VII SA/Wa 2119/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. sprawy ze skargi Starosty O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji. skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 z późn. zm.) oraz art. 88a ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) po rozpatrzeniu zażalenia Starosty [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. znak: [...], nakładające na Starostę [...] karę pieniężną w wysokości 3.000,- zł za 6 dni zwłoki w wydaniu decyzji z dnia [...] października 2006 r. znak: [..], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej I. B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i nałożył na Starostę [...] karę pieniężną w wysokości 1000,- zł.. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż w dniu 7 lipca 2006 r. do Starostwa Powiatowego w [...] wpłynął wniosek, dotyczący pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w P. na działce geod. nr [...], tak więc od tego dnia rozpoczął bieg termin 65 dni wskazany w art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane. Następnie Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. znak: [...], na podstawie art. 98 § 1 Kpa, zawiesił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę. W dniu [...] września 2006 r. Starosta [...] podjął uprzednio zawieszone postępowanie. Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zostało doręczone inwestorowi w dniu 29 września 2006 r., tak więc 7 dniowy termin na złożenie zażalenia na w/w postanowienie upłynął w dniu 6 października 2006 r. Natomiast decyzja w sprawie pozwolenia na budowę wydana została w dniu 5 października 2006 r., czyli po upływie 90 dni od dnia wpłynięcia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Podniesiono, iż Wojewoda [...] odliczył od czasu trwania przedmiotowego postępowania okres 12 dni związanych z zawieszeniem postępowania (od 13 września 2006 r. do 25 września 2006 r.) oraz stosownie do poglądu wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 218/08 siedmiodniowy termin przewidziany na złożenie ewentualnego zażalenia na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] września 2006 r.. Jednakże w piśmie z dnia [...] października 2008 r. znak: [...], przekazującym przedmiotowe zażalenie, Wojewoda [...] wskazał, że "po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy przez organ odliczeniu powinien podlegać okres 23 dni, (od 13 września 2006 r. do 6 października 2006 r.) - co dałoby 2 - dniowe przeterminowanie postępowania". Zdaniem organu odwoławczego, treść uzasadnienia orzeczenia WSA wydanego w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 218/08 wskazuje - podobnie jak przyjął Wojewoda w piśmie z dnia [...] października 2008 r., że przy odliczaniu od czasu trwania postępowania okresu związanego z zawieszeniem postępowania, należało uwzględnić cały okres zawieszenia tego postępowania, łącznie z upływem 7 - dniowego terminu na wniesienia zażalenia. Byłby to więc czas od zawieszenia postępowania do upływu 7 - dniowego terminu przewidzianego przepisami prawa na wniesienie zażalenia (od 13 września 2006 r. do 6 października 2006 r. - w sumie 23 dni). Powyższe potwierdza fragment uzasadnienia wyroku sporządzonego w w/w sprawie: "wydanie decyzji w okresie, w którym możliwe jest wniesienie przez stronę zażalenia oznaczałoby przedwczesne, a w konsekwencji niedopuszczalne prowadzenie postępowania i wydawanie rozstrzygnięć merytorycznych". W związku z powyższym odliczenie od czasu trwania postępowania (90 dni) 65 dni, wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane oraz 23 dni z tytułu zawieszenia postępowania (90-65-23) wskazuje, że w przedmiotowej sprawie doszło do 2 - dniowego przekroczenia terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane. Wobec ustalonej ustawowo stawki 500 zł kary za każdy dzień zwłoki, łączny wymiar kary za zwłokę w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy wynosi 1000,- zł. W ocenie organu odwoławczego argumentacja skarżącego, iż "wydanie postanowienia o nałożeniu kary może mieć miejsce jedynie w trakcie postępowania, nie zaś po jego zakończeniu" jest nieuzasadniona. Inspektor stwierdził, iż postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej i powiązane z nim postanowienie organu wyższego stopnia nakładające odpowiadającą zwłoce karę pieniężną jest postępowaniem odrębnym w stosunku do postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto, możliwość wymierzenia kary na podstawie art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane nie może być ograniczona jedynie do czasu trwania postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Organ podkreślił, że w/w przepis w ogóle nie zawiera takiego czasowego ograniczenia, a zatem nie ma podstaw prawnych do dokonywania takiej interpretacji obowiązujących przepisów prawa. Skargę na powyższe postanowienie złożył Starosta [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 35 ust. 6 ustawy Prawo Budowlane, poprzez przyjęcie, że od 65 dniowego terminu przewidzianego w tym przepisie, nie podlega odliczeniu czas w którym organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma możliwości realnego działania zmierzającego do wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Naruszenie w/w przepisu polegało również na błędnym przyjęciu, iż postępowanie w przedmiocie nałożenia kary ma charakter postępowania odrębnego. Jednocześnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania . W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Za nietrafny uznać bowiem należy zarzut naruszenia art. art. 35 ust. 6 ustawy Prawo Budowlane w zakresie w jakim organ II instancji pominął przy obliczaniu okresu przekroczenia terminu wskazanego w tym przepisie fakt złożenia przez inwestora wniosku o wypożyczenie z akt sprawy 4 egzemplarzy projektu budowlanego w celu ich uzupełnienia. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego faktycznie w/w dokumenty zostały wypożyczone w dniu 6 września 2006 r., kiedy to inwestor złożył wniosek o zawieszenie postępowania. Ich zwrot nastąpił po upływie 8 dni tj. 14 września 2006 r. Powyższa okoliczność nie była dla organu podstawą do zawieszenia postępowania podobnie jak i brak oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, albowiem z tych przyczyn organ w dniu 6 września 2006 r. postępowania nie zawiesił. Kwestia o której mowa była znana również wtedy kiedy w sprawie orzekał pierwszy raz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sprawa sygn. akt VII SA/Wa 218/08). W uzasadnieniu wyroku kończącego tę sprawę nie wskazano jakoby okres od dnia 6 września do 14 września 2006 r. tj. do dnia, w którym zwrócono 4 egzemplarze projektu budowlanego nie mógł zostać wliczony do terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo Budowlane. Gdyby Sąd rozpoznający sprawę sygn. akt VII SA/Wa 218/08 uznał, iż tenże okres podlega jednak odliczeniu stosownie do art. 36 ust. 8 Prawa budowlanego to okoliczność tą podniósłby z urzędu niezależnie od treści skargi będącej przedmiotem rozpoznania w w/w sprawie. Takim stanowiskiem WSA co do oceny okresu czasu, o którym wyżej mowa związane były nie tylko organy rozpoznające sprawę ponownie, ale także Wojewódzki Sąd Administracyjny do którego wpłynęła skarga kwestionująca to ponowne rozstrzygnięcie organu. Za nieuzasadniony uznać należy również drugi z zarzutów sformułowany przez autora skargi. Otóż nie ma racji skarżący jeśli stwierdzi, że postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej nie ma charakteru postępowania odrębnego. Ta kwestia była przedmiotem rozważań Sądu w przywołanej wcześniej sprawie sygn. akt VII SA/Wa 218/08. Otóż w tejże sprawie Sąd zaprezentował pogląd odmienny niż skarżący i tym poglądem organy także były związane. Należy zauważyć, iż jest on zgodny z jednolitym w tej materii orzecznictwem sądowym, które ukształtowało się po wejściu w życie nowelizacji Prawa Budowlanego wprowadzonej ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo Budowlane (Dz. Ust. Nr 93 poz 888 ze zm.). Judykatura stoi bowiem na stanowisku, iż postępowanie w sprawie wymierzenia organowi kary za zwłokę w wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę prowadzone jest wprawdzie w związku z postępowaniem o pozwolenie na budowę, jednakże jest to postępowanie odrębne od tego postępowania (tak NSA w wyroku z dnia 2 lutego 2007 r. sygn. akt II OSK 199/06 LEX nr. 339453). Identyczne stanowisko prezentuje także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Dla przykładu w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 610/06 – LEX nr. 258272 wskazano, iż postępowanie w przedmiocie naliczenia kary za zwłokę przewidziane w art. 35 ust. 6 Prawa Budowlanego stanowi odrębne postępowanie administracyjne i w żadnym razie z formalnego punktu widzenia nie może być traktowane jako kontynuacja postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest przepis art. 151 ppsa.