II SA/Wa 72/08

PostanowienieWSA w Warszawie2008-05-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na czynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie wyznaczenia osoby do pełnienia funkcji burmistrza jest dopuszczalne, jeśli nastąpiło po złożeniu odpowiedzi na skargę i wniesieniu przez organ o umorzenie postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne i skuteczne. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie stwierdzono takich okoliczności, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Miasto i Gmina P. wniosła skargę na czynność Prezesa Rady Ministrów dotyczącą wyznaczenia osoby do pełnienia funkcji burmistrza. Prezes Rady Ministrów wniósł o umorzenie postępowania, wskazując na skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego. Skarżący, po uzupełnieniu braków formalnych, faktycznie cofnął skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta i Gminy P. na czynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie wyznaczenia osoby do pełnienia funkcji burmistrza. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie W dniu 16 listopada 2007 r. Miasto i Gmina P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której przedmiotem zaskarżenia uczyniła czynność Prezesa Rady Ministrów ujętą w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. Pismem tym Prezes Rady Ministrów w oparciu o przepis art. 28f ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wyznaczył z dniem [...] listopada 2007 r. K. W. do pełnienia funkcji Burmistrza P., do czasu objęcia obowiązków przez nowo wybranego burmistrza. Skarga została sygnowana podpisem Przewodniczącej Rady Miejskiej w P. D. W. – J., a jako załącznik do skargi złożono m.in. uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] września 2007 r. nr [...], na mocy której udzielono wymienionej pełnomocnictwa do sporządzenia i podpisania skargi na ewentualne wyznaczenie przez Prezesa Rady Ministrów osoby do pełnienia funkcji Burmistrza Miasta i Gminy P. wydanego przed prawomocnym rozstrzygnięciem skargi Rady Miejskiej w P. na rozstrzygnięcie Wojewody M. W dniu 15 stycznia 2008 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź Prezesa Rady Ministrów na powyższą skargę wraz z aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów, reprezentowany przez radcę prawnego T. M., wniósł o umorzenie postępowania w związku ze skutecznym cofnięciem skargi przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Organ powołał się na treść, złożonego wraz z odpowiedzią na skargę, a skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pisma z dnia 10 stycznia 2008 r. Przewodniczącej Rady Miejskiej. W powyższym piśmie Przewodnicząca Rady złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi na czynność wyznaczenia osoby pełniącej funkcję Burmistrza Miasta i Gminy P. w związku z przyjęciem dymisji Krzysztofa Wróbla wyznaczonego do pełnienia funkcji Burmistrza Miasta i Gminy P. oraz w związku z uznaniem, iż zarządzenie zastępcze w przedmiocie wygaszenia mandatu staje się prawomocne z dniem ostatecznego rozstrzygnięcia skargi na to zarządzenie. Pismem z dnia 25 stycznia 2008 r. Sąd wezwał Przewodniczącą Rady Miejskiej w P. do nadesłania dokumentu zawierającego potwierdzenie przez Burmistrza Miasta i Gminy P. – J. Z. – umocowania do czynności wniesienia skargi, ewentualnie osobistego podpisania skargi, a po wykonaniu tego wezwania w zakreślonym terminie (podpisaniu skargi przez Burmistrza), skierował kolejne wezwanie (z dnia 25 lutego 2008 r.) do Burmistrza Miasta i Gminy P. Przedmiotem tego ostatniego wezwania było z kolei uzupełnienie braków formalnych pisma zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi. Burmistrz wykonał wezwanie składając do akt podpisany przez siebie egzemplarz pisma o cofnięciu skargi wraz z jego odpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, a tym samym jest ono skuteczne i wiąże Sąd. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 przywołanej wyżej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło