysokości należnej kwoty podatku." (niepubl). Identyczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2007r., sygn. akt I FSK 1243/06 (niepubl.), wskazując, iż kwestia odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania innego podmiotu określona w rozdziale 15 działu 3 ustawy Ordynacja podatkowa podlega wpisowi stałemu ustalonemu w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie właściwy jest wpis stały, ustalony w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia na kwotę 500 zł. Zgodnie z art.221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Tym samym pełnomocnik będący adwokatem wnosząc do sądu w imieniu skarżącego skargę powinien uiścić należny wpis stały bez wezwania. Jeżeli tego nie uczyni, skarga podlega odrzuceniu. Z przedstawionych względów zgodnie z art.221 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie nadmienić należy, iż zgodność z prawem opisanej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej będzie przedmiotem rozpoznania w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 140/08, w której T. K. jest uczestnikiem postępowania.