I OSK 191/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska Tomasz Zbrojewski (spr.) Protokolant Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Kuratora Oświaty od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2007 r. sygn. akt IV SA/Wr 312/07 w sprawie ze skargi M. D. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2007r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi M. D., uchylił decyzję Dolnośląskiego Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie stwierdzenia nieważności aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne: Decyzją z dnia [...] maja 2007 r. Dolnośląski Kurator Oświaty, działając na podstawie art. 9b ust. 7 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] grudnia 2006 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego Dzieci Niewidomych im. [...] we W. z dnia [...] czerwca 2003 r., nadającej stopień nauczyciela kontraktowego M. D. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że M. D. w dniu 1 września 2002 r., czyli w dacie nawiązania stosunku pracy na stanowisku nauczyciela wychowawcy w Specjalnym Ośrodku Szkolno - Wychowawczym Dzieci Niewidomych im. [...] we W.u, zarazem rozpoczęcia 9 - miesięcznego stażu na nauczyciela kontraktowego, posiadała tytuł magistra pedagogiki, uzyskany na Uniwersytecie we Wrocławiu, natomiast nie posiadała wykształcenia z zakresu tyflopedagogiki. Podjęte wcześniej 2-semestralne studia podyplomowe z tego zakresu M. D. ukończyła w trakcie trwania stażu - dnia 22 stycznia 2003 r. W konsekwencji decyzja o nadaniu stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Postępowanie o nadanie stopnia awansu zawodowego dotyczyło bowiem nauczyciela stażysty ubiegającego się o nadanie stopnia nauczyciela kontraktowego, którego uzyskanie może nastąpić jedynie w przypadku spełnienia łącznie warunków z art. 10 ust. 2 i z art. 3 pkt 3 Karty Nauczyciela, tj. zatrudnienia na czas określony na jeden rok szkolny w wymiarze co najmniej obowiązującego wymiaru godzin oraz warunków z art. 9 pkt 1 Karty, określającego wymagania kwalifikacyjne do zajmowania określonego stanowiska. Kwalifikacje do zajmowania określonego stanowiska, w tym przypadku nauczyciela - wychowawcy w Specjalnym Ośrodku Szkolno - Wychowawczym Dzieci Niewidomych, w dacie rozpoczęcia stażu przez nauczycielkę, określał § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudniać nauczycieli niemających wyższego wykształcenia (Dz.U.Nr 98, poz. 433 z późn. zm.). Ze zgromadzonej dokumentacji wynika, że M. D. w chwili rozpoczęcia stażu nie spełniła warunku z art. 9 pkt 1 Karty, w brzmieniu obowiązującym w dacie rozpoczęcia stażu, bowiem nie posiadała kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela w ośrodku specjalnym. Kwalifikacje te zdobyła dopiero z chwilą ukończenia studiów podyplomowych z zakresu tyflopedagogiki w styczniu 2003 r., czyli na 4 miesiące przed ukończeniem stażu. Analizując treść § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. (Dz.U.Nr 70, poz. 825 z późn. zm.) organ doszedł do przekonania, iż odbywanie stażu nie obejmuje odbywania zewnętrznych form doskonalenia zawodowego, a tym bardziej odbywania studiów podyplomowych. Nie można zatem uznać, że wynikiem odbycia stażu było zdobycie przez nauczyciela kwalifikacji wymaganych na zajmowanym stanowisku. Kwalifikacje te nauczyciel powinien posiadać w chwili rozpoczęcia stażu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M. D. podniosła, że organ administracji błędnie interpretuje art. 156 kpa, nie doszło bowiem do naruszenia prawa o charakterze rażącym. Skarżąca wyraziła pogląd, że art. 9b Karty Nauczyciela zawiera nakaz spełnienia wszystkich warunków na dzień składania egzaminu lub rozmowy kwalifikacyjnej. W odpowiedzi na skargę Dolnośląski Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Uchylając zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż istota sporu sprowadza się do tego, czy w świetle art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela ocena spełnienia przez nauczyciela ubiegającego się o awans zawodowy wymagań kwalifikacyjnych winna zostać dokonana na dzień złożenia wniosku czy na dzień rozpoczęcia przez niego stażu. Sąd I instancji stanął na stanowisku, iż biorąc pod uwagę brzmienie przepisu, nie można założyć, iż nauczyciel ubiegający się o awans powinien spełniać odpowiednie wymagania kwalifikacyjne już na dzień rozpoczęcia stażu. Za taką wykładnią tego przepisu przemawiają względy celowościowe, zatem w sytuacji, gdy nauczyciel w dniu złożenia wniosku o nadanie stopnia awansu zawodowego spełnił wymagania kwalifikacyjne, to brak jest uzasadnienia do nałożenia na niego obowiązku odbycia kolejnego stażu. Sąd podkreślił, iż skoro M. D. uzyskała niezbędne kwalifikacje pozwalające na uzyskanie stopnia awansu zawodowego przed dniem złożenia wniosku w tym przedmiocie, tj. w dniu 22 stycznia 2003 r., w oparciu o wyżej wskazaną interpretację przepisu art. 9b ust. 1 Karty, kwestionowane rozstrzygnięcie nie może się ostać. Oznacza to, iż dokonana przez organy decyzyjne interpretacja przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w sprawie jest błędna, a tym samym wydane w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym decyzje, nie mogą pozostać w obrocie prawnym. W skardze kasacyjnej, skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Dolnośląski Kurator Oświaty podniósł zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. : - art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela przez błędną wykładnię, w myśl której ocena spełnienia przez nauczyciela ubiegającego się o awans zawodowy wymagań kwalifikacyjnych winna zostać dokonana na dzień złożenia wniosku, a nie na dzień rozpoczęcia stażu; - art. 10 ust. 2, ust. 3, ust. 7, ust. 9 i ust. 10 w zw. z treścią rozdz. 3a Karty Nauczyciela, szczególnie zaś art. 10 ust. 8; - art. 7 ust. 1a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty; - art. 7 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw; - § 4 ust.1, pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia, z uwzględnieniem jednak i pozostałych treści rozporządzenia przez nieuwzględnienie i pominięcie w rozważaniach przepisów, stanowiących zwarty system norm prawnych regulujących warunki zdobywania stopni awansu zawodowego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż Sąd I instancji wywiódł swoje orzeczenie z wąsko interpretowanego jednego tylko przepisu art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela, powołując się przy tym na jeden, oszczędny w motywach wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tymczasem rozstrzygnięcie sporu winno zapaść z uwzględnieniem zasady prymatu wykładni gramatycznej i aksjomatu racjonalnego ustawodawcy i nie może być wywiedzione wyłącznie z jednego przepisu dotyczącego kwalifikacji nauczycielskich, z pominięciem całego systemu zazębiających się i wzajemnie uzupełniających regulacji, których analizowanie łącznie umożliwia prawidłowe zinterpretowanie stanu prawnego. Brak jest uzasadnienia dla poglądu, że wymagane kwalifikacje należy posiadać najpóźniej w dacie składania wniosku, gdyż zasada ta nie wynika z art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela. Dlatego, zdaniem autora skargi kasacyjnej zasadne było wyspecyfikowanie w petitum skargi kasacyjnej wszystkich nieuwzględnionych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny norm prawnych i sformułowanie zarzutu, iż przyczyną wadliwości wyroku stało się rozpoznanie sprawy z ich pominięciem. Sąd nie objął swoimi ustaleniami m. in. skutków dokonanej z dniem 18 lutego 2000 r. nowelizacji Karty Nauczyciela, która przez nadanie nowego brzmienia art. 10 przyjęła, iż począwszy od stopnia nauczyciela stażysty, warunkiem nawiązania stosunku pracy jest spełnianie przez zatrudnianą osobę wymogów w zakresie kwalifikacji, określonych w art. 9 ust. 1 pkt 1a poprzez odesłanie zawarte w art. 9 ust. 2 do zasad dookreślonych i uszczegółowionych w przepisach wykonawczych. Powołując powyższe zarzuty w ramach podstawy kasacyjnej, o której mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji bądź o jego zmianę i utrzymanie w mocy zaskarżonych decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie wystąpiła, stąd też kontrola instancyjna ograniczała się jedynie do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, a poza kontrolą pozostawała natomiast zgodność orzeczenia z innymi przepisami prawa. Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się przede wszystkim do naruszenia prawa materialnego, tj. art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 z późn. zm.) poprzez błędne przyjęcie, że ocena spełnienia przez nauczyciela ubiegającego się o awans zawodowy wymagań kwalifikacyjnych winna zostać dokonana na dzień złożenia wniosku, nie zaś na dzień rozpoczęcia stażu. W pierwszej kolejności wskazać jednakże należy, iż zarzuty skargi kasacyjnej zostały skonstruowane w sposób, który nie może być w pełni uznany za prawidłowy, jako że autor skargi kasacyjnej nie wskazał wprost na naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Tymczasem rozpoznawana przez Sąd I instancji sprawa prowadzona była w trybie nadzwyczajnym – dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, którego celem jest ustalenie istnienia bądź braku istnienia przesłanek wskazujących na to, że kontrolowana w tym postępowaniu decyzja dotknięta jest wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Warto w tym miejscu przypomnieć, iż organ wszczynający postępowanie w sprawie nieważności decyzji ostatecznej, uruchamia postępowanie w nowej sprawie. Nie orzeka natomiast co do istoty sprawy rozstrzygniętej w kwestionowanej decyzji. Skoro zatem istotą postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji jest ustalenie, czy zachodzi którakolwiek z przesłanek nieważności, nie zaś merytoryczna kontrola podjętego w postępowaniu zwykłym rozstrzygnięcia, również Sąd I instancji nie może prowadzić postępowania zmierzającego do skontrolowania legalności merytorycznej decyzji ostatecznej, a jedynie winien ocenić, czy organy obu instancji prawidłowo przyjęły, iż w sprawie wystąpiły bądź nie wystąpiły przesłanki wymienione w art. 156 § 1 kpa. Konsekwencją powyższego musi być stwierdzenie, iż podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty mogą być rozważane jedynie w zakresie, który nie dotyczy meritum sprawy administracyjnej, a jedynie oceny, czy zachodzi przesłanka nieważności wskazana w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W tym zaś kontekście nie sposób zarzucić Sądowi I instancji naruszenia przepisów art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela. Punkt wyjścia dla rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowi art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela, zgodnie z którym warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3, odbycie stażu, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1 – 3, zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela, o której mowa w art. 9c ust. 6, oraz: 1) w przypadku nauczyciela stażysty – uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po przeprowadzonej rozmowie; 2) w przypadku nauczyciela kontraktowego – zdanie egzaminu przed komisją egzaminacyjną; 3) w przypadku nauczyciela mianowanego – uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Staż, o którym mowa w art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela, w przypadku nauczyciela ubiegającego się o awans na stopień nauczyciela kontraktowego wynosi 9 miesięcy. Warto również zwrócić uwagę na treść art. 9b ust. 4 pkt 1 i ust. 6 Karty Nauczyciela, z których wynika, że dyrektor szkoły - w zależności od spełnienia przez nauczyciela stażystę warunków, o których mowa w art. 9b ust. 1 – nadaje bądź odmawia nadania nauczycielowi stażyście stopnia nauczyciela kontraktowego. Nie ulega wątpliwości, iż na dzień rozpoczęcia stażu (dzień 1 września 2002 r.) M. D. nie legitymowała się spełnieniem warunków, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia (Dz.U.Nr 98, poz. 433 z późn. zm.), gdyż była słuchaczem podyplomowych studiów z zakresu tyflopedagogiki, ukończonych dopiero w trakcie odbywanego stażu. Poza sporem pozostaje jednak i ta okoliczność, że warunek odpowiednich, prawem wymaganych kwalifikacji M. D. spełniła przed ukończeniem stażu. Rozważenia zatem wymaga, czy ocena spełnienia przez nauczyciela formalnych warunków do uzyskania stopnia awansu zawodowego powinna być dokonana na dzień wystąpienia z wnioskiem o jego nadanie czy też już na dzień rozpoczęcia stażu, a zatem, czy nadając M. D. stopień nauczyciela kontraktowego w dniu 27 czerwca 2003 r. Dyrektor Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego Dzieci Niewidomych im. [...] we W. miał podstawy do odmowy nadania stopnia awansu na podstawie art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela. Otóż, w ocenie składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, na gruncie przytoczonych wcześniej przepisów nie sposób jest udzielić jednoznacznej odpowiedzi na tak postawione pytanie. Podkreślić należy, iż z żadnego z powyżej sformułowanych przepisów nie wynika wprost, iż warunkiem rozpoczęcia 9 – miesięcznego stażu, którego odbycie obowiązuje nauczyciela stażystę, jest posiadanie kwalifikacji wymaganych § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia. Co więcej, ustawodawca w treści art. 9b ust. 4 i ust. 6 Karty Nauczyciela uprawnił właściwy podmiot – w rozpoznawanej sprawie dyrektora szkoły – do działania polegającego na nadaniu bądź odmowie nadania stopnia awansu zawodowego, co wiąże się z oceną spełnienia wymogów najpóźniej na dzień wystąpienia nauczyciela z wnioskiem o awans. Z literalnego brzmienia przepisów nie wynika natomiast, aby podmiot ten został upoważniony do badania dopuszczalności rozpoczęcia stażu. Powyższe argumenty powodują, iż zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych spełnienie przesłanek umożliwiających nadanie stopnia awansu zawodowego ocenia się na dzień złożenia wniosku o jego nadanie (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 sierpnia 2008 r. o sygn. akt I OSK 1204/07 czy w wyroku z dnia 4 lipca 2008 r. o sygn. akt I OSK 1186/07). Z uwagi jednak na nieprecyzyjność przepisów w przedmiotowym zakresie za uprawniony dopuścić należy również i ten pogląd, według którego pod uwagę należy wziąć datę rozpoczęcia stażu - tak uznał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 września 2008 r. o sygn. akt I OSK 1465/07. Skład orzekający w tejże sprawie uznał, iż skoro w dacie rozpoczęcia stażu strona nie posiada wszelkich niezbędnych kwalifikacji zawodowych, to jest ona wyłączona z możliwości uzyskiwania stopni awansu zawodowego. Skoro zatem w tożsamym stanie faktycznym i prawnym możliwa jest sytuacja, w której na skutek przyjętej wykładni zapaść mogą dwa odmienne, acz znajdujące usprawiedliwienie w obowiązujących przepisach, rozstrzygnięcia, żadnemu z tych rozstrzygnięć nie można postawić zarzutu rażącego naruszenia prawa. Powszechnie bowiem przyjmuje się, iż rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa zachodzi tylko wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że owa decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Nie stanowi rażącego naruszenia prawa błędna interpretacja przepisów składających się na podstawę prawną, jeżeli jest to jedna z możliwych interpretacji przepisu, jak również rozbieżność w jego wykładni (vide: Jaśkowska M., Wróbel A., Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005). Mając na względzie kryteria oceny naruszenia prawa jako rażącego, wypada stwierdzić, iż nie zostały one w rozpoznawanej sprawie spełnione. Nie mamy bowiem do czynienia z ewidentną sprzecznością z treścią przepisu, który byłby jasny i niewymagajacy wykładni, a rozbieżności w jego interpretacji wyłączają możliwość przyjęcia oczywistości jego naruszenia. Tym samym za nieskuteczny należy uznać zarzut błędnej wykładni powołanych w skardze kasacyjnej przepisów. Nie jest bowiem możliwe posługiwanie się argumentem błędnej wykładni przepisu stanowiącego podstawę wydania kwestionowanej decyzji, skoro tam, gdzie jest miejsce na odmienną interpretację normy prawnej, nie może być mowy o rażącym naruszeniu tej normy. Autor skargi kasacyjnej, podnosząc zarzuty naruszenia wskazanych przepisów, nie podjął się zresztą w żaden sposób próby wykazania, iż w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów, któremu przypisać by można charakter naruszenia rażącego. Reasumując, nawet gdyby przyjąć, iż nauczyciel winien posiadać wszystkie kwalifikacje zawodowe już w momencie rozpoczęcia stażu, to i tak konstrukcja art. 156 § 1 pkt 2 kpa stanęłaby na przeszkodzie stwierdzeniu nieważności aktu nadania stopnia awansu zawodowego. Otóż, stwierdzenie nieważności decyzji wymaga kategorycznego przesądzenia, iż w dniu jej wydania pozostawała w sprzeczności z konkretnym przepisem prawa, który stanowił podstawę jej wydania - w rozpoznawanej sprawie z art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela. W ocenie składu orzekającego nie jest to możliwe, skoro w dacie wydania decyzji przez Dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego Dzieci Niewidomych im. [...] we W. M. D. spełniała warunki, o których mowa w tym przepisie, co dało podstawę do zastosowania art. 9b ust. 4 Karty Nauczyciela. Okoliczność ewentualnego przedwczesnego przystąpienia do odbywania stażu nie może być zatem rozpatrywana w kategoriach rażącego naruszenia prawa. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia przepisów art. 10 Karty Nauczyciela, w szczególności ust. 8, oraz art. 7 ust. 1a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.), to należy zauważyć, iż przepis ten dotyczy nawiązywania stosunku pracy z nauczycielem, który nie spełnia określonych warunków, w tym kwalifikacji wymaganych do zajmowanego stanowiska. Zgodzić się należy poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 sierpnia 2006 r. o sygn. akt I OSK 103/06, iż odrębnego traktowania wymagają przesłanki umożliwiające zatrudnienie danej osoby na stanowisku nauczyciela od przesłanek nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego. W konsekwencji prawidłowość nawiązania stosunku pracy nie podlega kontroli w postępowaniu mającym na celu ocenę spełnienia przesłanek nadania awansu zawodowego w aspekcie art. 156 § 1 pkt 2. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów art. 7 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.Nr 19, poz. 239), które w rozpoznawanej sprawie nie były stosowane, jako że przepisy te mają charakter intertemporalny i odnoszą się do sytuacji wskazanej grupy nauczycieli na dzień wejścia w życie nowelizacji, czyli co do zasady na dzień 6 kwietnia 2000 r., w której to dacie M. D. nie pozostawała jeszcze w stosunku pracy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.