I SA/Wr 1378/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca), Protokolant Agnieszka Wróblewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 maja 2009 r. sprawy ze skargi "A" S.A. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące Iuty – wrzesień 2002r. oraz styczeń – sierpień 2003r. oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia spółce" A" S.A. we W. (poprzednio "A" Spółka z o.o. we W.) zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące luty – wrzesień 2002r. oraz styczeń-sierpień 2003 r. Przystępując do rozstrzygnięcia Sąd uwzględnił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. określił spółce działającej pod firmą "A" Spółka z o.o. we W. kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 20.710 zł za luty 2002 r., kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 29.212 zł za marzec 2002 r. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towaru i usług w wysokości 604 zł za kwiecień 2002 r., kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 11.859 zł za maj 2002 r., kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 4.358 zł za czerwiec 2002 r., kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 329 zł za lipiec 2002 r., kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 11.689 zł za sierpień 2002 r. kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 21.616 zł za wrzesień 2002 r., zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości 3.206 zł za styczeń 2003 r., kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 13.045 zł za luty 2003 r. oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości 2.536 zł, kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 14.662 zł za marzec 2003 r. oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości 2.956 zł, kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 1.227 zł za kwiecień 2003 r., oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości 3.274 zł, kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 27.028 zł za maj 2003 r. oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości 6.335 zł, kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącego nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 5.521 zł za czerwiec 2003 r. oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości 3.589 zł, kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 3.878 zł za lipiec 2003 r. oraz, ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości 2.638 zł, zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości 5.425 zł za sierpień 2003r.oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości 1.267 zł. W wyniku postępowania kontrolnego wszczętego w firmie "A" Spółka z o.o. postanowieniem o wszczęciu postępowania kontrolnego nr [...] z dnia [...] r. za lata 2002-2003, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. zakwestionował możliwość odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT wystawionych przez firmę "B" T. B. oraz z faktury wystawionej przez pana A. S. nr [...] z dnia [...] r. W toku postępowania zgromadzono dowody, które w opinii organu I instancji bezpośrednio potwierdzają fakt, że usługi wyszczególnione w badanych fakturach VAT nie zostały wykonane: - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" podczas sponsorowanych imprez karnawałowych organizowanych we W. i na D. Ś. w miesiącu styczniu 2002. Pakiet usług reklamowych wykonany w sposób bezpośredni i przy pomocy technik multimedialnych. Przekazanie informacji o nowej lokalizacji firmy - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" podczas imprezy okolicznościowej zorganizowanej [...] w związku z otwarciem nowej hurtowni. Technika świetlna i medialna na imprezie. Kolportaż informacji o nowej lokalizacji firmy. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" podczas imprezy okolicznościowej zorganizowanej [...] w związku z otwarciem nowej hurtowni. Rozliczenie kosztów zewnętrznych i techniki wykorzystanej podczas imprezy, zamieszczenie dokumentacji fotograficznej w Internecie. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna - spoty telewizyjne. Produkcja telewizyjnego animowanego filmu reklamowego w profesjonalnej technice [...] , reklama towarów na sezon wiosna/lato2002r. Etap pierwszy. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna - spoty telewizyjne. Produkcja telewizyjnego animowanego filmu reklamowego w profesjonalnej technice [...] , reklama towarów na sezon wiosna/lato 2002 r. Etap drugi. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" na imprezach masowych, pakiet usług profesjonalnych wykonany w sposób bezpośredni i przy pomocy technik multimedialnych w miesiącu kwietniu. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna -spoty telewizyjne. Produkcja animowanego filmu reklamowego w profesjonalnej technice [...] , reklama towarów na sezon wiosna/lato 2002 r. Etap trzeci. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna -impreza targowa, kompleksowa obsługa techniczna na targach, prezentacja i obsługa medialna, usługi specjalistyczne, wynajem stoiska na targach, wykonanie materiałów video. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" na imprezach masowych, pakiet usług profesjonalnych wykonany w sposób bezpośredni i przy pomocy technik multimedialnych w miesiącu maju 2002. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" na imprezach masowych czerwcu, organizacja i obsługa techniczna imprezy plenerowej "III Dni Otwarte "A" w [...] we W. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Usługi specjalistyczne na rzecz firmy "A", reklama publiczna na imprezach masowych, profesjonalne szkolenia, promowanie towarów i techniki sprzedaży. Usługi wykonano w m-cu czerwcu. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" na imprezach masowych, pakiet usług profesjonalnych wykonany w sposób bezpośredni i przy pomocy technik multimedialnych w miesiącu lipcu. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" na imprezach masowych, pakiet usług profesjonalnych wykonany w sposób bezpośredni i przy pomocy technik multimedialnych w miesiącu lipcu. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" na imprezach masowych, pakiet usług profesjonalnych wykonany w sposób bezpośredni i przy pomocy technik multimedialnych w miesiącu sierpniu. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Usługi specjalistyczne dotyczące technik sprzedaży i bezpieczeństwa pracy przy środkach chemicznych i biologicznych przeprowadzone z udziałem fachowców firmy [...] (H.). - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] zł i VAT [...] zł o treści Reklama publiczna firmy "A" na imprezach masowych, pakiet usług profesjonalnych wykonany w sposób bezpośredni i przy pomocy technik multimedialnych w miesiącu wrześniu. Ponadto Spółka ujęła w rejestrze zakupu VAT oraz dokonała obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (w pozycji podatek naliczony związany ze sprzedażą opodatkowaną) za VIII 2002r. wynikający z wystawionej przez pana A. S. faktury VAT nr [...] z dnia [...] r., kwota netto [...] VAT [...] zł. W 2003 roku Spółka ujęła w rejestrach zakupu VAT oraz dokonała obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z niżej wymienionych faktur wystawionych przez firmę "B" T. B. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003, przygotowanie projektów sesji studyjnej, dobranie ekspozycji i światła wykonanie fotografii dokumentacyjnej - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna doofertywiosennej2003, wykonanie diapozytywów studyjnych, skanowanie i korekta profesjonalnej prezentacji interaktywnej do Internetu. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003, wklejenie zeskanowanych materiałów fotograficznej do interaktywnej oferty multimedialnej w formie prezentacji. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003, konwersja materiałów i prezentacji do formatu DVD, studyjne opracowanie muzyczne i dźwiękowe na potrzeby DVD - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wybór i skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa, zapisanie w formacie *. JPG. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wybór i skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa, zapisanie w formacie *.jpg- - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wykonanie diapozytywów studyjnych skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Pakiet profesjonalnych usług reklamowych na imprezach masowych wykonany podczas eliminacji do X edycji [...]. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wybór i skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa, zapisanie w formacie *.jpg. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Filmy w formacie Digital Video oraz sekwencje animowane technika 3D MAX wykonanie do profesjonalnej prezentacji multimedialnej z określonymi umową polami - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003, wklejenie zeskanowanych materiałów fotograficznej do interaktywnej oferty multimedialnej w formie prezentacji. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003, konwersja materiałów i prezentacji do formatu DVD, studyjne opracowanie muzyczne i dźwiękowe na potrzeby DVD - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wybór i skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa, zapisanioe w formacie *. JPG. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wybór i skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa, zapisanie w formacie *.jpg- - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wykonanie diapozytywów studyjnych skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Pakiet profesjonalnych usług reklamowych na imprezach masowych wykonany podczas eliminacji do X edycji [...] - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wybór i skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa, zapisanie w formacie *.jpg. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Filmy w formacie Digital Video oraz sekwencje animowane technika 3D MAX wykonanie do profesjonalnej prezentacji multimedialnej z określonymi umową polami - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003, wklejenie zeskanowanych materiałów fotograficznej do interaktywnej oferty multimedialnej w formie prezentacji. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003, konwersja materiałów i prezentacji do formatu DVD, studyjne opracowanie muzyczne i dźwiękowe na potrzeby DVD - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wybór i skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa, zapisanie w formacie *. JPG. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wybór i skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa, zapisanie w formacie *.jpg- - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wykonanie diapozytywów studyjnych skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Pakiet profesjonalnych usług reklamowych na imprezach masowych wykonany podczas eliminacji do X edycji [...] - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Sesja fotograficzna do oferty wiosennej 2003 wykonanie materiałów fotograficznych, wybór i skanowanie zdjęć, obróbka cyfrowa, zapisanie w formacie *.jpg. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Filmy w formacie Digital Video oraz sekwencje animowane technika 3D MAX wykonanie do profesjonalnej prezentacji multimedialnej z określonymi umową polami - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Emisja filmów reklamowych promujących towary z oferty firmy "A" Sp. z o.o. podczas imprez masowych we W., pełna obsługa techniczna, telebeam, projektor. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Emisja filmów reklamowych promujących towary z oferty firmy "A" Sp. z o.o. podczas imprez masowych we W., pełna obsługa techniczna, telebeam, projektor. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Pakiet usług reklamowych i promocyjnych wykonanych w kwietniu, przygotowanie różnych materiałów reklamowych oraz nadzór nad pracami w tym zakresie - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna formy "A". Emisja filmów reklamowych promujących towary z oferty firmy "A" Sp. z o.o. podczas imprez masowych we W., targi, obsługa techniczna, telebeam, projektor. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A", Emisja filmów reklamowych promujących towary z oferty firmy "A" Sp. z o.o. podczas imprez masowych we W., targi, obsługa techniczna, telebeam, projektor. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Emisja filmów reklamowych promujących towary z oferty firmy "A" Sp. z o.o. podczas imprez masowych we W., targi, obsługa techniczna, telebeam, projektor. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Emisja filmów reklamowych promujących towary z oferty firmy "A" Sp. z o.o. podczas imprez masowych we W., targi, obsługa techniczna, telebeam, projektor. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Przygotowanie profesjonalnej prezentacji multimedialnej towarów z oferty firmy na imprezę o charakterze targowym pt. "IV Dni otwarte "A" - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Przygotowanie dużej imprezy handlowej o charakterze targowym pod nazwą "IV Dni otwarte "A" w O. B. we W. Logistyka i serwis. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Przeprowadzenie dużej imprezy handlowej pt. "IV Dni otwarte "A" w O. B. we W. 21-22.06.03. Organizacja i pełna obsługa techniczna. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Emisja filmów reklamowych promujących towary z oferty firmy "A" Sp. z o.o. podczas imprez masowych we W., spoty, obsługa techniczna, telebeam, projektor. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Organizacja i realizacja plenerowej imprezy wyjazdowej dla pracowników firmy "A" Sp. z o.o. w Z. Ś. wraz z programem kulturalno-rozrywkowym i czynną rekreacją. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Organizacja i realizacja plenerowej imprezy wyjazdowej dla pracowników firmy "A" Sp. z o.o. w Z. Ś. wraz z programem kulturalno-rozrywkowym i czynną rekreacją. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Emisja filmów reklamowych promujących towary z oferty firmy "A" Sp. z o.o. podczas imprez masowych we W., spoty, obsługa techniczna, telebeam, projektor. - Faktura nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] i VAT [...] o treści Reklama publiczna firmy "A". Emisja filmów reklamowych promujących towary z oferty firmy "A" Sp. z o.o. podczas imprez masowych we W., spoty, obsługa techniczna, telebeam, projektor. Organ I instancji przeprowadził szereg czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym do ustalenia czy usługi wymienione w wystawionych fakturach zostały rzeczywiście wykonane, m.in.: zwracano się do strony skarżącej o przedstawienie wyjaśnień dotyczących przedmiotowych faktur, dokonano czynności sprawdzających w tym: na Uniwersytecie W., u pana A. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "C" oraz u pana A. S., przesłuchano świadków: J. B., J. Ł., E. L., M. I. oraz T. B., włączono postanowieniem zebrane przez Policję i Prokuraturę dowody w postaci protokołów przesłuchań, opinii biegłych, dowodów zabezpieczonych podczas przeszukania. Zgromadzone w toku postępowania dowody zdaniem organu I instancji nie potwierdziły, że usługi wyszczególnione w ww. fakturach zostały wykonane, a wręcz przeciwnie, dowody te pokazują, że wystawione faktury mają charakter fikcyjny i nie dokumentują wykonanych usług. Ponadto organ kontroli skarbowej kierował do strony pisma z dnia [...] r., [...] r. oraz [...] r., w których zwracał się o przedłożenie dowodów wykonania usług dokumentowanych wyżej wymienionymi fakturami oraz o złożenie wyjaśnień w kwestiach: - wskazania listy imprez masowych, w tym karnawałowych (z podaniem dokładnej daty) organizowanych tam, gdzie firma "B" świadczyła usługi reklamy publicznej na rzecz Spółki "A"; - wyjaśnienia, jakie czynności wykonała firma "B" w ramach reklamy publicznej w związku z zorganizowanymi imprezami; wyjaśnienie, na czym polegała ta reklama publiczna, o której mowa w fakturach, jakie działania podejmowano w ramach reklamy publicznej, jakich technik świetlnych i medialnych użyto, jakie usługi specjalistyczne wchodziły w zakres działania firmy "B", itp.; - wskazania osób mogących potwierdzić fakty, że firma "B" w rzeczywistości wykonała usługi reklamy publicznej ; - udzielenia odpowiedzi, kto z pracowników zatrudnionych w firmie "A" monitorował realizację wykonania usługi przez firmę "B" T.B.; - wskazania listy osób, które mogą potwierdzić, że imprezy wyszczególnione na fakturach się odbyły (na fakturach wyszczególniono liczbę imprez a nie nazwę czy miejsce i datę), w tym listę pracowników oraz innych osób, np. zaproszonych gości, kontrahentów z podaniem ich adresów i/lub telefonów; - przedłożenia dokumentacji fotograficznej, która została zamieszczona w Internecie, i wskazanie, na jakiej stronie internetowej umieszczono przedmiotowe zdjęcia (adres WWW); - okazania faktur kosztowych za administrowanie stroną internetową lub danych pracowników odpowiedzialnych za administrowanie strona internetową, oraz faktur kosztowych za wynajęcie serwera na umieszczanie strony internetowej, opłacenie adresu domeny; - wskazania gdzie i w jakich terminach były emitowane wyprodukowane spoty/filmy; stacji radiowych i telewizyjnych, w których wyemitowano spoty reklamowe; - udzielenia odpowiedzi kto z firmy "B" T.B. zajmował się stroną techniczną produkcji spotów telewizyjnych; z jakimi osobami P.K. uzgadniał szczegóły graficzne, estetyczne oraz inne szczegóły dotyczące przekazywanych treści filmów; - o przedłożenie sprawozdań w postaci raportu powykonawczego z wykonania prac przez firmę "B" T.B.. Prezes Spółki "A" P.K. w pismach z dni [...] r., [...] r., [...] r., [...] r. [...] r. oraz [...] r. nie wskazał, jakie czynności wykonała firma "B" w ramach zafakturowanych kwot zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w latach 2002-2003, mimo iż twierdził, że to on nadzorował i monitorował wykonanie usług i przyjął je, jako wykonane bez zastrzeżeń. Nie wskazał, w jakich stacjach radiowych i telewizyjnych firma "B" przeprowadziła reklamę firmy "A" Sp. z o.o., z jakimi osobami zajmującymi się stroną techniczną uzgadniane były szczegóły techniczne i estetyczne filmów, gdyż nazwiska nie były mu potrzebne do tego, aby usługa była właściwie wykonana. Twierdził, że nie ma wiedzy, kto mógł być współpracownikiem lub podwykonawcą firmy "B" T.B. Prezes zarządu twierdził, iż osobiście sprawdzał, nadzorował wykonanie usług przez firmę "B", natomiast z treści wyjaśnień wynika, iż nie pamięta gdzie świadczone były usługi reklamy publicznej. Odnośnie imprez prezes P.K. twierdził, że szczegółową listę imprez po ich zatwierdzeniu przekazywano firmie "B", a mimo to nie potrafił wskazać, na jakich imprezach, firma "B" wykonała usługi reklamy publicznej. W dokumentach Spółki nie było szczegółowej listy imprez. Pan K. wielokrotnie powtarzał, że być może taką listę posiada firma "B". W swoich wyjaśnieniach nie był w stanie podać szczegółów szkoleń, gdyż Spółka nie prowadziła w 2002 roku rejestru szkoleń. Ponadto pan P.K. wyjaśnił, że w dacie wykonania usługi, był przekonany, że dowody księgowe w postaci faktury wystawionej przez usługobiorcę, zapłata przelewem za wykonane w rzeczywistości usługi oraz fakt, iż osobiście sprawdzał wykonanie usługi stanowią wystarczającą dokumentację zrealizowanych usług. Poza tym sam fakt odbycia się imprezy (Targi, Dni Otwarte "A", otwarcie hurtowni, szkolenia) świadczy o tym, że usługa została wykonana przez firmę "B" T.B. W ocenie organu wyjaśnienia te nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy. Organ I instancji kwestionując możliwość odliczenia podatku naliczonego podkreślał, iż fakt odbycia imprez (Targi, Dni Otwarte "A", otwarcie hurtowni, szkolenia) nie jest kwestionowany, jednakże w jego ocenie ze zgromadzonych dowodów wynika, że usług tych nie wykonała firma "B" T.B. Ponadto w opinii organu I instancji twierdzenia spółki, że dzięki działaniom reklamowym firmy "B" wzrosły przychody spółki "A" nie jest w pełni obiektywny, gdyż Spółka nie wzięła pod uwagę innych czynników takich jak np. zmiana asortymentu sprzedawanych towarów, zmiana cen sprzedaży towarów. Z przedstawionego w toku kontroli rachunku zysków i strat za okres od 01.01.2005 r. do 31.12.2005 r. wynika, że w roku 2005 r. przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów wyniosły [...] zł, natomiast w 2004 r. kształtowały się na poziomie [...] zł. Z zestawienia zobowiązań rozliczonych i nierozliczonych za okres od 01.01.2003 r. do 18.10.2005 r. wobec firmy "B" T.B. wynika, że firma "B" nie wystawiała w 2004 r. faktur na rzecz firmy "A" Sp. z o.o. Z rachunku zysków i strat za okres od 01.01.2003 r. do 31.12.2003 r. wynika, że przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów wyniosły [...] zł i porównując, tak jak Spółka, przychód 2003 r. do przychodów 2005 r. nie stwierdzono ich spadku. Wprost przeciwnie przychody wzrosły o [...] zł. Trudno więc uznać, ten argument spółki za dowód wykonania usług przez firmę "B" w roku 2002 i 2003. Ponadto organ kontroli skarbowej wskazał, iż w dokumentach firmy "A" Sp. z o.o. znajdują się niżej wymienione dowody wskazujące na fakt, że to firma "A" Sp. z o.o. zajmowała się czynnościami związanymi z organizowaniem imprez: umowa zlecenie zawarta z panem Ł. H. na świadczenie usług transportowych samochodem powierzonym przez zleceniodawcę w dniach [...] r. do [...] r. tj. w dniach, kiedy odbywały się targi [...] (rachunek z dnia [...] r.), -umowa zlecenie zawarta z panem P. D. na wykonanie projektu, wycinania napisów z folii, wyklejanie: napisów na samochodach firmowych, tablic na Targi [...] oraz na IV Dni Otwarte "A" ( rachunek z dnia [...] r.), umowa zlecenie zawarta z panią A. G. na układanie kompozycji kwiatowych (rachunek z dnia [...] r.), umowa zlecenia zawarta z panią E. K. na obsługę klientów w czasie Targów [...] oraz podczas IV Dni Otwartych "A" Sp. z o.o. (rachunek z dnia [...] r.), Zdaniem organu I instancji jego stanowisko w znajduje potwierdzenie w materiale zgromadzonym w sprawie, tj.: czynnościach sprawdzających przeprowadzonych na Uniwersytecie W. (protokół z dnia [...] r.- wszystkie uzgodnienia dotyczące imprez Dyrektor O. B. dokonywał z prezesem P. K., a organizacją zajmował się J. B.) dowodzie z przesłuchania świadka pana J. B., byłego pracownika firmy "A" Sp. z o.o. który zajmował się organizacją i prowadzeniem imprez, piśmie Stowarzyszenia Autorów ZAIKS Dyrekcji Okręgu W., będącym odpowiedzią na zapytanie organu I instancji w kwestii zawartych umów licencyjnych lub zgody w innej formie na wykorzystanie utworów chronionych prawem autorskim podczas imprez organizowanych przez "A" Sp. z o.o. w latach 2002-2003, dowodzie z przesłuchania pracowników firmy "D" Sp. z o.o. E. L. -kierownika sprzedaży oraz J. W. -głównego księgowego, w zakresie organizowanych wyjazdów do Holandii, których uczestnikami byli pracownicy "A" Sp. z o.o. w latach 2002-2003,z których wynika, że wyjazdami do Holandii nie zajmowała się firma "B" dowodzie z przesłuchania świadka pana M. I., który utrzymywał stronę internetową Spółki "A", dowodach z przesłuchań T. B. w dniach [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r. (zeznaniom świadka T. B. - wystawcy zakwestionowanych faktur - organ I instancji nie dał wiary, gdyż są one niespójne, nie znajdują potwierdzenia w zeznaniach innych osób oraz w innych dowodach). Ponadto Dyrektor UKS postanowieniem z [...] r. dopuścił jako dowód i włączył do akt przedmiotowej sprawy następujące dokumenty udostępnione przez Prokuraturę Okręgową we W.: karty o numerach 1, 4, 5, 44, 45, 46 z opinii "dotyczącej badania z zakresu techniki komputerowej, oprogramowania i najnowszych technologii sporządzonej dla Prokuratury Rejonowej dla W. Ś. - znak [...] ", karty o numerach 1, 5, 6, 19, 20, 272, 273, 281, 282, 283, 284, 285, 286, 287, 288, 289, 290 z opinii z dnia [...] r. "do materiału dowodowego w postaci dwóch komputerów przenośnych oraz dwóch telefonów komórkowych, zabezpieczonych do spawy przeciwko S. K., S. D. i innym podejrzanym o czyn z art. 271 par 1 i 3 kk, pod kątem przeprowadzenia badania zawartości w/w nośników i odpowiedzi na zadane w Postanowieniu pytania" sporządzonej przez Biegłego Sądowego R. P., karty o numerach 1, 5, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 117,118, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 744, 745, 746, 846, 848, 849, 850, 851, 852, 853, 854, 855, 856, 857, 858, 859, 860, 861, 862, 863, 864, 865, 866, 867, 868, 869, 870, 871, 872, 873, 874, 875, 876, 877, 879, 880, 881, 883, 884, 885, 887, 888, 889, 891, 892 z opinii z dnia [...] r. "do materiału dowodowego w postaci komputera przenośnego, zabezpieczonego do sprawy przeciwko P. K., A. K. i innym podejrzanym o czyn z art. 271 par 1 i 3 kk, pod katem przeprowadzenia badania zawartości w/w nośnika i odpowiedzi na zadane w Postanowieniu pytania" sporządzonej przez Biegłego Sądowego R. P., faktury zabezpieczone podczas przeszukania u H. G. o numerach [...] z dnia [...] r., [...] r., [...] r., 4 karty dotyczące zgłoszenia na II i III Ogólnopolskie Targi [...] zabezpieczone podczas przeszukania u H. G., faktury zabezpieczone podczas przeszukania u K. K. o numerach [...] ., wydruki korespondencji w formie e-mail zabezpieczonej podczas przeszukania u K. K. (22 karty), faktury wystawione przez "B" T.B. na rzecz "A" Sp. z o.o. o numerach: [...], pismo Prokuratury Okręgowej skierowane do Telewizji Polskiej S.A. Ośrodka Regionalnego we W. wraz z udzieloną odpowiedzią (4 karty), protokół przesłuchania świadka - pana H. G. z dnia [...] r. przeprowadzony przez Komendę Wojewódzka Policji we W., protokół przesłuchania świadka - pana K. K. z dnia [...] r. przeprowadzony przez Komendę Wojewódzka Policji we W., protokół przesłuchania podejrzanego - pana P. K. z dnia [...] r. przeprowadzony przez Prokuraturę Okręgową we W., wyciąg z Protokołu przesłuchania podejrzanego - pana M. M. z dnia [...] r. przeprowadzonego przez Komendę Wojewódzką Policji we W., -wyciąg z protokołu przesłuchania - M. M. z dnia [...] r. przeprowadzonego przez Prokuraturę Okręgową we W., wyciąg z Protokołu przesłuchania podejrzanego - pana M. M. z dnia [...] r. przeprowadzonego przez Prokuraturę Okręgową we W. W sprawie został przesłuchany w charakterze świadka T.B. wystawca spornych faktur. Z zeznań tego świadka wynika, iż nie orientował się dla jakiej firmy świadczył usługi. Oświadczył iż skarżący prezes zarządu spółki decydował przy usługach obejmujących swoim zakresem właściwość kilku firm, w jakich proporcjach wykonanie usługi zafakturować na poszczególne firmy z grupy "A". Nie potrafił wskazać podwykonawców usług, z których korzystał świadcząc usługi na rzecz "A". Mimo iż, zajmował się reklamą towarów sprzedawanych przez firmę "A" nie był w stanie wskazać oferty handlowej tejże firmy, poszczególnych artykułów z podziałem na firmy z grupy "A". Nie pamiętał jakie towary były reklamowane, wskazywał zaś na szczegóły techniczne dotyczące spornych usług. Podał również, że prezentację wykonanych zdjęć, filmów dokonywał na podstronach internetowych swojej firmy, skarżącemu zaś okazał je na laptopie. W toku przesłuchania wskazał także, iż powierzył dokumenty firmy nieznanej osobie z firmy transportowej, z którą miał się spotkać na bliżej nieokreślonej stacji benzynowej. W toku postępowania podatkowego nie było możliwe sprawdzenie czy faktury sporne figurowały w ewidencji księgowej firmy "B", gdyż niemożliwe było przeprowadzenie czynności sprawdzających w tejże firmie. T. B. oświadczył bowiem, że nie posiada dokumentów źródłowych, ewidencji i dokumentów rejestrowanych. Wobec skarżącego oraz T. B. toczy się postępowanie karne prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w W. pod sygn. [...]. Organ podatkowy I instancji włączył do postępowania podatkowego jako dowód w sprawie z akt sprawy karnej wyciąg z protokołu przesłuchania skarżącego, protokół przesłuchania podejrzanego w sprawie karnej M. M. oraz fragmenty opinii sporządzonej przez biegłego informatyka R. P. Z zeznań złożonych przez skarżącego w postępowaniu karnym wynika, iż T.B. wystawiał fikcyjne faktury za co pobierał prowizję 10%. Fakt ten potwierdzają zeznania M. M. (zatrudnionego w firmie prowadzonej przez T. B.). Opinia zaś biegłego R. P. odkodowuje pliki zapisane w zabezpieczonym w postępowaniu karnym komputerze należącym do T. B. Materiał w ten sposób uzyskany zawiera bezpośrednią korespondencję między skarżącym a wystawcą spornych faktur. Opinia biegłego potwierdza, że wśród wzajemnych rozliczeń znajdują się sporne faktury wystawione przez firmę ""B"" na rzecz skarżącego. Znajdują się tam również dane dotyczące przelewów . Mechanizm ten zdaniem organów podatkowych potwierdzają zeznania skarżącego-prezesa zarządu w postępowaniu w prokuraturze oraz M. M. złożone w postępowaniu karnym a mianowicie, że prezes zarządu P.K. wysyłał T. B. przelewy dotyczące fikcyjnych faktur , które z kolei T.B. zwracał skarżącemu, po potrąceniu 10% prowizji oraz VAT-u. Opinia biegłego, potwierdza, że wśród 100 wzajemnych rozliczeń znajdują się sporne faktury za lata 2002 i 2003. Dysponując także zebranymi dowodami w sprawie organ podatkowy I instancji uznał, że zakwestionowane faktury odzwierciedlają zdarzenia gospodarcze które nie miały miejsca w rzeczywistości. Uznał organ za niewiarygodne zeznania świadka T. B., jako sprzeczne z pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie, z których wynika, iż usługi nie zostały wykonane na rzecz skarżącego. W tej sytuacji odwołując się do art.19 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z dnia 8 stycznia 1993r. (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) uznał organ I instancji iż brak było podstaw prawnych do odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego wynikającego z przedmiotowych faktur VAT. W decyzji organ I instancji podkreślił, iż mimo twierdzeń Spółki o rzeczywistym wykonaniu kwestionowanych usług przez firmę "B" T.B., istnieją niepodważalne dowody na fikcyjność transakcji. Wskazał ponadto, iż P.K. w zeznaniu złożonym w dniu [...] r. potwierdza, że za usługi nie wykonane, pan B. zwracał jemu wcześniej wpłaconą kwotę po potrąceniu jego prowizji. Odnośnie imprez, które rzeczywiście się odbyły, pan K. potwierdza, że pan B. "zwielokrotnił" kwoty z faktur wystawionych na "B" przez faktycznego wykonawcę usługi. Z rozliczeń wynika, jakie kwoty były zwracane panu K. W opinii organu I instancji z materiału zgromadzonego w sprawie, w tym opinii biegłych wynika, że usługi w latach 2002 - 2003 nie były wykonane przez firmę "B" T.B. Jednocześnie zaznaczono, że część usług została rzeczywiście wykonana, jednakże wykonawcą nie była firma "B", lecz inne zewnętrzne podmioty, niektóre usługi natomiast wykonali pracownicy firmy "A" Sp. z o.o. Część poniesionych przez Spółkę kosztów została zweryfikowana w toku postępowania i kwoty te zostały uznane za koszt uzyskania przychodów. Spółka nie przedłożyła oryginałów innych faktur od podmiotów zewnętrznych), poza ujętymi w deklaracjach, które dokumentowałyby rzeczywiście wykonane usługi na rzecz "A" Sp. z o.o. przez inne podmioty niż firma "B", a tylko takie dokumenty stanowiłyby podstawę do odliczenia kwot w nich zawartych na podstawie art. 19 ustawy o podatku VAT. Z korespondencji elektronicznej prowadzonej pomiędzy panem K. i panem B. wynikają rozliczenia rzeczywistych kosztów jakie poniosła firma "A" nabywając towary i usługi od zewnętrznych podmiotów w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą ("A" sp. z o.o. nie przedłożyła oryginałów tych faktur), które to wartości zostały następnie zwielokrotnione w fakturach wystawionych przez firmę "B". Między innymi dotyczy to wydatków poniesionych na zakup czapeczek ("czapeczki druk"), usług stolarza ("stolarz reklama"), zakup towarów lub usług od firm [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...]. Wbrew twierdzeniom strony firma "B" nie występowała w tych transakcjach jako pośrednik, bowiem jak wynika z treści odczytanych przez biegłego kart pan K. dopiero po zrealizowaniu danych transakcji, z opóźnieniem informował pana B. jakie zostały poniesione wydatki, na jaką wartość ma zostać wystawiona faktura przez "B", co winno być przedmiotem transakcji. W toku prowadzonego postępowania Spółka złożyła wnioski o dopuszczenie dowodu: w postaci 16 kaset video nagranych w systemie [...] oraz przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków M. S., M. K. oraz R. K. (pisma z dnia [...] r. oraz [...] r.) oraz w postaci: płyty DVD, dokumentującej otwarcie hurtowni; 5 płyt DVD potwierdzających wykonanie usługi reklamowej oraz dowodu w postaci płyty z prezentacją multimedialną firmy "A" Sp. z o.o. (pismo z dnia [...] r. - zastrzeżenia do protokołu kontroli). Postanowieniami z dnia [...] r. oraz [...] r. powołując się na brzmienie art. 188 i art. 125§ 1 Ordynacji podatkowej odmówiono dopuszczenia ww. dowodów. Strona, korzystając z prawa określonego w art. 291 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli z dnia [...] r. W zastrzeżeniach zarzucono, że nie rozpatrzono całego materiału dowodowego a przyjęte za wiarygodne dowody nie zostały zweryfikowane. Strona nie zgodziła się, że odrzucono wyjaśnienia pana P. K. z dnia [...] r. dotyczące otwarcia nowej hurtowni. Wnosiła o ponowne dopuszczenie materiału audiowizualnego w postaci kaset [...] jako dowód wykonania usług oraz dopuszczenie jako dowód: 5 płyt DVD zawierających materiał potwierdzający wykonanie usług reklamy publicznej, płyty z prezentacją multimedialną "A" Sp. z o.o. wyprodukowaną przez firmę "B". W Internecie opublikowane są zdjęcia z targów [...] . Podniosła że pan T.B. i H. G. się znali (z zeznania świadka H. G. wynika, że nie zna T. B.). Wskazuje, że przy okazji imprezy zorganizowanej w [...] pan H. G. zamiast wpisać na listę wystawców firmę "A" wpisał "B" a wskutek interwencji pana K., pomyłka ta została usunięta przez pana G. - dowodzi to, że świadek musiał chociaż słyszeć o firmie "B", czemu zaprzecza w swoich zeznaniach. Spółka zarzucała odrzucenie przez organ w całości zeznań T. B. jako niewiarygodnych, bez sprawdzenia czy fakty podane w jego zeznaniach mają odzwierciedlenie w rzeczywistości. Strona zarzucała, że nie odniesiono się do umowy zawartej w dniu [...] r. z TV Polska SA O/W. w sprawie sponsorowania audycji. Bezkrytycznie i bez głębszej analizy dopuszczono dowody zgromadzone w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez Policję i Prokuraturę, a z drugiej strony odrzucono środki dowodowe przedstawione przez stronę, nie wzięto pod uwagę, iż między Spółką a świadkiem J. B. istniał spór, który był przedmiotem procesu cywilno-prawnego. Ponadto Strona stwierdziła, że nie miała możliwości zadania końcowych pytań świadkowi T. B. Odpowiadając na powyższe organ I instancji wskazał, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jest pełny i w sposób nie budzący wątpliwości potwierdza, iż usługi wyszczególnione na przedmiotowych fakturach nie zostały wykonane przez firmę "B" T.B. Przyjęte za wiarygodne dowody, wbrew temu co strona stwierdzi, zostały zweryfikowane i tworzą spójną całość, potwierdzając fikcyjność transakcji. W toku kontroli nie odrzucono wyjaśnień pana P. K. dotyczących imprezy z okazji otwarcia nowej hurtowni. Nie kwestionowano także, że taka impreza się odbyła, a jedynie to, że nie została ona zorganizowana przez firmę "B" T.B., co ma również potwierdzenie w zeznaniach P. K., do czego strona się nie odniosła w zastrzeżeniach. Stwierdzono, że na stronie 56 protokołu kontroli opisane są zdjęcia umieszczone na podstronach strony internetowej firmy "A" [...] wpisano także wyjaśnienia pana K. Organ I instancji odnosząc się do zarzutów Strony stwierdził, że to, iż pan G. zamiast wpisać na listę wystawców firmę "A", wpisał firmę "B" a wskutek interwencji pana K. pomyłka została usunięta, może dowodzić, że to nie pan B., a pan K. zlecał organizację imprezy panu G. Fakt wystawiania faktur na firmę "B" dowodzi, że pan G. słyszał o tej firmie, co nie zmienia sensu zeznań, wskazujących, że pan K. żądał wystawienia faktur na firmę "B" T.B. zamiast na "A" Sp. z o.o. Spółka stwierdza, że pan B. i G. się znali, pomimo, że zarówno pan B. jak i pan G. zgodnie zeznają, że się nie znają, natomiast Spółka próbuje dyskredytować zeznanie pana G. dowodząc, że zna on pana T. B. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że pan T.B. w swoich zeznaniach mijał się z prawdą. Strona w zastrzeżeniach nie odnosi się do dowodów w postaci opinii biegłych, z których wynika, że faktury były "zamawiane" przez pana K. a ich treść (określenie świadczonych usług) była przez niego podawana T. B. Podawanie w zeznaniach szczegółów wykonanych usług jest celowym działaniem pana T. B., mającym na celu uprawdopodobnienie prawdziwości transakcji. Organ I instancji wskazał również, że dopuszczone dowody zgromadzone w postępowaniu przygotowawczym, zostały poddane dogłębnej analizie. Bezpośrednia korespondencja między panem K. i panem B. oraz ich wzajemne rozliczenia zawarte w plikach Excela jednoznacznie potwierdzają fikcyjność transakcji. Odnosząc się do zastrzeżeń w kwestii zeznań pana J. B. to w ocenie organu treść zeznania tego świadka znajduje potwierdzenie w innych zgromadzonych dowodach, w tym: protokole z czynności sprawdzających na Uniwersytecie W. z dnia [...] r., protokole przesłuchania H. G., protokole przesłuchania A. W., protokole przesłuchania E. L., na zdjęciach umieszczonych w Internecie, na stronach opinii biegłego (m.in. strona 92, 94, 98,104,105 protokołu kontroli). Odnośnie możliwości zadania końcowych pytań T. B., stwierdzono, że z zeznań pana M. wynika, że T.B. utrudniał czynności kontrolne. Pan T.B. nie stawił się na przesłuchania w dniach [...] r., [...] r., [...] r.,[...] r. oraz w dniach [...] r. Zdaniem organu kontrolujący dołożyli należytej staranności, aby wezwać pana B., a jego uchylanie się od przybycia na przesłuchanie było działaniem celowym, zmierzającym do utrudnienia czynności kontrolnych. Wydano postanowienie o ukaraniu świadka T. B. za niestawienie się na przesłuchanie pomimo skutecznego doręczenia wezwania. Pan T.B. nie kontaktował się z kontrolującymi w celu zmiany terminu przesłuchania. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu I instancji firma "A" Spółka z o.o. we W. pismem z dnia [...] r. złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W.- wnosząc o uchylenie decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego i procesowego. W opinii strony skarżącej prowadzone postępowanie kontrolne zmierzało do znalezienia potwierdzenia tezy, iż firma "B" T.B. nie wykonała usług na rzecz "A" sp. z o.o. Podstawowym materiałem dowodowym, na którym oparł się organ I instancji są zgromadzone przez Policję i Prokuraturę dowody w postaci protokołów przesłuchań, opinii biegłych, dowodów zabezpieczonych podczas przeszukania oraz dowody zgromadzone w postępowaniu karnym prowadzonym m.in. wobec P. K., byłego prezesa zarządu Spółki, podejrzanego o popełnienie przestępstwa z art.271§l i §3 kk. Innym dowodom w opinii strony organ I instancji nie dał wiary, a rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nastąpiło na podstawie domniemań, których dodatkowo wbrew art.187 §1 Ordynacji podatkowej, nie poddano ocenie. Zdaniem strony organ I instancji naruszył art.121, w związku z art.l87§l ustawy Ordynacja podatkowa, odmawiając dopuszczenia dowodu z wnioskowanych przez stronę materiałów w postaci 16 kaset video nagranych w systemie [...] oraz dowodu z zeznań świadków. Podniosła, że wobec niestawiennictwa świadka T. B. na przesłuchanie nie miała możliwości zadawania pytań temu świadkowi w dniu [...] r. Odrzucenie dowodów przedkładanych przez spółkę ogranicza możliwość obiektywnego zbadania stanu faktycznego wpływającego na sytuacje prawno-podatkową podatnika. Uznanie przez organ kontroli skarbowej materiałów zgromadzonych w innym postępowaniu bez samej oceny i weryfikacji, skarżąca zakwestionowała jako działanie nieprawidłowe. Przy ocenie materiału w sprawie organ I instancji nie wziął pod uwagę, że pomiędzy świadkiem J. B. a spółką "A" istniał spór, który był przedmiotem procesu cywilnoprawnego zakończonego prawomocnym wyrokiem niekorzystnym dla J. B. Fakt ten mógł mieć wpływ na obiektywność w zeznaniach świadka w przedmiotowej sprawie. Nie znajdują również na uwzględnienie zeznania chorego psychicznie świadka M. M. Strona nie neguje możliwości wykorzystania materiałów zgromadzonych w innych niż podatkowe postępowaniach na podstawie art.181 Ordynacji podatkowej jednak w przypadku wydania decyzji opartej w większości na materiale zgromadzonym w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez organy śledcze, racjonalnym wydaje się zakończenie prawomocnym wyrokiem sądu w pierwszej kolejności postępowania karno-skarbowego. Organ II instancji w ramach uprawnień przewidzianych w art.229 ustawy Ordynacja podatkowa zlecił z urzędu organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego o przesłuchania osób wnioskowanych przez stronę w pismach z dnia [...] r. tj. panów M. S., R. K. i M. K. W dniu [...] r. materiał dowodowy w sprawie został uzupełniony o protokoły przesłuchań ww. świadków. Ponadto w odpowiedzi na pismo Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. organ I instancji w związku z toczącym się w Spółce ponownym postępowaniem w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za lata 2002 i 2003r., w dniu [...] r. przekazał materiał dowodowy zgromadzony w tym postępowaniu, który został włączony przez organ II instancji do postępowania prowadzonego w zakresie podatku od towarów i usług k.16 akt t.III Mając na uwadze przedstawione w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. okoliczności faktyczne i prawne oraz w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem I instancji oraz podczas postępowania odwoławczego- Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do lipca 2002r. i za wrzesień 2002r. oraz od stycznia do sierpnia 2003 r. oraz uchylającą decyzję organu I instancji za sierpień 2002r. i określającą kwotę zwrotu różnicy podatku stanowiącą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł. Organ odwoławczy podzielił w pełni stanowisko organu I instancji stwierdzające, że sporne faktury dokumentują zdarzenia ,które w rzeczywistości nie miały miejsca. W opinii Dyrektora Izby Skarbowej organ I instancji w zaskarżonej decyzji przeprowadził prawidłowy i czytelny wywód dotyczący przyczyn, dla których pozbawił skarżąca spółkę prawa możliwości odliczenia podatku naliczonego z ww. faktur wystawionych przez firmę "B" T.B. W przedmiotowej sprawie zastrzeżenia nie tylko budził brak posiadania przez stronę -przez ponad rok od wszczęcia kontroli- jakichkolwiek dowodów potwierdzających wykonanie zleconych prac i nadzór nad realizacją usług, czy też fakt, iż jedyną osobą, która zawierała wszelkiego rodzaju uzgodnienia na niebagatelnie wyceniane kwoty usług reklamowych był wyłącznie pana P.K., ówczesny prezes Spółki- ale przede wszystkim materiał dowodowy zebrany w przedmiotowej sprawie pozwolił na stwierdzenie, iż został zrealizowany zaplanowany mechanizm działania, polegający na stworzeniu pozornych transakcji mających na celu sfałszowanie rzeczywistości, a w efekcie doprowadzenie do rozliczeń podatkowych korzystnych dla podmiotu. System ten polegał na przeprowadzeniu szeregu zaplanowanych transakcji pomiędzy wybranymi podmiotami na ustalonych z góry warunkach (vide: wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) sygn. akt III SA 215/02 z dnia 30.10.2003r.-).Materiał dowodowy sprawy potwierdza że firma "B" wystawiała tzw. puste faktury. Natomiast w opinii organu odwoławczego nie było podstaw do zakwestionowania prawa do odliczenia w sierpniu 2002r. podatku naliczonego w kwocie [...] zł z faktury nr [...] z dnia [...] r. wystawionej przez firmę A. S. "E" na sprzedaż usługi "Naprawa i konserwacja tablic reklamowych" (treść z oryginału faktury zaksięgowanej przez "A" sp. z o.o.).W ocenie organu A. S. w sposób cykliczny wykonywał na zlecenie "A" sp. z o.o. różne prace ślusarskie (faktury z dnia [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., ), które nie zostały zakwestionowane przez organ podatkowy. W oparciu o materiał dowodowy organ II instancji wywiódł, iż brak jest podstaw do stwierdzenia, iż usługa wyszczególniona na fakturze nr [...] z dnia [...] r. nie została przez pana S. wykonana. Fakt, iż w karcie nr 44 opinii biegłego sądowego, pan K. zamawia u pana B. faktury na konkretnie podaną treść i wartość, nie może przesądzić o zakwalifikowaniu tej właśnie transakcji jako niedokonanej. W sierpniu 2002r. firma "B" wystawiła dwie faktury nr [...] z [...] r na kwotę netto [...] zł "Reklama publiczna firmy "A" na imprezach masowych, pakiet usług profesjonalnych wykonany w sposób bezpośredni i przy pomocy technik multimedialnych" oraz nr [...] z dnia [...] r. na wartość [...] zł "Usługi specjalistyczne dotyczące technik sprzedaży i bezpieczeństwa pracy przy środkach chemicznych i biologicznych przeprowadzone z udziałem fachowców firmy "D" (Holandia). Faktury w treści nie zawierały informacji odnośnie napraw i konserwacji tablic reklamowych. Dlatego też uchylił w tej części decyzję organu I instancji. W złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. strona skarżąca wnosząc o: uchylenie w całości obu wydanych decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. nr [...] z dnia [...] r. i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. oraz zasądzenie i zwrot kosztów procesowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego ponowiła wcześniejsze zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczące naruszenia prawa proceduralnego i materialnego. Zaskarżonej decyzji zarzucono w szczególności naruszenie: art. 139 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez znaczne przekroczenie terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym w sytuacji braku jakiejkolwiek przesłanki przewidzianej prawem uzasadniającej przedłużenie terminu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie; art. 121 § 1 przez rażące naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych wyrażające się w bezzasadnym zwlekaniu z wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie, w sytuacji gdy w dniu [...] r. wydano przy takim samym stanie faktycznym decyzję uchylającą decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 i 2003r., r.; art.229 w zw. z art.233 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez przekroczenie dopuszczalnych granic przeprowadzenia postępowania uzupełniającego, w sytuacji w której w postępowaniu podatkowym dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych przy takim samym stanie faktycznym, organ II instancji wydał na podstawie art.233 § 2 ww. ustawy decyzję uchylającą decyzje organu I instancji; art. 122 w związku z art. 187 §1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa oraz w związku z art. 31 ust.l ustawy o kontroli skarbowej - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie prowadzące do rażącego naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, a w konsekwencji do: dokonania ustaleń sprzecznych ze zgromadzonym materiałem przy równoczesnym pomijaniu okoliczności oraz dowodów potwierdzających wyjaśnienia strony co do okoliczności dotyczących współpracy z firmą "B" T.B., pominięcia faktów wynikających z zeznań świadków P. K., T. B., M. K., M. S., R. K., iż sporne usługi zostały wykonane, rozstrzygnięcia opartego na błędnych wnioskach wyprowadzonych z materiału dowodowego przekazanego z postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową we W., a także na braku obiektywnej oceny zeznań R. P.; art.19 ust.2 w związku z art.10 ust.2 ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - poprzez bezpodstawne nie uznanie kwot podatku naliczonego podlegającego odliczeniu, który wynikał z zakwestionowanych faktur stwierdzających nabycie usług od firmy "B" T.B.; §48 ust.4 pkt5 lit.a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - poprzez ich błędne zastosowanie polegające na nie uznaniu faktur potwierdzających czynności opodatkowane, które faktycznie miały miejsce. Ponadto Skarżąca wskazała, iż Organ stronniczo, bez analizy porównawczej- przede wszystkim z zeznaniami innych świadków tj. M. S., M. K., uznał iż zeznania T. B. nie powinny zostać uwzględnione z uwagi na ich sprzeczność z innymi dowodami. Zdaniem Skarżącej podstawowym materiałem na którym swoje rozstrzygnięcie oparł Organ są dowody zgromadzone przez Policję i Prokuraturę w postaci wskazanej korespondencji elektronicznej, podczas gdy P.K. i T.B. zaprzeczyli temu by byli autorami tej korespondencji. W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że podejmując rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie uwzględnił całokształt okoliczności mogących mieć wpływ na wynik sprawy .Dlatego też podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji Zarzuty zawarte w skardze są w swej treści tożsame jak w: zastrzeżeniach i wyjaśnieniach składanych do protokołu kontroli oraz w odwołaniu z dnia [...] . Natomiast zarzuty odnośnie naruszenia przez Organ art.139 §3 i art.121 §1 ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie przekroczenia terminu do załatwienia sprawy i w bezzasadnym, w opinii strony, zwlekaniu z wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie były przedmiotem złożonej w dniu [...] r. skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej we W. dotyczącej nie załatwienia w ustawowo przewidzianym terminie sprawy w postępowaniu odwoławczym od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. nr [...] z [...] r. Odpowiedź na przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] r. pod numerem sprawy [...] . Zatem przedstawiona przez Skarżącą argumentacja była już na etapie postępowania odwoławczego przedmiotem oceny, co znalazło odzwierciedlenie w decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] . Stąd też zarzuty zdaniem organu sa chybione. Do odwołania strona nie załączyła żadnych nowych dowodów w sprawie i również na etapie postępowania odwoławczego nie przedłożono dokumentów innych niż te, które były przedmiotem badania przez organ I instancji. W ocenie organu II instancji nie naruszono przepisów prawa procesowego i materialnego. Faktury, które nie stwierdzają faktycznych zdarzeń nie mogą stanowić podstawy do odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy kontrola ta polega na badaniu zgodności decyzji administracyjnych z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 145 § 1 wskazanej ustawy uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ administracji publicznej prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy. W oparciu o tak zakreślone ramy kompetencyjne Sąd rozpatrując niniejszą skargę stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Istotą sporu w niniejszym postępowaniu jest ustalenie czy transakcje zakupu specjalistycznych usług marketingowych i reklamowych od firmy "B" T. B. zafakturowane zakwestionowanymi przez organy podatkowe fakturami wystawionymi w 2002 i 2003roku zostały faktycznie dokonane. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Kwotę tą stanowi, w myśl ust. 2 art. 19 powołanej ustawy, suma kwot podatku określonych w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów, określonych w art. 15 ust. 2 ustawy a w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego. Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania, przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi, w tym na mocy art. 2 ust. 3 punktu 1 ustawy także świadczenie usług oraz przekazywanie lub zużycie towarów na potrzeby reprezentacji lub reklamy. W oparciu o brzmienie powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, nie może budzić wątpliwości fakt, że obniżenie kwoty podatku należnego jest możliwe jedynie o kwotę podatku naliczonego w związku z rzeczywistym nabyciem towaru lub usługi a więc sytuacją, gdy faktycznie powstał obowiązek podatkowy. Do jednych z najistotniejszych elementów konstrukcyjnych podatku obrotowego od towarów i usług zalicza się bowiem zasadę obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Umożliwia to przerzucenie obowiązku ostatecznego jego uiszczenia na końcowego odbiorcę usługi lub towaru, który nie ma możliwości dalszego odpisu. Stąd też regulacja art. 19 ustawy, zezwalająca podmiotowi świadczącemu usługi lub dostarczającego towary na odliczanie od podatku należnego podatek naliczony w związku z zakupem usług i towarów służących do działalności tego podmiotu. Powyższy pogląd znajduje pełne potwierdzenie w regulacji § 48 ust. 4 punkt 5 lit a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, zgodnie z którym faktury stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub podatku naliczonego. W myśl art. 32 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym podatnicy są zobowiązani do sporządzania faktur stwierdzających między innymi rodzaj dokonanej transakcji oraz wysokość naliczonego podatku. Faktura prawidłowa pod względem formalnym stanowi co da zasady podstawę do dokonania odliczenia podatku należnego zgodnie z art. 19 ust. 1 i2 ustawy i jest dowodem księgowym. Nie wyklucza to jednak możliwości zakwestionowania jej prawdziwości pod względem materialnym, jeżeli obejmuje ona swoją treścią zdarzenia nie mające miejsca. Zwłaszcza, że zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej fakturze, jako dokumentowi prywatnemu, nie przysługuje domniemanie prawdziwości. Wobec powyższego należy stwierdzić, że materialna wiarygodność faktury podlega każdorazowej ocenie organów podatkowych. Stwierdzenie przez nie w toku postępowania podatkowego, że dane ujęte w fakturze nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości, wyłącza możliwość odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego, lub też ubiegania się o jego zwrot. Nie może stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego faktura, która nie dokumentuje rzeczywistej transakcji. W wyroku z dnia 30 października 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że prawo podatnika do odliczania podatku naliczonego nie wynika z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu nabycia towaru (usługi) (sygn. akt III SA 215/02 publ. Monitor Podatkowy nr 5/2004 s. 38). Przystępując do rozpatrzenia zarzutów skargi natury procesowej Sąd wskazuje na szczególna rolę tzw. zasad ogólnych które winny znaleźć odzwierciedlenie w każdym postępowaniu podatkowym, od jego wszczęcia do ostatecznego zakończenia, niezależnie od przedmiotu postępowania, także w tej jego części, która dotyczy zbierania i oceny materiału dowodowego. Katalog tych zasad otwiera art. 120 ordynacji podatkowej statuujący zasadę legalizmu (praworządności). Wyrażona w powołanym artykule norma prawna nakazuje organom podatkowym działanie na podstawie przepisów prawa tj. do aktywności w granicach określonych przez ustawę procesową oraz podejmowania rozstrzygnięć zgodnych z przepisami prawa materialnego. Uczynienie zadość w/w zasadnie stanowi wymóg urzeczywistnienia kolejnej zasady, a mianowicie zasady pogłębienia zaufania do organów podatkowych (art. 121§1o.p.). Zasada zaufania wyraża się miedzy innymi w tym, że uchybienia organów podatkowych prowadzących postępowanie nie mogą powodować ujemnych następstw dla podatnika. Wcielając w życie powołane zasady organy podatkowe muszą mieć na względzie, że celem każdego postępowania winno być dążenie do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w stopniu najbardziej zbliżonym do rzeczywistości (zasady prawdy obiektywnej wyrażona w art. 122 o.p.). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy pozwala dopiero na ocenę sytuacji podatnika w kontekście przepisów materialnych. Zasada prawdy obiektywnej nakłada na organy podatkowe obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Uzupełnienie tej zasady stanowi zapis art. 187§1 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy jest zobowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowody w powiązaniu z art. 180§1 ordynacji nakazującym jako dowód dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Przy czym należy zauważyć, iż stosowanie do art. 188 o.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Dodać trzeba, że na podstawie zebranego materiału dowodowego organy podatkowe oceniają, czy dana okoliczność została udowodniona (zasada swobodnej oceny dowodów- art. 191 o.p.). Analiza faktyczno prawna , podsumowująca poczynione w sprawie ustalenia, musi znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu kończącej postępowanie podatkowe decyzji. Zgodnie bowiem z art. 210 §4 o.p. uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę oraz przyczyn dla których innym dowodem odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. W oparciu o akta sprawy należy stwierdzić, że organy podatkowe w obu instancjach nie dopuściły się jakichkolwiek uchybień natury procesowej czy materialno-prawnej przy ustalaniu stanu faktycznego. Nie zasługuje w szczególności na uwzględnienie zarzut niekompletności materiału dowodowego w sprawie a w szczególności pomijanie przez organy podatkowe dowodów wskazywanych przez skarżącego. Ordynacja podatkowa ustanawia zasadę prawdy obiektywnej, przez co należy rozumieć o czym była mowa wyżej zobligowanie organów do wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego oraz przejawianie przez nie inicjatywy dowodowej. Zasada ta nie może być rozumiana, wbrew stanowisku skarżącego, w sposób absolutny lub nieograniczony. Organy podatkowe nie mają bowiem obowiązku przeprowadzania każdego możliwego dowodu w sprawie. Byłoby to nieuzasadnione z punktu widzenia zarówno celowości jak i skuteczności postępowania. Powinny natomiast powoływać dowody pomocne do ustalenia istotnych okoliczności sprawy. Nie wyklucza to a nawet wymusza często współpracę podatnika z organami podatkowymi. Strona zna bowiem najlepiej swoją sytuację prawną i faktyczną. Wobec czego powinna aktywnie brać udział w postępowaniu dowodowym, w celu jego przyspieszenia i pełniejszego wyjaśnienia sprawy. W niniejszej sprawie zdaniem sądu należy odrzucić stanowisko skarżącego, że organy podatkowe nie dążyły do należytego wyjaśnienia sprawy i ignorowały jego wnioski dowodowe. Organ na podstawie wszechstronnie zgromadzonego materiału dowodowego, uzupełnionego dodatkowo w postępowaniu odwoławczym dokonał oceny rzetelności prowadzonej działalności gospodarczej przez "A" Sp. z o.o.-obecnie : "A" S.A. łącznie z podejmowanymi działaniami przez firmę "B" T.B., co pozwoliło ujawnić istniejący w tamtym okresie proceder przeprowadzania szeregu "papierowych" transakcji pomiędzy wskazanymi podmiotami na ustalonych z góry warunkach. W zaistniałym stanie faktycznym Organ ocenił nie tylko charakter zafakturowanych przez "B" czynności, badając przy tym treść faktur i cel umów, ale jednocześnie wskazał na oczekiwania stron co do rezultatów działań, które miały doprowadzić do korzystnych rozliczeń podatkowych. Odnosząc się na wstępie do zarzutów skarżącej odnośnie: przekroczenia terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym, zwlekania z wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie, w sytuacji gdy w dniu [...] r. wydano przy takim samym stanie faktycznym decyzję uchylająca decyzje organu I instancji w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 i 2003r., przekroczenia dopuszczalnych granic przeprowadzania postępowania uzupełniającego na podstawie art.229 Ordynacji podatkowej - w ocenie Sądu, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, przedmiotowe zarzuty należy uznać za chybione. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy (art. 139 § 3 o.p.). W niniejszej sprawie jakkolwiek termin ten upłynął [...] r., jednakże organ zawiadamiał skarżącą w trybie art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej o nie załatwieniu odwołania w terminie ze wskazaniem przyczyny niedotrzymania terminu oraz o nowym terminie załatwienia sprawy. Okoliczności, dla których Organ II instancji przedłużył termin do wydania decyzji w zakresie podatku VAT są w pełni uzasadnione i zgodnie z żądaniami skarżącej wnoszonymi na etapie trwania postępowania przed organem I instancji. Zdaniem Skarżącej zachodziła konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o przesłuchania wskazanych świadków oraz dopuszczenia dowodów w postaci 16 kaset video nagranych w systemie BETACAM SP i 6 płyt DVD. a wnioski dowodowe składane przez skarżącą organ kontroli skarbowej rozpatrzył odmownie postanowieniami z dnia [...] r. Mając na uwadze rozstrzygnięcia organu z dnia [...] r. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 i 2003 rok, decyzjami [...] oraz [...] uchylono decyzję organu I instancji i przekazano sprawy do ponownego rozpatrzenia z uwagi m.in. na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, w tym także w zakresie, o który wnioskowała skarżąca podczas postępowania w zakresie podatku VAT - organ przedłużył termin do rozpatrzenia sprawy z tytułu podatku od towarów i usług do dnia [...] r. Zauważyć należy, iż wnioski dowodowe składane przez Skarżącą zarówno w podatku VAT, jak i podatku dochodowym obejmowały również swym zakresem żądanie dopuszczenia i oceny dowodów w postaci 16 kaset video nagranych w systemie BETACAM SP i 6 płyt DVD. Za chybiony uznać należy zarzut skarżącej, iż Organ naruszył art.229 Ordynacji podatkowej poprzez przekroczenie dopuszczalnych granic przeprowadzenia postępowania uzupełniającego, w sytuacji w której w postępowaniu podatkowym dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych przy takim samym stanie faktycznym, organ II instancji wydał na podstawie art.233 § 2 ww. ustawy decyzje uchylające decyzje organu I instancji, Wydanie przez organ decyzji kasacyjnej powodującej przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nie stanowi merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a jedynie rozstrzygnięcie procesowe, które jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości-i lub w znacznej części. Trudno zatem uznać materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu pierwszoinstancyjnym za "wystarczający", skoro decyzja kasacyjna nie załatwia sprawy co do istoty.Rozstrzygnięcie w zakresie podatku dochodowego ze swej istoty nie stanowi zagadnienia wstępnego, które uzależnia możliwość rozstrzygnięcia w zakresie podatku VAT. Ta zależność wynika natomiast z tożsamości materiału dowodowego, który stanowi przesłankę do oceny kosztów uzyskania przychodu i prawa do rozliczenia podatku naliczonego. Sam fakt skierowania sprawy do ponownego rozpatrzenia w podatku dochodowym, z uwagi na powyższą okoliczność, powoduje istnienie uzasadnionego przypuszczenia, iż dokonane w trakcie tego postępowania ustalenia pozostawać będą. w bezpośrednim związku z postępowaniem w zakresie VAT. W treści decyzji kasacyjnych organ wskazał, jakie okoliczności faktyczne należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, między innymi wyszczególniono potrzebę przeprowadzenia nieuwzględnionych wcześniej przez organ kontroli skarbowej wniosków dowodowych, w tym przesłuchania świadków. W związku z rozstrzygnięciem sprawy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w trybie art. 233 §2 ustawy Ordynacja podatkowa, oraz brakiem wniesienia skarg do sądu administracyjnego na ww. decyzje, na podstawie art. 234a Ordynacji podatkowej w dniu [...] r. Organ zwrócił organowi I instancji akta sprawy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, w tym 16 kaset video nagranych w systemie BETACAM SP i 6 płyt DVD. Zatem Organ w sprawie dotyczącej podatku VAT po przekazaniu kaset i płyt do organu I instancji, nie dysponował przedmiotowym materiałem. W tym zakresie czynności procesowe podejmowane były przez organ I instancji. Nie można zgodzić się z twierdzeniem Skarżącej, że przyjęcie materiału dowodowego zgromadzonego w toczącym się ponownie postępowaniu pierwszoinstancyjnym do postępowania odwoławczego w podatku od towarów i usług byłoby niezgodne z art. 229 w związku z art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i narusza zakres czynności dowodowych mogących być przeprowadzonych w postępowaniu prowadzonym przez organ odwoławczy. Kwestią sporną zarówno w podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowym od osób prawnych jest zbadanie czy usługi zafakturowane spornymi dokumentami były w rzeczywistości dokonane, wobec powyższego materiał dowodowy w obu sprawach w tej części jest tożsamy (w podatku dochodowym dodatkowo stwierdzono nieprawidłowości w zakresie przyjęcia wadliwej stawki amortyzacji trzech samochodów i zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o zakup upominków, które w opinii organu kontroli skarbowej nie miały związku z przychodem Spółki). Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności celem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej przez organ II instancji, a strona postępowania ma prawo do ponownego merytorycznego załatwienia jej sprawy rozstrzygniętej decyzją organu podatkowego I instancji. Wskazać należy, iż w Ordynacji podatkowej nie obowiązuje zasada bezpośredniości w postępowaniu dowodowym, a stan faktyczny może zostać ustalony na podstawie dowodów przeprowadzonych przez inny organ (art. 181 Ordynacji podatkowej). Tym samym włączenie do materiałów sprawy dowodów zgromadzonych przez organ kontroli skarbowej w ramach postępowania w podatku dochodowym od osób prawnych, które pozostają w ścisłym związku z postępowaniem w podatku od towarów i usług, uznać należy za zgodne z prawem. Skarżąca zarzuciła ponadto rażące naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych wyrażające się w bezzasadnym zwlekaniu z wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. Odnosząc się do tego zarzutu sąd stwierdza, iż zasada zaufania powinna się przejawiać nie tylko w bezstronności rozstrzygnięć i dbałości o wyjaśnienie wszelkich aspektów sprawy, lecz także w działaniu na korzyść podatnika, przeciwko naruszaniu jego interesów. W ocenie sądu uzupełnienie materiału dowodowego zgodnie z wnioskami dowodowym Skarżącej oraz merytoryczne rozstrzygniecie sprawy w postępowaniu odwoławczym leży w interesie Skarżącej, zatem zarzut naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej uznać należy za bezzasadny. Podkreślenia wymaga, iż ponaglenie ze strony skarżącej z dnia [...] r. na nie załatwienie w ustawowym terminie przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. odwołania Spółki od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z [...] r. w przedmiocie podatku VAT, Minister Finansów postanowieniem z [...] r. nr [...] uznał za nieuzasadnione. Minister Finansów stwierdził, iż przedłużając termin rozpatrzenia sprawy Dyrektor Izby Skarbowej we W. kierował się jedynie potrzebą uzupełnienia materiału dowodowego zgodnie z wnioskami Strony oraz potrzebą dogłębnego przeanalizowania wszystkich aspektów sprawy. Dyrektor Izby Skarbowej nie pozostawał zatem w bezczynności.Natomiast skarga strony na bezczynność organu została postanowieniem tut.Sadu z dnia 19.12.2008r.odrzucona. Odnosząc się kolejno do zarzutów przedmiotowej skargi zdaniem sądu podkreślić należy, iż wbrew twierdzeniom skarżącej, rozstrzygnięcie organu nie opierało się wyłącznie na materiałach pozyskanych z postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową we W. Wręcz przeciwnie Organ swoje rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności oparł na zgromadzonym podczas prowadzonego postępowania kontrolnego materiale (dokumenty źródłowe i wyjaśnienia Spółki), następnie sukcesywnie uzupełnianym przed organem I i II instancji dowodami pozyskiwanymi z prowadzonych czynności sprawdzających u kontrahentów strony, przesłuchaniami świadków i ustaleniami dokonanymi w Prokuraturze Okręgowej we W. W sytuacji kiedy sporne faktury zostały wystawione przez T. B. wobec którego toczy się postępowanie karne w związku z wystawianiem przez niego fikcyjnych faktur organy podatkowe podjęły szczegółową analizę zmierzającą do wyjaśnienia czy usługi udokumentowane spornymi fakturami zostały rzeczywiście przez ich wystawcę wykonane. Wskazać należy, iż przedmiotowe usługi należą do tzw. usług niematerialnych, zatem podatnik winien wykazać oprócz faktur wystawionych przez ich rzekomego wykonawcę jakąś dokumentację potwierdzającą ich wykonanie. Poza sporem w sprawie jest, iż takowej dokumentacji skarżący nie przedstawił, nie posiadał jej również T.B. Jednym z dowodów mającym potwierdzić wykonanie przedmiotowych usług był zawnioskowany przez skarżącego dowód z przesłuchania w charakterze świadka T. B. - wystawcy spornych faktur. Zwrócić należy uwagę, iż zeznania świadka T. B. są bardzo ogólnikowe ,skoncentrowane przede wszystkim na szczegółach technicznych dotyczących spornych usług, a zatem zasadnie organy podatkowe uznały iż "mogły one dotyczyć każdej faktury dla dowolnej firmy i mógł je podać każdy kto zna branżę reklamową ". Podkreślić w szczególności należy, iż świadek B. nie potrafił podać dla jakiej firmy świadczył sporne usługi, jakie towary reklamował, nie potrafił podać dla której z form z grupy "A" świadczył usługę. Jako jedyny efekt wykonania usług wskazał na umieszczenie wyników pracy na podstronach internetowych firmy "B". Zdaniem sądu skoro świadek B. pamiętał jedynie przebieg "procesu produkcyjnego" spornych usług, właściwego dla usług reklamowych, bez wskazania jakichkolwiek cech indywidualizujących te zdarzenia to zasadnie organy podatkowe odmówiły wiarygodności zeznaniom tego świadka. Wskazać należy, iż to sam skarżący w trakcie składania wyjaśnień w postępowaniu karnym przyznał fakt wystawiania fikcyjnych faktur przez T. B. Powyższą okoliczność potwierdzają wyjaśnienia M. M. złożone przed Komendą Wojewódzka Policji we W. Jeżeli zatem uwzględni się proceder wystawiania fikcyjnych faktur przez firmę "B" T. B. z treścią mało precyzyjnych zeznań T. B., brak dowodów rzeczowych dotyczących spornych usług, to brak jest podstaw dla podważenia słuszności stanowiska organów podatkowych odmawiającego wiarygodności zeznaniom wyżej wymienionego świadka. Wbrew stanowisku skarżącego organy podatkowe zarówno I jak i II instancji w uzasadnieniu swojego stanowiska podały przyczyny dla których odmówiły wiarygodności zeznaniom świadka T. B. i argumentację tę Sąd w całości podziela. Potwierdzeniem słuszności zajętego w sprawie stanowiska, a mianowicie, że sporne usługi nie zostały w rzeczywistości wykonane jest opinia biegłego z zakresu informatyki R. P. Za nieuzasadniony należy uznać zarzut skarżącego odnośnie naruszenia art. 191 ordynacji podatkowej przez dopuszczenie jako dowodu w sprawie jedynie części opinii biegłego sporządzonej dla celów postępowania karnego. Zwrócić należy uwagę, iż opinia biegłego z zakresu informatyki jest opinią zbiorczą i dotyczy nie tylko badania zawartości komputera zabezpieczonego u T. B., ale również zawartości komputera i telefonów komórkowych należących do innych osób, nie powiązanych ze sprawą wystawienia spornych faktur. Organy podatkowe zakwestionowały faktury będące przedmiotem kontroli i załączyły do akt przedmiotowej sprawy karty z opinii biegłego dotyczące plików odczytanych przez biegłego w komputerze T. B., związanych z wystawieniem faktur na rzecz skarżącego. Ujawnione przez biegłego pliki komputerowe w formie Microsoft Excel "cześć T..." zawierają treści wskazujące na to, że sporne faktury zostały spreparowane w ramach porozumienia między skarżącym prezesem zarządu P. K. a T. B. Pozycje zawarte w tabelach rozliczeń załączonych do treści plików, odpowiadają wartościom podatku od towarów i usług oraz wartościom netto wskazanych na spornych fakturach. Wnioski jakie wysuwają się z przedmiotowej opinii biegłego informatyka znajdują oparcie w innych przeprowadzonych w sprawie dowodach a w szczególności w wyjaśnieniach M. M. oraz samego skarżącego składanych w ramach postępowania karnego. Wynika z nich, że skarżący działał wspólnie z wystawcą spornych faktur T. B. przy wystawianiu faktur na usługi nie mające odzwierciedlenia w rzeczywistości. Z tego tytułu wystawca fikcyjnych faktur zatrzymywał kwotę podatku naliczonego oraz prowizję w wysokości 10% wartości netto wystawionej faktury. Nie znajduje usprawiedliwionych podstaw zarzut naruszenia art. 180§1 oraz art. 195 ordynacji podatkowej przez przyjęcie do postępowania podatkowego zeznań M. M., nie mogącego być wedle strony skarżącej świadkiem w postępowaniu podatkowym. Przede wszystkim należy wskazać, że zeznania świadka M. M. z postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową we W. nie stanowią dowodu bezpośrednio wskazującego, że sporne w sprawie faktury nie odzwierciedlają faktycznych zdarzeń gospodarczych. Jest to dowód naświetlający proceder wystawiania fikcyjnych faktur przez T. B., w tym we współpracy ze skarżącym. Należy również wskazać, że przepisy ordynacji podatkowej nie sprzeciwiają się powołaniu na świadka osoby chorej psychicznie. Zastrzeżony pozostaje jedynie warunek, aby osoba ta była zdolna do postrzegania otaczającego go świata i komunikowania się z tym światem. Zeznania świadka M. M. stanowiły w pełnoprawny środek dowodowy w sprawie. Wbrew zarzutom skargi organ podatkowy w postępowaniu podatkowym uprawniony jest do korzystania z dowodów zebranych w postępowaniu w sprawie karnej. Zgodnie z art. 181 ordynacji podatkowej w brzmieniu w okresie objętym sporem nie jest wymagane, aby materiały były zgromadzone w toku prawomocnie zakończonego postępowania karnego. Brak jest zatem podstaw aby dokonywać na tym tle rozróżnień na dowody zweryfikowane i nie zweryfikowane przez sąd karny. Jeżeli organ podatkowy korzysta z dowodów zebranych w postępowaniu karnym to winien dokonać oceny tych dowodów na równi z innymi dowodami przy zastosowaniu tych samych kryteriów, poddać je ocenie podobnie jak inne dowody, według reguł swobodnej oceny dowodów (wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2006r. sygn. akt I FSK 996/06). W przedmiotowej sprawie organ podatkowy dopuścił dowody zebrane w postępowaniu karnym o sygn. [...] a to protokoły z przesłuchania skarżącego, świadka M. M., fragmenty opinii biegłego informatyka R. P. Dowody te zostały poddane wnikliwej ocenie przez organy podatkowe i ocenie tej nie sposób zarzucić dowolności czy też sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego. W ocenie sądu organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że charakter fakturowanych czynności jest jednym z elementów przedsięwzięć zmierzających do dokonywania rozliczeń firm będących niejako w zarządzaniu pana T. B. w sposób stwarzający pozory prawidłowych rozliczeń rzetelnie funkcjonujących firm w obrocie gospodarczym, jednakże powodującym osiągniecie określonych skutków w zakresie rozliczeń podatku VAT w każdej firmie zaangażowanej w przedmiotowe transakcje, w tym również w zakresie podjętych czynności przez spółkę "A". Zostało to potwierdzone dowodami zgromadzonymi w sprawie i szczegółowo opisanymi w zaskarżonej decyzji a to: czynności sprawdzające przeprowadzone na Uniwersytecie W. (protokół z dnia [...] r.) dotyczy faktur wystawionych przez "B" na usługi kompleksowego organizowania III i IV Dni Otwartych "A" w O. B. (opis dowodu strona 19 decyzji organu I instancji), dowód z przesłuchania świadka pana J. B., byłego pracownika firmy "A" Sp. z o.o. z dnia [...] r. -dotyczy faktur na usługi kompleksowego organizowania III i IV Dni Otwartych "A" w O. B., usługi kompleksowego organizowania Targów [...] w latach 2002 i 2003, szkolenia zagranicznego w Holandii w firmie "D" szkoleń krajowych m.in. Zamku K. (opis dowodu strony 19-23 decyzji organu I instancji) pismo Stowarzyszenia Autorów ZAIKS Dyrekcji Okręgu W. będące odpowiedzią na zapytanie organu I instancji w kwestii zawartych umów licencyjnych lub zgody (w innej formie) na wykorzystanie utworów chronionych prawem autorskim podczas imprez organizowanych przez "A" Sp. z o.o. w latach 2002-2003 (opis dowodu strony 23-24 decyzji organu I instancji), dowód z przesłuchania pracowników firmy "D" Sp. z o.o. z dnia [...] pań E. L. - kierownika sprzedaży oraz J. W. -głównego księgowego, w zakresie organizowanych wyjazdów do Holandii, których uczestnikami byli pracownicy "A" Sp. z o.o. w latach 2002-2003 (opis dowodu strony 27-29 decyzji organu I instancji), dowód z przesłuchania w dniu [...] r. świadka pana M. I., który utrzymywał stronę internetową Spółki "A" (opis dowodu strony 29-30 decyzji organu I instancji), dowód z przesłuchań pana T. B. w dniach [...] r. -zeznaniom świadka T. B. - wystawcy zakwestionowanych faktur - Organ nie dał wiary, gdyż są one niespójne, nie znajdują potwierdzenia w zeznaniach innych osób oraz w innych dowodach (opis dowodu strony 30-51 decyzji organu I instancji), dowód z przesłuchań w dniach [...] w charakterze podejrzanego M. M., byłego pracownika pana T. B. (opis dowodu strony 51-53 decyzji organu I instancji), dowód z przesłuchania z dnia [...] r. w charakterze podejrzanego pana P. K. (opis dowodu na stronach 53-54 decyzji organu I instancji), dowód z przesłuchania z dnia [...] r. świadka pana K. K. w zakresie organizowania przez firmę pana K. usług szkoleniowych na rzecz "A" sp. z o.o. (opis dowodu strony 54- 55 decyzji organu I instancji), pismo z dnia [...] r. z Telewizji Polskiej S.A. Ośrodek Regionalny we W. (dowód opisany na stronach 55-56 decyzji organu I instancji), -karty: z opinii "dotyczącej badania z zakresu techniki komputerowej, oprogramowania i najnowszych technologii sporządzonej dla Prokuratury Rejonowej dla W. Ś. - znak [...] ", z opinii z dnia [...] r. "do materiału dowodowego w postaci dwóch komputerów przenośnych oraz dwóch telefonów komórkowych, zabezpieczonych do sprawy przeciwko S. K., S. D. i innym podejrzanym o czyn z ort. 271 par 1 i 3 kk, pod kątem przeprowadzenia badania zawartości w/w nośników i odpowiedzi na zadane w Postanowieniu pytania" sporządzonej przez biegłego sądowego R. P., z opinii z dnia [...] r. "do materiału dowodowego w postaci komputera przenośnego, zabezpieczonego do sprawy przeciwko P. K., A. K. i innym podejrzanym o czyn z ort. 271 par 1 i 3 k.k, pod kątem przeprowadzenia badania zawartości w/w nośnika i odpowiedzi na zadane w Postanowieniu pytania" sporządzonej przez biegłego sądowego R. P. dotyczące prowadzonej w sposób elektroniczny korespondencji pomiędzy panem P. K.- ówczesnym prezesem "A" sp. z o.o. a panem T. B., których treść potwierdziła, realizowany przez firmy "A" i "B" mechanizm wystawiania faktur mających dokumentować fikcyjne transakcje, z których każda z firm czerpała zyski w postaci bądź ustalonej z góry kwoty prowizji od wystawianych faktur lub kwot podatku naliczonego. Istotne jest, iż treści kart będących dowodami w sprawie, bezpośrednio można przyporządkować do każdej ze spornych faktur w poszczególnych, badanych miesiącach 2002 i 2003roku (opisane na stronach 56-75 decyzji organu I instancji). Z całokształtu zgromadzonego w ten sposób materiału dowodowego, zdaniem sądu ,organy podatkowe prawidłowo wywnioskowały, wbrew temu co zostało zawarte w fakturach dotyczących zakupu, że zakwestionowanych czynności faktycznie nie wykonano. W świetle przepisów art.19 ust.1 i ust.2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, § 48 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym- należy stwierdzić, iż warunkiem odzyskania podatku jest spełnienie dwóch przesłanek - po pierwsze, posiadanie przez podatnika faktury zawierającej kwotę podatku naliczonego, a po drugie, zaistnienie zdarzenia, które powoduje obowiązek wystawienia takiej faktury. Strona nie uwiarygodniła, iż czynności opisane w spornych fakturach zostały faktycznie wykonane przez firmę "B" T.B. Decyzja nie narusza przepisów prawa. Ponadto skarżąca na każdym etapie prowadzonego postępowania miała możliwość zapoznania się, uzupełniania materiału dowodowego, przedstawiania dodatkowych dowodów. Z prawa tego Skarżąca czynnie korzystała, składając wnioski dowodowe, zastrzeżenia do protokołu kontroli, pisma w trybie art.200 §1 ustawy Ordynacja podatkowa. Każdorazowo Skarżąca miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych przez organ dowodów, zatem zgodnie z brzmieniem art.192 Ordynacji podatkowej, okoliczności faktyczne przedstawione przez organ należy uznać za udowodnione. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skarżącej odnośnie błędnej oceny materiału dowodowego, posługiwania się najprostszymi środkami i w rezultacie ustalenia okoliczności faktycznych w sprawie w sposób nie odpowiadający rzeczywistości. Istota sporu nie dotyczy ustaleń faktycznych, lecz sformułowanych na jego podstawie ocen i ich znaczenia dla oceny rozliczeń deklarowanych przez podatnika. W celu dokładnego zbadania stanu faktycznego dokonano analizy , niezbędnych dla wyjaśnienia sprawy dokumentów zebranych w trakcie trwającego postępowania. W dniach [...] r. organ I instancji występował z pismami do Spółki o przedłożenie koniecznych dla dokonania kontroli dokumentów, zarówno w zakresie podatku od towarów i usług jak i podatku dochodowego od osób prawnych oraz o złożenie wyjaśnień w kwestiach spornych i niejasnych, np. w związku z bardzo ogólnym sformułowaniem przedmiotu usługi zarówno w treści faktur, jak i w poszczególnych zleceniach, poproszono Stronę o sprecyzowanie jakie czynności wykonała firma "B" w ramach reklamy publicznej w związku z organizowanymi imprezami oraz o wskazanie osób mogących potwierdzić rzeczywiste wykonanie zafakturowanych czynności. Udzielając wyjaśnień pan P.K. - ówczesny prezes Spółki "A" stwierdził m.in., iż Spółka nie zamawiała w firmie "B" materiałów po to, aby je archiwizować lub gromadzić w formie albumów, lecz zlecała zewnętrznemu profesjonaliście realizację określonego zadania, które przynosiło firmie wymierne korzyści. Zdaniem Strony zbieranie przez zleceniodawcę wszelkich materiałów jest sprzeczne z powodem zlecania tych usług na zewnątrz firmy. Zauważyć tez należy, w świetle materiału dowodowego oraz zeznań świadków. że jedynie pan P.K. kontaktował się z panem T. B., nadzorował prace i tylko on był osobą która mogła posiadać pełną wiedzę na temat zakresu usług będących przedmiotem fakturowania oraz sposobu realizacji tych czynności. Jednakże w wyjaśnieniach składanych podczas trwającego postępowania pan K. nie potrafił wskazać: jakie konkretnie czynności wykonała firma "B" w ramach zafakturowanych spornych dokumentów, z jakimi osobami zajmującymi się stroną techniczną uzgadniane były szczegóły techniczne, np. przy realizacji filmów reklamowych, na jakich imprezach realizowane były usługi reklamy publicznej, jaki był plan przeprowadzonych przez "B" szkoleń. W ocenie sądu przedmiotowe wyjaśnienia, że usługi zostały wykonane i z tego tytułu osiągnięto przychód nie świadczą o wykonaniu usługi i nie umożliwiają odliczenie podatku naliczonego. Fakt odbycia się części ze wskazanych powyżej imprez nie jest w żaden sposób kwestionowany w rozstrzygnięciu organu I instancji. Jednakże samo odbycie się imprezy nie świadczy o wykonaniu usługi przez firmę "B" T.B. Podzielić należy ocenę organów, że skarżąca swoim zachowaniem wręcz unikała jasnych i jednoznacznych odpowiedzi, co można odczytać jako ucieczkę od prawdy i odpowiedzialności oraz jako brak jakiegokolwiek zainteresowania i nadzoru nad realizacją "zleconych" firmie "B" usług. Ponadto jak wynika z protokołu zeznań prezesa P. K. przesłuchiwanego w dniu [...] r w charakterze podejrzanego w Prokuraturze Okręgowej [...] we W. (załącznik nr 19 do protokołu kontroli), pan K. opisując proceder przeprowadzania szeregu "papierowych" transakcji z firmą pana B., posługuje się nazwami trzech firm, w których P.K. był albo prezesem- firma "A" Sp. z o.o., albo właścicielem - PW A-P.K., albo uczestniczył w prowadzeniu działalności gospodarczej- "A" -A. K. - traktując działalność prowadzoną przez te podmioty całościowo, jak jeden podmiot (wspólne rozliczenie), używając nawet określenia "moje firmy", zatem stwierdzenie pana K. o wykonaniu niektórych usług mogło dotyczyć zarówno dwóch pozostałych firm, Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, iż pan K. nie posiadał wiedzy, na jakich imprezach i gdzie realizowana miała być reklama publiczna, kto był jej odbiorcą, jaka stacja i kiedy emitowała filmy reklamowe, nie pamięta żadnych szczegółów odbioru większości "świadczonych przez "B" usług". wskazał jedynie 9 imprez oraz szkoleń, podczas których reklamowana była firma "A" sp. z o.o. w latach 2002-2003, co do których Organ dowiódł, iż imprezy faktycznie miały miejsce, ale ich wykonawcą nie była firma "B" (otwarcie hurtowni przy ul. K., Targi [...] w 2002 i 2003r., które odbyły się w [...] , III i IV Dni Otwarte "A" w O. B., szkolenie w W. w Zamku K., szkolenie zagraniczne połączone z wyjazdem autobusowym do Holandii, impreza wyjazdowa w Z. Ś.), Treść faktur wystawionych przez "B" T.B. zawiera bardzo szeroki zakres, a przy stwierdzonym procederze fakturowania czynności, które faktycznie nie były świadczone w przypadku, gdy podatnik nie wskaże konkretnych pozycji w fakturze wraz z możliwością przyporządkowania do nich wartości zakwestionowanej sprzedaży oraz podatku należnego, utrata prawa do odliczenia podatku naliczonego będzie dotyczyła całej kwoty podatku wyszczególnionej w fakturze będącej przedmiotem sporu. Podobne stanowisko zaprezentowane zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30.08.2000r. nr I S.A./Wr 2633/99 (dotyczy to m.in. eliminacji do X edycji [...]), O wzajemnych relacjach jakie istniały pomiędzy panem K. i panem B. może również świadczyć fakt, iż skarżąca w treści skargi próbuje dowieść, iż autorami wskazanych w decyzjach organów obu instancji maili nie byli wyżej wymienieni. Powyższa "argumentacja pojawia się w sprawie, w treści przesłuchania pana P. K. w charakterze świadka z dnia [...] r., i fragmentarycznie w przesłuchaniu T. B. z dnia [...] r., które odbyły się w Urzędzie Kontroli Skarbowej we W. Zważyć należy, iż P.K. w dniu [...] r. odwołał ww. zeznania złożone w dniu [...] r. przez prokuratorem twierdząc, iż podczas przesłuchania prowadzący wymusił na nim przedmiotowe zeznania. Odnosząc się do powyższego Organ działając zgodnie z zasadami wyartykułowanymi w Ordynacji podatkowej, m.in. na podstawie art.191, ocenił ww. przesłuchanie z dnia [...] r., biorąc pod uwagę również inne okoliczności udowodnione w sprawie. Zeznanie w opinii Organu nie wyjaśniło wątpliwości co do treści i charakteru spornych usług oraz jest sprzeczne z innymi zgromadzonymi dowodami przedstawiającymi faktyczny przebieg wydarzeń. Ocena ta powinna być zgodna z wymogami wiedzy, doświadczeniami i logiką taką ocenę jako prawidłową sąd podziela. W tym samym okresie pan B. przesłuchiwany na wniosek Strony w dniu [...] r w charakterze świadka na większość zadawanych pytań odnośnie treści korespondencji elektronicznej prowadzonej z panem K. nie potrafił udzielić jakiejkolwiek jednoznacznej odpowiedzi oraz wyjaśnić do kogo były kierowane informacje, kto je pisał oraz kto miał być odbiorcą maili. Zauważyć w tym miejscu należy, iż Strona-reprezentowana przez pełnomocnika- która w dniu [...] r. wnioskowała o ww. przesłuchanie świadka w związku z brakiem możliwości zadania dodatkowych pytań panu B. z powodu jego niestawiennictwa w dniach [...] r., po zadaniu przez Inspektora UKS 3 z 21 pytań o godz. 10.35 w trakcie wypowiedzi świadka opuściła przesłuchanie. W ocenie sądu argumentacja strony, że z opinii biegłego wynika że P.K. i T. B. nie byli autorami maili jest bezzasadna, bowiem R. P.-biegły sądowy i autor opisanych w zaskarżonej decyzji opinii, przesłuchiwany przez organ I instancji w dniach [...] r. potwierdził, iż materiał dowodowy przekazany do badania był prawidłowo zabezpieczony, a taki sposób zabezpieczenia gwarantuje integralność danych w nich zawartych. Odnośnie zarzutu Skarżącej w sprawie braku zweryfikowania przez Organ wiarygodności treści ww. kart stanowiących elektroniczną korespondencję, gdzie pan K. podaje jak winna przedstawiać się treść faktur (zakres usług), w jakich miesiącach i na jakie wartości należało wystawić faktury dokumentujące fikcyjne wykonanie usług przez firmę "B" – podnieść należy w ślad za organem II instancji, iż zawartość dysków twardych pochodzi z komputerów zabezpieczonych przez policję u pana B., a treść korespondencji biegły przedstawił w postaci opinii będącej zrzutem ekranowym z właściwości poszczególnych dokumentów, która nie zawiera żadnych wniosków czy domniemań biegłego. Praca biegłego polegała na ustaleniu haseł plików, będących zabezpieczonych hasłem, w wyniku zastosowania metod informatycznych i przedstawieniu w opinii zawartości plików wraz z ich właściwościami Przytaczane argumenty w powyższej kwestii, w ocenie sadu, są wewnętrznie sprzeczne, i niezgodne z logiką oraz doświadczeniem życiowym. W zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił znaczenie kart opinii biegłych w postaci wydruków z komputerów przenośnych zabezpieczonych w trakcie postępowania u T. B.- jako dowodów pośrednich mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i wykazał, iż ww. dokumenty w przedmiotowym postępowaniu były również elementem niezbędnym dla udowodnienia wzajemnych powiązań w sferze prowadzenia transakcji gospodarczych pomiędzy "A" sp. z o.o. a "B" T.B. Mając na uwadze treść zeznań P. K. złożonych w Prokuraturze Okręgowej w dniu [...] r., treść zeznań M. M.-pracownika pana T. B., oraz przede wszystkim zawartość kart w opiniach biegłych - zdaniem sadu słusznie jako dowód w prowadzonym postępowaniu w "A" sp. z o.o. dopuszczono ww. dowody, które przyczyniły się do wyjaśnienia przedmiotowej sprawy. Za chybiony uznaje się zarzut Skarżącej odnośnie braku wnikliwej oceny czy załączone do sprawy dowody można uznać jako wiarygodne i przytoczenie na tą okoliczność wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r. (sygn. akt I FSK 380/2006), w którym stwierdzono, że organy podatkowe sięgając do materiałów zgromadzonych w postępowaniu karnym nie mogą czynić tego w sposób wyrywkowy. Podkreślenia wymaga ponadto, iż zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 122 oraz treść artykułu 187 Ordynacji podatkowej nakazująca organom podatkowym zebranie i w sposób wyczerpujący rozpatrzenie materiału dowodowego nie może jednak przerodzić się w nieograniczony i bezwzględny obowiązek organów podatkowych w zakresie przeprowadzenia dowodów, polegający na nieograniczonym poszukiwaniu dowodów świadczących na korzyść podatnika. Podobne stanowisko wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi w wyroku z dnia 17.06.2003r. sygn. akt I SA/Łd 1653/02, w którym wskazano, iż obowiązek poszukiwania prawdy obiektywnej nie zakłada podejmowania bliżej nie sprecyzowanych i nie ograniczonych w czasie czynności dowodowych. Zgodzić się trzeba z poglądem, że współdziałanie strony postępowania dopełnia standardu właściwego prowadzenia tych czynności i ustalenia stanu faktycznego, a zaoferowanie dowodu przez stronę musi zawierać w sobie wskazanie istotnej tezy i wspierającej ją argumentacji. Za chybiony uznać należy także zarzut Skarżącej odnośnie naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów przejawiający się w pominięciu faktów wynikających z zeznań świadków M. K., M. S., R. K., iż usługi opisane spornymi fakturami wystawionymi przez "B" na rzecz "A" sp. z o.o. w rzeczywistości miały miejsce. Organ w ramach uprawnień przewidzianych w art.229 ustawy Ordynacja podatkowa,, zlecił z urzędu organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego o przesłuchania osób wnioskowanych przez Stronę w pismach z dnia [...] r. tj. M. S., który w latach 2002-2003 prowadził działalność gospodarczą pod nazwą "F" W. s.c. ( od połowy 2003r., wspólnikiem spółki cywilnej był pan T.B.), R. K., aktualnego prezesa spółki z o.o. A, M. K., który w latach 2002-2003 był pracownikiem firmy "B" T.B. Organ analizując treść przedmiotowych zeznań, wbrew zarzutom Skarżącej, kierował się w ocenie sadu wyłącznie zasadą obiektywizmu i koniecznością dokonania analizy dowodów w ich wzajemnej łączności, a nie każdego z nich osobno tj. porównano zeznania ww. osób z dowodami zgromadzonymi w toczącym się postępowaniu i dopiero na tej podstawie ocenił materiały i sformułowa trafne wnioski. Odnosząc się do odpowiedzi udzielonych przez pana R. K. zauważyć należy, iż nie są one wyczerpujące, świadek wskazując na upływ czasu nie udziela odpowiedzi na większość pytań. Zeznał, że poznał pana B. w drugiej połowie lat 90-tych przed organizacją Dni Otwartych "A" i ogólnie wie czym zajmowała się firma "B". Jedyne usługi jakie pamięta odnośnie firmy "B" to organizacja Dni Otwartych "A" i szkolenie w Z. S. Podkreślał natomiast, iż wszystkie uzgodnienia w zakresie usług reklamowych i marketingowych z firmą "B" wyłącznie podejmował pan P.K. Podobnie pan M. S., świadczący usługi lektorskie nie potrafi konkretnie przyporządkować usług zafakturowanych spornymi fakturami do okresu, w którym mogłyby być wykonane (dotyczy to filmu reklamującego środek p/w kretom i imprezy [...] ). Natomiast analizując treść zeznań M. K. stwierdzić należy, iż brzmią one niewiarygodnie i są sprzeczne z innymi zgromadzonymi materiałami dokumentującymi faktyczny przebieg wydarzeń. Podkreślenia wymaga fakt, iż świadek koncentruje się na organizacji przez firmę "B" Dni Otwartych "A"- choć pewien jest tylko organizowania Pierwszych Dni Otwartych w W. Odnośnie lat 2002-2003 świadek twierdzi, iż widział pana B. na imprezach Dni Otwartych "A" w latach 2002-2003 oraz firma "B" zajmowała się przygotowaniem imprezy i nagłośnienia. W kwestii reklam dźwiękowych i filmowych w środkach masowego przekazu świadek zeznał, iż były reklamy telewizyjne i radiowe, sam nawet wymyślił hasło reklamowe. Zeznania tych świadków nie korespondują z materiałem dowodowym w sprawie. Materiał zgromadzony w prowadzonym postępowaniu zawiera dowody przeciwne do treści zeznań ww. świadków . Organ I instancji w sposób analityczny oraz wyczerpujący odniósł się do przedmiotowych zagadnień na stronach od 19 do30 oraz od 54 do 76 decyzji). Odnośnie: 1/ organizowania imprez Dni Otwarte "A" w latach 2002-2003, dowodami przeciwnymi są: protokół z czynności sprawdzających na Uniwersytecie W.- z którego wynika, że to firma "A" Sp. z o.o. organizowała w latach 2002-2003 na terenie O. B. Uniwersytetu W. imprezy pod nazwą Dni Otwarte "A", a nie firma "B" T.B. Sprawami organizacyjnymi z ramienia firmy "A" zajmował się pan J. B. Wszelkie uzgodnienia w związku z organizacją przedmiotowych imprez Dyrektor O. B. oraz inspektor dokonywał z prezesem P. K. Na tych imprezach prezentowały się różne firmy ogrodnicze m.in. wystawiające nawozy, środki ochrony roślin i inne. Firmy były gośćmi firmy "A", natomiast organizatorem była firma "A". Pani dr J. K.-K. - inspektor O. B., która zajmowała się współpracą z "A" w zakresie organizowania imprez pn. Dni Otwarte "A" w latach 2002-2003, wniosła ustnie do protokołu informacje, że wszelkie uzgodnienia w związku z ww. imprezami, w tym dobór kwiatów dokonywała z panem J. B. Także w trakcie samej imprezy osobą odpowiedzialną był pan J. B., prowadził on nadzór nad imprezą, prowadził konkursy z mikrofonem. -treść zeznań pana J. B. przesłuchiwanego w dniu [...] r. w charakterze świadka - zeznanie pana B. potwierdziło ustalenia dokonane w czasie czynności sprawdzających na Uniwersytecie W. J. B. zeznał, że zajmował się organizowaniem Dni Otwartych "A" - sprawami technicznymi, kontaktowaniem klientów, przygotowaniem stoisk w namiotach, kontaktami z przedstawicielami O. B. umieszczaniem banerów reklamowych w O. Wystawcy prezentowali własne towary (brane z magazynu "A" lub przez nich przywożone). W ramach Dni Otwartych "A" organizowanie były konkursy z nagrodami .Na stronie internetowej "A" umieszczono zdjęcia, na których widać pana J. B. z mikrofonem prowadzącego imprezę. Wyborem grupy docelowej gości zajmowali się pan P.K., pan B. osobiście, Świadek mimo, iż był zatrudniony w firmie "A" Sp. z o.o. na umowę o pracę od lutego 2002 do końca stycznia 2005 r. i zajmował się obsługą klientów profesjonalnych, doradztwem, przyjmowaniem zamówień, realizacją zamówień w zakresie roślin ozdobnych i produktów chemicznych i innych z nimi związanych, organizowaniem wystaw i targów, uczestnictwem Spółki "A" na targach [...] w [...] , organizowaniem spotkań szkoleniowych, zeznał, że nie wie nic na temat współpracy firmy "A" Sp. z o.o. z firmą "B". Obsługą targów zajmowali się pracownicy "A" lub przedstawiciele kontrahentów wystawiających się na stoisku "A". Szczegóły i ewentualne problemy ze stoiskiem świadek uzgadniał z panem H. G. z J. (firma "G").Zeznania tego świadka potwierdza materiał umieszczony na stronie ; 2/ świadczenia usług reklamowych i marketingowych w środkach masowego przekazu dowodami przeciwnymi są: - zeznania św. J. B. z dnia [...] r. który zeznał, że firma "A" Sp. z o.o. reklamowała się w prasie branżowej, świadek wysyłał e-maile albo fax-y do wydawnictwa pisma [...] z informacjami o planowanych imprezach. - odpowiedź Dyrekcji Stowarzyszenia Autorów ZAIKS we W., z której wynika, że jeśli chodzi o imprezę wystawienniczą [...] w [...] we W. w dniach [...] r. to umowa licencyjna została wystawiona na firmę "G" H. G. z L. na kwotę [...] zł (licencja została opłacona). W odniesieniu do pozostałych wymienionych imprez stwierdzono, że ZAIKS nie posiada informacji o tym, aby jakiś podmiot ubiegał się o wystawienie umowy licencyjnej. Uzyskana informacja od Dyrekcji Okręgowej Stowarzyszenia Autorów ZAIKS we W. potwierdza zeznanie pana J. B., że firma "G" H. G. w latach 2002-2003 organizowała imprezy wystawiennicze [...] w [...] we W. odpowiedź Telewizji Polskiej S.A. przesyłajacej kopię umowy sponsorskiej nr [...] z dnia [...] r. zawartej z firmą "B", informując, że kwota wynikająca z umowy została przelana na konto TVP 3 W. Jednocześnie poinformowano, że Oddział Terenowy TVP S.A. we W. nie podpisał żadnych umów z firmą "H". Przedmiotem zawartej umowy była emisja cyklu audycji pod tytułem [...] . Audycja emitowana była na antenie [...] W. i lokalnego [...] w sobotę w godzinach 8.00-9.00 i na antenie [...] W. w niedzielę w godzinach 12.30-14.30. Firma "B" działając na podstawie pisemnego upoważnienia firmy "A", zwanej sponsorem zobowiązała się do pokrycia części kosztów produkcji i emisji trzech wydań audycji (planowane emisje [...] r.) poprzez wpłacenie na konto Telewizji W. kwoty [...] zł. Jak wynika z §3 pkt 2 przedmiotowej umowy fakt sponsorowania audycji jest neutralny z punktu widzenia opodatkowania podatkiem od towarów i usług (nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu w rozumieniu art. 2 ustawy o VAT), a firma "B" T.B. z tytułu przedmiotowej usługi nie wystawiła faktury dla firmy A; 3/ co do usług szkoleniowych zafakturowanych przez pana B. dowodem przeciwnym jest protokół z przesłuchania przez Komendę Wojewódzką Policji świadka K. K. z dnia [...] r., z którego wynika, iż pan K. zajmujący się szkoleniami w zakresie psychologii biznesu oraz organizacją różnego rodzaju imprez na prośbę pana T. B. wystawiał na firmę "B" faktury za wykonaną usługę szkolenia pracowników firmy "A". Świadek zeznał, iż pan B. podawał dane firmy, na którą ma wystawić fakturę. W 2003 r. pan P.K. poinformował świadka, iż za wszelkie następne szkolenia pracowników firmy "A" ma wystawiać na firmę "A". Pan K. nie znał przyczyn, dlaczego początkowo proszono go o wystawianie faktur na rzecz firmy "B". Fakty powyższe wskazują na to, iż nie miało znaczenia dla świadka, dla kogo wystawiał fakturę i kto mu płacił za wykonaną usługę. Z korespondencji wynika, że wszelkie ustalenia dokonywane były między firmami "I" a "A" Sp. z o.o. Zarzut Skarżącej, iż zeznanie pana K. w charakterze świadka z dnia [...] r. złożone przed organem I instancji zostało całkowicie pominięte przez organ w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy jest chybiony i niezgodny ze stanem faktycznym. Organ na stronie 30 decyzji nr [...] opisał i ocenił to przesłuchanie. Zauważyć należy, iż przesłuchanie różni się treścią odpowiedzi w zakresie sposobu zamówień przez firmę "A" usług pana K. od ww. przesłuchania złożonego na Komendzie Wojewódzkiej Policji. Przedstawienie przez pana K. trzech możliwych metod składania zamówień na imprezy integracyjne organizowane przez jego firmę przy udziale pana B. staje się niewiarygodne w konfrontacji z innymi zgromadzonymi dowodami- w szczególności z treścią przesłanych wiadomości pocztą elektroniczną oraz zeznaniem prezesa P. K. złożonym w Prokuraturze, iż wartości usług faktycznie wykonanych przez inne firmy na rzecz "A", były zwielokrotniane przez pana B. Usługi świadczone przez firmę K. K. w rzeczywistości wykonane były bezpośrednio na rzecz Spółki "A" i organizowane przez pracowników "A" Sp. z o.o., w tym pana P. K. Firma "B" T.B. nie pośredniczyła, a tym bardziej nie wykonała przedmiotowych usług szkoleniowych, na które wystawiła faktury, a karty 272 i 273 bezspornie dowodzą, iż pan K. instruował pan B. jaki był temat szkolenia i jak należy sformułować na fakturze przedmiot wykonanych przez firmę "I" usług. Potwierdzeniem powyższego może być również dodatkowa korespondencja elektroniczna prowadzona między panem K. i panem B., tj. karty 101 i 102, 850, 860, 863. 892. Postanowieniem z [...] r.organ odwoławczy dopuścił jako dowód i włączył do akt niniejszej sprawy m.in. materiał przedstawiający treści kaset video i płyt DVD. Organ dokonał analizy i oceny przekonwertowanego materiału zgromadzonego na kasetach nagranych w systemie BETCAM SP stwierdzając, iż treść wszystkich kaset dotyczy przygotowań i realizacji konkursu [...] , Materiał nie dotyczy okresu za jaki prowadzone jest przedmiotowe postępowanie. Zawartość kasety Dvd [...] (czas ok. 4 min.) obejmuje natomiast 2x spot reklamowy firmy [...] , spot reklamowy firmy [...] logo "A", reklamę "A" -kosiarek, drobnego sprzętu ogrodniczego, reklamę produktów ogrodniczych. Podnieść należy, że strona skarżąca nie potrafiła jednoznacznie wskazać, jakie okoliczności istotne dla wyjaśnienia stanu faktycznego, które nie wynikałyby z innych dowodów zgromadzonych w postępowaniu kontrolnym, miałyby zostać wyjaśnione za pomocą wnioskowanego materiału audio-wizualnego Pierwotnie we wniosku z dnia [...] r. strona wskazała, iż przedmiotowy materiał miał potwierdzić wykonanie usług , na które zostały wystawione faktury przez firmę "B" w latach 2002-2003, następnie po odmowie dopuszczenia dowodu w postaci ww. materiału audio-wizualnego, w zastrzeżeniach do protokołu (pismo z dnia [...] r.- poz. akt 121) przyporządkowała ww. materiał do 3 faktur wystawionych przez "B" w miesiącach marcu i kwietniu 2002r. tj. [...] Z kolei w odwołaniu Skarżąca ponownie wskazuje na lata 2002-2003. Organ odnosząc się do wyjaśnień spółki w kwestii przyporządkowania materiału reklamowanego nagranego na kasetach w systemie BETCAM SP do ww. trzech faktur stwierdził, iż argumenty podatnika są chybione, bowiem nawet wskazany w spornych fakturach wykonawca usługi jakim miałby być pan T.B. podczas przesłuchania w charakterze świadka w dniu [...] r. na pytania inspektorów kontroli skarbowej, na czym polegała usługa dokumentowana fakturą [...] r. odpowiedział, że na wykonaniu pierwszego etapu filmu reklamowego przeznaczonego do emisji telewizyjnej. Pierwszy etap obejmuje wykonanie zdjęć, animacji, przygotowanie i nagranie dźwięku. Technika BTC SP była wymagana przez TV, jednakże usług nie wykonywał sam gdyż nie posiadał własnego sprzętu BTC SP, wykonała to na zlecenie zewnętrzna firma, ale nie pamięta, jaka to była firma. Firma ta zajmowała się całością produkcji tego filmu. T.B. zeznał, że nie wie jakie towary były przedmiotem reklamy nie pamięta, w jakiej stacji telewizyjnej był emitowany ten film związany z reklamą firmy "A". Nie wie, kto ze strony "A" Sp. z o.o. brał udział w tworzeniu ww. filmu. Na pytanie, na czym polegała usługa dokumentowana fakturą [...] świadek zeznał, że etap drugi polegał na wykonaniu zdjęć efektownych, przebitek, dodatkowych ujęć, powtórek nie zaakceptowanego materiału z etapu I, wykonaniu pełnego dźwięku. Materiał z etapu I akceptował montażysta z firmy, której świadek zlecił. Firma ta przedstawiała scenariusz i spodobał się on świadkowi. Do scenariusza jest też kosztorys. Świadek nie pamięta jednakże, co zawierał ten scenariusz. Faktury nie dotyczą emisji, dotyczą kolejnych etapów produkcji. Natomiast mógł z panem K. ustalić i mogli to mieć obiecane przez firmę, która to produkowała, że w ramach powierzenia im produkcji zostanie ich staraniem ten film wyemitowany w późniejszym okresie Nie pamięta czy zawarł umowę na piśmie na produkcję tego filmu. Pamięta, że podpisał zlecenie na produkcję i kosztorys, który jest integralnym elementem zlecenia. Natomiast nie pamięta miejsca kręcenia reklamy i podmiotu, który to wykonał, gdyż kierował firma w sposób menedżerski, głównie podejmował decyzje i podpisywał dokumenty, był jedyną osoba do tego uprawniona. Na pytanie, na czym polegała usługa dokumentowana fakturą [...] świadek odpowiedział, że etap trzeci jest to zakończenie, zamknięcie produkcji, składa się z montażu i pełnej postprodukcji, której efektem jest gotowy do emisji film reklamowy wraz z planszami, rozbiegówką, timecodem, itp. Film oglądał w firmie "J" Sp. z o.o. we W. . Nikt nie uczestniczył w oglądaniu filmu oprócz świadka, firma dała świadkowi kopie i gdy był w "J" skorzystał z okazji, aby obejrzeć. Ponadto wydaje się świadkowi, że zaakceptował wersję emisyjną i nie wniósł poprawek. Nie pamięta jakie towary były na filmie, interesowała go jakość techniczna a nie zawartość merytoryczna., Dawał Panu K. kopie tego filmu na kasecie VHS. Z zeznań wynika iż świadek poza używaniem specjalistycznego słownictwa nie podaje żadnych konkretnych faktów, nie potrafi wskazać nazw firm z którymi współpracował, ani zawieranych umów. W odniesieniu do treści odczytanych 5 płyt DVD : [...]. Sprzęt ogrodniczy, pry ty CD-R 80: Otwarcie nowej hurtowni [...] . oraz płyty "B" z materiałem reklamowym wykonanym dla "A" SP. z o.o., zdaniem Oganu przedmiotowe materiały nie mogą mieć wpływu na ustalenia dotyczące zdarzeń gospodarczych będących przedmiotem oceny, a w konsekwencji na rozstrzygnięcie, gdyż dowody te nie wnoszą do sprawy nowych okoliczności faktycznych, które nie wynikałyby z innych dowodów zgromadzonych w postępowaniu kontrolnym i podatkowym. Stanowisko organu sąd podziela. Ponadto Skarżąca we wniosku nie udzieliła jednoznacznej odpowiedzi, których z 41 faktur wystawionych w 2002r. lub 2003r. dotyczy przedłożony materiał, Treść faktur wystawionych przez "B" T.B. zawiera bardzo szeroki zakres, a przy stwierdzonym procederze fakturowania czynności, które faktycznie nie były świadczone w przypadku, gdy podatnik nie wskaże konkretnych pozycji w fakturze wraz z możliwością przyporządkowania do nich wartości zakwestionowanej sprzedaży oraz podatku należnego, utrata prawa do odliczenia podatku naliczonego będzie dotyczyła całej kwoty podatku wyszczególnionej w fakturze będącej przedmiotem sporu. Skarżąca ponadto nie przedstawiła żadnych dowodów, które obalałyby stwierdzone rozbieżności i pozwalałyby na jednoznaczne określenie, iż to firma "B", w okresie będącym przedmiotem badania kontrolnego wykonała przedmiotowe prace zafakturowane spornymi dokumentami. Mając powyższe na uwadze w ocenie sądu podjęte w sprawie ustalenia faktyczne wbrew zarzutom skargi poprzedziło postępowanie podatkowe, w trakcie którego zebrano wyczerpujący materiał dowodowy, czyniąc zadość zasadzie prawdy obiektywnej oraz zasadzie kompletności materiału dowodowego. Zaakcentować należy, że zebrany materiał dowodowy poddany został wszechstronnej ocenie. Organy podatkowe dokonały oceny znaczenia i wartości poszczególnych środków dowodowych i wpływu udowodnienia jednej okoliczności na inne według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania. Rozpatrzono nie tylko poszczególne dowody, ale również ich wzajemne powiązania. W sprawie znalazła pełne odzwierciedlenie zasada swobodnej oceny dowodów (art. 191 o.p.) a organy podatkowe przy ocenie zebranego materiału dowodowego kierowały się prawidłami logiki i doświadczenia życiowego. Skoro zatem sporne faktury nie dokumentują zdarzeń gospodarczych z nich wynikających to tym samym skarżącemu w oparciu o przepis art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie przysługuje prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktury "pustej". Tylko bowiem faktura potwierdzająca faktycznie dokonaną usługę spełnia kryterium uznania za stanowiącą podstawę do obniżenia podatku w niej naliczonego. Tzw. "pusta faktura" tj. faktura nie dokumentująca rzeczywistej sprzedaży, nie stanowi dokumentu uprawniającego do odliczenia podatku naliczonego. Zdaniem Sądu jakkolwiek w świetle art. 19 ust. 1 ustawy o VAT - obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów lub usług jest prawem podatnika, to z istoty podatku VAT (podatek od wartości dodanej) wynika, że prawo to uzależnione jest od tego, czy sprzedający we wcześniejszej fazie obrotu podatek ten uiścił. Ustawa VAT nie przewiduje sytuacji, w której nabywca odbiera z budżetu państwa podatek naliczony na fakturze, lecz niezapłacony przez zbywcę. W wyroku NSA z dnia 7 marca 1997 r. (sygn. akt III SA 762/96 podkreślono, że cała" filozofia" podatku od wartości dodanej polega na tym, że nabywca towarów i usług może potrącić podatek zapłacony przez nabywcę. Podatek nie uiszczony obciąża nabywcę, chociażby dołożył on staranności i działał w zaufaniu do nierzetelnego kontrahenta, pozostając w dobrej wierze (por. wyrok NSA z dnia 6 września 2006r. I FSK 225/06, wyrok NSA z dnia 29 maja 2002r. I SA/ka 613/01).Sąd wskazuje, że zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego w fakturze dokumentującej fikcyjną usługę nie narusza zasady neutralności podatku VAT, skoro podatek wynikający z faktury nie został zapłacony. Tak więc wobec braku stwierdzenia w sprawie wad procesowych oraz naruszeń przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 powołanej na wstępie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę nieuzasadnioną oddalił.