VII SA/Wa 356/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2008 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Decyzją z [...] maja 2007r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 59 ust. 5 i art. 55 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (tj.: Dz. U. z 2006r. nr 156 poz. 1118), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. [...] w K.. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawca w dniu 31 stycznia 2007r. złożył wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie piwnic, parteru oraz pierwszego i drugiego piętra obiektu budowlanego położonego w K., przy ul. [...]. Pismem z dnia 22 marca 2007r. wnioskodawca rozszerzył wniosek na całość budynku. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ stwierdził, że nie ma w obiegu prawnym projektu budowlanego zatwierdzonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Organ wskazał, że WSA w K. wyrokiem z 4 lipca 2005r. sygn. akt II SA/Kr 2079/01 uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2001r. i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z [...] kwietnia 2001. nr [...] o pozwoleniu na budowę (przeniesioną decyzją Prezydenta Miasta K. z [...] lipca 2003r. na innego inwestora). Skarga kasacyjna od tegoż wyroku została oddalona w dniu 7 marca 2007r. (sygn. akt II OSK 1325/05). Ponadto Wojewoda [...] decyzją z [...] kwietnia 2005r. stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] kwietnia 2004r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu zamiennego oraz zmianie decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] kwietnia 2001r. nr [...]. Powyższa decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. została utrzymana w mocy decyzją GINB z dnia [...] stycznia 2006r. Organ wskazał, że z uwagi na te okoliczności nie może on przeprowadzić obowiązkowej kontroli budowy i dokonać sprawdzenia przedmiotowego obiektu w zakresie jego wykonania zgodnie z zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę projektem architektoniczno-budowlanym i projektem zagospodarowania działki oraz warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Nie zostały więc spełnione wymagania określone w art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, co powoduje, że w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 59 ust. 5 tej ustawy. Organ wskazał też, że z uwagi na treść art. 37 ust 2 prawa budowlanego konieczne jest w pierwszej kolejności przeprowadzenie postępowania administracyjnego mającego na celu doprowadzenie przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami i zwrócił uwagę na fakt, że jest związany decyzją z dnia [...] maja 2006r. Nr [...] znak:[...], która nie jest ostateczna. Decyzją z [...] września 2007r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 158 § 1 oraz art. 157 § 1 kpa oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane, po wszczęciu postępowania na wniosek "A." Sp. z o.o. w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] maja 2007r. nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że we wniosku zarzucono w/w decyzji PINB naruszenie art. 59 ust. 5, wobec oparcia jej na art. 37 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który zdaniem strony w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania, gdyż zastosowanie tego przepisu warunkowane jest koniecznością kontynuowania robót budowlanych. Natomiast w niniejszej sprawie zakończenie robót budowlanych nastąpiło przed dniem wyeliminowania z obrotu prawnego pozwolenia na budowę. Ponadto zdaniem inwestora fakt prowadzenia postępowania [...] nie uzasadnia odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Wnioskodawca podniósł też, że PINB nie wskazał przepisu prawa materialnego, na podstawie którego odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w dacie wydania badanej decyzji w obrocie prawnym nie funkcjonowały wydane dla przedmiotowej inwestycji decyzje o pozwoleniu na budowę. Z obrotu prawnego wyeliminowana została decyzja Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. o pozwoleniu na budowę oraz decyzja Prezydenta Miasta K. nr [...] z [...] marca 2004r. o zmianie pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu zamiennego. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kwestionowana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] maja 2007r. nie jest dotknięta żadną z wad nieważności określonych w art. 156 § 1 kpa. Organ podniósł, że zgodnie z art. 55 ustawy Prawo budowlane, stanowiącym podstawę prawną badanej decyzji, decyzja o pozwoleniu na użytkowanie może być wydana zarówno w wyniku procesu inwestycyjnego prowadzonego zgodnie z pozwoleniem na budowę (pkt 1 i 3), jak i w sytuacji, gdy "zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4" (pkt 2). Powyższe oznacza, że w okolicznościach określonych w art. 55 pkt 2 organ nie bada zgodności budowy z decyzją o pozwoleniu na budowę, lecz z rozstrzygnięciami, które zastępują decyzję o pozwoleniu na budowę, tzn. z decyzją wydaną na podstawie art. 49 ust. 4 i 5 albo decyzją wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem organu wobec niemożności zbadania zgodności budowy z pozwoleniem na budowę (z uwagi na brak takiego pozwolenia), zastosowanie art. 59 ust. 5 jako podstawy prawnej badanej decyzji było prawidłowe. W niniejszym przypadku niemożliwe było bowiem spełnienie warunku określonego w art. 59a, a tym samym określonego w art. 57 ust. 1. Nie spełnienie tego warunku stanowi przesłankę do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Organ podniósł ponadto, że PINB w K. prowadzi w stosunku do przedmiotowej inwestycji zarówno postępowanie z art. 48 Prawa budowlanego (znak: [...]), jak i z art. 51 ustawy (znak: [...]). Zatem warunkiem koniecznym dla udzielenia pozwolenia na użytkowanie w tym przypadku jest zakończenie tych postępowań i uzyskanie przez inwestora decyzji wymaganych dla udzielenia pozwolenia na użytkowanie, zgodnie z art. 55 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego PINB w K. prawidłowo odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie, skoro brak było przesłanek do wydania takiej decyzji. Ustosunkowując się do argumentacji przedstawionej we wniosku o stwierdzenie nieważności organ dodał, że przepis art. 37 ust. 2 został wymieniony jedynie w uzasadnieniu badanej decyzji, a nie w orzeczeniu, zatem nie można zgodzić się z twierdzeniem wnioskodawcy, jakoby był podstawą prawną badanej decyzji. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] maja 2007r. nr [...] nie jest dotknięta wadą kwalifikowanego naruszenia prawa. Decyzją z [...] grudnia 2007r. Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania "A." Sp. z o.o. z siedzibą w K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 55 Prawa budowlanego przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli: 1) na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których mowa w załączniku do ustawy; 2) zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4; 3) przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych. Zgodnie natomiast z przepisem art. 59 ust. 5 ustawy właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4 (przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio). Organ podkreślił, że z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, iż w sytuacji ustalenia faktu wyeliminowania z obiegu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę (czy też decyzji zatwierdzającej projekt zamienny i zmieniającej decyzję o pozwoleniu na budowę) brak jest jakichkolwiek podstaw do udzielenia pozwolenia na użytkowanie - bez wcześniejszego przeprowadzenia tzw. postępowania "naprawczego", mającego na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie, zakończonej kontrolowaną decyzją organu powiatowego. Udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu, wobec którego nie zakończone zostało jeszcze postępowanie, celem którego jest ustalenie, czy (a jeśli tak, to na jakich warunkach) możliwe jest doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem naruszałoby w sposób rażący przepisy prawa materialnego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż kontrolowana decyzja odmawiająca udzielenia pozwolenia na użytkowanie nie narusza prawa, a tym bardziej nie narusza w sposób rażący. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A. Sp. z o.o. z siedzibą w K.. Skarżąca wskazała, że w dniu 31 stycznia 2007r. został złożony w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w K. wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie części obiektu przy ul. [...] w K., a następnie w dniu 22 marca 2007r. wniosek ów został rozszerzony na całość budynku. Podkreślono, że decyzja o pozwoleniu na budowę została prawomocnie wyeliminowana z obiegu prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny dopiero wyrokiem z 7 marca 2007r., podobnie zresztą jak decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, a zatem już po wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Wobec powyższego dopiero z tą chwilą nastąpiła zmiana stanu prawnego w sprawie, polegająca na tym, iż z obrotu prawnego zostały wyeliminowane wszystkie decyzje o pozwoleniu na budowę, na podstawie których inwestor prowadził i legalnie zrealizował inwestycję. Wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na użytkowanie złożony został więc w czasie, kiedy w obiegu prawnym funkcjonowała jeszcze decyzja o pozwoleniu na budowę, przy czym do wniosku inwestor dołączył wszelkie wymagane prawem dokumenty. Z chwilą wpływu tegoż wniosku automatycznie zaktualizował się ustawowy i bezwzględny obowiązek właściwego organu do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, mającej na celu zbadanie spełnienia przesłanek koniecznych dla uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Zdaniem strony skarżącej działanie zgodnie z prawem i przestrzeganie ustawowych terminów załatwienia sprawy przez organy administracji publicznej nie doprowadziłoby do istniejącej sytuacji. Koniecznym i możliwym było przeprowadzenie obowiązkowej kontroli obiektu jeszcze przed wyrokami NSA, istniała wówczas możliwość zbadania zgodności obiektu z ustaleniami i warunkami pozwolenia na budowę, z projektem zagospodarowania działki oraz projektem architektoniczno–budowlanym. Jednocześnie podkreślono w skardze, że organ nadzoru budowlanego nie mógł rozpoznać istoty sprawy nie przeprowadzając obowiązkowej kontroli obiektu. Zaniechanie przeprowadzenia tej kontroli przez organ oznacza więc brak rozpoznania sprawy co do istoty, albowiem postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie polega na przeprowadzeniu kontroli i porównania zrealizowanego obiektu z projektem i stwierdzeniu zgodności z przepisami prawa. Ponadto skarżący podniósł, że art. 37 ust. 2 prawa budowlanego nie powinien znaleźć w niniejszej sprawie zastosowania. Dyspozycja tego przepisu dotyczy bowiem "rozpoczęcia lub wznowienia robót", nie obejmując swoim zakresem obiektów, w których wszelkie prace zostały uprzednio zakończone w oparciu o obowiązujące decyzje, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Inwestor zrealizował prace w obiekcie przy ul. [...] na podstawie obowiązujących jeszcze decyzji o pozwoleniu na budowę, dlatego też w sprawie nie zaistniała samowola budowlana. Oparcie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie o art. 37 ust. 2 ustawy spowodowało, że w niniejszej sprawie PINB dwukrotnie wydał postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych w odniesieniu do inwestycji w całości zrealizowanej, co stanowi, zdaniem strony skarżącej, kolejne uchybienie proceduralne. W ocenie A. Sp. z o.o. decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. rażąco narusza prawo, bowiem organ odmawiając udzielenia pozwolenia na użytkowanie oparł się na art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego. Zaskarżone decyzje zatwierdziły takie rozstrzygnięcie, nie dopatrując się w powyższym naruszenia prawa. Zdaniem strony skarżącej weryfikowana decyzja jest dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 z uwagi na naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy - art. 7, art. 12, art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 59a Prawa budowlanego. Zarzut ten skarżący uzasadnia faktem, że decyzja PINB z [...] maja 2007r. wydana została po niemal pięciu miesiącach od dnia złożenia wniosku (31 stycznia 2007r.). Decyzja ta została wydana w stanie prawnym zupełnie różnym od tego, który istniał w chwili składania wniosku. W sytuacji, kiedy organ dysponował kompletem dokumentacji już w lutym 2007r., kiedy posiadał wszelkie możliwości przeprowadzenia kontroli obiektu i kiedy w dalszym ciągu obowiązywały decyzje o pozwoleniu na budowę, prowadzenie postępowania w sposób przewlekły skomplikowało stan prawny, obarczając negatywnymi skutkami wyłącznie inwestora. Zdaniem strony skarżącej działanie zgodne z procedurą administracyjną i trybem określonym przepisami prawa budowlanego pozwoliłoby na podjęcie przez organy administracji prawidłowych rozstrzygnięć, te nie zostały jednak zachowane, w związku z czym dotychczasowe rozstrzygnięcia organów uznać trzeba za wadliwe. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. W pierwszym rzędzie podkreślenia wymaga, iż instytucja stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, będąca nadzwyczajnym środkiem weryfikacji decyzji administracyjnych stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażonej w art. 16 kpa. Z tego też powodu może być ona stosowana tylko w sytuacji bezspornego ustalenia wystąpienia przesłanek określonych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa, które - z racji ich wyczerpującego wyliczenia - nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. Zaistnienie tych przesłanek musi być oczywiste i tę oczywistość właściwy organ ma obowiązek wykazać. W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania nadzorczego prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w oparciu o art. 156-158 kpa była decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] maja 2007r. odmawiająca A. Sp. z o.o. w K. udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku usytuowanego przy ul. [...] w K. na działce nr [...] obr. 12 [...]. Kontrolowana decyzja wydana została na podstawie art. 55 i art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118). W sposób prawidłowy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznały, iż decyzja ta nie jest dotknięta żadną z wad nieważności określonych w art. 156 § 1 kpa. Postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest końcowym etapem procesu inwestycyjnego, w którym organ nadzoru budowlanego dokonuje sprawdzenia, czy zrealizowany przez inwestora obiekt może być użytkowany w sposób określony w wydanej na etapie wstępnym decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 57 ust. 6 ustawy – Prawo budowlane z 7 lipca 1994r., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania weryfikowanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stanowi wezwanie właściwego organu do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. W przepisie art. 59a ustalono, iż właściwy organ przeprowadza taką kontrolę w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Obejmuje ona sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu, sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym, w zakresie m.in. charakterystycznych parametrów technicznych, wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu, geometrii dachu. Z treści art. 59 ust. 1 wynika, że przeprowadzenie takiej kontroli jest warunkiem koniecznym do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Zgodnie z ust. 5 art. 59 właściwy organ odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4. Przedmiotowa inwestycja zrealizowana została w oparciu o ostateczną decyzję udzielającą pozwolenia na budowę, wydaną przez Prezydenta K. w dniu [...] kwietnia 2001r. Istotny w tej sprawie jest fakt, iż decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego przed wydaniem decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z dnia 4 lipca 2005r. sygn. II SA/Kr 2079/01 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2001r. i utrzymaną nią w mocy w/w decyzję Prezydenta K.. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o. od tegoż wyroku w dniu 7 marca 2007r. (sygn. II OSK 1325/05). Ponadto decyzją z [...] kwietnia 2005r. Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji Prezydenta K. z [...] kwietnia 2004r., którą organ ten zatwierdził projekt zamienny oraz zmienił pozwolenie na budowę. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w postępowaniu odwoławczym decyzją z [...] stycznia 2006r. utrzymał w mocy w/w decyzję Wojewody [...]. W chwili orzekania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie złożonego wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie nie było już więc w obrocie prawnym decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Kwestia ta ma podstawowe znaczenie w niniejszej sprawie, bowiem jak już wskazano, pozwolenie na użytkowanie wydaje się po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli przewidzianej w art. 59a ustawy. Kontrola ta przeprowadzana jest natomiast w celu sprawdzenia, czy obiekt został zrealizowany zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę i zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Skoro więc inwestor nie dysponował już decyzją udzielającą pozwolenia na budowę, niemożliwe było przeprowadzenie takiej kontroli. Konsekwencją takiego stanu rzeczy była konieczność wydania decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie, bowiem zgodnie z art. 59 ust. 5 ustawy właściwy organ odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1. W takiej sytuacji przed dopuszczeniem obiektu do użytkowania konieczne jest najpierw przeprowadzenie postępowania naprawczego w trybie art. 51 Prawa budowlanego w celu sprawdzenia, czy można doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z prawem. Prawidłowo zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił stronie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Zauważyć trzeba, że wbrew twierdzeniom skarżącego podstawą prawną kwestionowanej decyzji nie był art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego. Rozstrzygnięcie to organ wydał w oparciu o art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego, wskazując, iż nie zostały spełnione warunki określone w art. 59 ust. 1. Również zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., na skutek którego decyzja została wydana "w stanie prawnym zupełnie różnym od tego, który istniał w chwili składania wniosku" nie może odnieść zamierzonego skutku, nie wpływa on na ocenę zgodności z prawem decyzji tegoż organu. W trakcie wydawania decyzji organ bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny istniejący w chwili orzekania, a nie w dacie składania wniosku i tak prawidłowo uczynił Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K.. Warto też zauważyć, że pismo z 22 marca 2007r. rozszerzające wniosek z 31 stycznia 2007r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie na całość budynku zostało złożone już po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2007r., a więc po prawomocnym wyeliminowaniu z obrotu prawnego pozwolenia na budowę. Odnośnie do zarzutu przewlekłości postępowania zauważyć trzeba, że terminy określone w art. 35 kpa mają charakter instrukcyjny, ich upływ nie pozbawia organu możliwości orzekania w sprawie, fakt wydania decyzji po terminach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego do załatwiania spraw nie powoduje niezgodności z prawem wydanej decyzji, a tym bardziej kwalifikowanej wadliwości. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] maja 2007r. nie jest dotknięta wadami kwalifikowanymi określonymi w art. 156 kpa, a zatem zarówno decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2007r., jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2007 r. są zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).