I SA/Op 300/08
PostanowienieWSA w Opolu2008-11-28
Skład orzekający: Marta Wojciechowska, Tomasz Zborzyński, Marzena Łozowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego wniesiona po upływie terminu, mimo błędnego pouczenia organu, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu, nawet jeśli błędne pouczenie organu mogło wprowadzić stronę w błąd co do możliwości zaskarżenia. Błędne pouczenie może stanowić podstawę do przywrócenia terminu, ale nie zwalnia z obowiązku jego dochowania lub złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Skarga wniesiona bez wniosku o przywrócenie terminu jest bezskuteczna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący domagał się zapłaty należności za przechowywanie pojazdu. Po odmowie przyznania części należności przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, skarżący wniósł zażalenie, które Dyrektor Izby Skarbowej pozostawił bez rozpatrzenia z powodu uchybienia terminu. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, który został odmówiony przez Dyrektora Izby Skarbowej. Minister Finansów stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Dyrektora. Skarżący wniósł skargę do WSA na postanowienie Dyrektora odmawiające przywrócenia terminu, jednak skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i nakazano zwrot skarżącemu kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Zborzyński (spr.) Asesor sądowy Marzena Łozowska Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008r. na rozprawie sprawy ze skargi R.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia I. odrzucić skargę, II. nakazać kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zwrot skarżącemu kwoty 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
1. Skarżący R. W. prowadzący we W. przy [...] G. 30 parking strzeżony, wnioskiem złożonym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie, domagał się przyznania należności w łącznej kwocie 10.345,60zł z tytułu przechowywania samochodu Ford Fiesta o numerze rej. [...] usuniętego z drogi przez Policję i pozostawionego do przechowania na jego parkingu.
2. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Namysłowie postanowieniem z dnia [...] ustalił łączną kwotę wynagrodzenia 3.298,88zł z tytułu przechowywania tego samochodu przez skarżącego. Odmówił jednocześnie zapłaty skarżącemu dalszych należności w kwocie 7.046,72zł. Skarżący na to postanowienie wniósł zażalenie, które postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], zostało pozostawione bez rozpatrzenia jako wniesione z uchybieniem terminu. Skarżący wnioskiem z dnia 14 lipca 2006r., skierowanym do WSA w Opolu domagał się przewrócenia terminu do wniesienia zażalenia motywując to swoją chorobą. WSA w Opolu odrzucił skargę skarżącego w sprawie o sygn. akt I SA/Op 257/06 z tego względu, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego gdyż wniosek winien być skierowany do organu administracyjnego, który ze względu na uchybienie terminu, pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Skarżący ponowionym wnioskiem do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu domagał się wznowienia postępowania w sprawie przywrócenia terminu. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu odmówił wznowienia postępowania pouczając jednocześnie skarżącego o prawie wniesienia skargi do WSA na to postanowienie jako ostateczne w administracyjnym toku instancji. Skarżący z możliwości tej skorzystał. WSA w Opolu postanowieniem z dnia 30 maja 2007r. w sprawie o sygn. akt I SA/Op 86/07 odrzucił skargę skarżącego wobec niewyczerpania przez niego środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji, co spowodowane był błędnym pouczeniem go przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, iż zaskarżone postanowienie jest ostateczne, co jest jednak niezgodne z przepisami prawa. Sąd wskazał jednocześnie, że mylne pouczenie może stanowić podstawę do przewrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
3. Skarżący wnioskiem z dnia 1 lipca 2007r. (nadanym w placówce pocztowej 18 września 2007r.) skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
4. Po przekazaniu wniosku według właściwości Dyrektorowi Izby Skarbowej w Opolu organ ten, postanowieniem z dnia [...], odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie w sprawie należności za przechowanie pojazdu. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 lutego 2008r., wraz z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia do Ministra Finansów.
Podstawą wydania tego postanowienia była ocena, że skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył po upływie terminu 7 dni od ustania przyczyny opóźnienia. Przyczyna uchybienia terminu - jak określił to sam skarżący - ustała bowiem dnia 11 lipca 2007r., a wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero dnia 18 września 2007r. Zdaniem organu choroba skarżącego w tej sprawie nie była przeszkodą do dokonania czynności i nie znosi ona jego winy w uchybieniu terminu do jej dokonania.
5. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie do Ministra Finansów zarzucając obrazę art. 58 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm) [dalej K.p.a.]. Podniósł, że spełnił wymogi przewidziane w tym przepisie prawa pozwalające na przywrócenie uchybionemu terminowi. Jego choroba spowodowała, że nie był zdolny do samodzielnego poruszania się.
6. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...]. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Podał, że zgodnie z art. 59 §2 K.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia. Z tego względu, że postanowienie w tym przedmiocie kończy postępowanie w sprawie stronie służy na nie skarga do sądu administracyjnego.
7. Skarżący w dniu 28 sierpnia 2008r. do WSA w Opolu wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Domagał się przy tym jego uchylenia oraz orzeczenia o przywróceniu terminu do złożenia zażalenia. Zarzucił, że po raz kolejny został nieprawidłowo pouczony o możliwości zaskarżania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w drodze zażalenia do Ministra Finansów. Takie zachowania nie mogą zostać uznane za budowanie zaufania obywateli do organów państwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Jak stanowi przepis art. 58 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze m.) - dalej: [P.p.s.a.] sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie tok postępowania był dotychczas realizowany nieprawidłowo, ale również wniesienie niniejszej skargi nie może skutecznie wywołać przeprowadzenia kontroli sądowej, o której mowa w art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 §2 pkt 2 P.p.s.a.
Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu postanowieniem z dnia [...] odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie w sprawie należności za przechowanie pojazdu. W postanowieniu tym zawarte zostało pouczenie, że na podstawie art. 59 §1 K.p.a. przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Ministra Finansów - za pośrednictwem Dyrektora - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.
Organ drugiej instancji - Minister Finansów - prawidłowo dostrzegł, że takie pouczenie jest błędne. W myśl art. 59 §2 K.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Wydaje zatem w tym zakresie postanowienie o przywróceniu terminu lub postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Postanowienie takie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia (jest ostateczne). Ze względu na fakt, że kończy ono postępowanie, stronie służy na nie skarga do sądu administracyjnego w myśl art. 3 §2 pkt 2 P.p.s.a.
Stąd też w niniejszej sprawie - pomimo błędnego pouczenia skarżącego przez Dyrektora - zgodnie z art. 52 §1 i 2 oraz art. 53 §1 P.p.s.a od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] tj. od 11 lutego 2008r. rozpoczął bieg 30 - dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 12 marca 2008r., a skarżący skargę wniósł dopiero 28 sierpnia 2008r. (poprzez oddanie pisma w urzędzie pocztowym - art. 83 §3 P.p.s.a.).
W ten sposób, wobec spóźnionej skargi sąd dokonał jej odrzucenia na podstawie art. 58 §1 pkt 2 w zw. z art. 85 P.p.s.a.
Zwrócić należy przy tym uwagę, że otwarcie drogi prawnej do zaskarżenia cytowanego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej do sądu administracyjnego uzależnione było od złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniesienie skargi bez jednoczesnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest bezskuteczne gdyż prowadzi do jej odrzucenia.
Jak zwrócił uwagę WSA w Opolu w postanowieniu z dnia 30 maja 2007r. wydanym w sprawie skarżącego toczącej się wówczas pod sygn. akt I SA/Op 86/07, mylne pouczenie strony o trybie i sposobie wniesienia środka odwoławczego nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2005 r. sygn. akt I OSK 271/05 Lex nr 188813). Podobnie w postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 25 października 2005 r. sygn. akt III SA /Wa 1956/05 wyrażony został pogląd, że błędne pouczenie w decyzji, zgodnie z art. 214 Ordynacji podatkowej (odpowiednio art. 112 k.p.a.), niewątpliwie nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, ale też nie może stawiać tej strony w pozycji uprzywilejowanej, naruszającej ustalone prawem zasady postępowania (zmiany biegu terminu do wniesienia skargi). Błędne pouczenie może natomiast stanowić uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, jeśli skarżący zechce z tej możliwości skorzystać.
Podstawą zwrotu skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi jest art. 232 §1 pkt 1 lit "a" P.p.s.a stanowiący, że sąd z urzędu zwraca stronie cały wpis od pisma odrzuconego (...). Dodać jedynie należy, że wobec treści przepisu art. 54 §1 P.p.s.a nie występuje konieczność wysłania odpisu skargi organowi, którego działanie zostało zaskarżone, dlatego też ograniczenie przewidziane w dalszej części art. 232 §1 pkt 1 lit "a" P.p.s.a, nie ma znaczenia i wpis podlega zwrotowi, gdy tylko zajdzie sytuacja określona w zdaniu pierwszym tego przepisu prawa, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Z tych przyczyn i w oparciu o podane wyżej podstawy prawne orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło