IV SA/Po 514/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie NSA Ewa Makosz – Frymus (spr.) WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant st.sekr.sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, o d d a l a s k a r g ę /-/E. Kręcichwost – Durchowska /-/M. Dybowski /-/E. Makosz – Frymus Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. na podstawie art. 104 oraz 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z prawem lokalizacji budynku mieszkalnego, realizowanego na działce nr [...], położonej w K. przy ul. K. [...]. W uzasadnieniu Organ I instancji wskazał, iż w wyniku oględzin przeprowadzonych w dniu 14 maja 2008 r. przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego stwierdzono, że na działce nr [...] położonej w K. przy ul. K. [...], inwestor- M. i B. F., na podstawie decyzji pozwolenia na budowę nr [...]z dnia [...].12.2007 r. wydanej przez Starostę P., prowadzi budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego. W dacie przeprowadzenia kontroli obiekt znajdował się w stanie surowym, otwartym z więźbą dachową. Według przeprowadzonych pomiarów, budynek jest zlokalizowany w odległości 1,50- 1,53 m od muru granicznego stanowiącego ścianę garażu sąsiada. Ściana ta w dalszej części przechodzi w ogrodzenie sąsiedniej działki. Plan zagospodarowania przewidywał zbliżenie do granicy na odległość 1,50 m. Dalej podano, iż w dniu 07 lipca 2008 r. J. T. nadesłał pismo, w którym podważył dowodowy charakter protokołu oraz brak ustosunkowania się przez PINB do kwestii wydania przez Starostę pozwolenia na posadowienie budynku w odległości 1,50 m od działki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że stosownie do § 12 ust. 3 i 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). istnieje możliwość usytuowania ściany budynku w odległości 1,50 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną lub bezpośrednio przy granicy. Stwierdzono, zatem, iż postępowanie administracyjne w zakresie lokalizacji przedmiotowego budynku realizowane jest zgodnie z pozwoleniem na budowę i obowiązującymi przepisami, co w konsekwencji stanowi o bezprzedmiotowości tegoż postępowania. W odwołaniu od powyższej decyzji J. T. podniósł, iż niezgodne z prawem budowlanym warunki zabudowy, jak również pozwolenie na budowę powstały i egzystują dzięki aprobacie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla powiatu p.. Stwierdził, że protokół z oględzin z 14.05.2008 r. został sfałszowany i potrafi to udowodnić. Intryguje Go również, dlaczego sprawa, która winna zostać zakończona "jednym logicznym pismem" przyznającym rację jednej ze stron, "angażuje wielkie ilości społecznego grosza" i trwa już ponad rok. Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, że Organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające. Skoro, więc Organ wskazał, że prowadzenie robót budowlanych jest realizowane zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę to prawidłowo uznał, że zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania w związku z jego bezprzedmiotowością. Odnosząc się do zarzutów Skarżącego dotyczących "zastraszania Go przez pracownika PINB" Organ II instancji wskazał na możliwość zawiadomienia stosownych organów ścigania, o ile Skarżący jest w posiadaniu dowodów będących w Jego opinii wiarygodnymi. J. T. w skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu podniósł, iż w decyzji umarzającej postępowanie administracyjne Inspektor powołał się na sfałszowane pomiary odległości (1,5m zamiast 1,4m) oraz przemilczał fakt, że za murem w odległości 3,2 m znajduje się ściana domu z otworami okiennymi. Dla stwierdzenia tego fałszerstwa wystarczy rzut oka na sąsiednią działkę. W ocenie Skarżącego owa decyzja, opierająca się na fałszującym rzeczywistość protokole, stała się podstawą wszystkich późniejszych decyzji. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrolując zaskarżone orzeczenie, w aspekcie jego zgodności z prawem, jak nakazuje art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), uznał, że nie narusza ono przepisów prawa. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. Zgodnie z art. 84 i art. 84a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. z 2006 r. Nr 156, poz.1118) do zadań organów nadzoru budowlanego należy między innymi kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego obejmująca kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami Prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że organy nadzoru budowlanego w przypadku stwierdzenia, że roboty budowlane wykonywane są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę nie mają prawa ingerować i zobowiązane są do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. W rozpoznawanej sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. w wyniku przeprowadzonych oględzin robót budowlanych oraz analizy dokumentów znajdujących się w aktach stwierdził, że prowadzone są one w oparciu o ostateczną decyzję Starosty P. z dnia [...] grudnia 2007 r. o pozwoleniu na budowę, zgodnie z zatwierdzonym tą decyzją projektem budowlanym. Ponadto na podstawie przeprowadzonych pomiarów stwierdzono, że budynek zlokalizowany jest od granicy działki sąsiedniej w odległości odpowiadającej przepisom Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ze względu na powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego. Sąd stwierdza, iż zarzuty J. T. sformułowane w skardze nie są trafne. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, gdy organ nadzoru budowlanego, w następstwie oceny dokumentacji przedłożonej przez inwestora oraz ustaleń faktycznych uzna, że wykonane roboty budowlane nie uchybiają żadnym przepisom budowlanym i warunkom technicznym, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, winien po prostu umorzyć swoje postępowanie (wyrok WSA w Opolu z dnia 22.05.2009 r. sygn. II SA/Op 585/08, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 29.10.2008 r. sygn. II SA/Po 242/08). Należy stwierdzić, że organy nadzoru budowlanego przeprowadzając prawidłowo postępowanie w niniejszej sprawie nie stwierdziły nieprawidłowości i uchybień, które stanowiłyby istotne odstępstwa od projektu budowlanego załączonego do pozwolenia na budowę. W innym razie stanowiłoby to podstawę do wstrzymania robót budowlanych na podstawie art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Postępowanie może być bezprzedmiotowe z przyczyn prawnych - gdy okaże się, że nie ma normy prawnej udzielającej organowi administracji publicznej kompetencji do wydania decyzji administracyjnej, lub z przyczyn faktycznych - gdy okaże się, że nie ma okoliczności faktycznych uzasadniających według hipotezy normy prawnej kompetencję organu administracji publicznej do wydania decyzji administracyjnej (wyrok NSA z 12 lutego 2008 r. II OSK 2042/06). Reasumując powyższe Sąd stwierdza, iż zgodnie z art. 104 § 2 k.p.a. decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części. Jednakże stosownie do brzmienia art. 105 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest wydać decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Sytuacja taka może wystąpić wówczas, gdy w oczywisty sposób organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej, co do istoty. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zaistniała ww. przesłanka. Ustalenie, iż roboty budowlane prowadzone są bez istotnych odstępstw od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, projektu architektoniczno-budowlanego spowodowało, iż organ nadzoru budowlanego w ramach swoich kompetencji nie miał podstaw prawnych do merytorycznego działania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ M. Dybowski /-/ E. Makosz-Frymus KP