II SA/Wr 233/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis (spr.) Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Protokolant Iwona Borecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 października 2009r. sprawy ze skargi Zakładu A. w R. na decyzję Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. z dnia 11 marca 2009r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie ujęcia wody podziemnej na terenie zakładu w S. K. nr [...] oraz na pobór wody z w/w ujęcia oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia 11 marca 2009 r., nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. utrzymał w mocy decyzję Starosty R. z dnia 30 października 2008 r. nr [...], którą na podstawie art. 37 pkt 1, art.122 ust. 1 pkt 1 i pkt 3, art.123 ust. 2, art.127 ust. 1 i 2, art.128 ust. 1 i 2, art.140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz.1229 z późn. zm.) udzielono Przedsiębiorstwu A. pozwolenia wodnoprawnego na : 1.wykonanie ujęcia wody podziemnej składającego się z trzech studni głębinowych (nr 1, nr 2, nr 3) położonych na terenie zakładu tego przedsiębiorstwa w miejscowości S. K. nr [...] (gmina R.), 2.pobór wód podziemnych w celu zaopatrzenia w wodę zakładu z zasobów eksploatacyjnych ustalonych w "Dokumentacji hydrogeologicznej zasobów eksploatacyjnych ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych -plejstoceńskich i trzeciorzędowych - mioceńskich", miejscowość S. K., przyjętej w dniu 20 października 2004 r. i uzupełnionej dodatkiem przyjętym w dniu 8 października 2008 r., ze studni czwartorzędowych wynoszących Qe = 28 m3/h przy depresji sc = 2,8 - 2,9 m oraz ze studni trzeciorzędowej wynoszących Qe = 15 m3/h przy depresji sc = 6,3 m); w ilości : Qmax.h = 46,0 m3/h Qśr.h = 22,2 m3/h Qmax.d = 736,0 m3/dobę. W tym: - ze studni trzeciorzędowej (otwór nr S 1) Qmax.h = 12,0 m3/h Qśr.h = 5,8m3/h Qmax.d=192m3/dobę - ze studni czwartorzędowych (otwory nr S2 i nr S3) łącznie Qmax.h = 34,0 m3/h Qśr.h =16,4m3/h Qmax.d = 544 m3/dobę, a z poszczególnych studni czwartorzędowych po : Qmax.h=17,0m3/h Qśr.h = 8,2m3/h Qmax.d = 272 m3/dobę. W uzasadnieniu przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz argumentację prawną. Podkreślono, że w wyniku uchylenia decyzji Starosty R. z dnia 27 października 2004 r. nr OS.6223-19/04 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2006. sygn. akt II SA/Po 168/05 oraz po oddaleniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 11 października 2007 r. sygn. akt II OSK 134/06) ponownie przeprowadzono postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 6 października 2004 r., zmienionym wnioskiem z dnia 28 maja 2008 r. w sprawie udzielenia Przedsiębiorstwu A. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie ujęcia wody składającego się z 3 studni oraz pobór wody w ilości wynoszącej łącznie Qśr.h. = 22,2 m3/h w tym 5,8 m3/h z utworów trzeciorzędowych i 16,4 m3/h z utworów czwartorzędowych. W trakcie postępowania wyjaśniającego uzyskano dokumenty z kontroli przeprowadzonej w zakładzie wnioskodawczym przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, wyjaśnienia hydrogeologów dotyczące treści dokumentacji hydrogeologicznych, kopię sprawozdania z badań geofizycznych wykonanych przez B. Sp. z o. o., stanowisko Burmistrza Gminy R. w sprawie treści planu zagospodarowania przestrzennego, informacje Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w R. w sprawie wielkości poboru wody ze swoich ujęć oraz dodatek do dokumentacji hydrogeologicznej. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2008 r. J. G. została zobowiązana do sporządzenia dodatku do dokumentacji hydrogeologicznej zasobów eksploatacyjnych ujęcia zakładowego w zakresie charakterystyki i prognozy trwałości właściwości fizycznych, składu chemicznego i stanu bakteriologicznego wód podziemnych oraz stanu środowiska wokół ujęcia wraz z oceną zagrożeń dla jakości ujmowanych wód podziemnych. Sporządzony przez Przedsiębiorstwo C. Sp. z o.o. dodatek do dokumentacji hydrologicznej zasobów eksploatacyjnych ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych - plejstoceńskich i trzeciorzędowych – mioceńskich w zakresie: - charakterystyki i prognozy trwałości właściwości fizycznych, składu chemicznego i stanu bakteriologicznego wód podziemnych, - stanu środowiska wokół ujęcia wraz z oceną zagrożeń dla jakości ujmowanych wód podziemnych ze strony rozpoznanych ognisk zanieczyszczeń, został przyjęty bez zastrzeżeń w dniu 8 października 2008 r. Na podstawie tych dokumentów, Starosta R. stwierdził, że zgodnie z aktualnym rozpoznaniem budowy geologicznej czwartorzędu przedstawionym w dokumentacji hydrogeologicznej zasobów eksploatacyjnych ujęcia zakładowego z października 2004 r. na omawianym obszarze w rejonie S.K. wyróżnia się poziom gruntowy, poziom międzyglinowy górny, poziom międzyglinowy dolny i poziom podglinowy. Istotne znaczenie w sprawie mają : poziom międzyglinowy górny, w którym założone jest ujęcie zakładowe oraz poziom międzyglinowy dolny doliny kopalnej, w którym założone jest ujęcie komunalne. Poziom międzyglinowy górny na terenie zakładu występuje w przedziale głębokości 4,5 - 25,0 m w postaci warstwy piasków średnioziarnistych i drobnoziarnistych o miąższości 10,0 - 19,0 metrów. Poziom ten jest zasilany w drodze infiltracji poprzez nadległe warstwy glin i mułków oraz drogą przesączania z poziomu wód gruntowych. Moduł zasilania infiltracyjnego w warunkach naturalnych wynosi 6,0 - 9,0 m3/h km2. Poziom międzyglinowy dolny (doliny kopalnej) ma miąższość od kilku do 50 m. Na terenie zakładu wynosi on 48 m i występuje na głębokości 25 - 73 m. Odnawialność poziomu według badań modelowych dolin kopalnych tego poziomu wynosi 4,0 - 6,5 m3/h km2. Zasilanie poziomu zachodzi przez przesączanie z nadległych poziomów czwartorzędowych lub bezpośrednią infiltrację opadów poprzez nadkład glin morenowych. Oba poziomy wodonośne rozdziela warstwa glin zwałowych (słabo przepuszczana) o miąższości 4 - 10 m, która na terenie zakładu wynosi 7,0 m. Oba rozpatrywane poziomy wodonośne nie posiadają kontaktu hydraulicznego. Organ administracyjny wskazał, że budowa geologiczna rozpatrywanego obszaru przedstawiona w dokumentacji z 2004 r. różni się od określonej w dokumentacji hydrogeologicznej wykonanej dla potrzeb ustanowienia strefy ochronnej ujęcia komunalnego z 1998 r. Na bazie ówczesnego rozpoznania hydrogeologicznego sporządzona została przez [...] spółka z o. o. w kwietniu 2004 r. ekspertyza hydrogeologiczna dotycząca możliwości zaopatrzenia w wodę z zasobów wód podziemnych przedsiębiorstwa należącego do J. G.. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że obraz budowy geologicznej w rejonie przedmiotowych ujęć wody uległ zmianie po wykonaniu trzeciorzędowego otworu nr 1 na terenie zakładu, a potem w związku z wykonaniem 2 otworów czwartorzędowych. Przede wszystkim prace geologiczne ujawniły istnienie w rejonie zakładu poziomu międzyglinowego górnego o miąższości 10,0 - 19,0 metrów zbudowanego z piasków drobnych i piasków średnich (w otworach ujęcia komunalnego na podobnej głębokości istnieje warstwa piasku drobnego mułkowatego o miąższości od 0,5 do 3,0 m). Stwierdzono także spąg utworów wodonośnych doliny kopalnej na rzędnej 23,6 m npm., miąższość utworów wodonośnych doliny kopalnej 48 m (w otworach ujęcia komunalnego spąg wodonośca występuje na głębokości 47,68 - 46,75 m npm., a miąższość wynosi od 27 do 39 metrów). Na podstawie wykonanych nowych wierceń oraz badań geofizycznych dokonana została zdaniem organu pierwszej instancji uzasadniona i niezbędna reinterpretacja dotychczasowej budowy geologicznej. Odnosząc się do przedstawionych przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. obliczeń, zgodnie z którymi ujęcie komunalne miałoby być pozbawione całkowicie zasilania warstwy wodonośnej przez wody infiltracyjne organ pierwszej instancji uznał, że przy ich sporządzaniu skorzystano prawdopodobnie z formuły na obliczenie wielkości zasilania warstwy wodonośnej (zasobów odnawialnych) Q= F x η, zgodnie z którą F oznacza obszar zasilania, a η moduł odnawialności. Zakład przyjął do obliczeń η =6,5 m /h km2 właściwą dla doliny kopalnej, F=4,9 km2 - obszar zasilania ujęcia położonego na terenie ubojni i przetwórni indyka korzystającego z warstwy międzyglinowej górnej. W wyniku obliczeń otrzymano Q=4,9 x 6,5 = 31,85 m3/h. Następnie dokonano porównania wielkości zasilania ujęcia zakładowego określonego w dokumentacji hydrogeologicznej na 40 m3/h i z wartością wyżej obliczoną i na tej podstawie sformułowano wniosek, że ujęcie komunalne zostanie całkowicie pozbawione zasilania infiltracyjnego. W ocenie organu pierwszej instancji ten sposób obliczenia jest nielogiczny, do obliczeń użyto dowolnych i niewłaściwych danych. Przyjęta do obliczeń wielkość obszaru zasilania dotyczy ujęcia zakładowego, natomiast moduł odnawialności przyjęto właściwy dla zasilania doliny kopalnej, co jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy obliczona wartość nie może oznaczać zarówno wielkości zasilania ujęcia zakładowego jak i ujęcia komunalnego. Organ administracyjny stanął na stanowisku, że za podstawą dokonania obliczeń odnawialności zasobów doliny kopalnej należało przyjąć dane określające moduł odnawialności doliny kopalnej i ustalony obszar zasilania ujęcia komunalnego wykonanego w strukturze doliny kopalnej i analogicznie jeśli chodzi o zasoby odnawialne poziomu międzyglinowego górnego. W sposób właściwy i logiczny wykonano obliczenie zasobów odnawialnych w dokumentacji hydrogeologicznej zasobów eksploatacyjnych z 2004 r. Do obliczeń wielkości zasilania ujęcia przeprowadzonego według podanej formuły przyjęto obszar zasilania F=4,9 km2 i moduł odnawialności warstwy międzyglinowej górnej wynoszący η =8,0 m3/h km2. W wyniku obliczeń uzyskano zasoby odnawialne o wielkości 40,0 m3/h. Odnosząc się do stanowiska Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w R., powołującego się na dane z dokumentacji hydrogeologicznej strefy ochronnej ujęcia komunalnego z 1998 r. (obszar zasilania - 3,3 km2, odnawialność infiltracyjna 23,1 m3/h), że zasilanie przez wody infiltracyjne warstwy wodonośnej dla ujęcia komunalnego stanowi prawie 50% zasobów eksploatacyjnych, organ administracyjny stwierdził, że dokumentacja hydrogeologiczna w celu ustanowienia strefy ochronnej ujęcia komunalnego została sporządzona w oparciu o rozpoznanie hydrogeologiczne aktualne na rok 1998 r. oraz w oparciu o nieaktualny stan prawny w zakresie wyznaczania stref ochronnych. Z tych powodów dokumentacja jest nieaktualna i ustalenia w niej zawarte nie mogą stanowić podstawy do wyciągania dalszych wniosków. Organ pierwszej instancji podniósł, że według stanu prawnego na dzień zatwierdzenia dokumentacji hydrogeologicznej dla potrzeb ustanowienia strefy ochronnej ujęcia komunalnego z 1998 r. (dokumentacja została zatwierdzona decyzją Starosty R. z dnia 6 września 1999 r. nr [...]) podstawą prawną do wyznaczenia obszaru zasobowego i obszaru zasilania było rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 23 sierpnia 1994 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinna odpowiadać dokumentacja hydrogeologiczna i geologiczno-inżynierska (Dz. U. Nr 93, poz. 444) oraz z dnia 5 listopada 1991 r. w sprawie zasad ustanawiania stref ochronnych źródeł i ujęć wód podziemnych. Przepisy nie definiowały pojęć "obszar zasobowy" i "obszar zasilania" oraz nie określały sposobu ich wyznaczania. Według wyjaśnienia Z. B., wyznaczony w dokumentacji z 1998 r. obszar zasilania (utożsamiany z pojęciem "obszar zasobowy") o powierzchni F=3,3 km2 determinował teren ochrony pośredniej. Pojęcie to nie odpowiada aktualnej definicji obszaru zasobowego określonej w Poradniku metodycznym ministerstwa oraz w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 października 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań jakim powinny odpowiadać dokumentacje hydrogeologiczne i geologiczno - inżynierskie. (Dz. U. Nr 201, poz. 1673). Zdaniem hydrogeologa należałoby opracować obszar zasobowy wg tych definicji, w nawiązaniu do aktualnego stanu rozpoznania hydrogeologicznego (2008 r.). Zgodnie ze stanem prawnym aktualnym na dzień zatwierdzenia dokumentacji hydrogeologicznej zasobów eksploatacyjnych wód podziemnych ujęcia zakładowego z 2004 r. (dokumentacja została zatwierdzona decyzją Starosty R. z dnia 20 października 2004 r. nr [...]) przedmiotowe pojęcia również nie były zdefiniowane. Zakres dokumentacji hydrogeologicznych określało wówczas rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje hydrogeologiczne i geologiczno- inżynierskie (Dz. U. z 2001 r. Nr 153, poz. 1779). W roku 2004 został wydany na zamówienie Ministra Środowiska poradnik metodyczny pt. "Metodyka określania zasobów eksploatacyjnych ujęć zwykłych wód podziemnych." Zgodnie z oświadczeniem S. D. obszar zasobowy oraz obszar zasilania zostały ustalone w oparciu o definicje w nim sformułowane. W podsumowaniu organ pierwszej instancji stwierdził, że wykonanie przez [...] w lipcu i sierpniu 2004 r. otworu trzeciorzędowego oraz wykonanie badań geofizycznych spowodowało ujawnienie budowy geologicznej innej niż dotychczasowe rozpoznanie hydrogeologiczne, przedstawione w dokumentacji strefy ochronnej ujęcia komunalnego z 1998 r. oraz w powołanej ekspertyzie wykonanej przez [...] w kwietniu 2004 r. Stwierdzenie innej od dotychczasowej budowy geologicznej uzasadniało przeprowadzenie nowej interpretacji budowy geologicznej rozpatrywanego obszaru, a w szczególności istnienia większych zasobów w obrębie poziomu międzyglinowego górnego oraz co do innego przebiegu doliny kopalnej. Stwierdzenie firmy [...] zawarte w ekspertyzie o braku rezerw zasobowych dla ewentualnego ujęcia A. znajdującego się w obszarze zasilania ujęcia komunalnego i braku w jego rejonie innych wodonośnych w utworach czwartorzędowych były uzasadnione biorąc pod uwagę ówczesny stanu rozpoznania budowy geologicznej. W ocenie organu pierwszej instancji, podnoszone przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. zastrzeżenia związane z przewidywanym przyłączeniem do wodociągu S.K. innych miejscowości zasilanych obecnie z ujęcia komunalnego Z. W. – W. nie mogą być uzasadnieniem dla odmowy udzielania J. G. pozwolenia na pobór wody. Ustalone dla ujęcia komunalnego w S.K. zasoby eksploatacyjne wynoszą Q=55,5 m /h przy depresji s = 11,65 m, a Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. posiada pozwolenie na pobór wody z tego ujęcia w ilości wynoszącej Qmaxr = 486.180 m3/r (Ojw, = 55,5 m3/h) i Qmax.h = 55,5 m3/h. Pobór wody nie może przekraczać tej wielkości w związku z tym wszelkie planowane inwestycje w zakresie zaopatrzenia w wodę poszczególnych jednostek osadniczych muszą być dostosowane do wielkości wynikających z pozwolenia. Poza tym ujęcie komunalne posiada zapas zasobów, a przyłączenie odbiorców wody zaopatrywanych dotychczas z ujęcia Z. W. – W. nie spowoduje znaczącego wzrostu poboru wody, który mógłby spowodować przekroczenie zasobów eksploatacyjnych i dozwolonej wielkości poboru wody. W kwestii podnoszonego w odwołaniu argumentu o tym, że w dokumentacji strefy ochronnej z 1998 r. wprowadzono zakaz lokalizowania nowych ujęć wody w utworach czwartorzędowych w obszarze zasilania ujęcia komunalnego, organ administracyjny przyjął, że dokumentacja hydrogeologiczna z 1998 r. zawierająca zakaz lokalizowania w obszarze zasobowym innych ujęć wody nie jest przepisem prawa, który decyduje o ustanowieniu strefy ochronnej. W roku 1999 Starosta R. na podstawie dokumentacji ustanowił strefę ochronną ujęcia komunalnego obejmującą teren ochrony bezpośredniej. Tym samym wniosek o ustalenie terenu ochrony zasobowej został odrzucony. Oznacza to, że nie istnieje akt administracyjny ograniczający działalność w zakresie budowy i poboru wody z innych ujęć w rejonie ujęcia komunalnego w S.K.. Ponadto sam zapis w dokumentacji nie mówi o całkowitym zakazie lokalizowania nowych ujęć, lecz dopuszcza wykonywanie ujęć korzystających z wody w ramach zasobów eksploatacyjnych ujęcia komunalnego, co według rozpoznania aktualnego w roku 1998 było równoznaczne z zakazem budowy ujęć sięgających do zasobów doliny kopalnej. Organ administracyjny ustalił, że granice "terenu ochrony zasobowej" ujęcia wody nie zostały wprowadzone do Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy R. uchwalonego przez Radę Miasta i Gminy R. uchwałą Nr [...] z dnia 21 września 1990 r. Plan utracił ważność w dniu 1 stycznia 2004 r. W konsekwencji poczynionych ustaleń decyzją z 30 października 2008 r. nr [...] S. R. udzielił Przedsiębiorstwu A., ul. M. [...], [...] P., pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie ujęcia wody podziemnej na terenie zakładu w S. K. nr [...] oraz na szczególne korzystanie z wód polegające na poborze wód podziemnych z ww. ujęcia z czwartorzędowego oraz trzeciorzędowego piętra wodonośnego. W odwołaniu od tej decyzji Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. wniósł o jej uchylenie w całości i wydanie nowej decyzji, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie do ponownego rozpatrzenia przez Starostę R.. Odwołujący sformułował następujące uwagi, zastrzeżenia i zarzuty a) na skutek poboru wody przez Przedsiębiorstwo A. nastąpi całkowite pozbawienie zasilania warstwy wodonośnej ujmowanej przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. przez wody infiltracyjne; b) w dokumentacji hydrogeologicznej sporządzonej w 1998 r. przez Z. B. i S. D. z Zakładu D., zatwierdzonej decyzją Starosty R. z 6 sierpnia 1999 r. nr [...], wprowadzono zakaz lokalizowania nowych ujęć w utworach czwartorzędowych w obszarze zasilania ujęcia komunalnego; c) potrzeba zwiększenia poboru wody przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. w związku z planowanym podłączeniem do wodociągu Z. W., W. i Ł.; d) znaczenie doliny kopalnej w rejonie S.K. jako jedynego większego źródła wody pitnej w okolicy; e) dowolna interpretacja przez Starostę R. argumentacji strony odwołującej się oraz dokumentacji hydrogeologicznych (nieaktualność dokumentacji z 1998 r.). Na koniec strona odwołująca podniosła również fakt, że Przedsiębiorstwo A. wykonało ujęcie oraz pobiera z niego wodę pomimo braku pozwolenia wodnoprawnego. Decyzją z dnia 11 marca 2009 r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. utrzymał w mocy decyzję Starosty R.. Organ odwoławczy zwrócić uwagę na fakt, że w związku z przedmiotową sprawą wykonano i/lub zebrano dużą ilość dokumentacji, opracowań, ekspertyz i wypowiedzi biegłych mających na celu jak najbardziej wnikliwie udokumentowanie aspektów rzeczowych sprawy, czyniąc tym samym zadość przesłankom art. 7 i 77 k.p.a. Ponadto, organ odwoławczy przeanalizował warunki hydrogeologiczne w rejonie ujęć (zakładowego, Przedsiębiorstwa A. oraz komunalnego, obsługiwanego przez stronę odwołującą się) i rejonu obszarów ich zasilania w oparciu o dane i informacje zawarte w Banku Hydro. Odnosząc się do podnoszonych w odwołaniu zarzutów dotyczących dowolności interpretacji dokumentacji hydrogeologicznych, organ drugiej instancji wyjaśnił, że to zatwierdzone w oparciu o art. 45 Prawa geologicznego i górniczego zasoby eksploatacyjne wód podziemnych, zdefiniowane w § 2 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 października 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie (Dz. U. z 2005 r. Nr 201, poz. 1673), udokumentowane zgodnie z § 2 rozporządzenia, stanowią podstawę merytoryczną i prawną do określania rzeczywistych możliwości poborów wód podziemnych, a zatem i podstawę merytoryczną oraz prawną (na podstawie art. 131 ust. 2b Prawa wodnego) do wydawania (bądź niewydawania) pozwoleń wodnoprawnych. Rozpoznawanie i dokumentowanie budowy geologicznej oraz warunków hydrogeologicznych (w tym zasobów eksploatacyjnych) jest procesem, w którym nowe dane (uzyskane np. z wierceń, badań geofizycznych czy modelowych) skutkują uszczegółowieniem i aktualizacją dotychczasowych informacji i stanu wiedzy na ten temat (także w zakresie istnienia bądź braku rezerw zasobów wód podziemnych możliwych do poboru). Tak też było i w przypadku -dokumentacji hydrogeologicznej dla potrzeb ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych w miejscowości S.K., sporządzonej w 1998 r. przez Z. B. i S. D. z Zakładu Geologiczno-Wiertniczego D., zatwierdzonej decyzją Starosty R. z 6 sierpnia 1999 r. nr [...]. Organ odwoławczy podkreślił, że następnie w wyniku dalszego rozpoznania i badań - kluczowe znaczenie miały badania geofizyczne wykonane przez E. Sp. z o.o., wykonanie w 2004 r. otworu nr 1 o głębokości 160 m, przewiercającego wszystkie czwartorzędowe poziomy wodonośne oraz ujmującego wodę z trzeciorzędowego piętra wodonośnego), sporządzony został przez F. Sp. z o.o. w 2004 r. operat wodnoprawny i przyjęty przez Starostę R. 20 października 2004 r. (nr [...]). Organ odwoławczy podkreślił, że dokumentacja z 2004 r. została sporządzona przez ten sam zespół autorski, co dokumentacja z 1998 r. Dodatkowo, w 2008 r. sporządzony został przez G. Sp. z o.o. - Dodatek do dokumentacji hydrologicznej zasobów eksploatacyjnych ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych - plejstoceńskich i trzeciorzędowych - mioceńskich w zakresie charakterystyki i prognozy trwałości właściwości fizycznych, składu chemicznego i stanu bakteriologicznego wód podziemnych oraz stanu środowiska wokół ujęcia wraz z oceną zagrożeń dla jakości ujmowanych wód podziemnych ze strony rozpoznanych ognisk zanieczyszczeń, przyjęty przez Starostę R. 8 października 2008 r. (nr [...]). W związku z powyższym organ drugiej instancji przyjął, że zarzuty o braku możliwych do rozdysponowania zasobów wód podziemnych oraz o dowolności interpretacji przez Starostę R. dokumentacji hydrogeologicznych i argumentacji strony odwołującej się należy uznać za bezzasadne. Odnosząc się do zarzutu o zignorowaniu zawartego w dokumentacji z 1998 r. zakazu lokalizowania nowych ujęć w utworach czwartorzędowych w obszarze zasilania ujęcia komunalnego, organ odwoławczy powtórzył za organem pierwszej instancji, że dokumentacja hydrogeologiczna sama w sobie nie jest przepisem prawa i jej zatwierdzenie (lub przyjęcie bez zastrzeżeń) nie decyduje o utworzeniu strefy ochronnej ujęcia wody, a co za tym idzie o wprowadzeniu w jej obrębie zakazów i nakazów. W związku z tym jej zatwierdzenie nie wywołało skutków prawnych w postaci ustanowienia strefy pośredniej ochrony ujęcia, czyli na obszarze działania ujęcia nie występuje ustanowiona i obowiązująca strefa ochronna (z terenem ochrony pośredniej) ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych w miejscowości S.K., na której obowiązywałyby obostrzenia co do sposobu zagospodarowania przestrzennego terenu oraz wykorzystania terenu w obszarze zasobowym. Inne przesłanki co do sposobu ochrony ujęcia, również wynikające z dokumentacji hydrogeologicznej nie mają mocy prawnej i nie stanowią prawa miejscowego w rozumieniu Prawa wodnego. W świetle powyższego lokalizowanie nowych ujęć na omawianym terenie nie jest zabronione. Również dla organu odwoławczego planowany pobór wody przez dany podmiot nie może być podstawą do odmowy udzielenia pozwolenia innemu podmiotowi, jeśli ten wystąpi z wnioskiem i prawidłowo sporządzonymi, wymaganymi prawem dokumentami. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. powtórzył zarzuty z odwołania. Strona skarżąca podniosła, że udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód dla Przedsiębiorstwa A. w S.K. odbyło się z naruszeniem prawa przez błędną wykładnię i z pominięciem wcześniejszych ekspertyz hydrogeologicznych doprowadzając tym samym do stanu, kiedy strefa zasobowa ujęcia komunalnego nie jest i nie będzie należycie chroniona. W konsekwencji to zaś spowoduje, że w dłuższej perspektywie czasu nastąpi istotne pogorszenie jakości wody ujęcia komunalnego. Zdaniem skarżącej strony Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. a także Starosta R. nie uwzględnili bardzo istotnej w sprawie wcześniejszej opracowanej przez Zakład Geologiczno - Wiertniczy H. z Poznania w 1998 roku dokumentacji hydrogeologicznej dot. odnawialności warstwy wodonośnej i wskazującej na fakt skomplikowanej budowy warstw geologicznych terenu, na którym znajdują się ujęcia wody. Zgodnie z dokumentacją z 1998 roku wprowadzono zakaz lokalizowania nowych ujęć wody w otworach czwartorzędowych w obszarze ujęcia komunalnego, poza wierceniami służącymi do pozyskiwania wody dla potrzeb ujęcia. Przy wydawaniu pozwolenia wodnoprawnego dla Przedsiębiorstwa A. mieszczącego się w S.K. nie uwzględniono także konieczności rozbudowy wodociągu komunalnego S.K. poprzez przyłączenie do niego wodociągu w Z. W. – W. z uwagi na stale pogarszającą się jakość wód w tym ostatnim wodociągu. Również ekspertyza hydrogeologiczna dotycząca możliwości zaopatrzenia w wodę z zasobów wód podziemnych Przedsiębiorstwa A. w S.K. wykonana przez dr S. D. reprezentującego Biuro Studiów i Badań Hydrogeologicznych w P. z kwietnia 2004 roku wskazuje, że zasoby odnawialne wody są nieco mniejsze od wcześniej ustalonych zasobów. Zdaniem skarżącej, oznacza to brak wystarczających rezerw zasobowych dla ewentualnego ujęcia Przedsiębiorstwa A. w S.K.. Skarżący zakład zwrócił uwagę na okoliczność dotyczącą braku w spornym rejonie innych wodonośnych struktur czwartorzędowych, mogących być podstawą do wykonania ujęcia wody podziemnej dla przedmiotowego ujęcia. Zdaniem strony skarżącej pozytywna dla Przedsiębiorstwa A. w S.K. decyzja wodnoprawna przy aktualnie udokumentowanych zasobach wodnych, a także przy uwzględnieniu ich odnawialności, obciążona jest dużym ryzykiem właściwej realizacji potrzeb komunalnych mieszkańców. Z ostrożności procesowej skarżący zwrócił uwagę, że pomimo prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zapadłego w dniu 4 kwietnia 2006 roku sygn. akt II SA/Po 168/05 w wyniku skargi skarżącego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w R., Przedsiębiorstwo A. mieszczące się w S.K. bez zakłóceń eksploatuje ujęcie wody w sposób pozwalający na przypuszczenia, że ma miejsce gospodarka wręcz rabunkowa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonym postanowieniu ostatecznym z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Jednocześnie, zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przeprowadzone w określonych ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego. Podstawę materialno-prawną wydania zaskarżonych do sądu decyzji stanowił przepis art. 122 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy Prawo wodne. Zgodnie z tym przepisem pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na szczególne korzystanie z wód oraz na wykonanie urządzenia wodnego. Szczególnym korzystaniem z wód jest pobór wód podziemnych. Ujęcia wód podziemnych zaliczane są do urządzeń wodnych. Jak wynika z analizy akt administracyjnych podstawą wydania pozwolenia były przedłożone przez wnioskujący zakład dokumenty : - operat wodnoprawny wykonany przez [...] Biura Studiów i Badań Hydrogeologicznych i Geofizycznych w P. w 2004 r. oraz aneks do operatu wodnoprawnego wykonany w 2007 r. przez zakład wnioskujący o pozwolenie - dokumentacja hydrogeologiczna zasobów eksploatacyjnych wykonana w 2004 roku przez [...] Biuro Studiów i Badań Hydrogeologicznych i Geofizycznych w P. oraz dodatek nr 1 do dokumentacji wykonany przez Przedsiębiorstwo C. Wrocław Sp. z o. o. - decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 29 października 2002 r. nr [...]oraz pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy. Podnoszone w sprawie zarzuty mają charakter merytoryczny. Spór sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy istnieją wystarczające rezerwy zasobowe wód podziemnych umożliwiające pobór wód z czwartorzędowego piętra wodonośnego z ujęcia Przedsiębiorstwa A. , a w konsekwencji czy pobór ten nie zaszkodzi w istotnym stopniu ujmowaniu wody przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. z ujęcia komunalnego pod względem ilościowym i jakościowym. Kwestionowane w sprawie pozwolenie wodnoprawne dopuszcza pobór wody ze studni trzeciorzędowej (otwór nr 1) w ilości Qśr.h = 5,8 m3/h oraz z dwóch studni czwartorzędowych (otwór nr 2 i nr 3) w ilości po Qśr.h = 8,2 m 3/h. Ustalony pobór wody nie przekracza ustalonych zasobów eksploatacyjnych ujęcia, które wynoszą: dla studni nr 1 - Qe=15 m3/h przy depresji sc=6,3 m, dla studni nr 2 i nr 3 pracujących zespołowo - Qe=28 m3/h przy depresji sc=2,8-2,9 m. Ustalone w pozwoleniu wartości poboru maksymalnego godzinowego są mniejsze lub równe poborowi dopuszczalnemu (QdoP.) określonemu w dokumentacji. Zgodnie z treścią operatu wodnoprawnego eksploatacja ujęcia spowoduje zmianę warunków środowiskowych, wyrażającą się niedużym obniżeniem zwierciadła wody. Według dokumentacji hydrogeologicznej depresja rejonowa (w warstwie wodonośnej) wyniesie Sr= 2,0m w międzyglinowym górnym poziomie wodonośnym (przy eksploatacji 28 m3/h) i Sr = 4,52 m w poziomie mioceńskim. Podstawowy zarzut skargi dotyczy naruszenia przez rozpatrujące sprawę organy administracji art. 7 kpa oraz art. 77 kpa poprzez błędne uznanie, że obszar zasilania ujęcia Przedsiębiorstwa A. , a w konsekwencji czy pobór ten, nie zaszkodzi w istotnym stopniu ujmowaniu wody przez nie narusza stanu ujęć Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w R.. Zarzut ten w ocenie Sądu jest chybiony. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zarówno operat wodnoprawny, jak i aneks do operatu oraz Dodatek do dokumentacji hydrologicznej, sporządzone zostały przez osoby legitymujące się stosownymi uprawnieniami - wymaganymi przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 228 poz. 1947 ze zm.), zaś sam operat wodnoprawny sporządzony został w oparciu o dokumentację hydrogeologiczną sporządzoną przez: S. D., R. S.-J., Z. Olejnika, 2004 r. - Dokumentacja hydrogeologiczna zasobów eksploatacyjnych ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych - plejstoceńskich i trzeciorzędowych - mioceńskich w m. S.K., gm. R., pow. R., [...] Sp. z o.o. w P., S. D., W. R., R. S.-J., 2004 r. - Ekspertyza hydrogeologiczna dotycząca możliwości zaopatrzenia w wodę z zasobów wód podziemnych PPH A. w S.K., [...] Sp. z o.o. w P., S. D., E. Z., T. Z., 1989 r. - Dokumentacja hydrogeologiczna zasobów zwykłych wód podziemnych z utworów trzeciorzędowych i jurajskich podsystemu wodonośnego wysoczyzny kaliskiej regionu wielkopolskiego, część województw: kaliskiego leszczyńskiego, poznańskiego - oprac. Przedsiębiorstwo Geologiczne we W., Oddział w P.. Uzupełnienie operatu stanowi opracowany przez S. D. w 2007 r. aneks do operatu wodnoprawnego na pobór wód podziemnych oraz opracowany przez dr L. P. i inż. J. C. – Dodatek do dokumentacji hydrologicznej zasobów eksploatacyjnych ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych - plejstoceńskich i trzeciorzędowych – mioceńskich w zakresie: - charakterystyki i prognozy trwałości właściwości fizycznych, składu chemicznego i stanu bakteriologicznego wód podziemnych, - stanu środowiska wokół ujęcia wraz z oceną zagrożeń dla jakości ujmowanych wód podziemnych ze strony rozpoznanych ognisk zanieczyszczeń. Dokumenty te są środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 76 § 2 kpa, który podlega ocenie organu jak każdy środek dowodowy. W zaskarżonej decyzji dokonano stosownej analizy wskazanych dokumentów, stosownie do art. 107 kpa, a w uzasadnieniach decyzji wydanych w obu instancjach w sposób wystarczający wyjaśniono, jaki jest zasięg oddziaływania spornego ujęcia oraz z jakich przyczyn uznano, że nie narusza ono stanu ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędnych w miejscowości S. K.. Opierając się na powyższej dokumentacji, należy bowiem uznać, że ujęcie na terenie Przedsiębiorstwa A. zgodnie z treścią operatu wodnoprawnego eksploatacja ujęcia spowoduje zmianę warunków środowiskowych, wyrażającą się jedynie niedużym obniżeniem zwierciadła wody. Według dokumentacji hydrogeologicznej depresja rejonowa (w warstwie wodonośnej) wyniesie Sr=2,0m w międzyglinowym górnym poziomie wodonośnym (przy eksploatacji 28 m3/h) i Sr = 4,52 m w poziomie mioceńskim. W ogólnym bilansie wód podziemnych piętra czwartorzędowego rejonu S.K. niewiele się zmieni. Założono wzrost infiltracji efektywnej w obrębie leja depresyjnego ujęcia zakładu. Podsumowując, na podstawie dokumentacji hydrogeologicznej przyjęto, że udzielenie pozwolenia wodnoprawnego nie spowoduje w przyszłości zmian na powierzchni terenu, w tym jego osuszania. Pobór wody ze studni czwartorzędowych nie będzie miał istotnego wpływu na ujęcie komunalne (zasoby i parametry techniczne eksploatacji). W konsekwencji pobór wody podziemnej realizuje się z obszaru zasilania, który zapewnia odnawialność zasobową wód pobieranych przez przedsiębiorstwo, a prowadzone pomiary wskazują na brak negatywnego wpływu prowadzonej eksploatacji, w szczególności z tego ujęcia jest pobierana woda, która nie została przechwycona przez ujęcia sąsiednie. W tym stanie rozpatrujące sprawę organy prawidłowo przyjęły, że w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne, określone w art. 125 i 126 ustawy Prawo wodne. Jednocześnie strona skarżąca w toku postępowania administracyjnego nie przedłożyła do akt sprawy dokumentu o takiej samej mocy dowodowej, który stanowiłby przeciwdowód dla dokumentacji hydrogeologicznej w oparciu o którą sporządzono operat wodnoprawny. Zauważyć należy, że w granicach przyznanej przez przepisy procesowe swobodnej oceny dowodów organy orzekające w sprawie przyjęły, za aktualne ustalenie budowy geologicznej i warunków hydrogeologicznych w rejonie przedmiotowych ujęć wody dokonane na podstawie dokumentacji zasobów eksploatacyjnych ujęcia znajdującego się na terenie zakładu J. G. z roku 2004, uaktualniona dodatkiem nr 1. Dokumentacja ta przedstawia obraz budowy geologicznej inny od prezentowanego w dokumentacji wykonanej dla potrzeb ustanowienia strefy ochronnej ujęcia komunalnego z roku 1998. W okresie od roku 1998 wykonane zostały badania, które zmieniły pogląd na budowę geologiczną w tym rejonie. Sąd w tym miejscu w pełni podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wskazujące na koniczność dokonania nowej interpretacji budowy geologicznej i warunków hydrogeologicznych. Po ponownym przeanalizowaniu treści dokumentacji oraz pozostałych zebranych w sprawie dowodów organ doszedł do przekonania, że dokumentacja stanowi logiczną całość zawierającą fachowe i poprawne uzasadnienie wniosków końcowych. W związku z nowym rozpoznaniem budowy geologicznej oraz odmiennym od wcześniejszego definiowania pojęć: obszar zasobowy i obszar zasilania, ustalenia zawarte w dokumentacji hydrogeologicznej wykonanej w celu ustanowienia strefy ochronnej ujęcia komunalnego z 1998 r. stały się nieaktualne. Sąd podziela także wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko odmawiające prawdziwości przytaczanych przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. argumentów mówiących o tym, że obszar zasilania ujęcia J. G. wyznaczono na tym samym obszarze co obszar zasobowy ujęcia komunalnego, oraz, że udzielono zakładowi pozwolenia na pobór wody z tych samych zasobów z których korzysta ujęcie komunalne. Z zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że pobór wody z ujęcia zakładowego następuje z innego poziomu wodonośnego niż ten, z którego korzysta ujęcia komunalne, a pomiędzy ww. poziomami nie występuje więź hydrauliczna. Rację ma organ administracyjny wskazując, że dokumentacja hydrogeologiczna z 1998 r. zawierająca zakazu lokalizowania w obszarze zasobowym innych ujęć wody nie jest przepisem prawa, który decyduje o ustanowieniu strefy ochronnej. W roku 1999 Starosta R. na podstawie dokumentacji ustanowił strefę ochronną ujęcia komunalnego obejmującą tylko teren ochrony bezpośredniej. Zgodnie z art. 125 pkt 2 ustawy Prawo wodne pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy. Przeprowadzając ponownie postępowanie w sprawie organ I instancji ustalił, że dla obszaru, na którym zlokalizowane jest sporne ujęcie, nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Po wygaśnięciu z mocy prawa planu zagospodarowania przestrzennego nie doszło uchwalenia nowego planu. Brak nowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wywołał żadnych skutków prawnych dla prowadzonego postępowania bowiem moc obowiązującą posiada ta sam decyzja o warunkach zabudowy, która przedłożona została do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. W świetle powyższego uznać należy, iż kwestia oceny wymogów określonych w art. 125 pkt 2 ustawy Prawo wodne nie ma znaczenia dla wyniku sprawy. Wskazać nadto należy, że udzielone zaskarżoną decyzją pozwolenie wodnoprawne nałożyło na Zakład rygorystyczne warunki jego wykonywania, przewidując równocześnie środki kontroli prawidłowości tego wykonywania, między innymi przez obowiązek stałego monitorowania poboru. Sąd nie podziela również zarzutów skargi w przedmiocie braku uwzględnienia przez organy orzekające w sprawie konieczności rozbudowy wodociągu komunalnego S.K. poprzez przyłączenie do niego wodociągu w Zielonej Wsi - Wydawy z uwagi na stale pogarszającą się jakość wód w tym ostatnim wodociągu, a także faktu stale obserwowanego rozwój uprawnionego z decyzji wodnoprawnej Przedsiębiorstwa A. w S.K. a w związku z tym rosnące zapotrzebowanie na wodę. W ocenie Sądu, nie mogą stanowić skutecznie zarzutu skargi zdarzenia i okoliczności przewidywane przez stronę postępowania, takie które według jej zamiarów wystąpią dopiero w przyszłości. Zdarzenia takie również nie stanowią podstawy do uzasadnienia posiadania interesu prawnego do bycia podmiotem legitymowanym do występowania w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. Stosownie do art. 127 ust. 7 prawa wodnego stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest ubiegający się o nie wnioskodawca, właściciel wody, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, a także właściciel urządzenia wodnego, władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód to tzw. lej depresyjny -obszar, w którym nastąpi obniżenie poziomu wody w związku z wydaniem pozwolenia wodnoprawnego. Jego zasięg, w świetle art. 127 ust. 7 prawa wodnego, ma więc wpływa na zakres stron postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Jak wynika z będącego dowodem w sprawie operatu wodnoprawnego, opracowanego zgodnie z art. 132 ust. 1-4 prawa wodnego oraz z dokumentacji hydrogeologicznej, na podstawie kompleksowej analizy warunków hydrogeologicznych terenu, wyników badań hydrogeologicznych stwierdzono, że z aktualnym rozpoznaniem budowy geologicznej czwartorzędu przedstawionym w dokumentacji hydrogeologicznej zasobów eksploatacyjnych ujęcia zakładowego z października 2004 r. na omawianym obszarze w rejonie S.K. wyróżnia się poziom gruntowy, poziom międzyglinowy górny, poziom międzyglinowy dolny i poziom podglinowy. Istotne znaczenie w sprawie mają: poziom międzyglinowy górny, w którym założone jest ujęcie zakładowe oraz poziom międzyglinowy dolny doliny kopalnej, w którym założone jest ujęcie komunalne. Poziom międzyglinowy górny na terenie zakładu występuje w przedziale głębokości 4,5 - 25,0 m w postaci warstwy piasków średnioziarnistych i drobnoziarnistych o miąższości 10,0 - 19,0 metrów. Poziom ten jest zasilany w drodze infiltracji poprzez nadległe warstwy glin i mułków oraz drogą przesączania z poziomu wód gruntowych. Moduł zasilania infiltracyjnego w warunkach naturalnych wynosi 6,0 - 9,0 m3/h km2. Poziom międzyglinowy dolny (doliny kopalnej) ma miąższość od kilku do 50 m. Na terenie zakładu wynosi on 48 m i występuje na głębokości 25 - 73 m. Odnawialność poziomu według badań modelowych dolin kopalnych tego poziomu wynosi 4,0 - 6,5 m3/h km2. Zasilanie poziomu zachodzi przez przesączanie z nadległych poziomów czwartorzędowych lub bezpośrednią infiltrację opadów poprzez nadkład glin morenowych. Oba poziomy wodonośne rozdziela warstwa glin zwałowych (słabo przepuszczana) o miąższości 4 - 10 m, która na terenie zakładu wynosi 7,0 m. Na tej podstawie przyjęto, że oba rozpatrywane poziomy wodonośne nie posiadają kontaktu hydraulicznego. Według dokumentacji hydrogeologicznej depresja rejonowa (w warstwie wodonośnej) wyniesie Sr= 2,0m w międzyglinowym górnym poziomie wodonośnym (przy eksploatacji 28 m3/h) i Sr = 4,52 m w poziomie mioceńskim. Biorąc pod uwagę, że w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego mamy wyraźnie określony kręg stron –z mocy przepisu szczególnego tj. art. 127 ust. 7 prawa wodnego przyjąć należy, że statusu strony nie posiadają te wszystkie podmioty, które znajdują się poza zasięgiem oddziaływania zamierzonego korzystania z wód. W ocenie Sądu praktyka Przedsiębiorstwa A. polegająca na eksploatacji ujęcia wody bez stosownych pozwoleń nie ma wpływu na wydanie przedmiotowego pozwolenia w oparciu o przepisy art. 122 i następne ustawy Prawo wodne. Sankcje związane z naruszeniem przepisów ustawy w tym zakresie określone zostały w art. 192 ustawy. Reasumując, z wymienionych przyczyn i na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.