II SA/Po 525/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi T. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i umorzenia postępowania wznowieniowego; oddala skargę. /-/ A. Łaskarzewska /-/ W. Batorowicz /-/ B. Kamieńska Dnia [...] skarżąca otrzymała pismo Starosty Powiatowego w P. z dnia [...], w którym poinformowano Wymienioną, iż pozwolenie na budowę dla B.Z. U.. wydał Starosta P. dnia [...], nadano jej nr [...]. W piśmie nadmieniono także, że pozwolenie udzielono na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego , zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy w K. [...], podano miejsce publikacji uchwały. Starosta P. decyzją Nr [...] z dnia [...] (sygn. akt: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z. i B. U. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego dobudowanego do budynku istniejącego ([...] lokali mieszkalnych) kategoria budynku – [...], dwóch zbiorników bezodpływowych na ścieki o poj. użytkowej [...] m3 każdy, wewnętrznej instalacji gazowej zgodnie z załączoną dokumentacją na działce nr [...] położonej w T. Gm. [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że projekt budowlany wykonano w oparciu o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy K. (uchwałę Rady Gminy K. Nr [...] ogł. w Dz. Urz. Woj. Wlkp. [...]), w którym przedmiotowy teren (oznaczony symbolem 2MW) przeznaczony jest pod budownictwo wielorodzinne. Pismem z dnia [...] r. T. L. wniosła do Wojewody W. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją. Wskazała, że podstawą wniosku jest niezgodność wydanego pozwolenia na budowę z decyzją Wójta Gminy K. o lokalizacji przedmiotowej inwestycji z dnia [...] r., w której określono, że budynek może mieć wysokość dwóch kondygnacji z poddaszem użytkowym. Ponadto podała, że Z. U. zna Starostę Powiatowego - p.G., albowiem obaj przed laty pracowali w jednym zakładzie. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda W. wznowił na wniosek T. L. postępowanie zakończone ostateczną decyzją Starosty P. z dnia [...] i wyznaczył Starostę Ś. jako organ właściwy do prowadzenia sprawy z wniosku T. L. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano w art.149, 150§1, 145§1kpa. W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Starosty Powiatowego w Ś. Z. U. wskazał, że T. L. w żaden sposób nie uzasadniła, w jaki sposób - zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego - planowana inwestycja wpływa na możliwość zagospodarowania jej działki. Oddziaływanie budynku wielorodzinnego z usługami sportu i rekreacji ze względu na jego nieuciążliwą funkcję nie wykracza poza granice nieruchomości, na której ma być zrealizowany. Powoływanie się na ograniczenie w dopływie wody, wzrost zanieczyszczeń i hałasu oraz nadmierną wysokość planowanego budynku jest nieuzasadnione. Projekt przyłącza wodociągowego został uzgodniony z Urzędem Gminy K. Projekt ten przewiduje dwa zbiorniki retencyjne o pojemności [...] litrów każdy oraz zestaw hydroforowy stabilizujący ciśnienie wody. Rozwiązanie to zabezpiecza sąsiadujące działki przed ograniczeniami w dopływie wody. Odnosząc się do wysokości planowanego budynku inwestor stwierdził, że w znajdujące się w sąsiedztwie budynki mają zbliżoną wysokość. Budynek na nieruchomości T. L. jest dwukondygnacyjny, zaś budynek położony na nieruchomości P. F. jest dwu i pół kondygnacyjny wraz z kominem o wysokości [...] m. Wysokość projektowanego budynku wynosi zaś [...] m. Ponadto w planie miejscowym dopuszczono dla budynków jednorodzinnych zabudowę dwukondygnacyjną z poddaszem użytkowym. Projektowana inwestycja została wkomponowana w istniejący drzewostan, którego wysokość wynosi [...] m, przedmiotowy budynek znajduje się zaś w odległości [...] metrów od budynku położonego na działce T. L. Niesłuszny zdaniem Z. U. jest również zarzut wzrostu hałasu związany z realizację przedmiotowej inwestycji bowiem parkingi przeznaczone do obsługi obiektu zostały usytuowane od strony drogi wojewódzkiej, gdzie panuje nasilony ruch pojazdów. Pismem z dnia [...] r. skierowanym do Starosty Powiatowego w Ś. właściciel sąsiedniej nieruchomości – P. F. wniósł o uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego obiektu. Wskazał, że o zamiarze budowy dowiedział się w [...] r. od Z. U. Nie wyraził wówczas zgody na wybudowanie [...]-rodzinnego domu dwukondygnacyjnego z oknami skierowanymi na jego posiadłość. Podniósł także, że przyłącze wody, które zostało wybudowane do zasilania trzech domów jednorodzinnych przy zabudowie wielorodzinnej zmniejszy znacznie ciśnienie i utrudni korzystanie z wody. T. L. w piśmie z dnia [...] r. zarzuciła, że pozwolenie na budowę sprzeczne jest z obowiązującym planem miejscowym. Zabudowa do pięciu kondygnacji z parterem ustalona została w planie na wielorodzinnym Osiedlu P. w T., znacznie oddalonym od zabudowy jednorodzinnej, zabudowa ta oznaczona jest na mapie planu kolorem różowym. Działka Państwa U., jak i pozostałe działki na ulicy L. oznaczone są zaś kolorem bordowym, co świadczy o tym, że funkcja zabudowy wielorodzinnej została dopisana po wykonaniu mapy, gdy zmiana koloru była już niemożliwa. Skarżąca stwierdziła również, że w Starostwie P. uniemożliwiono jej wgląd w dokumentację, twierdząc, że nie jest stroną postępowania. Starosta Powiatowy w Ś. decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 151 § 1 w zw. z art. 145 § 1 i art. 145a kpa, odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Starosty P. z dnia [...] r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego na działce o numerze [...] w T. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że z rodzaju i charakterystyki projektowanego obiektu, na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących, a zawierających regulacje odnoszące się do odległości obiektów i urządzeń budowlanych od innych obiektów od granic nieruchomości, nie wynikają żadne ograniczenia w zakresie swobodnego korzystania z sąsiednich nieruchomości, ani ograniczenia w ich zagospodarowaniu. Wobec tego właściciele nieruchomości sąsiadujących z działką nr [...] w T., w świetle obowiązującego art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, nie są stronami postępowania o pozwolenie na budowę. Niesłuszny w ocenie organu jest też zarzut, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony niezgodnie z obowiązującą procedurą, co zostało wyjaśnione w piśmie Wojewody W. z dnia [...] r. Ponadto nie wykazano, by zasadny był zarzut co do przesłanek wyłączenia organu bądź pracownika. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła T. L., zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 kpa poprzez niezbadanie dołączonych przez nią do pisma z [...] dokumentów, a więc dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie były znane organowi, który wydał decyzję. Odwołująca poza przytoczeniem argumentacji powołanej we wcześniejszych pismach podniosła, że domaga się unieważnienia decyzji o pozwoleniu na budowę wielorodzinnego domu, gdyż obiekt ten jest o jedną kondygnację wyższy niż pozwala na to plan miejscowy. Wybudowanie na działce tak wielkiego domu zwiększy poziom hałasu, zanieczyszczeń, ograniczy dopływ wody do posesji. Wojewoda W. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając podał, że T. L. zażądała wznowienia, albowiem jej zdaniem nie została dopuszczona do udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę spornego obiektu mimo. że nieruchomość stanowiąca jej własność znajduje się w obszarze oddziaływania spornego obiektu.. Stronami w postępowaniu o pozwolenie na budowę, zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Z definicji zawartej w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego obszarem oddziaływania obiektu jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. W przedmiotowej sprawie ograniczenia takie nie występują, zatem T. L. nie może być uznana za stronę postępowania. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ wydający pozwolenie na budowę ustaleń planu miejscowego, organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z zapisem tego planu możliwa jest lokalizacja przedmiotowej inwestycji, bowiem na terenie tym oznaczonym symbolem US/UR/MW dopuszcza się lokalizację obiektów o działalności usługowej w zakresie sportu i rekreacji oraz zabudowy wielorodzinnej. Na powyższą decyzję Wojewody W. T. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że skarżąca nie jest stroną postępowania o pozwolenie na budowę budynku wielorodzinnego na działce nr ewid. [...] w T., art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 kpa oraz art. 10 § 1 kpa poprzez brak pouczenia strony o prawie zapoznania się ze zgromadzonymi w sprawie materiałami. Skarżąca podniosła, iż z treści art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego jednoznacznie wynika, że zakreślenie obszaru oddziaływania obiektu i wskazanie stron postępowania należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej. Oznacza to, że decyzja Starosty P. z dnia [...] r. powinna zawierać precyzyjne określenie obszaru oddziaływania projektowanych obiektów. Skoro zarówno organ, który wydał sporne pozwolenie na budowę, jak również organ I instancji oraz organ odwoławczy rozpoznający sprawę z wniosku skarżącej o wznowienie postępowania faktycznie nie zakreślili obszaru oddziaływania obiektu, decyzje te powinny zostać uchylone. Brak jednoznacznego określenia oddziaływania obiektu faktycznie uniemożliwia bowiem dokonanie sądowoadministracyjnej kontroli decyzji wydanych w przedmiotowym postępowaniu. Skarżąca podniosła, iż nie biorąc udziału w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę nie miała możliwości zaskarżenia takiego określenia obszaru oddziaływania obiektu. Interes skarżącej do wzięcia udziału w postępowaniu ma również swoje źródło w treści art. 140kc. Zdaniem T. L. skoro faktycznie przysługiwał jej przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę to nie tylko wadliwa jest decyzja je udzielająca, ale także wszystkie wydane w postępowaniu wznowieniowym. Ponadto zdaniem skarżącej organ II instancji dopuścił się naruszenia art. 7 i art. 77 kpa, albowiem ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, iż w przedmiotowej sprawie nie występują ograniczenia w zagospodarowaniu spornego terenu związane z projektowanym obiektem. Tym samym, bez rzetelnego przeanalizowania przedstawionych mu przez stronę nowych okoliczności dotyczących wpływu planowanej inwestycji na sąsiednie nieruchomości, powtórzył ustalenia organu I instancji. W szczególności organ odwoławczy nie ocenił, czy przedmiotowa inwestycja przyczyni się do zwiększenia poziomu hałasu, zanieczyszczeń oraz ograniczy dopływ wody do posesji skarżącej. W skardze podniesiono, że Wojewoda dopuścił się również naruszenia art. 107 § 3 kpa bowiem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniósł się do zarzutów powołanych w odwołaniu, mimo, że skarżąca wskazała konkretne okoliczności przemawiające przeciwko ograniczeniu obszaru oddziaływania obiektu do posesji inwestora. Wojewoda W. w odpowiedzi na skargę przytoczył argumentację powołaną w zaskarżonej decyzji. Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] r., wydanym w sprawie o sygn. akt: [...] uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody W.. Uzasadniając orzeczenie sąd wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wznowienie postepowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa następuje na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Złożenie podania po upływie terminu skutkuje odmową wznowienia postępowania. T. L. pismo z żądaniem wznowienia postępowania złożyła dnia [...]. W piśmie tym skarżąca wskazuje, że żądanie dotyczy postępowania zakończonego wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. nr [...] przez Starostę P.. Nadmieniła, że wzniesienie domu, którego projekt budowlany został zatwierdzony skarżoną decyzją pozostaje w sprzeczności z obowiązującym, miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nadto zaś oświadczyła, że inwestor zna dobrze Starostę Powiatowego pana G., albowiem w przeszłości byli sąsiadami, pracowali razem. Nie można więc liczyć na obiektywizm rozpatrzenia sprawy, o ile toczyć się będzie przed tym samym organem. W piśmie z dnia [...] r. Starosta Powiatowy w P. poinformował T. L., że dnia [...] r. tenże Starosta wydał decyzję, mocą której udzielił pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego na działce nr [...] w T. W aktach administracyjnych brak dowodu doręczenia powyższego pisma skarżącej. Zdaniem Sądu, analiza akt administracyjnych nie pozwala na poczynienie jednoznacznych ustaleń, co do zachowania przez T. L. terminu złożenia żądania wznowienia postępowania. Tymczasem jego wniesienie po upływie jednego miesiąca od dnia, gdy skarżąca dowiedziała się o skarżonej decyzji skutkować winno odmową jego wznowienia. Nie przekroczenie terminu miesiąca jest warunkiem wznowienia postępowania i dalszego jego prowadzenia w myśl art. 149 § 2 kpa. Rozważań w tym względzie nie zawiera ani postanowienie o wznowieniu, ani też decyzja organu I i II instancji wydane w trybie art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Niemożliwe jest zatem zbadanie podczas kontroli sądowo-administracyjnej, czy T. L. składając żądanie wznowienia postępowania dochowała terminu do jego złożenia. Wyjaśnienie tej przesłanki dopuszczalności wznowienia musi poprzedzać wszczęcie postępowania w trybie art. 149 § 1 kpa. Przekroczenie terminu do wniesienia żądania wznowienia czyni niedopuszczalnym wszczęcie postępowania w tym przedmiocie. Bez zbadania i wyjaśnienia tej okoliczności wznowienia postępowania i prowadzenia go w trybie art. 149 § 2 kpa było co najmniej przedwczesne. Jak podkreślił sąd uczynienie podstawą wznowienia postępowania żądania, które zostało złożone po upływie terminu stanowiłoby przejaw rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Sąd zobowiązał organ odwoławczy, by ten przy ponownym zbadaniu sprawy ustalił ponad wszelką wątpliwość, kiedy T. L. dowiedziała się o wydaniu skarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz czy składając żądnie wznowienia dochowała terminu z art. 148 § 2 kpa. Nadto Sąd przesądził o trafności stanowiska organu I i II instancji, co do ustalenia, iż nieruchomość skarżącej nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji budowlanej będącej przedmiotem postępowania, a zatem, że nie jest ona stroną postępowania. Powyższy wyrok nie został zaskarżony w toku instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda W. decyzją z dnia [...]., Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty Ś. z dnia [...] i umorzył postępowanie wznowieniowe organu I instancji. Uzasadniając wydaną decyzję organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przywołał stanowisko Sądu poprzednio rozpoznającego sprawę, który stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że w istocie rację miały organy przyjmując iż nieruchomość skarżącej nie znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji w rozumieniu art. 28 ust. 2 prawa budowlanego. W szczególności wskazał Sąd, iż usytuowanie spornego budynku nie spowoduje ograniczeń w możliwości inwestowania na działce T,L. Inwestycja ze swej istoty nie generuje hałasu i zanieczyszczeń przekraczających dopuszczalne normy. Sąd również wskazał, że wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art.145§1pkt. 4 kpa następuje na żądanie strony, które wnosi się w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o wydaniu decyzji. Analiza akt nie pozwalała na poczynienie ustaleń w tym względzie. Po ponownym zbadaniu akt administracyjnych organ II instancji ustalił, że skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę po doręczeniu jej w dniu [...] r. pisma Starostwa Powiatowego w P. z dnia [...] r., znak [...]. Zatem miesięczny termin do złożenia wniosku wznowieniowego z powodu wystąpienia przesłanki określonej przepisem art. 145 §1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) upłynął tym samym zdaniem organu z dniem [...] r., na zasadzie art. 57 § 3 kpa. Jak podkreślił organ uczynienie podstawą wznowienia postępowania żądania, które zostało złożone po upływie terminu stanowi przejaw rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art 156 § 1 pkt 1 kpa. W sytuacji jednak, gdy postępowanie takie wszczęto, działanie naprawcze właściwego organu polega na umorzeniu tego postępowania z powodu wystąpienia przesłanki jego bezprzedmiotowości w rozumieniu przepisu art. 105 § 1 kpa. Na powyższą decyzję skargę złożyła T. L. zarzucając zaskarżanej decyzji naruszenie przepisu art. 148 §1 kpa, naruszenie art 35 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez to, ze projekt budowlany nie jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki o nr ewidencyjnym [...] w T., a nadto, że decyzja wydana została z naruszeniem art. 7 kpa, art. 35 §2 kpa, art. 73 §1 kpa, art. 77 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa i art. 10 §1 kpa. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż przyczyną wznowienia były dowody istotne dla sprawy, które dołączyła do wniosku o wznowienie. Podkreśliła także, że o podstawie wznowienia dowiedziała się w dniu [...] r. na podstawie pisma W. Urzędu Wojewódzkiego. Z pisma dowiedziała się , że kwestionowana zabudowa wielorodzinna na działce [...] jest zgodna z planem i została uchwalona na podstawie decyzji Wójta Gminy K. [...] ustalającej warunki zabudowy dla tej działki. Zaprojektowany budynek jest wyższy o jedną kondygnację niż zakłada wspomniana decyzja. Zdaniem skarżącej pismo Starostwa P. z dnia [...] r. było jedynie udzieleniem informacji, na podstawie której skarżąca wszczęła postępowanie wyjaśniające. Skarżąca podniosła także, iż dopiero po wszczęciu postępowania wznowieniowego uzyskała dostęp do dokumentacji technicznej projektowanej inwestycji i na podstawie analizy akt stwierdziła, że pozwolenie na budowę wydane zostało na podstawie dokumentu z Urzędu Gminy K., na podstawie którego istotne dla sprawy okoliczności okazały się nieprawdziwe(145§1pkt.1kpa.).Dokument dotyczy zabudowy wielorodzinnej osiedla mieszkaniowego oddalonego o kilometr od działki 146/1. Jednocześnie skarżąca zakwestionowała działanie organów administracyjnych, które nie uznały jej za stronę postępowania. Formułując opisane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując w całości uzasadnienie zaskarżanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.2002.153.1270, dalej p.p.s.a.)., orzeczenie prawomocne wiąże strony i sąd, który je wydał, a także inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Jednocześnie na mocy dyspozycji przepisu art 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Związanie prawomocnym orzeczeniem sądu, o jakim mowa w art. 170 p.p.p.s. dotyczy każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy (wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. akt: I SA/Wa 2027/06, Lex nr 307165). W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. dnia [...]r przesądzono, iż skarżąca T. L. nie jest stroną postępowania. Nieruchomość skarżącej nie znajduje się bowiem w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.). W szczególności zaś, zważywszy na usytuowanie planowanego budynku w stosunku do granicy z działką nr [...] stwierdzono, iż pozostaje ono w zgodzie z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.). Budynek inwestora będzie oddalony od granicy działki o [...] m. Jego usytuowanie nie spowoduje zatem jakichkolwiek ograniczeń w możliwości inwestowania na działce skarżącej. Planowana inwestycja ze swej istoty nie należy także do inwestycji generujących hałas i zanieczyszczenia mogące przekraczać dopuszczalne normy. Skarżąca zaś w żaden sposób nie wykazała, by zachodziła możliwość ich przekroczenia. Powyższy wyrok jest prawomocny oraz nie został zaskarżony w toku instancji. Dlatego rozpoznając skargę Sąd nie badał już okoliczności, czy skarżąca była stroną postępowania o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę, albowiem kwestia ta została już jednoznacznie wyjaśniona przez sąd w powołanym, prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia [...] r., wydanym w sprawie o sygn. akt: [...]. W przypadku bowiem, gdy sprawa po raz drugi dociera do sądu - po uchyleniu decyzji administracyjnej przez sąd i wydaniu przez organ nowej decyzji zgodnej z jego instrukcją - sąd jest związany oceną prawną wyrażoną w poprzednim wyroku (wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 lipca 2007 r., sygn. akt: I SA/Kr 988/06, M.Podatkowy 2007/8/3). Związanie sądu w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku (wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. akt: I FSK 506/05, Lex nr 107499). W powołanym wyroku WSA w P. z dnia [...] r. (sygn. akt: [...]) sąd wskazał, iż organ ponownie rozpoznając sprawę winien zbadać, czy wniosek skarżącej o wznowienie postępowania administracyjnego został złożony w przewidzianym przez ustawę terminie, na dokonanie tej czynności. Analiza akt postępowania administracyjnego wskazuje, że organ II instancji przy ponownym rozpoznawaniu sprawy jednoznacznie ustalił, że skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego z przyczyny określonej w art. 145§1pkt.4kpa z przekroczeniem określonego w ustawie terminu, albowiem o wydanej decyzji skarżąca dowiedziała się w dniu [...] r., a wniosek o wznowienie postępowania wniosła dnia [...] r., a zatem z przekroczeniem jednomiesięcznego terminu. Nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko skarżącej, iż o podstawie wznowienia dowiedziała się [...] r. W istocie bowiem pismo ze Starostwa Powiatowego w P. z dnia [...]., które skarżąca otrzymała dnia [...]. zawierało dane co do daty, numeru decyzji,. Zawarto w nim informacje odnośnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowiącego podstawę wydanego pozwolenia na budowę.. W istocie zatem skarżąca [...] uzyskała dane identyfikujące uzyskane przez sąsiadów pozwolenie na budowę, umożliwiające zaskarżenie decyzji w trybie wznowieniowym. Tym samym słusznie organ II instancji przyjął , że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania. W istocie bowiem niedopuszczalność wznowienia postępowania stwierdzona po wszczęciu postępowania wznowieniowego skutkować musi umorzeniem postępowania. Niedopuszczalność wznowienia postępowania ma miejsce, gdy żądanie wszczęcia postępowania złoży jednostka nie będąca stroną w sprawie( Kodeks Postępowania Administracyjnego- Komentarz pod redakcją B. Adamiak J. Borkowski, wydanie 8 w Warszawa 2006r.str. 675). Nadto słusznie organ II instancji przyjął, że postępowanie wznowieniowe ulega także umorzeniu w wypadku stwierdzenia po wszczęciu postępowania przekroczenia terminu do złożenia żądania wznowienia w trybie art. 145§1pkt.4 kpa. W niniejszej sprawie zaś skarżąca nie miała przymiotu strony, żądanie wznowienia zostało przez nią złożone po upływie terminu z art. 148§2 kpa. Zdaniem Sądu nieposiadanie przez skarżącą przymiotu strony czyni w zasadzie niedopuszczalnym badanie w postępowaniu wznowieniowym , wszczętym na jej wniosek zaistnienia jakichkolwiek przesłanek , zawartych w art.145§1kpa. Wznowić postępowanie na żądanie, zgodnie z art. 147kpa można jedynie wówczas gdy złoży je strona. Przy czym wniosek o wznowienie złożyć może nie tylko strona, która brała udział w postępowaniu, ale także strona, która wprawdzie w postępowaniu zwykłym nie uczestniczyła , ale wykaże istnienie swego interesu prawnego(tu:) w rozumieniu art.28ust.2 prawa budowlanego. Tymczasem skarżąca jak przedstawiono wyżej nie wykazała istnienia takiego interesu. W tym stanie rzeczy skargę jako niezasadną należało oddalić( art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi- Dz. U. 02. 153.1270.) . /-/ W. Batorowicz /-/ B. Kamieńska /-/A. Łaskarzewska