IV SA/Gl 393/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.B. na uchwałę Rady Miejskiej w D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie radnych postanawia odrzucić skargę Rada Miejska w D. uchwałą z dnia [...] nr [...] stwierdziła wygaśnięcie mandatu radnego E.B. z powodu naruszenia ustawowego zakazu łączenia mandatu radnego z prowadzeniem działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy D. Pismem z dnia [...], które wpłynęło do Rady Miejskiej w D. w dniu [...] E.B. wystąpił do Rady Miejskiej w D. o usunięcie naruszenia interesu prawnego oraz uprawnień poprzez niezwłoczne uchylenie wskazanej powyżej uchwały. E.B. reprezentowany przez radcę prawnego K.G. pismem procesowym z dnia [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) na uchwałę Rady Miejskiej w D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Prezydent Miasta D. reprezentowany przez radcę prawnego I.Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, która została zamieszczona w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów. Zgodnie natomiast z treścią art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z treścią art. 53 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Należy dostrzec, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienie NSA z 21 maja 2007 r. sygn. akt II OSK 986/06 Lex 334277) przywołany powyżej art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika to z dostarczonych akt administracyjnych skarżący w dniu [...] sporządził, a w dniu [...] złożył w siedzibie organu pismo wzywające Radę Miejską w D. do usunięcia naruszenia prawa, którego Rada ta dopuściła się podejmując przedmiotową uchwałę z dnia [...]. Z chwilą wniesienia wskazanego wezwania rozpoczęły bieg dwa terminy przewidziane treścią przywoływanego art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy zwrócić uwagę, że Rada Miejska w D. nie ustosunkowała się w żadnej formie do wezwania skierowanego do niej w piśmie z dnia [...] zatem po myśli powyższego przepisu skargę należało wnieść w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wskazany termin upłynął w dniu [...], natomiast skarga została sporządzona w dniu [...], a do organu administracji wpłynęła w dniu [...], zatem w jednym jak i drugim przypadku jej wniesienie nastąpiło z uchybieniem 60 dniowego terminu do jej wniesienia. W świetle przedstawionej analizy stanu normatywnego i faktycznego występującego w rozpatrywanej sprawie przyjdzie stwierdzić, że przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie skarżący z takim wnioskiem nie wystąpił, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy przesłanką odrzucenia skargi jest wniesienie jej z uchybieniem terminu. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. SJ/