I OSK 417/09

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-04-29

Skład orzekający: Irena Kamińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skierowane do innego organu niż pierwotne, ale dotyczące tej samej sprawy i tego samego rozstrzygnięcia, może być podstawą do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, uregulowane w art. 87 i 88 ustawy o samorządzie powiatowym, stanowi substytut środka odwoławczego i może być wniesione tylko raz w stosunku do określonej uchwały lub zarządzenia. Ponowne wezwanie, nawet skierowane do innego organu, jeśli dotyczy tej samej sprawy i tego samego rozstrzygnięcia, nie wywołuje skutku prawnego w postaci uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Skarga kasacyjna została oddalona, ponieważ skarżąca dwukrotnie skorzystała z tego uprawnienia.
Stan faktyczny
Skarżąca W. G. domagała się unieważnienia konkursu na dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Miastku, zarzucając stronniczość jednego z członków komisji konkursowej. Po uzyskaniu odpowiedzi negatywnej od Starosty Bytowskiego, a następnie od Zarządu Powiatu Bytowskiego, wniosła skargę do WSA na bezczynność Zarządu w przedmiocie wydania zarządzenia o unieważnieniu konkursu. WSA odrzucił skargę, uznając, że skarżąca dwukrotnie skorzystała z prawa wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co czyniło kolejną skargę niedopuszczalną. NSA oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt III SAB/Gd 18/08 odrzucające skargę W. G. na bezczynność Zarządu Powiatu Bytowskiego w przedmiocie wydania zarządzenia o unieważnieniu konkursu na dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Miastku postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt III SAB/Gd 18/08 odrzucił skargę W. G. na bezczynność Zarządu Powiatu Bytowskiego w przedmiocie wydania zarządzenia o unieważnieniu konkursu na dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Miastku. W uzasadnieniu postanowienia podał, iż w dniu [...] kwietnia 2008 r. Zarząd Powiatu Bytowskiego, powołując art.32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz.1592 ze zm.), art. 36a ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.) oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189 poz.1855), podjął uchwałę Nr 92/242/2008 w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku. Uchwałą Nr 93/244/2008 z dnia [...] maja 2008 r. Zarząd Powiatu Bytowskiego powołał komisję konkursową w celu wyłonienia kandydata na opisane stanowisko. W jej skład weszło po trzech przedstawicieli organu prowadzącego placówkę oraz organu sprawującego nadzór pedagogiczny, dwóch przedstawicieli rady pedagogicznej i jeden przedstawiciel oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego w Miastku. W dniu [...] czerwca 2008 r. członkowie komisji złożyli oświadczenia w przedmiocie przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych, zachowania w tajemnicy wszystkich danych, do których mieli dostęp w związku z pracami w komisji konkursowej, oraz wskazali, iż nie występują, ani też nie są znane im okoliczności, które mogą wywołać wątpliwość co do ich bezstronności w postępowaniu konkursowym. W odpowiedzi na ogłoszenie o konkursie wpłynęła jedna oferta złożona przez W. G. Po przeprowadzeniu merytorycznej oceny kandydata, komisja konkursowa przystąpiła do głosowania. Na 9 członków komisji uprawnionych do głosowania, głosy oddało 8 osób, przy czym wszystkie głosy były ważne. Za kandydaturą W. G. oddano dwa głosy, zaś przeciw - sześć głosów. W protokole prac Komisji do spraw przeprowadzenia postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku z dnia [...] czerwca 2008 r. stwierdzono, że konkurs został rozstrzygnięty, ale kandydat nie został wyłoniony z powodu nie uzyskania wymaganej co najmniej 50% liczby głosów Komisji. Przewodniczący komisji konkursowej w piśmie z dnia [...] czerwca 2008 r. powiadomił organ prowadzący placówkę o wynikach konkursu. W piśmie z dnia [...] lipca 2008 r. skierowanym do Starosty Bytowskiego oraz piśmie z dnia [...] września 2008 r. skierowanym do Zarządu Powiatu Bytowskiego, W. G., powołując art. 87 i art. 88 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym domagała się unieważnienia konkursu. W uzasadnieniu pism podała m.in., że na długo przed ogłoszeniem konkursu na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku informowała Starostę o rozbieżności stanowisk pomiędzy nią, a L. K. - prezesem Oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego w Miastku. Wnioskodawczyni wskazywała, iż padły wobec niej słowa szantażu, jak też wskazujące na negatywny stosunek L. K. do jej osoby. Z tego względu organ powinien - stosownie do art. 24 § 3 i art. 27 kpa podjąć działania zmierzające do wykluczenia L. K. ze składu komisji konkursowej. Okoliczności podnoszone w piśmie z dnia [...] listopada 2006 r. oraz późniejsze ustne zastrzeżenia - zdaniem wnioskodawczyni - uprawdopodobniają wątpliwości co do bezstronności tego członka komisji konkursowej. W odpowiedzi na to pismo Starosta Bytowski w pismach z [...] lipca 2008 r. oraz [...] października 2008 r. wskazał, iż organ prowadzący nie znalazł podstaw do unieważnienia konkursu. Nie stwierdził bowiem nieprawidłowości, które mogłyby wpłynąć na wynik konkursu i nie są mu znane okoliczności faktyczne, które mogłyby świadczyć o stronniczości członków komisji konkursowej, ani inne okoliczności, które w myśl § 8 cyt. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej, uzasadniałyby unieważnienie konkursu i zarządzenie ponownego jego przeprowadzenia. W. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Starosty Bytowskiego w przedmiocie wydania zarządzenia w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku. Wskutek cofnięcia przez skarżącą skargi, postanowieniem z dnia 3 listopada 2008 r. sygn. akt III SAB/Gd 15/08 Sąd umorzył postępowanie w sprawie. W kolejnej skardze, będącej przedmiotem rozpoznania w sprawie W. G., powołując art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz.1592 ze zm.) zarzuciła Zarządowi Powiatu Bytowskiego nie wykonanie nakazanych prawem czynności z zakresu administracji publicznej, to jest zaniechanie wydania zarządzenia o unieważnieniu konkursu na stanowisko dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku z dnia [...] czerwca 2008 r. Bezczynność Zarządu Powiatu Bytowskiego, narusza interes prawny skarżącej i stanowi obrazę prawa materialnego - art. 36a ust.5 i 7a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.) w zw. z § 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189 poz.1855), oraz przepisów postępowania - art. 24 § 3 i art. 27 § 1 k.p.a. - poprzez zaniechanie wydania zarządzenia o unieważnieniu konkursu na stanowisko dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku i ponownym jego przeprowadzeniu w sytuacji, gdy jednym z członków komisji konkursowej była osoba, co do której istniały okoliczności wywołujące wątpliwości co do bezstronności wobec kandydata - W. G. Podnosząc te zarzuty, skarżąca powołując art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosła o zobowiązanie Zarządu Powiatu Bytowskiego do wydania zarządzenia o unieważnieniu wskazanego konkursu i jego ponownym przeprowadzeniu w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. W jej ocenie, wskazane w treści skargi przepisy determinują stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie Zarząd Powiatu Bytowskiego był zobowiązany do podjęcia działań zmierzających do wykluczenia L. K. ze składu komisji konkursowej, a w przypadku gdy konkurs został już przeprowadzony, do jego unieważnienia. Pismo z [...] listopada 2006 r., a także składane przez skarżącą później, bezpośrednio przed konkursem ustne zastrzeżenia uprawdopodobniają istnienie okoliczności wywołujących wątpliwości co do bezstronności L. K. wobec skarżącej. Naruszenie przepisów dotyczących wyłączenia jest oczywistą przyczyną leżącą u podstaw stwierdzenia nieważności konkursu. Bezzasadne są twierdzenia organu powiatu w przedmiocie niemożności ingerencji w suwerenną decyzję związku zawodowego o desygnowaniu L. K. jako przedstawiciela komisji konkursowej. Zarząd Powiatu Bytowskiego przeprowadza bowiem konkurs, za który jest w pełni odpowiedzialny, zatem mając wątpliwości co do bezstronności któregoś z członków komisji, powinien wystąpić do właściwego związku zawodowego o desygnowanie innej osoby. Nie ma to nic wspólnego z ingerowaniem w decyzje związku, a jedynie zmierza do przeprowadzenia konkursu zgodnie z prawem. Zwłaszcza w sytuacji gdy osoba, której bezstronność budzi wątpliwości, jest jednocześnie prezesem związku zawodowego i faktycznie desygnuje się sama. W ocenie skarżącej, bezpodstawne jest także powoływanie się na podpisane przez każdego członków komisji konkursowej oświadczenie o bezstronności. W sytuacji, gdy Starosta Bytowski dysponuje nie tylko ustną, ale i pisemną informacją zarówno ze strony L. K. (w piśmie z [...] listopada 2006 r. mowa jest o zaniepokojeniu po rozmowie z W. G.), jak i ze strony skarżącej (w piśmie z [...] listopada 2006 r.), powoływanie się na oświadczenie jest oczywistym ignorowaniem faktów i okoliczności. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu podniesiono m.in., iż organem w rozumieniu art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest jednostka samorządu, której organ podjął, bądź zaniechał podjęcia określonej czynności prawnej. W tym wypadku jest to Powiat Bytowski jako organ założycielski placówki oświatowej. Z uwagi zatem na tożsamość stron postępowania, sprawa objęta niniejszą skargą jest tożsama ze sprawą wszczętą pod sygnaturą III SAB/Gd 15/08. Podtrzymując dotychczasowe stanowisko, organ wskazał, iż trudno uznać za słuszne twierdzenie skarżącej, iż na podstawie pisma które skierowała w 2006 r. do Starosty, organowi prowadzącemu znany był konflikt z przewodniczącą związku zawodowego, L. K. Pismo to i subiektywne odczucia skarżącej mają związek ze staraniami zarówno Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku oraz Związku Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Oddziału w Miastku o nowe siedziby. Obecnie oba te podmioty mają odrębne siedziby. Pismo skarżącej z dnia [...] czerwca 2008 r. wskazuje jedynie na pewne przypuszczenia i wątpliwości skarżącej w zakresie bezstronności L. K., nie może być jednak traktowane jako wniosek o wszczęcie stosownego postępowania administracyjnego, organ zaś miał prawo uznać je za niewystarczające dla podjęcia działań z urzędu w kierunku badania prawidłowości zakończonego już postępowania konkursowego. Końcowo organ podniósł, iż z powodu niewyłonienia kandydata w drodze konkursu, obowiązki dyrektora poradni zostały powierzone innej osobie na okres do dnia [...] lutego 2009 r., zatem organ założycielski zobligowany jest przed tą datą do przeprowadzenia ponownego konkursu w celu wyłonienia kandydata na dyrektora poradni. Wydając zaskarżone postanowienie, Sąd pierwszej instancji wskazał, iż stosownie do art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1592 ze zm., zwanej dalej u.s.p.), sądowej kontroli poddana została bezczynność organu powiatu (gdy nie wykonuje on czynności nakazanych prawem) bądź podejmowane przez taki organ czynności prawne lub faktyczne, przez które naruszone zostały prawa osób trzecich. W takiej sytuacji, skargę do sądu administracyjnego może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone czynnością podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jest jednym ze środków zaskarżenia wymienionych w art. 52 § 2 p.p.s.a., które warunkują możliwość skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Każdy z wymienionych w tym przepisie środków zaskarżenia stanowi w istocie realizację prawa podmiotowego strony do kwestionowania określonego aktu, ale tylko raz w określonej fazie postępowania. Zatem instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 U.s.p. nie może być traktowana inaczej niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Uznanie bowiem, że ten sam podmiot jest uprawniony by wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały stałoby w sprzeczności z zasadą stabilności prawa. W ocenie Sądu, powyższe prowadzi do stwierdzenia, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 u.s.p. jest czynnością prawną (wywołuje określone skutki prawne) przysługującą danemu podmiotowi (stronie postępowania) w stosunku do określonej uchwały czy zarządzenia jednokrotnie. Kolejne pisma (wezwania do usunięcia naruszenia prawa) w tej samej sprawie o tożsamej treści, pochodzące od tego samego podmiotu, nie mogą być uznane za wezwania w rozumieniu art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 u.s.p. Pogląd taki był prezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wprawdzie na gruncie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) (por. postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2002 r. - sygn. akt OSA 2/2002, publ. ONSA 2003/1/2), niemniej znajduje on pełne zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy. Sąd uznał, że skarżąca skorzystała wcześniej z prawa wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (wezwanie z dnia [...] lipca 2008 r., które wpłynęło do Starostwa Powiatowego w Bytowie w dniu [...] lipca 2008 r.), przy czym w świetle zasad praworządności i przestrzegania z urzędu właściwości organu nie miała znaczenia okoliczność, iż wezwanie to zostało skierowane do Starosty Bytowskiego. W świetle art. 36a ust.5 w związku z art.. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855), organem właściwym w sprawie powołania komisji konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku oraz jego unieważnienia był Zarząd Powiatu Bytowskiego. Stosowną uchwałę w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Miastku podjął Zarząd Powiatu Bytowskiego w dniu [...] kwietnia 2008 roku (uchwała Nr 92/242/2008 - w aktach administracyjnych), a zgodnie z § 2 tej uchwały, jej wykonanie powierzono Staroście Bytowskiemu. Podobnie Staroście Bytowskiemu powierzono wykonanie uchwały Zarządu Powiatu Bytowskiego Nr 93/244/2008 z dnia [...] maja 2008 roku w sprawie powołania komisji konkursowej w celu wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Miastku - § 2 uchwały, tekst - w aktach administracyjnych. Sąd ponadto zauważył, iż starosta w myśl art. 34 ust. 1 U.s.p. organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz. (zob. też wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2005 roku w sprawie IOSK 124/05, dostępny w Internecie). Następnie W. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Starosty Bytowskiego w przedmiocie wydania zarządzenia w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku. Wskutek cofnięcia przez skarżącą skargi, postanowieniem z dnia 3 listopada 2008 r. sygn. akt III SAB/Gd 15/08 Sąd umorzył postępowanie w sprawie, bez poddawania jej merytorycznej kontroli. Wobec powyższego w ocenie Sądu pierwszej instancji mimo, że przepisy prawa expressis verbis nie zabraniają ponownego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, należy uznać, iż wniesienie skargi do sądu po kolejnym, przedmiotowo tożsamym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] września 2008 r., które wpłynęło do Starostwa Powiatowego w Bytowie w dniu [...] września 2008 r., nawet z zachowaniem terminów o których mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., należy uznać za niedopuszczalne. Sąd podkreślił, że w sprawie niniejszej, tj., ze skargi W. G. z dnia [...] października 2008 roku (data wpływu do organu), upłynął termin do wniesienia skargi w związku z wcześniejszym ( z dnia [...] lipca 2008 roku ) wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (art.53 § 2 P.p.s.a.). Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w obu wezwaniach do usunięcia naruszenia prawa domagała się unieważnienia tego samego konkursu z dnia [...] czerwca 2008 r. na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku. Zdaniem Sądu pierwszej instancji skoro skarżąca skorzystała z uprawnienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, to uznać należało, iż ponowne wezwanie z dnia [...] września 2008 r. w tej samej sprawie o tożsamej treści, pochodzące od tego samego podmiotu, wcześniej przez skarżącą zaskarżonej nie wywołuje skutku prawnego w postaci uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest odpowiednikiem środka odwoławczego, oraz, że środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz, zatem ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie. Inne rozumienie procedury przewidzianej w art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 U.s.p. dopuszczające możliwość ponownego uruchomienia postępowania przewidzianego w tym przepisie podważałoby sens rygorów procesowych i skutek ich stosowania. Ponadto, byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji, bowiem stawiałoby strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia), w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 U.s.p. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. G. zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 58§1 pkt. 2 i. 6 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi wobec uznania, iż upłynął termin do jej wniesienia oraz że skarga jest niedopuszczalna w związku z brakiem możliwości wniesienia dwukrotnie w tej samej sprawie i pomiędzy tymi samymi stronami wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Według strony skarżącej analiza przedmiotowej sprawy wskazuje, że wezwanie do usunięcia naruszenia zostało uprzednio wniesione do innego organu. Wcześniejsza skarga w sprawie dotyczyła zaniechania innego organu, a pomiędzy stronami niniejszego postępowania nie toczy się inne postępowanie. W związku z tym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do Zarządu Powiatu Bytowskiego w tej sprawie, jako organu ustawą powołanego do przeprowadzenia konkursu było wezwaniem pierwszym i tym samym złożona skarga była zdaniem skarżącej dopuszczalna i złożona w ustawowym terminie. Mając uwadze powyższe skarżąca na podstawie art. 176 w zw. z 185 P.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz zasądzenie, na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a., kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi kasacyjnej skarżąca podniosła, że wezwanie do usunięcia naruszenia stanowi quasi środek odwoławczy, jednak w przedmiotowej sprawie, wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji nie można mówić o dwukrotnym wystąpieniu do tego samego organu. Skarżąca będąc przekonaną, iż organem organizującym konkurs jest Starosta właśnie do niego zwróciła się po raz pierwszy z przewidzianym w ustawie wnioskiem. Odpowiedzi negatywnej udzielił jej Wydział Edukacji, Kultury i Sportu Starostwa Powiatowego w Bytowie reprezentowany przez vice Starostę. Drugie wezwanie w przedmiotowej sprawie zostało skierowane do organu właściwego, czyli Zarządu Powiatu. Na to drugie wezwanie odpowiedzi negatywnej udzielił Zarząd reprezentowany przez Starostę. Skarżąca podkreśliła, iż w tej sytuacji Sąd błędnie przyjął, że wezwanie do usunięcia zostało wniesione przez tą samą osobę w tej samej sprawie i do tego samego organu. W. G. wystąpiła raz do Starosty (nie wiedząc, iż to nie on jest zgodnie z ustawą powołany do organizacji konkursu) i raz do Zarządu Powiatu, gdy uzyskała informację o organie właściwym. Co ważne w przypadku pierwszego pisma odpowiedzi udzieliło jej Starostwo Powiatowe, a nie Zarząd reprezentowany przez Starostę. Skarżąca zauważyła, iż nieprawne zachowanie organów w przedmiotowej sprawie stanowiło zaniechanie. Ma to o tyle znaczenie, iż zaniechanie podjęcia określonego działania przez Starostę nie jest tożsame z zaniechaniem podjęcia stosownej uchwały przez Zarząd. Pierwsze pismo W. G. skierowane zostało do organu, który nie miał kompetencji w tej prawie. Zarząd Powiatu nie upoważnił Starosty do unieważnienia konkursu. W efekcie powyższego pierwsze pismo skierowane przez W. G. do Starosty powinno być przez tego ostatniego przedstawione Zarządowi celem podjęcia stosownej uchwały. Tak się nie stało i organ nie posiadający kompetencji (Starosta) udzielił odpowiedzi merytorycznej o braku podstaw do unieważnienia konkursu. W efekcie pani W. G. miała w pełni prawo do wystąpienia odpowiednim wnioskiem do organu kompetentnego, a wobec otrzymania od tego organu odpowiedzi negatywnej prawo do skierowania skargi. Tym samym termin do złożenia tej skargi Spoczął dla niej bieg od daty otrzymania odpowiedzi od Zarządu Powiatu z dnia [...].10.2008r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Istota problemu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy strona wnosząc skargę o której mowa w art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 Ustawy o samorządzie powiatowym (Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz.1592 ze zm., dalej U.s.p.) na uchwałę organu powiatu do Starosty Powiatu Bytowskiego, straciła uprawnienie do wniesienia ponownego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia określone w art. 87 U.s.p., jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02, publ. ONSA 2003/1/2; postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1954/08, niepubl., postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 552/08). Jak bowiem trafnie wskazał Sąd I Instancji, wezwanie o którym mowa w art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 powołanej ustawy jest substytutem środka odwoławczego. Nie jest zatem dopuszczalne wielokrotne występowanie z takim wezwaniem. Przyjęcie odmiennego poglądu doprowadziłoby do stanu niepewności prawa miejscowego (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK/1954/08). Poza tym takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 87 ust. 1 U.s.p w pozycji bardziej uprzywilejowanej niż inne podmioty, wnoszące skargi na podstawie innych przepisów. W konsekwencji oznacza to, że wniesienie kolejnej skargi tego samego podmiotu w trybie art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 U.s.p. należy uznać za niedopuszczalne Na powyższe nie ma wpływu powołana przez skarżącą okoliczność, iż po raz pierwszy z żądaniem wystąpiła do Starosty (nie wiedząc, iż to nie on jest zgodnie z ustawą powołany do organizacji konkursu), a po raz drugi do Zarządu Powiatu, gdy uzyskała informację o organie właściwym. Jak trafnie bowiem zauważył Sąd pierwszej instancji w świetle art. 36a ust.5 w związku z art.. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855), organem właściwym w sprawie powołania komisji konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Miastku oraz jego unieważnienia był Zarząd Powiatu Bytowskiego. Stosowną uchwałę w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Miastku podjął Zarząd Powiatu Bytowskiego w dniu [...] kwietnia 2008 roku (uchwała Nr 92/242/2008 - w aktach administracyjnych), a zgodnie z § 2 tej uchwały, jej wykonanie powierzono Staroście Bytowskiemu. Podobnie Staroście Bytowskiemu powierzono wykonanie uchwały Zarządu Powiatu Bytowskiego Nr 93/244/2008 z dnia [...] maja 2008 roku w sprawie powołania komisji konkursowej w celu wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Miastku - § 2 uchwały (tekst w aktach administracyjnych). Za nieuzasadnione należy więc uznać wywody skarżącej, że Starosta Bytowski był organem nie posiadającym kompetencji do udzielenia odpowiedzi merytorycznej o braku podstaw do unieważnienia konkursu, ponieważ wskazane uchwały Zarządu Powiatu Bytowskiego właśnie jemu przyznawały kompetencje do ogłoszenia konkursu i powołania komisji konkursowej. Ponadto w myśl art. 34 ust. 1 U.s.p. to właśnie Starosta organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz. (zob. też wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2005 roku w sprawie IOSK 124/05, dostępny w Internecie). Należy zatem uznać, że w rozpoznawanej sprawie W. G. składała dwukrotnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w związku z czym wezwanie z dnia 25 września 2008 r. nie może zostać uznane za wezwanie w rozumieniu art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 U.s.p. i nie wywołuje skutku prawnego w postaci uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd nie orzekł, ponieważ o zwrocie kosztów, stosownie do przepisu art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 tej ustawy. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 ustawy wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu pierwszej instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 4/07).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło