I SA/Wa 595/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz skarżącego K. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania K. S. od uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] Politechniki W. z dnia [...] października 2006 r. odmawiającej poparcia wniosku o nadanie tytułu naukowego profesora - utrzymała w mocy tę uchwałę. W uzasadnieniu decyzji Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów stwierdziła, że Sekcja Nauk Matematycznych, Fizycznych, Chemicznych i Nauk o Ziemi po zapoznaniu się z odwołaniem i po wysłuchaniu opinii recenzentów Centralnej Komisji w głosowaniu tajnym wypowiedziała się przeciw wnioskowi o uchylenie zaskarżonej uchwały Rady Naukowej, której dotyczy odwołanie (wynik głosowania: za uchyleniem uchwały - 0 głosów, przeciw - 23 głosy, wstrzymujących się -0 głosów). Prezydium Centralnej Komisji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji w rozpatrywanej sprawie postanowiło w głosowaniu tajnym utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę Rady Naukowej Instytutu [...] Politechniki W. z dnia [...] października 2006 r. o odmowie poparcia wniosku o nadanie K. S. tytułu naukowego profesora nauk matematycznych (wynik głosowania: za utrzymaniem uchwały -11 głosów, przeciw - 0 głosów, wstrzymujących się - 0 głosów). Po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 marca 2008 r. (sygn. akt I SA/Wa 1920/07) poprzedniej decyzji Centralnej Komisji z dnia [...] września 2007 r. przeprowadzono dodatkowe postępowanie opiniodawcze. Centralna Komisja wykonała zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasięgnięto opinii kolejno dwu recenzentów, którzy przedstawili jednoznacznie negatywne opinie w kwestii zasadności nadania K. S. tytułu naukowego profesora nauk matematycznych. Z ich opinii wynika, że odmowa poparcia przez Radę Naukową kandydatury K. S. do tytułu naukowego profesora była uzasadniona. Centralna Komisja stwierdziła, że już w toku postępowania Rady Naukowej jeden z recenzentów, w sposób przekonujący wykazał, że prace naukowe kandydata zawierają błędy i nie mają znaczącego wpływu na rozwój wiedzy w zakresie nauk matematycznych, są w znacznej części jedynie niewielkimi modyfikacjami innych prac. Recenzenci powołani w Centralnej Komisji wykazali, że dorobek naukowy K. S. w niewielkim stopniu przekracza wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym, nie spełnia więc wymagań art. 26 ust. 1 ustawy, w myśl których jednym z warunków uzyskania tytułu profesora jest uzyskanie osiągnięć naukowych znacznie przekraczających te wymagania. W toku oceny zwrócono uwagę, iż aktywność badawcza kandydata po uzyskaniu habilitacji wyraźnie osłabła. W tym okresie bardzo mało jest prac samodzielnych, niemal wszystkie prace mają charakter współautorski i opublikowane są w czasopismach o niewielkim zasięgu oddziaływania. W matematycznej literaturze światowej nie jest znany wynik (metoda lub definicja) związany z nazwiskiem dr. hab. K. S. W przeprowadzonym postępowaniu Centralna Komisja nie znalazła podstaw do uchylenia zaskarżonej w odwołaniu uchwały Rady Naukowej. K. S. w swym odwołaniu nie przedstawił żadnej polemiki z zarzutami pod adresem jego dorobku naukowego wysuniętymi w postępowaniu Rady Naukowej. Skargę na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. S.; zarzucając decyzji nie rozpoznanie istoty sprawy przez pominięcie badania materialnej (istotnej) podstawy skargi wskutek błędnego przyjęcia przesłanki niweczącej roszczenie, jak nie wykonanie dyrektyw wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2008 r. I SA/Wa 1920/07, oraz nie ustosunkowanie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do jakiegokolwiek argumentu skarżącego, czym rażąco naruszono art. 107 § 3 kpa – wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji przez jej uchylenie w całości. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. 2. Zaskarżoną decyzją Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów utrzymała w mocy uchwałę Rady Naukowej Instytutu [...] Politechniki W. z dnia [...] października 2006 r. odmawiającą poparcia wniosku o nadanie tytułu naukowego profesora. 3. Decyzja ta została wydana przez Centralną Komisję po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1920/07. Wyrokiem tym, po rozpoznaniu skargi K. S. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2007 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego - uchylono zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podał, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] września 2007 r. utrzymała w mocy uchwałę Rady Naukowej Instytutu [...] Politechniki W. z dnia [...] października 2006 r. odmawiającą wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora K. S. W sprawie tej K. S. wniósł do Centralnej Komisji odwołanie od uchwały Rady Naukowej Instytutu [...], podjętej na posiedzeniu w dniu [...] października 2006 r., odmawiającej poparcia wniosku dr hab. K. S. o nadanie mu tytułu profesora nauk matematycznych. Tymczasem z treści zaskarżonej decyzji Centralnej Komisji z dnia [...] września 2007 r. wynika, że organ ten rozpoznał odwołanie od uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] Politechniki W. odmawiającej wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora K. S.. Taka uchwała w ogóle, jak stwierdził Sąd, odnośnie osoby skarżącego nie była podjęta w toku postępowania w sprawie o nadanie tytułu profesora, a tym bardziej nie mogło być wniesione odwołanie. Sąd stwierdził również, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest bardzo ogólne i nie można z niego wprost wywnioskować jaka konkretnie uchwała rady była przedmiotem dyskusji na posiedzeniu Prezydium Centralnej Komisji, a następnie głosowania. Wątpliwości tych nie usuwa analiza dokumentacji postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji. Podstawowym dokumentem postępowania poprzedzającego wydanie decyzji przez Centralną Komisję jest protokół z posiedzenia Prezydium Komisji. Z kserokopii wyciągu z protokołu nr [...] z posiedzenia Prezydium Centralnej Komisji, które odbyło się w dniu [...] września 2007 r. wynika, że przedmiotem oceny i głosowania była uchwała Rady Naukowej Instytutu [...] Politechniki W. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie nadania dr hab. K. S. tytułu profesora nauk matematycznych, a jak już wyżej podniesiono, taka uchwała w odniesieniu do skarżącego w ogóle nie była podjęta. Wprawdzie Centralna Komisja w zaskarżonej decyzji powołuje, że przedmiotem rozstrzygnięcia jest uchwała Rady Naukowej Instytutu [...] Politechniki W. z dnia [...] października 2006 r., a z dokumentacji wynika, że w tej dacie została podjęta uchwała o odmowie poparcia wniosku K. S. o nadanie tytułu profesora to w zestawieniu z treścią powołanego wyżej protokołu z posiedzenia Prezydium Centralnej Komisji nie można uznać, że zaszła tylko pomyłka w decyzji co do oznaczenia uchwały. Powyższe ustalenia prowadzą do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem zasad postępowania określonych w art. 7 i 8 kpa, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził również, że ponownie rozpoznając sprawę Centralna Komisja przeprowadzi postępowanie dotyczące odwołania K. S. od uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] Politechniki W. z dnia [...] października 2006 r. odmawiającej poparcia jego wniosku o nadanie tytułu profesora. Przedmiot tego postępowania organ winien wskazać w sposób nie budzący wątpliwości w dokumentacji odzwierciedlającej przebieg postępowania oraz w decyzji kończącej to postępowanie. 4. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przepis ten oznacza, że ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny ogranicza się do kontroli, czy organy administracji prawidłowo uwzględniły wytyczne zawarte w poprzednim wyroku, oraz do oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku. Przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Same wskazania co do dalszego postępowania nie mogą zastępować oceny prawnej, mimo że z reguły są one konsekwencją oceny prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 września 2007 r. II FSK 209/07 LEX nr 377585, stwierdził, że stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, "wskazania co do dalszego postępowania" zawarte w orzeczeniu sądu administracyjnego podobnie jak ocena prawna zawarta w tym orzeczeniu stanowią postanowienia o wiążącym charakterze. Ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania w sprawie, zaś "wskazania" określają sposób ich postępowania w przyszłości. Wskazania stanowią więc konsekwencję oceny prawnej, zwłaszcza oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w sprawie. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Natomiast w wyroku z dnia 25 października 2006 r. I OSK 1377/05 LEX nr 281309, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że (1) Między oceną prawną a wskazaniami co do dalszego postępowania zachodzi ścisły związek. Ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organów administracyjnych w sprawie, podczas gdy wskazania określają sposób ich postępowania w przyszłości. Wskazania stanowią więc konsekwencję oceny prawnej, zwłaszcza oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w danej sprawie. Wskazania sądu administracyjnego co do dalszego postępowania mają wytyczać kierunek działania organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy. (2) Naruszenie przez organy administracyjne postanowień art. 153 ustawy z dnia sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...), uzasadnia możliwość powtórnego zaskarżenia aktu lub czynności na tej podstawie i spowoduje jej uchylenie przez sąd administracyjny. Niniejszy skład orzekający podziela w zupełności poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w przytoczonych wyżej wyrokach. 5. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, należy wskazać, że Centralna Komisja nie zastosowała się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1920/07, czym naruszyła art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w tym wyroku, z art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.) wynika, że czynności postępowania w sprawach o nadanie tytułu profesora kończą się uchwałami w przedmiocie: 1) wszczęcia postępowania o nadanie tytułu profesora; 2) wyznaczenia recenzentów; 3) poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora. Każda z tych czynności kończy się odrębną uchwałą rady. Osoba ubiegająca się o nadanie tytułu profesora może wnieść od tych uchwał, jeżeli są one odmowne, odwołania do Centralnej Komisji, co wynika z art. 21 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 5 ustawy o stopniach naukowych (...). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, kiedy i jakiej treści uchwała była przedmiotem głosowania Sekcji Nauk Matematycznych, Fizycznych, Chemicznych i Nauk o Ziemi, nie wiadomo z czyim odwołaniem się Sekcja zapoznała, jakiej treści i kiedy była podjęta zaskarżona uchwała Rady Naukowej. Te istotne w sprawie okoliczności powinny zostać zarówno wyjaśnione jak i omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie zaś zaskarżonej decyzji jest zbyt ogólne, aby można było wyjaśnić istniejące w wskazane wyżej wątpliwości i dokonać kontroli prawidłowości podjęcia zaskarżonej decyzji, i nie spełnia wymogów, o którym mowa w art. 107 § 3 kpa. W świetle powyższych rozważań skargę należało uznać za zasadną, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem wyżej przywołanych przepisów, zaś naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślić należy, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów winna mieć na uwadze wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1920/07 jak również powyższe rozważania. 6. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.