I SA/Wa 981/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie zamiaru likwidacji szkoły oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] Minister Edukacji Narodowej działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa w związku z art. 144 kpa - oraz art. 59 ust. 2 i 2b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) po rozpatrzeniu skargi Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. na postanowienie [...] Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] listopada 2007 roku w sprawie negatywnej opinii dotyczącej zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] w W. z dniem 31 sierpnia 2008 r. przez Radę Miejską w W., uwzględniając skargę w całości, uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Edukacji Narodowej oraz postanowienie [...] Kuratora Oświaty i wydał pozytywną opinię w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] w W. Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym: Prezydent Miasta W. pismem z dnia 4 kwietnia 2007 r. wystąpił do [...] Kuratora Oświaty o pozytywną opinię w sprawie likwidacji z dniem 31 sierpnia 2008 r. Szkoły Podstawowej nr [...] z siedzibą przy ul. [...] w W. [...] Kurator Oświaty postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] wydał negatywną opinię w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] w W. z dniem 31 sierpnia 2008 r. Prezydent W. pismem z dnia 27 kwietnia 2007 roku wniósł zażalenie do Ministra Edukacji Narodowej na postanowienie [...] Kuratora Oświaty. Minister Edukacji Narodowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 roku uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] w W. do ponownego rozpatrzenia przez [...] Kuratora Oświaty. [...] Kurator Oświaty postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 roku nr [...] ponownie negatywnie zaopiniował zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...]. Kurator wskazał, że przeciwko likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] protestują rodzice, nauczyciele, organizacje społeczne i Rada Osiedla O. twierdząc, że jest to szkoła bezpieczna i przyjazna uczniom. Ponadto nie zostały jeszcze rozpoczęte prace związane z budową nowej szkoły, do której we wrześniu 2010 r. nastąpiłoby przeniesienie uczniów likwidowanej szkoły. Zdaniem Kuratora Oświaty projektowane zmiany znacznie utrudnią dostęp dzieci z planowanej do likwidacji szkoły do wskazanych przez Prezydenta szkół podstawowych znajdujących się w dzielnicy N., ich droga będzie prowadziła przez ruchliwą ulicę. Na powyższe postanowienie Prezydent Miasta W. złożył zażalenie do Ministra Edukacji Narodowej. Zdaniem Prezydenta likwidacja Szkoły Podstawowej nr [...] w W. spowodowana jest koniecznością dokonania zmian w sieci szkół związaną ze zmniejszającą się liczbą uczniów w rejonie N. i O. W roku szkolnym 2006/2007 do klas I – VI Szkoły Podstawowej Nr [...] uczęszczało [...] uczniów. Planowane stopniowe wygaszanie szkoły będzie polegało w roku szkolnym 2007/2008 na niedokonywaniu naboru do klas pierwszych, a w roku szkolnym 2010/2011 przeniesieniu pozostałych klas IV- VI do nowo wybudowanego budynku Szkoły Podstawowej nr [...]. Zdaniem Prezydenta, działania te nie spowodują pogorszenia warunków nauki uczniów Szkoły Podstawowej nr [...] ani ich dostępności do szkoły. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. Minister Edukacji Narodowej utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z [...] sierpnia 2007 r. Organ wskazał, że prognozy demograficzne w perspektywie sześcioletniej wskazują na stabilność urodzeń ogólnej liczby dzieci należących do obwodu Szkoły Podstawowej Nr [...] i Szkoły Podstawowej nr [...] w W. Szkoła Podstawowa nr [...] w W. dysponuje wystarczającą do realizacji zadań dydaktyczno – wychowawczo – opiekuńczych bazą lokalową. Uzyskiwane przez uczniów tej szkoły średnie wyniki w sprawdzianie są wyższe od średniej dla województwa [...]. Uzyskiwane wyniki są efektem odpowiedniej metody pracy i dobrej organizacji procesu kształcenia. Uczniowie odnoszą sukcesy w licznych wojewódzkich i ogólnopolskich konkursach przedmiotowych. Organ II instancji podzielił opinię Kuratora Oświaty, że projektowane zmiany będą mogły nastąpić po oddaniu nowego obiektu Szkoły Podstawowej nr [...]. Aktualnie nie zostały jeszcze rozpoczęte prace związane z budową nowej Szkoły Podstawowej Nr [...], do której mieliby zostać przeniesieni uczniowie Szkoły Podstawowej nr [...] w W. Organ wskazał, że budynek Szkoły Podstawowej nr [...] jest w złym stanie technicznym i wymaga remontu. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego, w wyniku likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] i planowanym przeniesieniu uczniów tej szkoły do Szkoły Podstawowej nr [...], nie nastąpi poprawa warunków kształcenia, wychowania i opieki dla uczniów obydwu szkół. Minister podzielił stanowisko Kuratora, że w przypadku likwidacji szkoły Podstawowej nr [...] i przeniesienia uczniów tej szkoły do Szkoły podstawowej nr [...] zmniejszy się poczucie bezpieczeństwa w drodze do i ze szkoły, ponieważ dzieci będą przechodziły przez bardzo ruchliwą ulicę miasta – [...]. Spowoduje to również wydłużenie się drogi dzieci do szkoły i wpłynie na zmniejszenie poczucia bezpieczeństwa uczniów. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie złożyła Gmina W. (reprezentowana przez Prezydenta W.). Skarżąca wniosła o uchylenie w całości postanowienia Ministra Edukacji Narodowej utrzymującego w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty nr [...] r. z dnia [...] sierpnia 2007 r. w sprawie negatywnego zaopiniowania likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] w W. przy ul. [...]. W skardze zarzuciła: - naruszenie art. 7 kpa w związku z niedostatecznym wyjaśnieniem wszystkich okoliczności sprawy; - dokonanie ustaleń faktycznych niezgodnych ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, nienależycie ocenionych, w skutek czego doszło do rażącego naruszenia art. 80 kpa; - naruszenie art. 138 ust. 2 kpa poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części i nie zastosowanie się do wskazanych przez organ odwoławczy okoliczności, które należało uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy; - naruszenie prawa materialnego art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty poprzez błędną jego wykładnię. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Minister Edukacji Narodowej nie uwzględnił okoliczności, że "uczniowie z ulic [...], ul. [...], ul. [...] i ul. [...] mają kontynuować naukę w szkole nr [...] a uczniowie z ul. [...] w szkole nr [...] i dzieci te nie będą w ogóle przechodziły przez ruchliwą ulicę [...]. Ulica ta w ostatnich latach została przebudowana i zmodernizowana. Dzięki temu obecnie jest wyposażona w sygnalizację świetlną pozwalającą pieszym na bezpieczne przechodzenie przez nią. Ponadto rejony szkół objęte są w godzinach rannych i popołudniowych opieką Straży Miejskiej, która czuwa nad bezpiecznym przejściem dzieci do szkół w miejscach mogących stwarzać zagrożenie dla zdrowia. Zatem zabezpieczone jest bezpieczne przejście przez ulicę. Skarżąca wskazała, że nie wzięto również pod uwagę danych, ze Szkole Podstawowej nr [...] w roku szkolnym 2006/2007 uczyło się 97 dzieci spoza rejonu a 66 dzieci z rejonu tej szkoły realizowało naukę w innych szkołach. Skarżąca zarzuciła również, że wydając zaskarżone orzeczenie Minister Edukacji Narodowej i [...] Kurator Oświaty nie uwzględnili tego, że podejmując decyzję o likwidacji organ prowadzący spełnił wymogi określone w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Bezsprzeczne jest w niniejszej sprawie, że zapewniono uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu. Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 13 października 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 1853/04 (opubl. LEX nr 191289) Kurator oświaty będąc organem odpowiedzialnym za realizację polityki oświatowej państwa na terenie województwa, wydając przedmiotową opinię jest obowiązany przede wszystkim kierować się dostępnością edukacji w poszczególnych rejonach gminnych oraz odpowiednim poziomem nauczania w szkołach. Skarżąca zarzuciła również, że organ II instancji nie uwzględnił argumentów, które przemawiają za likwidacją przedmiotowej szkoły. Szkoła Podstawowa nr [...] funkcjonuje w budynku z 1957 r. W pobliżu położone są: Szkoła Podstawowa nr [...] przy ul. [...], Szkoła Podstawowa nr [...] przy ul. [...], Szkoła Podstawowa nr [...] przy ul. [...], a także – Szkoła Podstawowa nr [...] przy ul. [...] na N. jak również Szkoła Podstawowa nr [...]. Z analizy danych demograficznych wynika, że w rejonie O. i N. jest ok. 1000 miejsc dydaktycznych więcej niż to wynika z ilości dzieci zameldowanych, co oznacza, że w chwili obecnej jest o dwie szkoły za dużo. Liczba dzieci jest raczej stabilna i biorąc pod uwagę program rozwoju terenów pod mieszkalnictwo, nie przewiduje się jej szczególnego wzrostu. Wszystkie szkoły funkcjonują w bardzo wyeksploatowanych budynkach wybudowanych w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, wymagających zaplanowania prac remontowych i inwestycyjnych o szerokim zakresie. W najgorszym stanie technicznym jest Szkoła nr [...] i Szkoła nr [...]. Nie jest zasadny również zarzut. że nie rozpoczęto realizacji budowy nowej siedziby Szkoły nr [...], gdyż realizację projektu przewiduje się na lata 2007- 2010. Przed przekazaniem powyższej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]– w trybie art. 54 § 3 ppsa – uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie [...] Kuratora Oświaty i wydał pozytywną opinię w sprawie zamiaru likwidacji niniejszej Szkoły. W uzasadnieniu organ wskazał, że nie znalazł przesłanek materialno – prawnych warunkujących wydanie negatywnej opinii co do zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej Nr [...] w W. z dniem 31 sierpnia 2008 r. Organ wziął pod uwagę dane demograficzne rejonu szkół (dzielnic) O. i N., z których wynika, że jest około 1000 miejsc dydaktycznych więcej niż to wynika z liczby dzieci zameldowanych, co oznacza, że aktualnie jest o dwie szkoły za dużo w tym rejonie. Organ odwoławczy ustalił, że baza dydaktyczna Szkoły Podstawowej nr [...] w W. jest wystarczająca dla realizacji zadań statutowych szkoły, ale wskazane jest, aby uległy poprawie warunki kształcenia. Perspektywę lepszych warunków nauki dla uczniów Szkoły Podstawowej nr [...] zapewni Szkoła Podstawowa nr [...] w W., która dysponuje odpowiednimi warunkami lokalowymi i wyposażeniem. Trwa procedura konkursowa na opracowanie koncepcji architektoniczno – urbanistycznej budowy nowego budynku Szkoły Podstawowej nr [...] przy ul. [...]. Zdaniem organu odwoławczego, zakończenie budowy inwestycji, które planuje się na rok 2010, a całkowite zagospodarowanie terenu na rok 2011, niezaprzeczalnie poprawi warunki nauki dla uczniów z rejonu ulic [...]. Równocześnie organ prowadzący wskazał na możliwość kontynuowania nauki przez uczniów likwidowanej Szkoły Podstawowej nr [...] zarówno w Szkole Podstawowej nr [...], przy której w obiekcie nowo budowanym planuje się utworzenie kilku sal dydaktycznych oraz w Szkole Podstawowej nr [...], jak i w Szkole Podstawowej nr [...]. Tym samym zdaniem organu odwoławczego, spełniony jest ustawowy obowiązek zapewnienia przez organ prowadzący uczniom likwidowanej Szkoły Podstawowej Nr [...] możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym profilu kształcenia (art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty.) Minister Edukacji Narodowej wskazał, iż biorąc pod uwagę fakt, że droga dziecka z domu do Szkoły Podstawowej nr [...] nie przekroczy 3 km, a także, że rejony szkół nr [...] i nr [...] objęte są w godzinach rannych i popołudniowych opieką Straży Miejskiej, która czuwa nad bezpiecznym przejściem dzieci do szkół w miejscach mogących stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa, uznać należy, że zabezpieczone jest prawidłowe przejście przez ulice uczniów idących do i ze szkoły. W związku z powyższym, w aktualnym stanie faktycznym organ uznał za zasadny zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] i przeniesienie uczniów do Szkoły Podstawowej nr [...] w W. która dysponuje lepszymi warunkami. Na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z [...] stycznia 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Prokurator Prokuratury Okręgowej w W. Wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia. Zarzucił mu rażącą obrazę przepisów art. 7 i 77 § 1 i 2 i art. 80 kpa wyrażającą się w niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy poprzez pominięcie dowodów przemawiających za wydaniem negatywnej opinii w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] w W. i ich dowolną ocenę i art. 107 § 3 kpa poprzez niewskazanie w uzasadnieniu postanowienia przyczyn, z powodu, których przy niezmienionym stanie faktycznym organ wydał w sposób dowolny pozytywną opinię o zamiarze likwidacji szkoły. Prokurator podniósł, że likwidacja Szkoły nr [...] w W. przy ul. [...] znacznie utrudni dostęp dzieci do Szkoły Podstawowej nr [...] w Wrocławiu przy ul. [...] ze względu na położenie tego obiektu. Aktualny rejon Szkoły nr [...] to miedzy innymi ulice: [...], z których dzieci w roku 2010/2011 będą musiały przejść do Szkoły Podstawowej Nr [...] przechodząc przez ulicę [...], należącą do bardzo ruchliwych ulic w W. Szkoła Podstawowa nr [...] ze względu na swoje położenie – oddalenie od ulic ruchliwych jest szkołą bezpieczną. Ponadto z uzasadnienia do uchwały nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia 15 marca 2007 r., wynika, że prognozy demograficzne w perspektywie sześcioletniej wskazują na stabilność urodzeń ogólnej liczby dzieci, należących do obwodu Szkoły Podstawowej nr [...] w W., co zostało przez Ministra Edukacji Narodowej uwzględnione. Jednakże zgodnie z danymi demograficznymi Wydziału Edukacji Urzędu Miejskiego Miasta W. rozpoczął się wyż demograficzny. Prokurator wskazał, że z opinii [...] Kuratora Oświaty oraz postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] listopada 2007 r. wynika, że Szkoła Podstawowa Nr [...] w W. dysponuje wystarczającą do realizacji swoich zadań bazą lokalową. Przeniesienie uczniów Szkoły Podstawowej nr [...] do Szkoły Podstawowej Nr [...] powinno nastąpić po oddaniu nowego obiektu Szkoły Podstawowej nr [...] do używania. Budynek Szkoły Podstawowej nr [...] jest w złym stanie technicznym i wymaga znacznego remontu, co aktualnie uniemożliwia przyjęcie uczniów Szkoły nr [...]. W ocenie skarżącego likwidacja Szkoły Podstawowej nr [...] ograniczy dostępność uczniów zlikwidowanej szkoły do korzystania w pełni z zajęć edukacyjnych. Przyczyni się do zmniejszenia poczucia bezpieczeństwa dzieci w drodze do szkoły, a następnie do domu. W ocenie Prokuratora podstawową sprawą przy likwidacji szkoły jest zapewnienie uczniom bezpiecznych warunków. Szkoła Podstawowa nr [...] jest przede wszystkim oceniona bardzo pozytywnie przez samych uczniów i rodziców jako bezpieczna i przyjazna. W ocenie skarżącego zaskarżone postanowienie jest wynikiem dowolnej oceny tym bardziej, iż od czasu wydania negatywnej opinii o zamiarze likwidacji szkoły (17 kwietnia 2007 r.) a zaskarżonym postanowieniem Ministra (styczeń 2008 r.) nie nastąpiły żadne okoliczności, które nie występowały wcześniej, a które w tak odmienny sposób pozwoliły na wydania tak arbitralnej decyzji organu. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola sądowo-administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Istotę sprawy stanowi okoliczność, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ,,ppsa". Dokonanie przez organ autokontroli wyznaczone jest przesłanką właściwości; jest to jedyny element prawa materialnego występujący w powyżej wskazanym przepisie. W pozostałym zakresie przepis ten należy do grupy przepisów postępowania. W postanowieniu wydanym na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., organ obowiązany jest wykazać swoją właściwość do uchylenia rozstrzygnięcia organu I instancji i wydania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Minister Edukacji Narodowej jest organem właściwym rzeczowo do wydania zaskarżonego postanowienia o treści w nim wskazanej. Właściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego i konsekwencji stąd wynikających uwarunkowane jest prawidłowością ustaleń faktycznych. O ile wadliwość podstawy prawnej może być wynikiem zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i uchybień procesowych, to wadliwość podstawy faktycznej jest zawsze wynikiem uchybienia procesowego. Skoro zaskarżone postanowienia wydał organ właściwy rzeczowo, zgodnie z przepisami prawa materialnego, to oznacza, iż kontrola sądowa może dotyczyć jedynie badania, czy doszło do naruszenia przepisów postępowania, a w wypadku ustalenia, że nastąpiło naruszenie w tym zakresie, konieczne jest ustalenie, czy stwierdzone naruszenie, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. stwarza możliwość dokonania autokontroli przez organ, którego akt został zaskarżony do sądu administracyjnego. Może on w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jedyny warunek, jaki organ winien spełnić przy wydawaniu aktu w ramach autokontroli, to uwzględnienie skargi "pierwotnej" w całości. Ta "pierwotna" skarga stanowi bowiem wzorzec kontroli zaskarżonego postanowienia. Celem autokontroli jest, aby sprawa, która przeszła przez tok instancji i została rozstrzygnięta ostatecznym aktem, nie powracała na drogę postępowania administracyjnego, bo ta możliwość wykluczona została przez przekazanie sprawy do sądu wobec złożenia skargi. Mając na uwadze wyżej wskazane kryteria oceny legalności rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 54 § 3 ppsa stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie z 15 stycznia 2008 r., jest zgodne z prawem. Uwzględnia ono w całości żądanie "pierwotnej skargi " Gminy W. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie I SA/Wa 121/08 oraz podniesione w niej zarzuty. W skardze tej Gmina W. wnosiła o uchylenie postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z [...] listopada 2007 r. i postanowienia [...] Kuratora Oświaty z [...] sierpnia 2007 r. W skardze podniesiono m. in., że organy poczyniły wadliwie ustalenia w tej kwestii bezpieczeństwa w drodze do szkoły, gdyż ulica [...] została przebudowana i zmodernizowana, wyposażona w sygnalizację świetlną, a ponadto rejony szkół na tym terenie objęte są w godzinach rannych i popołudniowych opieką straży miejskiej. Wskazano na zmniejszającą się liczbę uczniów, na znaczną liczbę dzieci spoza rejonu szkoły, na zapewnienie uczniom kontynuowania nauki w innej szkole tego samego typu i tym samym poziomie nauczania. Nie budzi wątpliwości, że w zaskarżonym postanowieniu zarzuty te zostały w całości uwzględnione, a postanowienie zostało wydane przez uprawniony i właściwy rzeczowo organ administracji publicznej. Wydane postanowienie stanowi więc zadośćuczynienie skardze w całości w rozumieniu przepisu art. 54 § 3 ppsa, gdyż podziela argumenty skarżącego (por. wyrok WSA w Warszawie z 3 czerwca 2005 r. w sprawie VII SA/Wa 812/04). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa celem przepisu art. 54 § 3 ppsa jest wyeliminowanie zbędnych postępowań administracyjnych. Z tej przyczyny postanowienie uwzględniające skargę "pierwotną" powinno rozstrzygać sprawę co do istoty. Oznacza to, że nie jest możliwe uwzględnienie skargi ,,pierwotnej" jedynie w części, czy też uchylenie aktu administracyjnego celem kontynuowania postępowania administracyjnego (por. wyroki NSA sygn. akt I OSK 581/07 z 5 II 2008 r. oraz WSA w Warszawie z 12 lipca 2005 r. w sprawie I SA/Wa 735/04). Trafnie więc Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z [...] stycznia 2008 r. uchylił własne postanowienie z [...] listopada 2007 r. i postanowienie [...] Kuratora Oświaty z 22 sierpnia 2007 r. oraz rozstrzygnął sprawę co do istoty, zgodnie z żądaniem skargi złożonej w sprawie I SA/Wa 121/08, podzielając w całości zarzuty i argumentację skargi. W tej sytuacji uznać należy, że niezasadne są zarzuty zawarte w skardze Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. Nie dotyczą one bowiem naruszenia przez organ art. 54 § 3 ppsa, a tylko takie zarzuty mogą być przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu. Tymczasem Prokurator nie bacząc na to, że postanowienie wydane było w trybie autokontroli skierował zarzuty, które podlegałyby badaniu, gdyby sprawa była rozpatrywana w trybie zwykłego zaskarżenia postanowienia, a nie wydanego w trybie art. 54 § 3 ppsa. Mając na uwadze wszystkie omówione okoliczności - z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) sąd orzekł jak w sentencji wyroku.