II SA/Gd 197/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Jolanta Górska Protokolant Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2008 r. sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia uchyla zaskarżoną decyzję. Prezydent Miasta decyzją z dnia 25 października 2007 r. z powołaniem na przepisy art. 104 § 1 kpa, art. 46 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 ze zm. ) odmówił A Spółce z o.o. z siedzibą w G. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie hali warsztatowej z częścią socjalną i budynkiem biurowym przy ul. [...] na działce nr [...] obr. [...] w G. Z uzasadnienia decyzji wynika, że podstawą odmowy był brak zgodności planowanej inwestycji z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Odwołanie od powyższej decyzji w imieniu spółki A wniósł T. K. domagając się uchylenia decyzji organu I instancji i wywodząc, iż planowana inwestycja wbrew ustaleniu organu jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 15 stycznia 2008 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył szczegółowe ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego S. – Z. w rejonie ulic [...],[...] i [...]w G. zatwierdzonego uchwałą Rady miasta nr [...] z dnia 26 października 2000 r. ( Dz. Urz. Woj. POM. Nr 116, poz. 749 ), który to plan dla strefy nr [...] ( w której znajduje się działka o nr [...] ) określił następujące funkcje: "administracja publiczna, usługi handlu detalicznego ( łącznie z wielkopowierzchniowymi obiektami handlowymi o powierzchni sprzedażnej powyżej 2000 m2 ), usługi gastronomii, usługi łączności ( poza stacjami nadawczymi przekaźnikowymi używającymi fal elektromagnetycznych celach propagacji ), usługi sportu, usługi turystyki i wczasów, usługi rzemiosła ( poza zakładami obsługi samochodów, warsztatami samochodowymi, stacjami paliw ), parkingi i garażowiska, biura inwestycji komercyjnych, banki, małe hurtownie o wielkości przewozów nie przekraczającej przewozów związanych z handlem detalicznym i miejsca pokazu zwierząt. Usługi rzemiosła nie są rozumiane jako działalność produkcyjna, ale tylko jako działalność usługowa, np. fryzjer, szewc, tapicer, stolarz naprawiający meble itd. Inne usługi na zasadzie analogii do funkcji wymienionych powyżej lub o analogicznym stopniu uciążliwości. Urządzenia infrastruktury technicznej potrzebne do obsługi obiektów wymienionych powyżej. Dopuszcza się funkcję mieszkalną integralnie związaną z prowadzoną działalnością usługową." Dalej organ odwoławczy stwierdził, że z wniosku inwestora wynika, iż firma zajmuje się remontami maszyn i urządzeń technologicznych ( np. pompy wodne i olejowe, silniki spalinowe, sprężarki powietrza, maszyny przetwórcze dla przemysłu spożywczego, papierniczego itp. ). Regeneracja odbywa się głównie przy pomocy wymiany części zamiennych, technik obróbki wiórowej, metod spawalniczych oraz technik chemoutwardzalnych. Używa się również techniki napawania. Ze względu na wielkość remontowanych urządzeń oraz stopień skomplikowania budowy około 80 procent remontów odbywa się w miejscu ich zainstalowania tzn. u zleceniodawcy. Do warsztatu trafiają elementy łatwe do demontażu o wadze nie przekraczającej 1000 kg. Elementy regenerowane przewożone są do warsztatu transportem samochodowym w stanie wolnym od paliw, olejów i płynów chłodzących. Rozładunek odbywa się przy pomocy sztaplarki lub suwnicy. Na tej podstawie organ ocenił, że technologia remontów i regeneracji urządzeń oraz napraw ślusarskich wskazana we wniosku skarżącego jest technologią wykraczającą poza wskazany w treści planu zagospodarowania przestrzennego stopień uciążliwości występujący przy usługach np. fryzjerskich, tapicerskich lub stolarskich, a projektowany zakres przedsięwzięcia w swoim wymiarze należy uznać za zbliżony do warsztatów samochodowych, których lokalizacji na tym terenie wprost zabrania obowiązujący plan. W związku z powyższym Kolegium stwierdziło, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa, a zarzuty odwołania dotyczące zgodności planowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego niezasadne. W skardze do sądu administracyjnego A Spółka z o.o. z siedzibą w G. wywodziła, że organy dokonały błędnej interpretacji ustaleń planu, niekorzystnej dla inwestora i uniemożliwiającej mu dalszy rozwój prowadzonej działalności gospodarczej. Stwierdzono, że skoro dla przedmiotowej działki w karcie terenu nr [...] do planu wymieniono jako funkcje niepożądane jedynie usługi zdrowia, opieki społecznej, oświaty i inne chronione i skoro spółka nie realizuje takiej działalności to zgodnie z zasadą -co nie jest zabronione to jest dozwolone - należało uznać zgodność przedsięwzięcia z planem. Ponadto stwierdzono, że skoro w planie jako funkcje preferowane wymienia się usługi rzemiosła poza rzemiosłem produkcyjnym, warsztatem obsługi samochodów i stacjami paliw to planowane przedsięwzięcie pozostaje po stronie działalności preferowanej. W uzasadnieniu skargi przedstawiono również krytyczną ocenę ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na który powołały się organy rozstrzygające sprawę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę – pod względem zgodności z prawem – zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Postępowanie przed sądami administracyjnymi uregulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Zgodnie z treścią art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższy przepis uprawnia i obliguje sąd administracyjny do zbadania czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i to niezależnie od zarzutów skargi, a także oznacza możliwość uwzględnienia skargi z innych powodów niż wskazane w jej treści. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja została wydana po rozpoznaniu pisma wniesionego w imieniu skarżącej spółki przez T. K. Na podstawie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego złożonego w toku postępowania sądowoadministracyjnego Sąd ustalił, że T. K. jest członkiem zarządu A Spółki z o.o. z siedzibą w G. Nie mniej jednak z odpisu tego wynika, że spółka ta w stosunkach na zewnątrz musi być reprezentowana przez dwóch członków jej zarządu łącznie. Zatem wniesione (podpisane ) przez jednego członka zarządu pismo nie mogło stanowić odwołania tego podmiotu i nie mogło zostać przez organ odwoławczy rozpoznane. Z treści pisma jednoznacznie wynika, iż jest ono wnoszone w imieniu spółki. Organ odwoławczy, otrzymując pismo zatytułowane "odwołanie" powinien sprawdzić czy zostało ono podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji spółki i powinien w trybie art. 64 § 2 kpa wezwać ten podmiot do usunięcia braku formalnego przez złożenie podpisu drugiego członka zarządu. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zatem odwołanie nie służy od decyzji, które nie weszły do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno – techniczną. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 kpa albo przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych ( art. 30 § 2 kpa ), lub odwołanie zawiera braki formalne, np. wynikające z art. 63 kpa ( m. in. brak podpisu ). Zgodnie z art. 64 § 2 kpa jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni. Nieusunięcie tych braków w ustawowym terminie powoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Pozostawienie odwołania bez rozpoznania stanowi jedną z postaci stwierdzenia ich niedopuszczalności przewidzianą w art. 134 kpa. Zgodnie z art. 30 § 3 kpa w związku z art. 31 § 4 kpa strony nie będące osobami fizycznymi, w tym też podmioty uczestniczące w postępowaniu na prawach strony, działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. Zatem czynności podejmowane przez takie podmioty ( w tym również wniesienie odwołania ) muszą być dokonywane przez właściwe organy i osoby wchodzące w ich skład. Kodeks postępowania administracyjnego dopuszcza również możliwość dokonywania czynności w postępowaniu administracyjnym przez pełnomocników ( art. 32 i 33 kpa ). W przypadku podjęcia czynności bez umocowania, na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wezwania strony do usunięcia braku formalnego czynności ze wskazaniem terminu i pouczeniem o skutkach niewykonania wymaganej czynności. Podmiot będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością jest reprezentowany w stosunkach zewnętrznych przez zarząd zgodnie z zasadami ujawnionymi w rejestrze sądowym. Podpisanie pisma w inny sposób niezgodnie z danymi wynikającymi z rejestru wyklucza możliwość uznania, że pochodzi ono od tej spółki. Odwołanie wniesione przez osobę prawną podpisane niezgodnie ze sposobem reprezentacji osoby prawnej albo bez wykazania odpowiednim dokumentem uprawnienia osoby podpisującej odwołanie do reprezentowania osoby prawnej należy uznać za odwołanie dotknięte brakiem formalnym tożsamym z brakiem podpisu osoby wnoszącej odwołanie. Dopiero bowiem pismo opatrzone podpisami osób, które - zgodnie z treścią przedłożonych dokumentów - uprawnione są do reprezentacji osoby prawnej, można uznać za prawidłowo podpisane. W wyroku z dnia 9 listopada 2006 roku (sygn. akt I OSK 6/06, Baza Orzeczeń LEX nr 293175) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że jeżeli z treści odwołania złożonego w terminie wynika, że wnosi je spółka jako osoba prawna, a w świetle nadesłanego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego do działania w imieniu stronny upoważnieni są łącznie dwaj członkowie zarządu spółki lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem to zaopatrzenie odwołania podpisem tylko jednego członka zarządu stanowi brak formalny pisma procesowego. Należy w tym miejscu podkreślić, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że wprawdzie zasadą postępowania administracyjnego jest jego odformalizowanie, to jednak zasada ta nie może być przez organ odczytywana jako zwalniająca od przewidzianego w art. 64 k.p.a. trybu, zaś brak podpisu wnoszącego podanie jest w świetle art. 63 k.p.a. brakiem formalnym podlegającym usunięciu w powyższym trybie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2006 roku, sygn. akt VI SA/Wa 1040/05, Baza Orzeczeń LEX nr 214085). W rozpatrywanej sprawie pismo zatytułowane "odwołanie" nie zostało podpisane zgodnie z wymogami wynikającymi z rejestru sądowego przez dwóch członków zarządu skarżącej. Mimo to organ odwoławczy nie wezwał jej, pod rygorem z art. 64 § 2 kpa (pozostawienia odwołania bez rozpoznania ) do uzupełnienia braku i odwołanie rozpoznał. Naruszenie art. 64 § 2 kpa i w konsekwencji rozpoznanie odwołania dotkniętego brakami formalnymi niewątpliwie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, albowiem nie można wykluczyć, iż braki formalne nie zostałyby uzupełnione w prawidłowy sposób, a to z kolei obligowałoby organ odwoławczy do pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Z powyższych względów Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy wezwie w trybie art. 64 § 2 kpa stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych odwołania przez jego podpisanie zgodnie z zasadami reprezentacji ujawnionymi w rejestrze sądowym. Wobec tego, że rozstrzygnięcie sprawy jest zależne od wykonania przez skarżącą powyższego wezwania merytoryczne ustosunkowanie się przez sąd do zarzutów skargi jest przedwczesne. Zdaniem Sądu, w sytuacji gdy podstawą uchylenia decyzji są wyłącznie, tak jak w niniejszej sprawie, względy formalne to ocena skargi co do meritum skutkująca związaniem organu oceną prawną jest nieuprawniona. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę ( po uzupełnieniu przez skarżącą braków formalnych odwołania ) jest bowiem władny do wydania innego rozstrzygnięcia.