I SA/Łd 1247/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie Sędzia NSA Bogdan Lubiński Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 20 lutego 2009 r. przy udziale --- sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w 10% zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję ; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz A. B. kwotę 552 (pięćset pięćdziesiąt dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygnatura akt I SA/Łd 1247/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – P. z dnia [...] określającą wysokość zobowiązania w 10% zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok. Organ I instancji ustalił, iż dnia 7 stycznia 2005 roku A.B. dokonał sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr 73 położonego w W. przy ul. A 6, za kwotę 229.000 zł. Odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego dokonane przed upływem 5-lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie bądź wybudowanie stanowi źródło przychodu, podlegające opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt. 8 lit. a w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – P. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w niniejszym podatku za wskazany okres. W toku prowadzonego postępowania organ podatkowy uwzględnił jako rozliczenie poniesionych wydatków mieszkaniowych kwotę 2.000 zł uiszczoną przez podatnika tytułem zadatku przed podpisaniem umowy kupna lokalu mieszkalnego nr 33 położonego w Ł. przy ul. B 14, kwotę 40.970 zł poniesioną na zakup nieruchomości położonej w A. AB przy ul. C 27 oraz koszty notarialne w łącznej wysokości 2.321,36 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – P. nie uwzględnił natomiast, jako wydatku uprawniającego do skorzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit. a – e dowodów potwierdzających spłatę kredytu mieszkaniowego, gdyż kredyt ten zaciągnięty był na zakup nieruchomości zbytej dnia 7 stycznia 2005 roku. Mając powyższe na uwadze decyzją z dnia [...] organ I instancji określił podatnikowi wysokość zobowiązania w 10% zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 18.370,90 zł. Od powyższej decyzji A.B. złożył odwołanie, w którym zarzucił organowi podatkowemu zawężającą interpretację zapisu cytowanej ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku. Podniósł, iż spłata kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zbywaną nieruchomość jest okolicznością zwalniającą z opodatkowania uzyskany ze sprzedaży przychód. Po rozpoznaniu powyższego odwołanie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.– P. Wskazał, iż lokal mieszkalny nr 73 położony w W. przy ul. A 6 został nabyty przez A.B. w 2003 roku a sprzedany w dniu 7 stycznia 2005 roku. Organ odwoławczy podniósł, iż organ I instancji prawidłowo nie uwzględnił, jako wydatku uprawniającego do skorzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit. a – e cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dowodów potwierdzających spłatę kredytu mieszkaniowego, gdyż kredyt ten zaciągnięty był na zakup nieruchomości zbytej w 2005 roku. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z treści art. 21 ust. 1 pkt. 32 omawianej ustawy można bezspornie wywieść, że nie ma przeszkód do stosowania omawianego zwolnienia, jeżeli podatnik pieniądze otrzymane ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych określonych w treści art. 10 ust. 1 pkt. 8 niniejszej ustawy, wydatkuje na spłatę kredytu lub pożyczki, zaciągniętych na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit. a niniejszego aktu prawnego. Z powyższych regulacji, zdaniem Organu Odwoławczego, wyraźnie wynika, iż przychód, czy spłacony nim kredyt, winien być przeznaczony na nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania chodzi zaś o spłatę kredytu w celu zbycia przedmiotowego prawa do nieruchomości. Spłacenie kredytu hipotecznego obciążającego zbywany lokal mieszkalny było, jak wywiódł organ II instancji, niejako warunkiem zawarcia transakcji sprzedaży. Dlatego też kwota przeznaczona na spłatę niniejszego kredytu nie może skutkować zwolnieniem w części od zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży. Spłata kredytu lub pożyczki winna być związana z nabyciem innej, nowej nieruchomości. W ocenie organu wyraźną intencją regulacji zawartej w art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit. a i e omawianej ustawy jest zachęcenie (poprzez ustawowe zwolnienie podatkowe) osób uzyskujących przychód ze sprzedaży nieruchomości, praw majątkowych itp. do przeznaczenia pieniędzy uzyskanych z tego źródła na cele nie związane z konsumpcją lecz wydatkowanie ich na trwałe dobra zaspokajające przede wszystkim ich własne potrzeby mieszkaniowe. Organ podniósł, iż tego rodzaju zwolnienie polega na preferowaniu przeznaczenia wydatków uzyskanych ze sprzedaży jednej nieruchomości na zakup drugiej, a nie udzielenie pomocy w spłatach należności związanych z wcześniejszym zakupem nieruchomości, której podatnik właśnie się pozbył. A.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyżej opisane rozstrzygnięcie, podnosząc argumentację jak w odwołaniu i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego, a w związku z tym podlega uchyleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie przejmuje zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz jedynie dokonuje oceny działalności organu podatkowego z punktu widzenia legalności. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przedmiotowej sprawie stan faktyczny jest bezsporny sporna natomiast jest wykładnia przepisu art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit. a i e. Zgodnie z interpretacją przedstawioną przez organ powoływany przepis nie stanowi podstawy do zastosowania zwolnienia będącego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Twierdzenie to wywodzi nie tylko z treści omawianego uregulowania lecz także, a może przede wszystkim, z intencji ustawodawcy w celowości stworzenia niniejszej ustawy. W ocenie strony tego rodzaju argumentacja nie znajduje oparcia w treści przepisów stanowiących podstawę spornego rozstrzygnięcia. Sąd, w składzie orzekającym, podziela stanowisko organu, iż u podstaw omawianego zwolnienia legło założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydane bezpośrednio na realizację nowego celu mieszkaniowego. Chodziło bowiem o wsparcie budownictwa mieszkaniowego. Należy jednak wskazać, iż nowy cel mieszkaniowy należy rozumieć szeroko. Od 1 stycznia 2003 roku ulga obejmuje również środki związane z pośrednim finansowaniem tego celu, jakim są kredyty i pożyczki. Podkreślenia wymaga fakt, iż nie musi to być, wbrew twierdzeniom organu, zakup nowego prawa, ale również spłata zadłużenia z tytułu kredytu lub pożyczki zaciągniętych na nabycie prawa, którego sprzedaż stanowiła źródło przychodu (wyrok NSA z 6.04.2007 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 509/06). Niewątpliwie zbycie przez A. B. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr 73 położonego w W. przy ul. A 6 stanowi źródło przychodu, podlegające opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt. 8 lit. a w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych. W toku prowadzonego postępowania organy podatkowe uwzględniły jako rozliczenie poniesionych wydatków mieszkaniowych kwotę 2.000 zł uiszczoną przez podatnika tytułem zadatku przed podpisaniem umowy kupna lokalu mieszkalnego nr 33 położonego w Ł. przy ul. B 14, kwotę 40.970 zł poniesioną na zakup nieruchomości położonej w A AB przy ul. C 27 oraz koszty notarialne w łącznej wysokości 2.321,36 zł, nie uznały natomiast, jako wydatku uprawniającego do skorzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit. a – e dowodów potwierdzających spłatę kredytu mieszkaniowego, gdyż kredyt ten zaciągnięty był na zakup nieruchomości zbytej dnia 7 stycznia 2005 roku. Biorąc pod uwagę wcześniej wskazane okoliczności, wyrażone w cytowanym orzeczeniu Naczelnego Sadu Administracyjnego, stanowisko organu w niniejszej sprawie należy uznać za wadliwe. Mając powyższe na względzie, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a., oraz zgodnie z art. 152 p.p.s.a. określił, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o treść art. 200 p.p.s.a. A.K.