IV SA/Gl 505/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2009 r. sprawy ze skargi Gminy M. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zakładów opieki zdrowotnej oddala skargę. Prezydent Miasta M. zarządzeniem nr [...] z dnia [...] r. zmienił zarządzenie własne nr [...] z dnia [...] r. w ten sposób, iż powierzył z dniem [...] r. M. G. obowiązki dyrektora Żłobka Miejskiego w M., przy ul. [...] i zmienił jej stanowisko pracy z dyrektor Żłobka Miejskiego w M. na p.o. dyrektora Żłobka Miejskiego w M.. Zarządzenie wydane zostało na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 44 ust. 4 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.). Zarządzenie to – jak wynika z daty uwidocznionej na prezentacje [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. – wpłynęło do organu nadzoru w dniu [...] r. Zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] r. Wojewoda [...], po uprzednim zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z dnia [...], stwierdził nieważność powyższego zarządzenia z powodu jego niezgodności z art. 44 ust. 4 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 7, art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej oraz w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2000 r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać osoby na stanowiskach kierowniczych w zakładach opieki zdrowotnej określonego rodzaju (Dz. U. Nr 44, poz. 520 ze zm.). Jako podstawę prawną aktu organ nadzoru wskazał art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności organ podał, że żłobek, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, został uznany za zakład opieki zdrowotnej. Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 tej ustawy świadczenia zdrowotne udzielane są wyłącznie przez osoby wykonujące zawód medyczny oraz spełniające wymagania zdrowotne określone w odrębnych przepisach. Dalej wskazał, że stosownie do § 1 ust 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2000 r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać osoby na stanowiskach kierowniczych (...), kierownikiem zakładu opieki zdrowotnej może być wyłącznie osoba mająca wyższe wykształcenie i co najmniej 6 letni staż pracy zawodzie lub posiadająca wyższe wykształcenie i ukończone studia podyplomowe o kierunku zarządzanie w służbie zdrowia i co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie, przy czym dla stanowisk kierowników poszczególnych rodzajów zakładów opieki zdrowotnej doprecyzowano te wymagania w dalszych przepisach rozporządzenia. I tak w § 9 określono, że kierownikiem żłobka powinna być osoba posiadająca wykształcenie wyższe pielęgniarskie lub inne wyższe mające zastosowanie przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych i co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie albo osoba posiadająca wykształcenie średnie medyczne i kurs specjalistyczny oraz co najmniej 6 letni staż pracy w zawodzie. Tymczasem w przedmiotowym zarządzeniu Prezydent Miasta M. zdecydował o powierzeniu obowiązków Dyrektora Żłobka w M. M. G., która nie spełnia wymogów niezbędnych do zajmowania stanowiska kierowniczego w zakładzie opieki zdrowotnej, jakim jest żłobek, nie posiada bowiem odpowiedniego wykształcenia ani kwalifikacji. Fakt ten został już stwierdzony w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. znak [...], którą – po rozpatrzeniu odwołania M. G., utrzymał w mocy Minister Zdrowia decyzja z dnia [...] r. nr [...], a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 923/07 (prawomocnym od 2 lutego 2009r.). Ponadto w zarządzeniu zdecydowano o powierzeniu obowiązków dyrektora żłobka, a więc posłużono się konstrukcją nieprzewidzianą w przepisach ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Organ nadzoru uznał, że nawet gdyby posłużenie się konstrukcją czasowego powierzenia obowiązków kierownika zakładu opieki zdrowotnej uznać za uzasadnione w pewnych sytuacjach faktycznych, to obowiązki te winna wykonywać osoba posiadająca kwalifikacje niezbędne do zajmowania danego stanowiska, natomiast M. G. wymogów tych nie spełnia. Wojewoda stwierdził, że okoliczności wykluczające pełnienie przez ww. obowiązków kierownika żłobka znane są Prezydentowi Miasta M. z urzędu, a to powoduje, że próba przekwalifikowania stanowiska zajmowanego przez ww. stanowi ominięcie przepisów powszechnie obowiązującego prawa. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Gmina M. wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Rozstrzygnięciu temu zarzucono naruszenie art. 44 ust. 4 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej oraz art. 58 kc w zw. z art. 10 ust. 2 ww. ustawy w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2000 r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać osoby na stanowiskach kierowniczych (...) oraz naruszenie art. 353¹k.c. w zw. z art. 300 ustawy Kodeks pracy poprzez przyjęcie, że Prezydent Miasta M. wykonując uprawnienia pracodawcy w Żłobku Miejskim w M. nie był uprawniony do powierzenia obowiązków dyrektora odwoływanej osobie do czasu powołania osoby spełniającej wszystkie wymagania wynikające z obowiązujących przepisów, a także nadinterpretowanie intencji skarżącej mającej na celu rzekome obejście tej ustawy w oparciu o art. 58 ust. 1 k.c. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono również rażące naruszenie przepisów postępowania a to art. 10 § 1 oraz art. 7 k.p.a. w zakresie prawa do czynnego udziału w postępowaniu oraz obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ponadto wskazano na naruszenie art. 80 i 81 k.p.a. wskutek uznania okoliczności faktycznych związanych z rzekomym obejściem prawa w sytuacji nie istnienia przesłanek określonych w tych przepisach. Podniesiono przy tym okoliczność uniemożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego, co zdaniem skarżącej, miało istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdzono przy tym, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania nadzorczego doręczone zostało skarżącej w dniu [...] r., a rozstrzygnięcie nadzorcze podjęte już zostało w dniu [...] r. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ nadzoru zaniechał badania przyczyn wydania przedmiotowego zarządzenia. Tymczasem, zdaniem skarżącej, Prezydent Miasta M. wykonując uprawnienia pracodawcy miał prawo powierzyć obowiązki dyrektora osobie odwołanej do czasu powołania osoby spełniającej wszystkie wynikające z przepisów prawa wymagania i w tym celu zamierzał przeprowadzić otwarty konkurs pomimo, iż art. 44a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej takiego wymogu nie zawiera. Ponadto w ocenie skarżącej w postępowaniu nadzorczym nie wzięto pod uwagę istotnych okoliczności takich jak fakt, że zakładem opieki zdrowotnej musi ktoś kierować w okresie od odwołania dotychczasowego dyrektora do wyłonienia na to stanowisko osoby spełniającej wszystkie przepisane prawem wymagania. Jednocześnie wskazano, iż tego typu obowiązki mogą zostać powierzone jedynie osobie będącej już pracownikiem danej jednostki, która ma doświadczenie w kierowaniu takim zakładem. Podkreślono również, że w schemacie organizacyjnym żłobka nie ma wakatów na stanowiskach kierowniczych, co umożliwiłoby powierzenie obowiązków osobie zgodnie z modelem jurydycznym wskazanym przez organ nadzoru. Ponownie akcentowano, że postępowanie nadzorcze zostało przeprowadzone z pozbawieniem strony możliwości czynnego w nim udziału, oraz bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. uznał, że nie miało ono wpływu na przebieg postępowania i ochronę interesu skarżącej. Odwołując się do stanowiska doktryny oraz orzecznictwa wskazał, że krótki okres czasu pomiędzy zawiadomieniem gminy o wszczęciu postępowania nadzorczego a wydaniem rozstrzygnięcia nadzorczego nie może w zasadzie stanowić samodzielnej podstawy uznania przez sąd wadliwości takiego rozstrzygnięcia. Na poparcie powyższej tezy przytoczył fragment uchwały NSA z 21.10.2002 r. sygn. akt OPS/9/02, ONSA 2003/2/43. Dodatkowo organ zaznaczył, ze ewentualne wyjaśnienia Prezydenta Miasta pozostałyby bez wpływu na zajęte przez niego stanowisko i nie mogłoby konwalidować sprzecznego z prawem zarządzenia. W piśmie procesowym z dnia 6 sierpnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej ustosunkowując się do twierdzeń zawartych w odpowiedzi na skargę podtrzymał w całości żądania skargi. W piśmie tym kwestionowano stanowisko organu nadzoru odnoszące się do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Zdaniem pełnomocnika skarżącej wszczynanie postępowania nadzorczego w ostatniej chwili nie może sanować bezpodstawnych domniemań w sprawie celów działania organu gminy. Zaznaczono, że to właśnie zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze – odmiennie niż wskazuje to organ nadzoru – a nie zakwestionowane zarządzenie przedłużyło pełnienie funkcji Dyrektora Żłobka przez M. G., a wydanie zakwestionowanego zarządzenia miało prowadzić do wyłonienia nowego kierownika jednostki. Ponadto wskazano, że postępowanie organu świadczy o wyjątkowym lekceważeniu jego ustawowych obowiązków oraz prawa organu gminy wynikającego z art. 10 k.p.a. Z tego powodu wniesiono o rozważenie zastosowania art. 155 § 1ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, ze zgodnie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Natomiast stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P..p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej, wykonywana przez sądy administracyjne, obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Tylko w przypadku istotnych naruszeń prawa, na podstawie art. 148 w zw. z art. 145 P.p.s.a., Sąd może zaskarżony akt uchylić. W rozpoznawanej sprawie dokonując oceny legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego pod względem zgodności z przepisami prawa Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy przede wszystkim wskazać, iż stosownie do art. 44 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.), podmiot, który utworzył publiczny zakład opieki zdrowotnej, nawiązuje z kierownikiem tego zakładu stosunek pracy na podstawie powołania lub umowy o pracę albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną. Według zaś art. 10 ust. 2 tej ustawy Minister właściwy do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinny odpowiadać osoby na stanowiskach kierowniczych w zakładach opieki zdrowotnej określonego rodzaju. Szczegółowe przesłanki wymagane od osób, które mają pełnić stanowiska kierownicze określa na podstawie i w granicach powołanej delegacji ustawowej rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2000 r. - w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać osoby na stanowiskach kierowniczych w zakładach opieki zdrowotnej określonego rodzaju (Dz. U. z 2000 r. Nr 44, poz. 520 ze zm.). Zgodnie z przepisem § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia kierownikiem zakładu opieki zdrowotnej (zespołu zakładów opieki zdrowotnej), zwanego dalej zakładem, może być wyłącznie osoba mająca wyższe wykształcenie i co najmniej sześcioletni staż pracy w zawodzie lub posiadająca wyższe wykształcenie i ukończone studia podyplomowe o kierunku zarządzanie w służbie zdrowia i co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie bądź posiadająca wyższe wykształcenie i szkolenie zagraniczne i co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie, z zastrzeżeniem § 3-9. Zgodnie z § 9 kierownikiem żłobka powinna być osoba posiadająca wykształcenie wyższe pielęgniarskie lub inne wyższe mające zastosowanie przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych i co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie albo osoba posiadająca wykształcenie średnie medyczne i kurs specjalistyczny oraz co najmniej 6 letni staż pracy w zawodzie. W świetle powyżej cytowanych regulacji nie budzi wątpliwości , że kierownikiem zakładu opieki zdrowotnej, w tym żłobka może być wyłącznie osoba spełniająca przytoczone wyżej warunki. W sprawie natomiast bezsporne jest, że M. G., której Prezydent Miasta M. w objętym rozstrzygnięciem nadzorczym zarządzeniu z dnia [...] r. powierzył pełnienie obowiązków Dyrektora Żłobka w M., nie spełnia wymienionych w § 9 cyt. rozporządzenia wymagań kwalifikacyjnych, bowiem nie posiada odpowiedniego wykształcenia. Fakt ten został stwierdzony w ostatecznej decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. o odmowie dokonania wpisu zmian w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej w zakresie zmiany na stanowisku kierownika Żłobka Miejskiego w M. w związku z niespełnieniem przez niego wymagań kwalifikacyjnych, a następnie znalazł potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 923/07 (prawomocnego od 2 lutego 2009r.). Okolicznością sporną w sprawie jest natomiast to, czy istniały podstawy do czasowego powierzenia pełnienienia obowiązków dyrektora żłobka tej osobie. Przede wszystkim należy zauważyć, że przytoczony w zarządzeniu jako jego podstawa prawna przepis art. 44 ust. 4 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) nie upoważnia do powierzenia pełnienienia obowiązków kierownika zakładu opieki zdrowotnej, jakim jest żłobek (art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej). Wskazane regulacje dotyczą nawiązywania stosunku zatrudnienia z kierownikiem zakładu w formach i trybie tam określonych, a więc na zasadzie powołania lub umowy o pracę albo zawarcia umowy cywilnoprawnej, a nie w drodze czynności powierzenia obowiązków. Z treści wskazanych wyżej przepisów nie wynika bowiem w żaden sposób upoważnienie do podejmowania aktów w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków kierownika publicznego zakładu opieki zdrowotnej, a tym samym do stworzenia stanowiska pracy "pełniącego obowiązki" kierownika. Upoważnienia takiego nie stwarza również żaden inny przepis. W obowiązujących przepisach można wskazać sytuacje, w których ustawodawca zadecydował o możliwości powierzenia pełnienia obowiązków określonego organu administracji publicznej czy kierownika innej jednostki organizacyjnej wykonującej zadania publiczne. Przykładowo, art. 36a ust. 5 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.) upoważnia organ prowadzący szkołę do powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora szkoły wicedyrektorowi, a w szkołach, w których nie ma wicedyrektora, nauczycielowi tej szkoły do czasu powierzenia stanowiska dyrektora, zgodnie z wymogami ustawowymi, jednak nie dłużej niż na okres 10 miesięcy. Brak przepisu przyznającego expressis verbis upoważnienie do powierzenia pełnienia obowiązków kierownika zakładu opieki zdrowotnej oznacza brak podstaw do podjęcia przez Prezydenta Miasta M. przedmiotowego zarządzenia. Trafne jest zatem stanowisko Wojewody, że wydając przedmiotowe zarządzenie Prezydent Miasta posłużył się konstrukcją nieprzewidzianą w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej. Można w tym miejscu zauważyć tylko, że ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458) określająca m.in. status prawny pracowników zatrudnionych w gminnych jednostkach i zakładach budżetowych w art. 21 stanowi o "powierzeniu pracownikowi samorządowemu, jeżeli wymagają tego potrzeby jednostki, wykonywanie innej pracy niż określona w umowie o pracę, zgodnej z jego kwalifikacjami. Podobne uregulowanie przewiduje art. 42 § 4 Kodeksu pracy. W świetle powyższej wskazanych regulacji oczywistym jest, że "powierzenie pełnienia obowiązków" pracownikowi musi wiązać się z powierzeniem innej pracy (obowiązków, funkcji) od dotychczas wykonywanej na podstawie umowy. W konstrukcji tego przepisu nie mieści się zatem powierzenie pełnienia obowiązków na danym stanowisku osobie, która na tym stanowisku (odpowiadającemu w istocie stanowisku powierzonemu) jest zatrudniona i obowiązki te pełni. Z pewnością nie można takiego powierzenia uznać za sposób nawiązania stosunku pracy. Natomiast powierzenie pełnienia obowiązków na rzecz osoby nie będącej pracownikiem jednostki nie znajduje oparcia w żadnym z przepisów prawa. W świetle art. 44 ust. 1 i 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej odpowiedzialność za zarządzanie publicznym zakładem opieki zdrowotnej ponosi kierownik publicznego zakładu opieki zdrowotnej ponosi (ust. 1). Kierownik publicznego zakładu opieki zdrowotnej kieruje zakładem i reprezentuje go na zewnątrz oraz jest przełożonym pracowników zakładu (ust. 2). Zatem dokonanie "powierzenia pełnienia obowiązków" kierownika zakładu opieki zdrowotnej bezsprzecznie oznacza delegowanie wszystkich funkcji, kompetencji, uprawnień i powinności, które są przynależne stanowisku kierownika (dyrektora). Powyższe prowadzi do wniosku, że nawet przy braku wyróżnienia w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej funkcji osoby pełniącej obowiązki kierownika zakładu, ewentualne, choć nie mające wsparcia w przepisach, powierzenie pełnienia obowiązków kierownika musi opierać się na stwierdzeniu, że osoba, której obowiązki te powierzono spełnia przesłanki wymagane przez przepisy prawne. W tym względzie skład orzekający w pełni podziela pogląd zawarty w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 542/07, publik. Lex nr 341105, zgodnie z którym bez względu na okoliczność, czy następuje obsadzenie stanowiska kierownika danego zakładu opieki zdrowotnej w sposób prawem przepisany, czy też dochodzi tylko do czasowego "powierzenia pełnienia obowiązków", to wymagania ustawowe względem osoby faktycznie sprawującej kierownictwo zakładem opieki zdrowotnej muszą być spełnione. Trafnie zatem Wojewoda uznał, że powierzenie pełnienia obowiązków kierownika żłobka osobie, która nie spełnia wymagań do jego zajmowania, zmierzałoby w istocie do obejścia prawa. W oparciu o wskazane wyżej rozwiązania prawne nie ma bowiem żadnych podstaw by formułować pogląd, że w sytuacji, gdy bezwzględnie obowiązujący wymóg posiadania odpowiedniego wykształcenia i kwalifikacji dotyczy kierownika zakładu opieki zdrowotnej, to osoba, której powierzono faktycznie funkcję pełnienia obowiązków kierownika tego zakładu - miałaby być zwolniona od spełniania wymaganych prawem kwalifikacji. Wobec powyższego argumenty przedstawione przez skarżącą, a zmierzające w istocie do wykazania zasadności powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora żłobka M. G. do czasu wyłonienia w drodze zaplanowanych procedur osoby spełniającej przewidziane prawem wymogi, nie znajduje uzasadnienia w świetle bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Argumenty te zmierzają w istocie do oceny zasadności podjęcia przedmiotowego zarządzenia z punktu widzenia kryteriów celowościowych, które jednak nie są miarodajnym kryterium oceny w niniejszej sprawie. Przyjdzie przypomnieć, iż po myśli art. 171 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz zważając na treść przepisu art. 85 ustawy o samorządzie gminnym nadzór nad działalnością gminną jest sprawowany jedynie w oparciu o kryterium zgodności z prawem działań podejmowanych przez organy samorządu gminnego, co oznacza, iż nie można dokonywać tej oceny w oparciu o jakiekolwiek inne zasady i kryteria. Kryteria celowościowe nie mogą być również uwzględnione przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, bowiem jak już wskazano na wstępie, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny również opiera się na kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Odnosząc się do zarzutów wskazujących na naruszenie reguł proceduralnych wiążących organ nadzoru zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym przyjdzie wskazać, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania nadzorczego wydane zostało w dniu [...] r. zaś samo rozstrzygnięcie w dniu [...] r., przy czym zawiadomienie organu o wszczęciu postępowania nadzorczego miało miejsce w dniu [...] r, a więc dzień przed wydaniem tegoż rozstrzygnięcia. Niewątpliwie zatem w toku postępowania nadzorczego doszło do naruszenia przepisów proceduralnych w zakresie możliwości uczestnictwa Gminy w tym postępowaniu. Jednakowoż zgodzić się należy ze stanowiskiem Wojewody [...], iż naruszenie reguł postępowania może skutkować uchyleniem rozstrzygnięcia nadzorczego wyłącznie wtedy, gdy mogło mieć on wpływ na treść wydanego aktu nadzoru. Zgodnie z art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit b) w zw. z art. 148 P.p.s.a. Sąd uchyla bowiem zaskarżony akt tylko w przypadku naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jednakowoż, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie związek taki nie zachodzi. Nie budzące wątpliwości okoliczności faktyczne sprawy dawały organowi nadzoru wystarczającą podstawę do podjęcia rozstrzygnięcia. Zatem brak zachowania odpowiedniego terminu od wszczęcia postępowania w sprawie do wydania w niej rozstrzygnięcia nie miał istotnego wpływu na jego treść. Skarżąca nie wskazała natomiast, by powyższe uchybienie uniemożliwiło jej przedstawienie takich nowych dowodów, które miałyby wpływ na wynik sprawy a w konsekwencji pozwoliłyby na zmianę stanowiska organu nadzoru. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżony akt Wojewody [...] nie narusza prawa i w tej sytuacji skarga podlegała oddaleniu jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.