I SA/Go 321/08

I SA/Go 321/08 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu dnia 27 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadku postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: W dniu 25 stycznia 2008r., z zachowaniem ustawowego terminu, M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...], w którym odmówiono skarżącemu umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadku w kwocie 2. 053, 10 zł. Z treści dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych oraz odpowiedzi na skargę wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu Administracyjnego M.K. nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części uzasadnienia P.p.s.a.). W postanowieniu z dnia 13 grudnia 2007r. zawarto pouczenie, że postanowienie podlega bezpośredniemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 prawa o ustroju sądów administracyjnych). Analogiczne uregulowanie zawarto w art. 3 § 1 i § 2 P.p.s.a. zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W sprawie przedmiotem postępowania jest postanowienie Burmistrza Miasta odmawiające zgody na umorzenie zaległości w podatku od spadku. Dochód z podatku od spadków i darowizn jest zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. Nr 203, poz. 1966 ze zm.) jednym ze źródeł dochodów własnych gminy. W przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty należność oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie na wniosek lub za zgodą przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego (art. 18 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego). Wniosek lub zgoda są wydawane w formie postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie (art. 18 ust. 3 tej ustawy). Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. skarżący przed wniesieniem do sądu skargi na postanowienie organu zobowiązany był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu. W takiej sytuacji skargę wnosi się, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 i art. 54 § 1 P.p.s.a.). Dopiero po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa skarżący nabywa prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2008r., III SA/Wa 187/08; także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 grudnia 2007r., III SA/Łd 1175/07; także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2002r., III RN 135/01). To, że brak jest takiego wezwania nie budzi wątpliwości. Mylne zaś pouczenie skarżącego, choć przyczyniło się do przedłużenia postępowania przez przedwczesne wniesienie skargi, nie ma znaczenia dla zachowania wskazanego wymogu. Istotą wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest bowiem umożliwienie ponownego rozważenia wniosku o umorzenie zaległości w podatku od spadku i oceny argumentów przemawiających za umorzeniem zaległości podatkowej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2006r., I SA/Wr 414/06; z dnia 8 sierpnia 2006r. I SA/Wr 70/06). Dopiero po wezwaniu i po doręczeniu skarżącemu odpowiedzi organu albo w przypadku jej braku dopuszczalne będzie wniesienie skargi do sądu administracyjnego, w sposób wyżej wskazany. Dlatego niniejsze orzeczenie nie zamyka skarżącemu drogi sądowej jednak dla jej uruchomienia konieczne jest wyczerpanie trybu opisanego wyżej. Z tych względów niniejsza skarga jest niedopuszczalna. Została ona bowiem złożona przedwcześnie, gdyż nie poprzedziło jej wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Uniemożliwia to merytoryczną ocenę słuszności wskazanych w niej zarzutów. W związku z czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. należało skargę odrzucić.