II SA/Go 761/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Asesor WSA Joanna Brzezińska Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi DS Spółka z o.o. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...]r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy w miejscowościach [...] i [...] postanawia: odrzucić skargę. D. z ograniczoną odpowiedzialnością w S. (poprzednia nazwa R. Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. miejscowościach N. i L. (zwana dalej uchwałą). W skardze skarżąca zarzuciła, że wskazana powyżej uchwała wydana została z naruszeniem przepisu § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 roku w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów (Dz. U. 2003r. Nr 61, póz. 549, zwanego dalej rozporządzeniem) poprzez przeznaczenie terenów położonych w miejscowości N. na cele budowy zakładu utylizacji odpadów i potrzeby istniejącego składowiska mimo wyraźnego zakazu wynikającego z przepisu § 3 ust. 1 pkt 1 przytoczonego rozporządzenia. Stawiając powyższy zarzut skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że na mocy uchwały [...] Gmina S. utworzyła wraz z R. Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie spółkę R. N. Sp. z o.o. w N.. Tytułem aportu Gmina wniosła do spółki działki gruntu położone w miejscowości N. o numerach ewidencyjnych [...]. Celem powołania Spółki było utworzenie instalacji do przeróbki odpadów i wysypiska odpadów. Dalej skarżąca wskazała, że przedmiotową uchwałą Rada Gminy S. przyjęła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w zakresie miejscowości -N. i L., w którym tereny, na których znajdowały się działki o wymienionych powyżej numerach ewidencyjnych, przeznaczono na cele budowy projektowanego "zakładu utylizacji odpadów innych niż niebezpieczne z obiektami związanymi wyłącznie z funkcją terenu w zakresie wynikającym z uwarunkowań zarządzania i techniczno-technologicznych ze składowaniem odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne. Według twierdzeń skarżącej ustalenia miejscowego planu Sygn. akt If SA/Go 761/07 zagospodarowania przestrzennego są sprzeczne z treścią § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia a/bowiem przepis ten stanowi, iż składowiska odpadów niebezpiecznych oraz składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne nie mogą być lokalizowane w strefach zasilania głównych i użytkowych zbiorników wód podziemnych określanych jako GZWP i UZWP. Natomiast rejon dla którego sporządzono plan zagospodarowania przestrzennego został zaliczony do strefy zasilania głównych zbiorników wód podziemnych [...]. Z dołączonych do skargi dokumentów wynika, między innymi, że pismem z dnia [...] skarżąca w oparciu o przepis art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. 01.142.1591 j.t.) wezwała Radę Gminy S. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na przeznaczeniu w planie zagospodarowania przestrzennego [...] terenu na których znajdują się działki o numerach ewidencyjnych [...] - położonych w miejscowościach N. na cele budowy zakładu utylizacji odpadów i istniejące składowiska mimo obowiązywania w dniu podjęcia uchwały przepisów zakazujących takiej lokalizacji na terenie zasilania głównego zbiornika wód podziemnych. W związku z wezwaniem skarżącej, uchwałą [...] roku Rada Gminy S. odmówiła uchylenia uchwały nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S. w miejscowościach N. i L.. W dniu 16 października 2007 roku (data stempla pocztowego na kopercie) skarżąca wniosła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do analizy merytorycznej zasadności skargi Sąd bada czy skarga spełnia warunki formalne i czy jest dopuszczalna. W niniejszej sprawie podstawową kwestią było zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy S. [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w miejscowościach N. i L.. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o Sygn. akt II SA/Go 761/07 samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 ze zm.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa -zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oznacza to, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia ona wymogi formalne. Na tym etapie postępowania Sąd bada, czy zaskarżony został akt z zakresu administracji publicznej, czy skarżący wcześniej wezwał bezskutecznie organ do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia oraz czy zachowany został termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dwa ostatnie punkty stanowią wymogi formalne dopuszczalności skargi). Nie ulega wątpliwości, że uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego jest uchwałą z zakresu administracji publicznej. D. z ograniczoną odpowiedzialnością w S. dopełniła również wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, bowiem skarżąca wezwała Radę Gminy N. do usunięcia naruszenia prawa w dniu 23 lipca 2007 roku. (pismem datowanym na 18 lipca 2007 roku). Przechodząc do analizy oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, należy kierować się treścią art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. oraz podjętą na tle tego przepisu prawa uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt: II OPS 2/07), wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem wskazanej powyżej uchwały NSA do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, póz. 1591 z późn. zm.) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu 3 Sygn. akt II SA/Go 761/07 V administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a termin ten biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie. Zaś art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzie/i odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, przy czym w sprawie wezwania stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 35 k.p.a.). Przepis art. 35 k.p.a. przewiduje natomiast, że organy administracji mają obowiązek załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki, sprawa wymagająca postępowania wyjaśniającego powinna być załatwiona nie później, niż w ciągu miesiąca, a szczególnie skomplikowana nie później niż w ciągi dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca. Z tak sformułowanych przepisów wynika, że organ gminy powinien załatwić wezwanie bezzwłocznie, ewentualnie nie później niż w terminie określonym w art. 35 k.p.a., przy czym ustawa o samorządzie gminnym nie wiąże wniesienia skargi z terminem do załatwienia wezwania. Oznacza to, że skarżący nie musi wyczekiwać na odpowiedź właściwego organu, tzn. ma prawo wezwać organ do usunięcia naruszenia i wkrótce potem wnieść skargę do sądu, a skarga taka nie będzie skargą przedwczesną. Istotne jest jedynie to, by przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia, a wezwanie to ma być bezskuteczne. O bezskuteczności wezwania natomiast można mówić zarówno wówczas, gdy właściwy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi stronie skarżącej, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. W każdym z tych przypadków jednak będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi - bądź trzydziestodniowy, bądź też sześćdziesięciodniowy. Jeśli skarżący po wniesieniu wezwania do usunięcia Sygn. akt II SA/Go 761/07 naruszenia otrzyma odpowiedź na wezwanie i stwierdzi, że nie jest ono skuteczne, to wówczas może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie. Ów termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi zaczyna biec tylko wówczas, gdy doręczenie odpowiedzi na wezwanie nastąpi przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, chyba że skarżący już wcześniej nie czekając na odpowiedź złoży skargę. Jeśli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, a skarżący wyczekuje na stanowisko organu, to powinien wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Zgodnie z powyższym stanowiskiem należy uznać, iż przedmiotowa skarga na uchwałę Rady Gminy S. [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w miejscowościach N. i L. została złożona z uchybieniem terminu. W niniejszej sprawie skargę należało wnieść w terminie sześćdziesięciu dni, liczonym od dnia nadania na poczcie wezwania do usunięcia naruszenia prawa tj. od 23 lipca 2007r., bowiem w terminie sześćdziesięciu dni od daty wezwania organ gminy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi stronie skarżącej. W związku z powyższym ostatnim dniem do skutecznego złożenia przedmiotowej skargi był dzień 21 września 2007 roku. Tymczasem strona skarżąca wniosła przedmiotową skargę za pośrednictwem organu administracyjnego dopiero w dniu 16 października 2007 roku, tj. z uchybieniem terminu do jej złożenia. Przytoczona wyżej uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt: II OPS 2/07) ma charakter ogólnie wiążący z mocy art. 269 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. A. Kabat: Komentarz do art. 269 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.) Istota mocy ogólnie wiążącej uchwał sprawdza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować. Mając na uwadze, że strona skarżąca złożyła skargę na uchwałę Rady Gminy Rady Gminy S. [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w Sygn. akt II SA/Go 761/07 miejscowościach N. i L. z uchybieniem terminu do jej wniesienia dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.