II SA/Lu 131/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Magdalena Kuca, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 czerwca 2009r. sprawy ze skargi K. K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzedaży nieruchomości oddala skargę. K. K. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta B. z dnia [...] uchylającą uchwałę tego samego organu z dnia [...] przeznaczającą do sprzedaży w drodze przetargowej lokal mieszkalny nr 4a, położony w B. przy ul. R. wraz z udziałem w częściach nieruchomości zabudowanej stanowiącej własność Gminy B. oznaczonej jako działka nr [...] Skarżący zarzucił, że uchwała jest sprzeczna z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości. Skarżący jest właścicielem lokalu graniczącego jedną ścianą z lokalem 4a, dlatego lokal ten jest mu niezbędny do dokonania remontu tej ściany. Skarżący wygrał drugi przetarg ogłoszony zgodnie z uchwałą z dnia [...], jednak do zawarcia umowy sprzedaży nie doszło. Obecnie skarżący czuje się pokrzywdzony uchyleniem uchwały wyrażającej zgodę na zbycie przedmiotowego lokalu w formie przetargowej, ponieważ uniemożliwia mu to nabycie przedmiotowego lokalu. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w B. wniosła o jej odrzucenie (z powodu braku uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa) lub oddalenie, podnosząc że uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego. Rada wyjaśniła, że skarżący sam zrezygnował z zawarcia umowy, pomimo iż na jego wniosek termin jej podpisania został przesunięty z dnia 21 czerwca na 17 października 2006r.; skarżący nie uiścił ustalonej w przetargu ceny, wskazując na "rzekome wady prawne i konstrukcyjne". Z tego powodu przedmiotowy lokal nie został zagospodarowany, dlatego należało uchylić uchwałę z dnia [...] i przeznaczyć lokal na lokal socjalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona. Przedmiotowa skarga została wniesiona w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), stosownie do którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skarżący w niniejszej sprawie wprawdzie – wbrew stanowisku organu, zawartym w odpowiedzi na skargę - dopełnił warunku formalnego wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, jednak nie wykazał interesu prawnego, dlatego jego skarga nie może być uwzględniona. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, że "mieć interes prawny w sprawie" znaczy to samo, co wskazać przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984 r., sygn. akt I SA 1748/83 niepubl. lub wyrok NSA z dnia 27 września 1999 r. sygn. akt IV SA 1285/98 opubl. LEX nr 47898). Kwestionując zatem uchwałę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skarżący musi wykazać, że zaskarżona uchwała - naruszając prawo, zmienia jednocześnie jego sferę prawno - materialną, np. pozbawia go przysługujących mu i chronionych przepisami uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2003 r., sygn. akt II SA 263/02 opubl. Lex nr 80699, wyrok SN z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt III RN 42/02 opubl. OSNP 2004/7/114). Badając niniejszą sprawę stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaskarżona uchwała naruszyła jego chronione przepisami uprawnienia. W istocie jego zarzuty dotyczą niewykonania przez Wójta Gminy w B. (a więc organ wykonawczy gminy, a nie Radę Gminy, która wydała zaskarżoną uchwałę) przetargu, na podstawie którego skarżący uprawniony był do nabycia lokalu nr 4a położonego w budynku przy ul. R. Natomiast zaskarżona uchwała nie stwarzała dla skarżącego takiego uprawnienia ani go nie pozbawiła. Zaskarżona uchwała ma charakter kasatoryjny, tj. uchylający uchwałę z dnia 29 czerwca 2005r. wyrażającą zgodę na sprzedaż przetargową, która została wydana na podstawie art. 18 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz.1591 ze zm.) W świetle tego przepisu do wyłącznej właściwości rady gminy należy m.in. podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, dotyczących zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości (...) Uchwała wydana na podstawie tego przepisu ma więc charakter jedynie zadaniowy (wewnętrzny) i uniwersalny, nie zastępuje oświadczenia woli strony umowy kupna sprzedaży określonej nieruchomości za określoną cenę, a więc nie kształtuje indywidualnych praw lub obowiązków sprawy. (por. wyrok NSA z dnia 1 sierpnia 2001r., I SA 981/01; wyrok WSA z dnia 11 października 2007r., II SA/Wr 35/07) Przedmiotowa uchwała z dnia [...] uchylona zaskarżoną uchwałą sama w sobie nie wywołuje więc skutków prawnorzeczowych (nie przenosi prawa własności), a w konsekwencji nie narusza niczyjego interesu prawnego, może ewentualnie stwarzać zagrożenie naruszenia takiego interesu, co jednak nie stanowi podstawy do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (zob. A. Szewc, G. Jyż, Z. Pławecki – Samorząd gminny, Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, Warszawa 2005, s. 600). Już z tego powodu należy uznać, że tym bardziej uchwała ją uchylająca nie może stanowić źródła interesu prawnego skarżącego w trybie art. 101 usg. Ponadto należy podkreślić, że uchwała z dnia [...] została wykonana, bowiem ogłoszono przetarg, w wyniku którego skarżący nabył roszczenie o nabycie od Gminy B. przedmiotowego lokalu nr 4a. W tej sytuacji uchylenie uchwały, która została wykonana (ogłoszono i przeprowadzono przetarg) nie ma więc dla skarżącego znaczenia prawnego, natomiast niezawarcie ze skarżącym umowy sprzedaży w związku z wygranym przetargiem należy do materii prawa cywilnego, a nie administracyjnego, a ewentualne spory mogą być rozstrzygane przed sądem powszechnym. W konsekwencji należy stwierdzić, że brak jest normy prawnej, będącej źródłem interesu prawnego lub uprawnienia, którego naruszenie dawałoby skarżącej legitymację w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały. W szczególności legitymacja taka nie wynika z przepisów prawa, które dają organom gminy podstawę do decydowania w jakiej formie i w jakim czasie nieruchomości gminne będą sprzedawane (art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami), bowiem nie można z nich wywieść, iż przyznają one skarżącemu roszczenie wobec gminy do żądania nabycia od niej przedmiotowego lokalu. Przepisy nie nakładają na organy gminy takiego obowiązku, pozostawiając im dowolność decydowania o tym czy i w jaki sposób daną nieruchomość sprzedać, zamienić, wydzierżawić bądź nieodpłatnie darować. Z powyższych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)