II SA/Łd 678/08

Dnia 14 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA: Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszarów miasta Ł. p o s t a n a w i a: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącemu – J. J. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 7 sierpnia 2008 roku, pod pozycją nr [...]. ls II SA/Łd 678/08 U Z A S A D N I E N I E J.J., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę z dnia 4 sierpnia 2008 roku na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszarów miasta Ł., położonej w granicach ulic: A, B, C i terenów zespołu mieszkaniowego "L.J.". Uprzednio, pismem z dnia 25 lutego 2008 roku skarżący na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wezwał Radę Miejską w Ł. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego w związku z kwestionowaną uchwałą. Wobec bezskuteczności powyższego wezwania, strona skarżąca w dniu 14 maja 2008 roku wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt Ii SA/Łd 485/08) na wskazaną powyżej uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...]. Mając jednak na względzie fakt, iż skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu, pismem nadanym w dniu 4 lipca 2008 roku pełnomocnik skarżącego ponownie wezwał Radę Miejską w Ł. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem uchwały z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszarów miasta Ł., położonej w granicach ulic: P., D., R. i terenów zespołu mieszkaniowego "L.J.". Wezwanie to zostało doręczone organowi w dniu 7 lipca 2008 roku. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Rada Miejska w Ł. podjęła w dniu [...] uchwałę Nr [...] w sprawie uznania za niezasadne wezwania J.J. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Nr [...] z dnia [...]. Uchwała ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 lipca 2008 roku. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze z dnia 4 sierpnia na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] strona skarżąca, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie: 1) ustalonej na mocy art. 87 Konstytucji RP hierarchii źródeł powszechnie obowiązującego prawa przez niedostosowanie treści postanowień § 6 ust. 1 i § 7 ust. 1 zaskarżonej uchwały do treści § 28 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; 2) określonych w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym granic do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; 3) wynikającej z wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP zasady demokratycznego państwa prawnego, zasady niepodważalnego zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa przez ustanowienie niezgodnej z powyższymi normami podstawy prawnej dla decyzji, mocą której skarżący spotkał się z bezzasadną odmową udzielenia mu pozwolenia na budowę na gruncie stanowiącym jego własność, a objętym zaskarżoną uchwałą. Z tych względów pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie nieważności kwestionowanej uchwały w zaskarżonej części (§ 6 ust. 1 i § 7 ust. 1) oraz orzeczenie o kosztach postępowania, w tym i o kosztach zastępstwa procesowego w wysokości umożliwiającej racjonalne prowadzenie procesu oraz świadczenie posługi prawnej w zakresie zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Wyjaśniła przy tym, że w dniu 28 maja 2008 roku J.J. wniósł już skargę na kwestionowaną uchwałę Rady Miejskiej w Ł. Nr [...] stawiając analogiczne zarzuty, względem tych, które zostały następnie zawarte w skardze z dnia 4 sierpnia 2008 roku. Podniosła, że sprawa z tejże skargi o sygn. akt II SA/Łd 485/08 zawisła przed Sądem i nie została do chwili udzielania odpowiedzi zakończona. Jednocześnie organ ten podkreślił, ze z uwagi na fakt, że żądanie skargi z dnia 28 maja 2008 roku, jak i treść skargi z dnia 4 sierpnia 2008 roku są tożsame, a ponadto w sprawie występuje tożsamość stron, skarga powinna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, aczkolwiek z innych względów niż wskazane w odpowiedzi na skargę. Przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", stanowi, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w punktach 1-5) - wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika z akt sprawy, na tę samą uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dwie skargi o tożsamej treści. Pierwszą wniósł w dniu 21 maja 2008 roku. Sąd postanowieniem z dnia 17 września 2008 roku, sygn. akt II SA/Łd 485/08, skargę tę odrzucił z uwagi na wniesienie jej po terminie. Drugą skargę rozpoznawaną przez skład orzekający w niniejszej sprawie skarżący wniósł natomiast w dniu 11 sierpnia 2008 roku. Analiza akt sprawy dowodzi przy tym, że dwukrotne wniesienie skargi na powyższą uchwałę poprzedzone zostało także dwukrotnym wezwaniem Rady Miejskiej w Ł. do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, związanego z podjęciem kwestionowanej uchwały. Tymczasem określone w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia jest czynnością prawną, która przysługuje podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne zaś pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie posiadają już waloru wezwania w rozumieniu tego przepisu. Instytucja wezwania, o której mowa w powołanym przepisie, jest bowiem odpowiednikiem środka odwoławczego, o którym stanowi art. 52 § 4 ustawy p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Oznacza to tym samym, że ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia) nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2002 roku, sygn. akt OSA 2/02). Mając na uwadze powyższe, z uwagi na fakt, że skarżący wyczerpał uprzednio prawną możliwość kwestionowania zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Ł. w trybie określony w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), ponowne kwestionowanie przez skarżącego tejże uchwały, w ocenie Sądu skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1a p.p.s.a. (MSi)