II SA/Wa 1135/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Asesor WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M.N. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz rozkaz personalny Komendanta Stołecznego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2007 r., 2. stwierdza, że zaskarżony rozkaz nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącej M.N. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Komendant Stołeczny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2007 r., działając na podstawie art. 41 ust. 3, art. 42 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), zwolnił [...] M.N. ze służby w Policji, z dniem [...] marca 2007 r. W uzasadnieniu podano, iż wymieniona nie zgłosiła w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 2454/04, uchylającego rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby w Policji, gotowości niezwłocznego podjęcia służby. Zgłoszone pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. żądanie przywrócenia do służby było przedwczesne z uwagi na złożoną od wyroku skargę kasacyjną, natomiast prośba z dnia [...] listopada 2006 r. o realizację prawomocnego już wyroku została wniesiona po upływie 5 miesięcy od dnia ogłoszenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 17 maja 2006 r. postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej i nie mogła być uznana za wypełniającą dyspozycję art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. W odwołaniu od powyższego rozkazu M.N. wniosła o jego uchylenie, zarzucając, iż rozkaz został wydany przed datą przywrócenia jej do służby, co nastąpiło z dniem [...] marca 2007 r., tj. z dniem mianowania na stanowisko policjanta Wydziału Techniki Operacyjnej Komendy Stołecznej Policji. Ponadto wskazała, że w dniu [...] marca 2007 r., raportem skierowanym do Komendanta Stołecznego Policji, zgłosiła gotowość do niezwłocznego podjęcia służby w Policji, a zatem wypełniła dyspozycję art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia M.N. ze służby w Policji i ustalił datę zwolnienia na dzień [...] maja 2007 r., zaś w pozostałej części zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy. Organ odwoławczy wskazał na treść art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, zgodnie z którym uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne, natomiast jeżeli zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3 cyt. ustawy. Brzmienie przepisu wskazuje na obligatoryjny charakter takiego zwolnienia, niepozostawiający organowi możliwości podjęcia innej decyzji w tym zakresie, a jedynie nakładający na niego konkretny obowiązek. Organ, wskazując na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2005 r., sygn. akt OSK 1550/04, podał, iż przywrócenie do służby następuje w dniu ogłoszenia wyroku sądu o uchyleniu rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji. Z tym też dniem rozpoczyna się bieg terminu określonego w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji do zgłoszenia gotowości do służby. Stosowny rozkaz personalny wymagany jest jedynie w zakresie mianowania na dane stanowisko, tj. stanowisko równorzędne do zajmowanego przed zwolnieniem ze służby. W przedmiotowej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stał się prawomocny w dniu 17 maja 2006 r. Tak więc Komendant Stołeczny Policji prawidłowo wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu, że pismo [...] M.N. z dnia [...] sierpnia 2005 r. należało uznać za przedwczesne, albowiem zostało złożone, gdy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie był jeszcze prawomocny. Słusznie także uznano, że prośba zainteresowanej o realizację prawomocnego wyroku Sądu, skierowana do Komendanta Stołecznego Policji w dniu [...] listopada 2006 r., nie stanowiła zgłoszenia gotowości do służby, a ponadto została wniesiona po ponad 5 miesiącach od dnia ogłoszenia stosownego rozstrzygnięcia Sądu. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, iż w odpowiedzi na wystąpienie [...] M.N. z dnia [...] sierpnia 2005 r. Komendant Stołeczny Policji poinformował wymienioną pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. [...], iż jej prośba nie może być zrealizowana ze względu na fakt, że wyrok, na który powołuje się ona w swoim piśmie, nie jest prawomocny. Jednocześnie wskazał, że w myśl art. 42 ust. 1 ustawy o Policji, uprawnienie funkcjonariusza Policji do żądania przywrócenia do służby w Policji powstaje wyłącznie w wypadku ostatecznego i prawomocnego uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości. Pismo to zostało doręczone [...] M.N. w dniu [...] sierpnia 2005 r. Tak więc wymieniona była informowana przez organ o stanie prawnym sprawy. Ponieważ [...] M.N. w ciągu 7 dni od przywrócenia jej do służby nie zgłosiła gotowości niezwłocznego jej podjęcia, Komendant Stołeczny Policji nie miał innej możliwości prawnej niż rozwiązanie stosunku służbowego z wymienioną, na podstawie art. 41 ust 3 przywołanej ustawy. Za nietrafne organ uznał argumenty [...] M.N. podniesione w odwołaniu, iż została ona przywrócona do służby w Policji z dniem [...] marca 2007 r. i z tym też dniem zgłosiła gotowość do podjęcia służby. Jednocześnie wskazał, że to prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uchylający decyzję o zwolnieniu wymienionej ze służby w Policji, spowodował przywrócenie [...] M.N. do służby w trybie art. 42 ust. 1 ustawy o Policji na stanowisko równorzędne. Taki stan rzeczy musiał być znany stronie, albowiem został jej przedstawiony w uzasadnieniu rozkazu personalnego o mianowaniu na stanowisko służbowe. Nie znajduje zatem potwierdzenia zarzut strony o błędnych ustaleniach faktycznych w sprawie i wydaniu rozkazu personalnego o zwolnieniu jej ze służby w Policji w dniu [...] marca 2007 r., tj. przed datą przywrócenia jej do służby w Policji. Dlatego brak jest podstaw do uznania, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Zgodnie z art. 130 § 2 k.p.a. wniesienie przez [...] M.N. w terminie odwołania od rozkazu personalnego w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji wstrzymało wykonanie zaskarżonej decyzji, albowiem rozstrzygnięciu temu nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 k.p.a., jak również nie podlegało ono natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy. W związku z tym, po rozpatrzeniu wniesionego odwołania należało uchylić zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby i ustalić datę zwolnienia na dzień [...] maja 2007 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M.N., zarzucając wydanym w sprawie rozkazom błędy w ustaleniach faktycznych i naruszenie art. 42 ust. 1 i 2 ustawy o Policji oraz art. 186 § 1 Kodeksu pracy, wniosła o ich uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca uważa, iż podstawą przywrócenia jej do służby, nie jest wyrok sądu, lecz decyzja Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lutego 2007 r. o mianowaniu na stanowisko policjanta Wydziału Techniki Operacyjnej Komendy Stołecznej Policji. W jej ocenie, siedmiodniowy termin zgłoszenia gotowości podjęcia służby biegnie nie od daty ogłoszenia wyroku, lecz od daty doręczenia rozkazu personalnego o mianowaniu. Skarżąca wskazała też uwagę na swoją sytuację osobistą w tym okresie, tj. ciążę oraz mające do niej zastosowanie przepisy prawa pracy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych względów aniżeli zostały w niej podniesione. Poza sporem pozostaje, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 2454/04, wydany w sprawie ze skargi M.N. na decyzję – rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2004 r. nr [...], uchylający zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, reaktywował stosunek służbowy i M.N. przysługiwało prawo powrotu do służby na stanowisko równorzędne. Stosownie do art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, jeżeli zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3. Spornym w sprawie jest, czy [...] M.N. zgłosiła gotowość podjęcia służby w tym terminie. W ocenie organu, który powołuje się na dokonaną w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2005 r. sygn. akt I OSK 1550/04 wykładnię przepisu art.42 ust. 2 ustawy o Policji i przyjmuje, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2005 r. uprawomocnił się w dniu 17 maja 2006 r., tj. w dniu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia w sprawie sygn. akt I OSK 1146/05 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji, skarżąca takiej gotowości w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku nie zgłosiła. Organ błędnie jednak przyjmuje, że wskazany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uprawomocnił się z dniem 17 maja 2006 r. Wniesienie środka odwoławczego po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnego nie ma wpływu na datę uprawomocnienia się orzeczenia, którego ten środek dotyczy. W związku z tym nie jest nią data uprawomocnienia się postanowienia odrzucającego ten środek odwoławczy, lecz data pierwszego dnia po upływie terminu do jego wniesienia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1993 r., sygn. akt I CKN 19/93, OSNC 1993, Nr 11, poz. 205). Po odrzuceniu skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2006 r., stwierdził, że wyrok z dnia 12 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 2454/04, uchylający rozkaz personalny dotyczący zwolnienia [...] M.N. ze służby jest prawomocny od dnia [...] lipca 2005 r. Z tym też dniem rozpoczął się bieg terminu z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, do zgłoszenia gotowości podjęcia służby. W sytuacji, gdy policjantka w terminie 7 dni nie zgłosiła gotowości niezwłocznego podjęcia służby, stosunek służbowy ulegał rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, a to oznacza, iż obowiązkiem organu było wydanie decyzji w przedmiocie zwolnienia policjanta ze służby, nie później jednak niż w terminie do 3 miesięcy od dnia, w którym rozpoczął się bieg terminu z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2001 r., sygn. akt II SA 1866/01, Lex nr 121908). W niniejszej sprawie zwolnienie skarżącej nastąpiło rozkazem personalnym z dnia [...] marca 2007 r., a zatem ze znacznym przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. W postępowaniu doszło zatem do naruszenia prawa, które miało wpływ na wynik sprawy i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy.