IV SA/Gl 990/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na pismo Okręgowego Inspektora Pracy Państwowej Inspekcji Pracy w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy postanawia odrzucić skargę Inspektor Pracy Okręgowej Inspekcji Pracy w K. wystąpieniem z dnia [...] Nr [...] wydanym na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 11 pkt 8 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589) wniósł do Spółki A o wykonanie szeregu czynności z zakresu prawa pracy, które winny dostosować stan faktyczny w Spółce do obowiązujących przepisów prawa. Z wystąpieniem tym nie zgodziła się Spółka A, która pismami z dnia [...] odniosła się do nałożonych na nią czynności zmierzających do usunięcia dostrzeżonych uchybień, jak również wniosła odwołanie od powyższego wystąpienia. W odwołaniu tym zakwestionowała ustalenia zamieszczone w wystąpieniu i nie zgodziła się z jego treścią. Okręgowy Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy w K. pismem z dnia [...] Nr [...] udzielił odpowiedzi na wniesione do niego pisma z dnia [...]. W piśmie tym odniósł się do zarzutów kierowanych pod adresem poszczególnych punktów wystąpienia Inspektora Pracy z dnia [...], a w konkluzji uznał, że wystąpienie było uzasadnione stanem faktycznym i oczekuje na informację o ostatecznym sposobie i terminie ich wykonania. Pismem z dnia [...] do Spółka A wniosło skargę na wskazane powyżej pismo Okręgowego Inspektora Pracy Państwowe Inspekcji Pracy w K. i uznało je za decyzję. W skardze zarzucono organowi odwoławczemu naruszenie art. 104 § 1, art. 107 § 1 i 3 oraz art. 138 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 94 pkt 5, art. 38, art. 1511 § 2 i art. 151 § 2 a także art. 129 § 1 Kodeksu pracy. W motywach skargi sformułowano szereg zarzutów zarówno z zakresu prawa materialnego jak również dostrzeżonych uchybień z zakresu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi i wskazał, że na wystąpienie Inspektora Pracy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa nie przysługuje żaden środek odwoławczy, a tym samym pismo Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] nie mogło być decyzją w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosowanie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej: akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 52 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpatrywanej sprawie Spółka A wniosła skargę na pismo Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] uznając, że jest ono decyzją w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W tej sytuacji w pierwszej kolejności przyjdzie rozważyć, czy wystąpienie inspektora pracy dokonane w oparciu o postanowienia art. 11 pkt 8 w związku z art. 33 ust. 1 pkt 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589) następuje w drodze decyzji administracyjnej, czy też jest to innego typu akt administracyjny. Z treści postanowień przywołanych powyżej przepisów wynika w sposób jednoznaczny, że wystąpienie, o którym w nich mowa nie jest decyzją administracyjną, lecz inną prawną formą działania administracji. Do takiego wniosku skłania treść art. 33 ust. 1 pkt 1 powoływanej ustawy, albowiem przepis ten wymienia sytuacje, których zaistnienie skutkowało będzie wydaniem decyzji administracyjnej. Zatem można w sposób jednoznaczny stwierdzić, że wystąpienie inspektora pracy sporządzone w oparciu o postanowienia art. 11 pkt 8 powoływanej ustawy nie jest decyzją administracyjną. Pogląd taki znajduje umocowanie w orzecznictwie sądowym, w tym także tutejszego Sądu, czego przykładem jest wyrok z 6 lipca 2006 r. sygn. akt IV SA/Gl 895/05 (niepublikowany), jak również postanowienie z 27 stycznia 2006 r. sygn. akt SA/Gl 647/05 (niepublikowane). Skoro przedmiotowe wystąpienie nie może być uznane za decyzję administracyjną, to oznacza, że czynność inspektora pracy nie posiadała takiego charakteru, jak również pismu Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] nie można przypisać charakteru decyzji, nawet w znaczeniu materialnoprawnym. W świetle takich ustaleń przyjdzie stwierdzić, że wystąpieniu inspektora pracy, jak również odpowiedzi Okręgowego Inspektora Pracy w K. nie przysługuje status decyzji administracyjnej, jak również wskazana czynność nie wyczerpuje znamion innej czynności organu administracji publicznej, która może podlegać kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, a tym samym sąd ten nie jest uprawniony do kontroli jej prawidłowości. Zatem wyczerpana została przesłanka odrzucenia skargi przewidziana treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy należało wniesioną skargę odrzucić. SW