II SA/Rz 117/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 5 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J. C. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 marca 2007 r. sygn. II SAB/Rz 42/06 w przedmiocie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości -skargę oddala- II SA/Rz 117/08 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 6 marca 2007 r. sygn. akt II SAB/Rz 42/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uwzględnił skargę W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zobowiązał tenże organ do rozpoznania zażalenia J. C. oraz H. Ł., A. Ł. i J. Ł. na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się wyroku. W dniu 26.06.2007 r. J. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na niewykonanie wyroku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zaskarżając jednocześnie wydane przez ten organ postanowienie z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...] uchylające postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału działek nr ewid. 2184/4 i 2185 obr 5 w J. i przekazujące sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W motywach skargi, w odniesieniu do niewykonania wyroku Sądu, podniósł, że wydane postanowienie nie obejmuje całego zakresu jego zażalenia, które zawierało 6 punktów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło tylko 1 punkt czyli wniosek o uchylenie postanowienia organu I instancji. Nierozliczeni z bezczynności pozostali urzędnicy Burmistrza, jak również organ ten nie został zobowiązany przez Kolegium do wydania rozstrzygnięcia zgodnie z intencją skarżącego, tj. decyzji o warunkach zabudowy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, wskazując, że po otrzymaniu akt z Sądu i ich uzupełnieniu, uwzględniając zażalenie J. C., H. Ł., A. Ł. oraz J. Ł. uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez Burmistrza Miasta. Przedmiotem rozpatrzenia było postanowienie w sprawie projektu podziału nieruchomości i tylko w tym przedmiocie Kolegium orzekało. Zarzut bezczynności organu I instancji nie dotyczy meritum sprawy i nie podlega w przedmiotowej sprawie rozpoznaniu. Odnosząc się do kwestii zobowiązania Burmistrza Miasta do wydania decyzji o warunkach zabudowy organ wskazał, że żądanie skarżącego jest nieuzasadnione, jako że od wszczęcia przedmiotowego postępowania w sprawie zaopiniowania projektu podziału nieruchomości na wniosek H. Ł. (z dnia [...].04.2003r.) do dnia wydania zaskarżonego postanowienia przepisy ustaw zmieniających ustawę o gospodarce nieruchomościami, jak i innych ustaw, nie wprowadziły żadnej normy prawnej, która upoważniałaby organ do orzekania w innym trybie niż ten, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie oparta została na art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Przepis ten umożliwia wniesienie skargi wraz z żądaniem wymierzenia grzywny organowi, który nie wykonuje wyroku sądu, a więc pozostaje w bezczynności po wyroku sądu uwzględniającym skargę na bezczynność lub po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Omawiany przepis ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale i restrykcyjny. Ustawodawca wskazał bowiem wyraźnie, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy, ale już po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 P.p.s.a.). Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W toku rozprawy skarżący wskazał, że stosowne wezwanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skierował w dniu 21.05.2007 r., wnosząc o uznanie bezczynności Burmistrza Miasta w okresie od 14.02.2006 r. do 15.05.2007 r. i ukaranie osób winnych takiego stanu. Treść tego pisma sugeruje, że skarżący podnosi bezczynność Burmistrza Miasta, jednakże analiza daty jego wniesienia (po wydaniu wyroku Sądu w sprawie bezczynności i zwróceniu akt organowi II instancji) oraz stanu faktycznego sprawy i okoliczności, że dotyczy ono okresu po wydaniu postanowienia przez organ I instancji i złożeniu na nie zażalenia, wskazuje, że skarżący domaga się rozpatrzenia tego zażalenia przez organ odwoławczy. Mając też na uwadze, że pismo to skierował właściwie – do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Sąd uznał, że jest to wezwanie do wykonania wyroku, a w tej sytuacji skarżący wyczerpał tryb do wniesienia skargi z art. 154 § 1 P.p.s.a, a zatem jego skarga podlega rozpoznaniu. Zasadniczą przesłanką do zastosowania art. 154 P.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny obliczonej zgodnie z § 6 tego przepisu jest ustalenie, że do dnia wniesienia skargi organ pozostaje w bezczynności pomimo uprzedniego wyroku sądu. Stan bezczynności w sytuacji określonej w art. 154 § 1 P.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy organ w powtórnym postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo terminu określonego w ustawie nie rozpoznaje sprawy, natomiast niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. Termin wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt temu organowi (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis Warszawa 2004 r., s. 226). W wydanym w przedmiotowej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyroku z dnia 6 marca 2007 r., sygn. akt II SAB/Rz 42/06 uwzględniającym skargę W. K., Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostawało w bezczynności i zobowiązał tenże organ do rozpoznania zażalenia J. C. oraz H. Ł., A. Ł. i J. Ł. na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się wyroku. Akta o sygn. II SA/Rz 604/07, z których Sąd przeprowadził dowód, wskazują, że akta administracyjne sprawy zostały zwrócone Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 17.05.2007 r. Wiadomo również, że wykonując wyrok tut. Sądu z dnia 6 marca 2007 r. II SAB/Rz 42/06 Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu 15.06.2007 r. postanowienie Nr [...], którym uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało temu organowi sprawę zaopiniowania projektu podziału nieruchomości do ponownego rozpatrzenia. Z zestawienia wymienionych dat wynika zatem jednoznacznie, że wyrok Sądu z 6 marca 2007 r. został wykonany w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Jednocześnie wskazać należy, że oceniając zasadność skargi opartej na art. 154 § 1 P.p.s.a. Sąd bierze jedynie pod uwagę sam fakt wydania przez organ decyzji czy postanowienia, nie jest natomiast uprawniony do dokonywania w tym postępowaniu kontroli jego legalności. Kontrola taka może być podjęta dopiero po wyczerpaniu toku instancji i ewentualnym zaskarżeniu takiej decyzji czy postanowienia do Sądu, co zresztą w rozpatrywanym przypadku miało miejsce. J. C. zaskarżył bowiem do WSA w Rzeszowie wymienione wcześniej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].06.2007 r. Nr [...], a Sąd dokonał kontroli jego legalności i wydał wyrok w sprawie o sygn. II SA/Rz 604/07. Z tych powodów Sąd nie mógł ustosunkować się do zarzutów merytorycznych skargi ani uwzględnić żądań zobowiązania organu odwoławczego do uzupełnienia wydanego postanowienia czy do zmiany stanowiska co do sposobu załatwienia przedmiotowej sprawy przez organ I instancji . Stwierdzając, iż wyrok z dnia 6 marca 2007 r. został wykonany, Sąd uznał skargę za bezzasadną i oddalił ją w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Z uwagi na oddalenie skargi Sąd nie mógł uwzględnić wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania sądowego, który przysługuje wyłącznie w razie uwzględnienia skargi.