II SAB/Ke 42/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Dziubińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 listopada 2008r. sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy do rozpatrzenia wniosku Z. K. z dnia [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku; II. zasądza od Gminy na rzecz Z. K. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] Z.K. wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wysokości opłat targowych za 2007r. i 6 miesięcy roku 2008 uiszczanych do gminy oddzielnie przez inkasentów pobierających opłaty na punkcie skupu żywca, placu targowym, oraz z tytułu sprzedaży obwoźnej od autosklepów poprzez przeglądanie dokumentów w urzędzie oraz wydanie ich kserokopii. W dniu [...] Z.K. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w zakresie udostępnienia żądanej informacji publicznej. W odpowiedzi na zażalenie Burmistrz Miasta i Gminy pismem z dnia [...] znak: [...] poinformował, że w rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku przygotowano pismo z dnia [...] które nie zostało wysłane pocztą, albowiem wnioskodawca określił osobisty odbiór informacji. Jednocześnie organ doręczył pismo z dnia [...], z którego wynika, że żądana przez wnioskodawcę informacja została opisana w sprawozdaniu z wykonania budżetu Miasta i Gminy za 2007r., a następnie umieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy opublikowanym na stronie internetowej Gminy . Organ przytoczył treść art. 198 ustawy o finansach publicznych, zgodnie z którym zarząd jednostki samorządu terytorialnego przedstawi organowi stanowiącemu informację o przebiegu wykonania budżetu miasta i gminy do dnia 31 sierpnia 2008r. wskazując, że informacja zawiera opis wykonania dochodów za I półrocze 2008r. i zostanie zamieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy . Skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w związku z nieudostępnieniem informacji publicznej o jaką zwracał się we wniosku z dnia [...] Z.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Skarżący wskazał, iż do dnia [...] nie został poinformowany przez Burmistrza Miasta i Gminy o możliwości wglądu do dokumentów zawierających żądane informacje ani też nie otrzymał ich kserokopii czy też informacji o możliwości ich odbioru i wysokości opłaty za przygotowane kserokopie. Zdaniem autora skargi, stanowisko Burmistrza zawarte w pismach z dnia [...] nie stanowi odpowiedzi na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Argumentował, że na sesji Rady Miejskiej w informacji z wykonania Budżetu Miasta i Gminy za rok 2007 uwzględniono łącznie wpływy z opłaty targowej nie było zaś podanej wysokości opłaty targowej zebranej przez poszczególnych inkasentów. Ponadto stwierdził, że do dnia 25 września 2008r. brak jest informacji o wykonaniu dochodów Gminy za pierwsze półrocze 2008r. i 2007r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o jej oddanie podnosząc, że jest niezasadna i skierowana do niewłaściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 ustawy p.p.s.a.). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN , Warszawa 1996, s. 62-63). Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty, lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (por. wyrok NSA - OZ we Wrocławiu z 14.06.1983r.,sygn. akt. SA/ Wr 6/ 83, "Gazeta Prawnicza" 1983r., nr 24), albo z przekonaniem, że występują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 05.11.1987r., IV SAB 23/87, ONSA 1988, nr 1 poz. 13. oraz W. Bochenek: "Bezczynność a milczenie organu administracji", Samorząd Terytorialny 2003r., nr 12, s. 49). Na wstępie rozważenia wymaga kwestia dopuszczalności wniesienia w rozpoznawanej sprawie skargi. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że w przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, skarga nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Ustawa kodeks postępowania administracyjnego nie ma bowiem zastosowania do udostępnienia informacji publicznej, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera odesłanie do stosowania tego kodeksu jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji, nie zaś do czynności materialnotechnicznej polegającej na jej udzieleniu. Wykładnia językowa art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (który określa warunki dopuszczalności wniesienia skargi) upoważnia do stwierdzenia, że przepis ten odnosi się do skarg na akty i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, a nie skarg na bezczynność w zakresie takich aktów i czynności. W przypadku, gdy ustawodawca uzależnia zaskarżenie bezczynności od wniesienia środka zaskarżenia, czyni to w sposób wyraźny, np. art. 37 k.p.a., art. 101a ust. 1 w związku z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 czerwca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) - por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006r., sygn. akt I OSK 601/05, wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 marca 2006r., sygn. akt II SAB/Wa 1/06. Odnośnie bezczynności dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przepisu takiego brak. Dlatego należy stwierdzić, że skarga w niniejszej sprawie jest dopuszczalna co pozwala na jej merytoryczne rozpoznanie. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 przewiduje prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Natomiast zasady udzielania informacji publicznej zostały uregulowane w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej zwana jako ustawa). Zgodnie z art. 1 informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Obszerny katalog dziedzin, w ramach których informacja publiczna podlega udostępnieniu, zawiera art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, obejmujący swym zakresem informacje o majątku którym dysponują podmioty o których jest mowa w art. 4 ust 1 ( art. 6 ust 1 pkt 2 lit f), czy też majątku jednostek samorządu terytorialnego ( art. 6 ust 1 pkt 5 lit. c). Na gruncie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych oraz wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28 i nast.). W myśl postanowień art. 3 ustawy prawo do informacji publicznej obejmuje prawo wglądu do dokumentów urzędowych, dostęp do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, ale także prawo uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania tzw. - jak mówi ustawa - informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to istotne dla interesu publicznego. Załatwiając wniosek o udostępnienie informacji publicznej podmiot zobowiązany do jej udzielenia ma do wyboru następujące rodzaje rozstrzygnięć: - udziela informacji w drodze czynności materialno - technicznej, - odmawia udostępnienia informacji lub umarza postępowanie administracyjne w formie decyzji administracyjnej (art. 16) - informuje pisemnie (w formie zawiadomienia, odpowiedzi), że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ nie jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3) lub obowiązuje inny tryb jej udostępniania (art. 1 ust. 2). - odmawia udostępnienia informacji przetworzonej ze względu na niewskazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1) w formie decyzji administracyjnej, po uprzednim wezwaniu do przedstawienia wskazanego interesu. W rozpoznawanej sprawie skarżący zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy Daleszyce z żądaniem udostępnienia informacji publicznej w zakresie wysokości opłat targowych za 2007r. i 6 miesięcy roku 2008 uiszczanych do gminy oddzielnie przez inkasentów pobierających opłaty na punkcie skupu żywca, placu targowym, oraz z tytułu sprzedaży obwoźnej od autosklepów, poprzez przeglądanie dokumentów w urzędzie oraz wydanie ich kserokopii. Należy zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że pisma Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...], w istocie nie zawierały informacji o które zwracał się Wnioskodawca. Za takie nie można bowiem uznać informacji w zakresie ogólnych wpływów do budżetu gminy za 2007r. i pierwsze półrocze 2008r. z tytułu opłat targowych w sytuacji, gdy strona żąda informacji co do wpływu opłat targowych od poszczególnych inkasentów. Wniosek skarżącego zawierający konkretne żądanie nie został załatwiony przez organ, albowiem skarżący nie otrzymał informacji, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, czy też nie dotyczy informacji publicznej lub, że organ nie jest w jej posiadaniu, czy też obowiązuje inny tryb jej udostępnienia. Podmiot zobowiązany nie odmówił też w sposób formalny udostępnienia informacji, ani też nie umorzył postępowania administracyjnego w formie decyzji. W postępowaniu przed organem nie rozważono czy wniosek dotyczy informacji publicznej czy też informacji publicznej przetworzonej, której żądanie wymaga od wnioskodawcy wykazania, że leży w interesie publicznym. W tym drugim przypadku organ powinien wezwać stronę do przedstawienia, że przetworzenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie wykazanie takiego interesu skutkuje, co zostało wcześniej podniesione - odmową udostępnienia informacji przetworzonej w formie decyzji administracyjnej. Brak rozpoznania wniosku Z.K. w prawem przepisanej formie oznacza, że skarga na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy zasługuje na uwzględnienie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 200 ustawy.