II OZ 556/09

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-07-01

Skład orzekający: Wiesław Kisiel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił wysokość utraconego zarobku rolnika jako kosztów postępowania sądowego, dzieląc roczny dochód z gospodarstwa rolnego przez 365 dni?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił wysokość utraconego zarobku rolnika poprzez podzielenie rocznego dochodu z gospodarstwa rolnego, obliczonego na podstawie danych GUS i powierzchni użytków rolnych, przez 365 dni. Metoda ta została uznana za właściwą ze względu na niestały i nieprzewidywalny charakter dochodów rolniczych. W konsekwencji, zasądzone koszty postępowania w kwocie 76,93 zł zostały uznane za prawidłowe.
Stan faktyczny
Skarżący J. B. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o zwrocie kosztów postępowania. Sąd pierwszej instancji zasądził na rzecz skarżącego 76,93 zł tytułem zwrotu kosztów, w tym kosztów dojazdu i utraconego zarobku. Skarżący zarzucił zaniżenie kwoty utraconego zarobku, domagając się jej podwyższenia i doliczenia kosztów stawiennictwa.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 1 lipca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie o zwrocie kosztów postępowania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 kwietnia 2009 r. II SA/Bk 109/09 w sprawie ze skargi J. B. na niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Bk 50/06 przez Dyrektora Samodzielnego Publicznego Psychiatrycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Choroszczy postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2009 r. II SA/Bk 109/09, po rozpoznaniu skargi J. B. na niewykonanie przez Dyrektora Samodzielnego Publicznego Psychiatrycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Choroszczy wyroku w sprawie II SAB/Bk 50/06 – wymierzył organowi grzywnę w kwocie 300 zł oraz zasądził na rzecz skarżącego kwotę 76,93 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania sądowego Sąd I. instancji, powołując się na art.205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") wskazał, że uwzględnił koszty dojazdu do sądu w deklarowanej przez skarżącego kwocie 18 złotych oraz utracony zarobek skarżącego, będącego rolnikiem, obliczony przy posłużeniu się kwotą przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym z 1 ha przeliczeniowego. Z obwieszczenia Prezesa GUS z 22 września 2008 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2007 r. (M.P. nr 72,poz. 656), wynika, że roczny dochód wyniósł 2220 złotych. Przemnożenie kwoty 2220 przez ilość hektarów przeliczeniowych użytków rolnych gospodarstwa rolnego skarżącego (9,6883 ha), a następnie podzielenie otrzymanego wyniku przez 365 (ilość dni w roku), dało kwotę 58,93 zł. Sąd I. instancji zasądził koszty postępowania w łącznej kwocie 76,93 zł. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie J. B. zarzucił obrazę art.205 § 1 i 3 P.p.s.a. przez znaczne zaniżenie kwoty zwrotu utraconego zarobku, na skutek nieuzasadnionego podziału dochodu rocznego przez 365 dni oraz błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów odrębnych tj. dekretu z 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz.U. nr 49, poz.445 ze zm. dalej "dekret"). Wskazując powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez podwyższenie kwoty zwrotu utraconego zarobku (dochodu) z ustalonej przez Sąd kwoty 58,93 zł do kwoty 86,20 zł, oraz doliczenie kosztów stawiennictwa strony na rozprawę w dniu 25 października 2007 r. w łącznej kwocie 104,20 zł (18 zł kosztów podróży + 86,20 zł utraconego zarobku) i zasądzenie kwoty 208,40 zł w miejsce 76,93 zł, dopuszczenie dowodu z dopuszczonych dokumentów, bezwzględne wymienienie w wywodzie prawnym dekretu o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym, z uwagi na nieprawomocną odmowę nadania biegu skardze konstytucyjnej, opartej tylko na art.2 ust.2 dekretu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się m.in. równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art.205 § 1 P.p.s.a.). Ustalenie wysokości zarobku utraconego przez rolnika prowadzącego indywidualne gospodarstwo napotyka na istotne przeszkody. Jego dochody nie są stałe, systematyczne, obiektywnie przewidywalne, zaś wyniki obliczeń zależą od przyjętej metody badań. Dlatego prawidłowo działał Sąd wykorzystując dane opublikowane przez Prezesa GUS, uwzględniając liczbę hektarów przeliczeniowych użytków rolnych skarżącego, a na koniec- dzieląc powyższy iloczyn przez 365 dni w roku kalendarzowym. W konsekwencji należy za prawidłowe przyjąć wyliczenia Sądu co do zwrotu skarżącemu 76,93 zł tytułem kosztów postępowania sądowego. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło