II OZ 786/09

II OZ 786 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenie J. P.- W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 maja 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 834/08 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi J. P.- W. i B. W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. II OZ 786 / 09 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił J. P. – W. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2008 r. skarżący B. W., będący jednocześnie pełnomocnikiem J. P.-W., został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2008r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z tego samego dnia skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba zarządzenia zostały wysłane w dniu 20 sierpnia 2008 r. Z uwagi na fakt, że pism tych skarżący nie odebrał, w dniu 12 września ekspediowano je ponownie. Pisma te zostały doręczone w dniu 22 września 2008 r. W dniu 22 października 2008 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu. Do wniosku dołączono odpis skargi i potwierdzenie uiszczenia wpisu w kasie Sądu. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśnił, iż w dniach od 6 września 2008 r. do 15 października 2008 r. przebywał w Norwegii. Oba wezwania Sądu przyszły już po jego wyjeździe i zostały nieprawidłowo doręczone, gdyż ich odbiór potwierdził pracownik firmy znajdującej się w budynku przy ul. G. Zdaniem skarżącego, odbiór pism nie nastąpił przez osobę upoważnioną, a w szczególności przez domownika mieszkającego w lokalu mieszkalnym przy ul. G. Odpowiadając na wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia 12 marca 2009 r. wyjaśnił, iż przesyłkę poleconą odebrano w Firmie J. P. J. P.- W. w lokalu przy ul. G w K., znajdującej się w sąsiedztwie miejsca zamieszkania. W tym czasie pracowały tam dwie osoby- będące pracownikami firmy S. K. Spółka jawna z siedzibą w K. ul. F. Z firmą tą w ramach umowy o wspólnym przedsięwzięciu współpracuje firma J. P., której właścicielem jest żona skarżącego. Skarżący wyjaśnił, iż pracownicy ci odebrali przesyłki kierując się dobrą wolą i grzecznością. Jego żona poprosiła ich o to "kierując się mniemaniem, że nie ważne kto odbiera, byleby pismo dotarło do rąk adresata". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmawiając przywrócenia terminu wskazał, iż skarżący nie wykazał, że uchybienie terminowi do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu nastąpiło bez jego winy. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w lipcu 2008 r., a zatem na długo przed planowanym wyjazdem skarżącego do Norwegii. Wnosząc skargę do Sądu Administracyjnego strona powinna się liczyć z możliwością otrzymywania od Sądu pism procesowych. Wiedząc, że przez dłuższy okres czasu nie będzie go w Polsce skarżący powinien był upoważnić inną osobę do odbierania pism w jego imieniu. Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu nie zostały prawidłowo doręczone. Skarżący sam, bowiem przyznał w piśmie z dnia 12 marca 2009 r., że jego żona poprosiła pracowników firmy S. K. o odbieranie przesyłek. Oznacza to, że skarżący godzili się na to, aby przesyłki adresowane do nich odbierali pracownicy firmy S. K. ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu skutkami prawnymi. Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony oraz na podstawie art. 86 § 1 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. P.- W., zarzucając mu naruszenie art. 135 § 1, art. 138 § 1 i 3 oraz art. 139 § 1 k.p.c. w zw. z art. 65 § 2 p.p.s.a. przez niezastosowanie wskazanych przepisów i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu, przy jednoczesnym zasądzeniu od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W uzasadnieniu wniesionego zażalenia skarżąca wskazała, iż z mocy przepisu art. 65 § 2 p.p.s.a., w sprawie mają zastosowanie przepisy kodeksy postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 135 § 1 k.p.c., doręczenia dokonywa się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie adresata zastanie z wyjątkiem wskazanym w § 2 tegoż przepisu. Jeśli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo sądowe dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy domu. Ponadto doręczenie pisma osobie trzeciej może być skuteczne jedynie przy doręczeniu przesyłki w miejscu pracy. Natomiast lokal przy ul. G. niewątpliwie nie stanowi miejsca pracy pełnomocnika B. W., do którego skierowana była przesyłka, zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi uiszczenia wpisu. Stąd też w ocenie skarżącej doręczenie nastąpiło w sposób nieprawidłowy, co w konsekwencji oznacza brak winy po stronie skarżącego w zakresie uchybienia terminowi do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W związku zarzutami postawionymi w zażaleniu należało w pierwszej kolejności dokonać zbadania prawidłowości doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, powyższe zarządzenia zostały dwukrotnie wysłane B. W., będącemu zarówno skarżącym, jak i pełnomocnikiem J. P.- W. Druga przesyłka została odebrana przez pracownika firmy S. K., znajdującej się w budynku pod innym adresem (ul. G. w K.), niż wskazany na przesyłce (ul. G. w K.). Jak przyznał sam skarżący, a do czego odwoływał się również Sąd pierwszej instancji, pracownicy ww. firmy zostali poproszeni przez J. P.- W. do przyjmowania przesyłek. Zgodnie ze sposobami doręczenia wskazanymi w rozdziale 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi doręczenia należy dokonywać w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam gdzie się zastanie adresata (art. 69 p.p.s.a.). Nie zostało w sprawie jednakże wyjaśnione, dlaczego nie podjęto próby doręczenia przesyłki na adres na niej wskazany, czyli w miejscu zamieszkania z zastosowaniem procedury określonej w art. 72 i art. 73 p.p.s.a. Ponadto z wyjaśnień złożonych przez skarżącego wynika, iż w budynku przy ul. G. w K., pod który to adres doręczono przesyłkę, znajduje się firma prowadzona przez skarżącego wraz z małżonką jako "wspólne przedsięwzięcie". Z tego faktu nie można jednak wyprowadzić wniosku, iż pod tym adresem znajduje się miejsce pracy skarżącego, tym bardziej, iż skarżąca temu wyraźnie zaprzecza w zażaleniu. Bez znaczenia natomiast dla sprawy pozostaje okoliczność, czy pod tym adresem znajdowało się miejsce pracy skarżącej i fakt upoważnienia przez nią pracowników S. K. do odbioru korespondencji, skoro miała ona w sprawie pełnomocnika i dla skuteczność doręczenia przedmiotowych pism doręczeń należało dokonywać temu pełnomocnikowi. W związku z powyższym, uznać należy, iż w niniejszej sprawie nie dokonano skutecznie doręczenia skarżącemu ww. pism. Tym samym wobec nieskutecznego, a więc nieprawidłowego doręczenia adresatowi przesyłki z wezwaniem do uiszczenia wpisu i uzupełnieni braków formalnych skargi do sądu administracyjnego, nie można stwierdzić, iż doszło do uchybienia wskazanego w wezwaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2007 r., sygn. II FSK 239/06, LEX nr 340019). Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2005 r., sygn. akt II OSK 552/05 publ. ONSA WSA 2006, nr 1, poz. 17). Natomiast zauważyć trzeba, iż koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym stanowi art. 200 p.p.s.a. i ten fakt winien mieć na względzie Sąd pierwszej instancji rozpoznając ponownie przedmiotowy wniosek.