IV SA/Wa 1252/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2009 r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany danych ewidencji gruntów i budynków - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", po rozpatrzeniu odwołania H. L. utrzymał w mocy decyzję Starosty W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. odmawiającą dokonania zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie granic i powierzchni działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...] i [...] położonych w obrębie wsi L. gmina D. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem wszczynającym postępowanie w niniejszej sprawie było pismo H. L. z dnia [...] kwietnia 2007 r., w którym skarżący stwierdza, iż w ewidencji gruntów prowadzonej dla działek jego i jego sąsiadów P. znajdują się nieprawidłowości, wskazując przykładowo: - niedoszacowanie powierzchni działki ew. nr [...], - działka ew. nr [...] obejmuje sad, który w rzeczywistości znajduje się na działce ew. nr [...], - działka ew. nr [...] zawsze obejmowała sad, którego w ewidencji nie ma, - powierzchnia działki ew. [...] (obecnie [...], [...], [...],[...]) jest wpisana nieprawidłowo. Nadto wskazał, iż działka ew. nr [...] nigdy była dzielona i w związku z powyższymi nieprawidłowościami wniósł o dokonanie pomiaru całych posesji L. i P. Następnie H. L. w licznych pismach (z dnia: 7 maja 2007 r., 9 czerwca 2008 r., 27 listopada 2008 r., 30 listopada 2008 r., 2 grudnia 2008 r., 2 stycznia 2009 r.) opisuje zmiany stanu własności swojej nieruchomości, poczynając od roku 1907 do chwili obecnej. Nadto, H. L. zgromadził dokumenty potwierdzające zmiany stanu właścicielskiego swojej nieruchomości od początku XX wieku. W szczególności przedłożył organowi I instancji dokumenty zakupu działki nr [...] (obecnie nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]) oraz połowy działki nr [...] (obecnie nr [...], [...], [...], [...]) – oba z 1907 r., odpis Księgi Hipotecznej "Dóbr J" (a w niej wpis J. L. - pradziadka wnioskodawcy jako właściciela działek nr [...] i części działki nr [...]), akt notarialny z dnia [...] listopada 1931 r. mocą którego J. L. darował działkę nr [...] dziadkowi wnioskodawcy L. L., postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] czerwca 1936 r. o wpisie do wykazu hipotecznego działki nr [...] i jej właściciela L. L., akt notarialny z dnia [...] sierpnia 1985 r. – umowa darowizny działki ew. [...] dokonana przez rodziców wnioskodawcy na rzecz H. i C. małżonkom K., akt notarialny z dnia [...] czerwca 1993 r. – umowa darowizny działki ew. [...] dokonana przez małżonków Kaczmarczyk na rzecz wnioskodawcy, akt notarialny z dnia [...] czerwca 1993 r. – w którym rodzice wnioskodawcy darują małżonkom K. działkę ew. nr [...], H. K. działkę ew. [...] oraz wnioskodawcy działki ew. nr [...], [...], [...], [...] i [...], wypisy z rejestru gruntów i budynków dla działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz mapę ewidencyjną wsi L. W oparciu o zgromadzone dokumenty H. L. wywodzi, iż działki ew. o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] mają łączną powierzchnię 7 dziesięcin 1648 sążni, czyli 15 morgów, co w przybliżeniu odpowiada 8,4 ha. Działki te, od początku XX wieku znajdują się we władaniu jego rodziny i brak było dokonania czynności które spowodowałby zmniejszenie powierzchni gospodarstwa. Posesja ta od samego początku liczy tą samą długość, a więc powinna mieć też tę samą szerokość. Jednakże na skutek zmiany przebiegu granicy na części odcinka pomiędzy działką ew. nr [...], a działką ew. nr [...] (należącą do sąsiadów P.) tak nie jest. Na sporządzonych przez siebie szkicach wnioskodawca wykazuje nieprawidłowości powstałe przy wytyczaniu granicy pomiędzy działkami ew. nr [...] i [...] które następnie zostały ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. W związku z nieprawidłowościami wnioskodawca uważa, iż stracił pas ziemi o szerokości kilku metrów i długości około 165 m, za który to płaci podatek od 90 lat. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] Starosta W. odmówił zmiany danych ewidencji gruntów i budynków w zakresie granic i powierzchni działek nr [...], [...], [...], [...] i [...] położonych we wsi L. W uzasadnieniu starosta wskazuje, iż w 1968 r. założono rejestr ewidencji gruntów obrębu L. gmina D. i pod nr [...] wpisano w nim ojca wnioskodawcy K. L., władającego działkami ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...] o pow. 8,38 ha. Powierzchnię działek obliczyło Wojewódzkie Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych w W. w operacie założenia ewidencji gruntów, przyjętym następnie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na skutek odnowienia ewidencji gruntów w 1972 r. doszło do zmiany numerów działek. Działce ew. nr [...] nadano nr [...], działki ew. nr [...] i [...] połączono i nadano nr [...], działce ew. nr [...] nadano nr [...], natomiast działki ew. nr [...] i [...] połączono i nadano nr [...]. Powierzchnia nieruchomości w związku z włączeniem powierzchni rowów do powierzchni działek zmieniła się z 8,38 na 8,41 ha. W związku z tym, że rodzice wnioskodawcy od 1955 r. władali przedmiotowymi działkami na podstawie nieformalnej umowy darowizny, Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w W. aktem własności ziemi z dnia [...] maja 1973 r. Nr [...] potwierdziło, iż stali się z mocy samego prawa z dniem 4 listopada 1971 r. współwłaścicielami w/w nieruchomości o pow. 8,41 ha. W rejestrze ewidencji gruntów obrębu L. założonym w 1974 r. pod nr jednostki rejestrowej [...] wpisano małżonków L. jako właścicieli działek ew. nr [...], [...], [...], [...] o pow. 8,41 ha. W dniu [...] czerwca 1985 r. dokonano podziału działki ew. nr [...] o pow. 3,14 ha na działki ew. nr [...] o pow. 0,09 ha i [...] o pow. 3,05 ha, co następnie uwidoczniono w ewidencji. W dniu [...] czerwca 1993 r. podzielono działkę ew. nr [...] na działki ew. [...] o pow. 0,02 ha i [...] o pow. 0,07 ha oraz działkę ew. nr [...] na działki ew. nr [...] o pow. 0,14 ha i [...] o pow. 2,91 ha. Opracowanie geodezyjne i kartograficzne zawiera mapę podziału wykonaną przez geodetę uprawnionego, biegłego sądowego W. R. Aktami notarialnymi z dnia [...] sierpnia 1985 r. oraz dwoma z dnia [...] czerwca 1993 r. doszło do zmian właścicielskich przedmiotowych działek. Właścicielem działek ew. nr [...], [...], [...], [...] i [...] został wnioskodawca H. L., natomiast działek ew. nr [...] i [...] małżonkowie H. i C. K. W aktualnej bazie ewidencyjnej prowadzonej w systemie informatycznym pod nr jednostki rejestrowej G [...] obrębu L. wpisany jest H. L. jako właściciel nieruchomości o pow. 8,20 ha oznaczonej jako działki ew. nr [...], [...], [...], [...] i [...]. Ustalając powyższe starosta następnie stwierdza, iż zmiany w ewidencji gruntów i budynków obrębu L. dotyczące nieruchomości wnioskodawcy zostały wprowadzone prawidłowo, zgodnie z posiadaną dokumentacją prawną i geodezyjno-kartograficzną od momentu założenia ewidencji gruntów do dnia wydania niniejszej decyzji. Organ wyjaśnił, iż w ewidencji gruntów i budynków nie ewidencjonuje się wszystkich dokumentów historycznych związanych ze stanem własnościowym gruntu i nie można dokonywać w niej zmian na podstawie dokumentów sprzed kilkudziesięciu lat, po których pojawiły się kolejne tytuły prawne. Odnośnie zarzutów nieprawidłowego uwidocznienia przebiegu granicy pomiędzy działkami ew. nr [...] i [...] organ w oparciu o dokumentację geodezyjno-kartograficzną stwierdził, iż przebieg granicy pomiędzy w/w działkami się nie zmienił. A skrzywienie na które powołuje się wnioskodawca jest wykazywane w ewidencji od momentu jej założenia. Starosta stwierdził, iż przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty nie są dokumentacją geodezyjną w rozumieniu § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 4540), zwanego dalej "rozp." i na ich podstawie nie można ujawnić innego przebiegu granicy działek ew. nr [...] i [...], aniżeli wskazany aktualnie. Organ ewidencji gruntów i budynków nie weryfikuje samoistnie dokumentów i dlatego samo żądanie wprowadzenia innego przebiegu granicy (bez przedłożenia dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, zarejestrowanej w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, zawierające wykaz zmian danych ewidencyjnych oraz wcześniejszych uregulowań prawnych) nie stanowi podstawy dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Na koniec starosta skonstatował, iż w celu ustalenie innej, aniżeli wykazana w ewidencji gruntów i budynków granicy działek ew. nr [...] i [...] konieczne jest wykonanie prac geodezyjnych. W odwołaniu H. L. zarzucił nie rozpatrzenie materiału dowodowego z lat 1907, 1931, 1955, nie wyjaśnienie danych ewidencyjnych dotyczących działek sąsiednich, nie wyjaśnienie kwestii sadu na działce ew. nr [...], nie rozwiązanie problemu dróg przecinających działki i pomniejszenia działki ew. nr [...] przy kolejnych projektach inwestycyjnych. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż zapisy w ewidencji gruntów i budynków mają wyłącznie charakter techniczno-deklaratoryjny, a organy ewidencji rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Dokonywanie zmian w ewidencji gruntów i budynków jest możliwe na podstawie dokumentów przewidzianych prawem. H. L. jest właścicielem działek ew. nr [...], [...], [...], [...] i [...] na podstawie dwóch umów darowizny z dnia [...] czerwca 1993 r. Z akt sprawy wynika, iż granice w/w działek ew. zostały ustalone podczas zakładania ewidencji gruntów i budynków. Natomiast podczas odnowienia ewidencji w 1972 r. przed rozpoczęciem regulowania własności gospodarstw rolnych, zmieniono numerację działek oraz włączono do nich części przyległych rowów. Taki stan figurował w okresie zawarcia w/w umów darowizny i taki wykazany jest aktualnie. Dotyczy to również kwestionowanej granicy pomiędzy działkami ew. nr [...] i [...]. W oparciu o powyższe ustalenia organ stwierdził, iż aktualne dane ewidencyjne odpowiadają posiadanym przez organ dokumentom prawnym i geodezyjnym. Powtórzył argumentację organu I instancji, iż stan prawny ujawniony w ewidencji musi być oparty na odpowiednich dokumentach posiadających moc dowodową, przy czym podstawę wpisu danych ewidencyjnych stanowi najpóźniej wydany dokument. W przypadku przedmiotowych działek dokumentami tymi były akt własności ziemi oraz powołane wyżej akty notarialne. Odnosząc się do zarzutów H. L. organ odwoławczy stwierdził, iż są bezprzedmiotowe ponieważ kwestie te nie stanowią przedmiotu postępowania i w świetle powołanych dokumentów nie mają wpływu na przebieg granic i powierzchni badanej nieruchomości. Ponadto problem dróg i związanych z nimi projektów inwestycyjnych jest odrębnym zagadnieniem, który nie jest i nie może być przedmiotem niniejszego postępowania. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze H. L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu argumentował, iż kupiona w 1907 r. przez jego pradziadka działka rolna nr [...] o powierzchni 7 dziesięcin 1648 sążni jest tą samą którą w chwili obecnej włada on. Ponownie opisuje historię gospodarstwa rodzinnego, przywołując daty 1931 r., 1955 r., 1985 r., 1993 r. Wskazuje, że w ewidencji gruntów i budynków na działce ew. nr [...] nie został wpisany sad pomimo, iż sad istnieje na niej w rzeczywistości i nigdy nie było wniosku o jego wykreślenie z rejestru. Podniósł, iż Starosta ogłosił przetarg na wykonanie analizy stanu prawnego nieruchomości skarżącego w celu stwierdzenia ewentualnych błędów w ewidencji gruntów i budynków oraz wskazania sposobu ich usunięcia, jednakże nie udało się wyłonić wykonawcy pomimo dwukrotnego zapytania ofertowego. Wskazuje, iż problemem nie jest tylko zaniżenie powierzchni jego nieruchomości o 95 m 2, ale także wydzielenie trzech działek pod drogi i czwartej działki w kształcie uskoku na działce ew. nr [...]. Łącznie, więc zabrano skarżącemu bez jego wiedzy 15,4 - 15,6 ar. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...]o w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym orzeczeniu wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] nie narusza prawa. Na wstępie wskazać należy, iż podstawą wpisów w ewidencji gruntów i budynków są przepisy art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 jt. ze zm.), zwana dalej "ustawą" oraz rozp. Regulacje te stanowią, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu, którymi mogą być – prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne. Postępowanie aktualizacyjne ma na celu utrzymanie takiego stanu operatu ewidencyjnego, aby dane w nim zawarte były zgodne zarówno z okolicznościami faktycznymi jak i stanem prawnym. Ewidencja zawiera bowiem informacje dotyczące gruntów i budynków, ale także osób właścicieli tych nieruchomościami. Wskazać należy, iż sądy administracyjne wielokrotnie potwierdzały w swych orzeczeniach, że zapisy w ewidencji gruntów i budynków mają jedynie charakter techniczno-deklaratoryjny (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2007 r., sygn. akt I OSK 1488/06, LEX nr 417539 czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 1044/08, niepubl.). Organy ewidencyjne rejestrują, więc stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień do gruntu lub budynku. Poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. Warto w tym miejscu przytoczyć stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w prawomocnym wyroku z dnia 4 maja 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 125/09, niepubl. w którym Sąd uznał, że dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan ten został stwierdzony późniejszym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu. Powyższe stanowisko w pełni podzielana Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, jak słusznie zauważyły organy administracyjne stwierdzić należy, iż podstawę wpisu danych ewidencyjnych stanowi najpóźniej wydany dokument mogący być podstawą wpisu. W przypadku przedmiotowych działek dokumentami tymi były akt własności ziemi z dnia [...] maja 1973 r. Nr [...] oraz akty notarialne z dnia [...] sierpnia 1985 r. i dwa z dnia [...] czerwca 1993 r. - w których rodzice wnioskodawcy oświadczają, iż przedmiotowe nieruchomości nabyli na podstawie w/w aktu własności ziemi. Nie stanowią podstawy wpisu do ewidencji gruntów i budynków przedłożone przez skarżącego dokumenty z 1907 r., 1931 r., 1936 r. gdyż odnoszą się one do stanu prawnego przedmiotowych działek gruntu sprzed wydania aktu własności ziemi z dnia z dnia [...] maja 1973 r., gdy w ewidencji gruntów i budynków stan prawny tych działek gruntu wskazany jest właśnie z tegoż aktu własności ziemi. Jeszcze raz należy powtórzyć, iż rejestr odzwierciedla stan aktualny, nie służy zaś ewidencjonowaniu wszystkich dokumentów historycznie związanych ze stanem własnościowym gruntów, co oznacza, że nie można dokonywać zmian na podstawie dokumentów sprzed kilkudziesięciu lat, po których pojawiły się kolejne tytuły własności (vide prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1957/05, LEX nr 206308). Natomiast przebieg granic działek ewidencyjnych, zgodnie z § 36 rozp., wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: w postępowaniu rozgraniczeniowym, w celu podziału nieruchomości, w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Tak więc w niniejszej sprawie podstawą ustalenia przebiegu granic był operat odnowienia ewidencji gruntów skompletowany w listopadzie 1972 r. przez J. P. i przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] lutego 1992 r. za nr [...] w Wojewódzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej, Oddział – Filia Terenowa w W. Następnie w dniu [...] czerwca 1993 r. pod nr [...] przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Wojewódzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej Filia w W. operat techniczny podziału działki ew. nr [...] i działki ew. nr [...]. Mapę podziału nieruchomości sporządził geodeta uprawniony W. R. Natomiast przedłożone przez skarżącego dokumenty nie są dokumentacją geodezyjną (w rozumieniu rozp.) i nie mogą być podstawą ujawnienia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Tak więc granice nieruchomości skarżącego wykazano w ewidencji zgodnie z dokumentacją przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wskazać należy, iż zmiana granic i powierzchni działek dotyczy stanów własnościowych. Nie można dokonywać żadnych zmian własnościowych, a należą do nich zmiany granic (czego domaga się skarżący) i powierzchni działek poprzez samoistne zmiany w ewidencji gruntów, gdyż ewidencja gruntów jest tylko publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej. Odnośnie podnoszonej przez H. L. kwestii wykonania analizy stanu prawnego nieruchomości skarżącego w celu stwierdzenia ewentualnych błędów w ewidencji gruntów i budynków oraz wskazania sposobu ich usunięcia stwierdzić należy, iż organ słusznie zaniechał jej wykonania, gdyż była ona zbędna (co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Starosty). Bez znaczenia pozostaje natomiast wysoki koszt jej wykonania (w pierwszym przetargu wpłynęła oferta na wykonanie w/w prac za kwotę 24.000 zł). Należy wskazać, iż proste porównanie szkiców zawartych na mapie ewidencyjnej w operacie założenia ewidencji gruntów obrębu L. z 1968 r. (k. 17 akt administracyjnych) i na mapie ewidencyjnej w operacie po odnowieniu ewidencji gruntów z 1972 r. (k. 14 akt administracyjnych) z aktualną mapą ewidencyjną z 2009 r. pozwala uznać, iż przebieg kwestionowanych granic działek (zwłaszcza pomiędzy działkami ew. nr [...] i [...]) nie uległ zmianie od dnia założenia ewidencji (poza zmianami odnotowanymi przez organ). Zarzuty skarżącego dotyczą więc ewentualnej wadliwości ewidencji od dnia jej założenia. Wskazać należy, iż organy rejestrujące nie mogą ustalać praw właścicielskich do nieruchomości, ani tym bardziej nadawać takich praw, a zmiany w ewidencji gruntów i budynków dokonuje się tylko na podstawie wskazanych dokumentów urzędowych i mają jedynie charakter deklaratoryjny. Z kolei podnoszony przez skarżącego problemy sadu nie mają znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż ustalenia poczynione w tych kwestiach nie mają wpływu na zmiany w rejestrze co do granic nieruchomości. Kwestie związane z naniesieniem sadu nie zostały rozstrzygnięte w niniejszym postępowaniu, co nie ma znaczenia dla oceny trafności orzeczenia odnośnie kwestii granic działek. O ile strona w dalszym ciągu pozostaje zainteresowana rozstrzygnięciem kwestii sadu, winna wnieść skargę na bezczynność organu. Konkludując stwierdzić należy, iż aktualizacja ewidencji gruntów i budynków nie może powodować skutków prawnych z mocą wsteczną. Należy mieć na uwadze, iż dokonanie obecnie w ewidencji gruntów i budynków korekt granic działek prowadziłoby do zmiany uwzględnionych dotąd w ewidencji gruntów i budynków skutków prawnych decyzji uwłaszczeniowej - aktu własności ziemi z dnia [...] maja 1973 r. Nr [...] jak i umów darowizny aktami notarialnymi z dnia [...] sierpnia 1985 r. i dwóch z dnia [...] czerwca 1993 r. Dokonanie tego rodzaju korekt poprzez zmiany w ewidencji gruntów i budynków byłoby niedopuszczalne. Wskazane uwarunkowania nie wyłączają praw do ustalenia (o ile strona kwestionuje przebieg granic odnotowanych w ewidencji gruntów i budynków) właściwego stanu prawnego na gruncie w drodze stosownego odrębnego postępowania administracyjnego (o czym szerzej poniżej) lub postępowania przed sądem powszechnym. W związku z powyższym Starosta słusznie odmówił zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków oraz prawidłowo Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał tę decyzję w mocy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Na koniec należy wskazać, iż problem przebiegu linii granicznych może być rozwiązany w postępowaniu o wznowienie znaków granicznych. Z akt administracyjnych wynika, iż takie postępowanie toczy się, a geodeta uprawniony M. D. zgłosił Staroście opracowanie pracy geodezyjnej wznowienia znaków granicznych dotyczących działek ew. nr [...] i nr [...], jednakże wg. stanu na dzień 22 maja 2009 r. nie przekazał operatu technicznego z wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. Ustalenie przebiegu granic, gdy stały się sporne może także nastąpić w postępowaniu rozgraniczeniowym, którego przebieg został uregulowany w rozdziale 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 jt. ze zm.).