II OSK 448/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędziowie sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz sędzia del. NSA Janusz Furmanek (spr.) Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Zakładu Przetwórstwa Mięsnego "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim . z dnia 3 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 818/09 w sprawie ze skargi Zakładu Przetwórstwa Mięsnego "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu oddala skargę kasacyjną. WYROKIEM Z DNIA 3 GRUDNIA 2009 R. SYGN. AKT II SA/GO 818/09, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GORZOWIE WIELKOPOLSKIM ODDALIŁ SKARGĘ ZAKŁADU [...] "[...]" SPÓŁKI Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ W S. NA POSTANOWIENIE LUBUSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO Z DNIA [...] SIERPNIA 2009 R., NR [...] W PRZEDMIOCIE KARY Z TYTUŁU NIELEGALNEGO UŻYTKOWANIA OBIEKTU. POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE WYDANE ZOSTAŁO W OPARCIU O NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: PISMEM Z DNIA 11 KWIETNIA 2009 R. POWIATOWY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO WE WSCHOWIE ZAWIADOMIŁ ZAKŁAD [...] W S. O WSZCZĘCIU Z URZĘDU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO W SPRAWIE BUDOWY - NIEZGODNIE Z PRZEPISAMI BUDOWLANYMI - WEWNĘTRZNEJ INSTALACJI GAZU ORAZ PRZEBUDOWY POMIESZCZENIA MAGAZYNOWEGO NA KOTŁOWNIĘ PAROWO - OLEJOWĄ O MOCY 850 KW W S. PRZY UL. [...] NR [...], NA DZIAŁCE NR [...]. POSTANOWIENIEM NR [...] Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 R., WYDANYM NA PODSTAWIE ART. 50 UST. 1 PKT 4 I ART. 50 UST. 3 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE (DZ.U. Z 2006R. NR 156 POZ. 1118 ZE ZM. - DALEJ USTAWA), PINB NAKAZAŁ INWESTOROWI WSTRZYMAĆ PROWADZENIE W. W. ROBÓT BUDOWLANYCH ORAZ PRZEDŁOŻYĆ, W TERMINIE 30 DNI OD DORĘCZENIA POSTANOWIENIA, OCENĘ TECHNICZNĄ WYKONANYCH ROBÓT BUDOWLANYCH. NATOMIAST POSTANOWIENIEM NR [...] Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 R., WYDANYM NA PODSTAWIE ART. 57 UST. 7 I ART. 59F UST. 1 USTAWY, PO STWIERDZENIU W TRAKCIE KONTROLI TEJŻE BUDOWY PRZYSTĄPIENIA DO UŻYTKOWANIA OBIEKTU Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW ART. 55 USTAWY, PINB WYMIERZYŁ INWESTOROWI KARĘ Z TYTUŁU NIELEGALNEGO UŻYTKOWANIA OBIEKTU W WYSOKOŚCI 50. 000 ZŁ. OD POWYŻSZEGO POSTANOWIENIA INWESTOR WNIÓSŁ ZAŻALENIE PODNOSZĄC, ŻE STWIERDZONE W TRAKCIE KONTROLI UCHYBIENIA ZOSTAŁY WYELIMINOWANE PRZED OTRZYMANIEM POWYŻSZEGO POSTANOWIENIA. ZDANIEM INWESTORA, FAKTYCZNIE KOTŁOWNIA NIE JEST UŻYTKOWANA, A FAKT PRACY GŁÓWNEGO GAZOWEGO KOTŁA PAROWEGO W TRAKCIE KONTROLI, WYNIKAŁ Z AWARII DOTYCHCZASOWYCH KOTŁÓW OLEJOWYCH I OBEJMOWAŁ DZIAŁANIA ZWIĄZANE Z POMIARAMI I PRÓBAMI PRZEDODBIOROWYMI. CELEM TYCHŻE POMIARÓW JEST MIĘDZY INNYMI SPRAWDZENIE DEKLAROWANYCH PRZEZ PRODUCENTA PARAMETRÓW TECHNICZNYCH KOTŁA PRZED FAKTYCZNĄ EKSPLOATACJĄ, KTÓRE BYŁO NIEZBĘDNE W CELU ZAPEWNIENIA MOŻLIWOŚCI PROWADZENIA CAŁODOBOWEGO PROCESU PRODUKCJI. SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE WYMIERZONA KARA JEST NIEWSPÓŁMIERNA, NIESPRAWIEDLIWA I KŁÓCI SIĘ Z GŁOSZONĄ PRZEZ RZĄD POLSKI ZASADĄ PAŃSTWA PRZYJAZNEGO DLA INWESTORÓW I PRZEDSIĘBIORCÓW. POSTANOWIENIEM NR [...] Z DNIA [...] SIERPNIA 2009 R. LUBUSKI WOJEWÓDZKI INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO W GORZOWIE WIELKOPOLSKIM UTRZYMAŁ W MOCY ZASKARŻONE POSTANOWIENIE. W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI WSKAZAŁ NA TREŚĆ PRZEPISU ART. 55 PKT 1 USTAWY, ZGODNIE Z KTÓRYM PRZED PRZYSTĄPIENIEM DO UŻYTKOWANIA OBIEKTU BUDOWLANEGO W POSTACI OBIEKTU PRZEMYSŁOWEGO, ZALICZANEGO WEDŁUG ZAŁĄCZNIKA DO USTAWY DO KATEGORII XVIII OBIEKTÓW, INWESTOR OBOWIĄZANY BYŁ UZYSKAĆ OSTATECZNĄ DECYZJĘ O POZWOLENIU NA UŻYTKOWANIE. W CELU UZYSKANIA POZWOLENIA NA UŻYTKOWANE INWESTOR POWINIEN ZŁOŻYĆ WNIOSEK WRAZ Z ODPOWIEDNIMI DOKUMENTAMI, WYMIENIONYMI W ART. 57 UST. 1-3. ORGAN WSKAZAŁ, ŻE O OBOWIĄZKU UZYSKANIA POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE INWESTOR ZOSTAŁ RÓWNIEŻ POINFORMOWANY W DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ. W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO, FAKT PRZYSTĄPIENIA DO UŻYTKOWANIA BUDYNKU KOTŁOWNI BEZ WYMAGANEGO PRAWEM POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE, NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI. OKOLICZNOŚCI PRZYSTĄPIENIA DO UŻYTKOWANIA KOTŁOWNI POTWIERDZA W SZCZEGÓLNOŚCI PROTOKÓŁ OGLĘDZIN Z DNIA 9 KWIETNIA 2009R. WRAZ Z ZAŁĄCZONYM DO NIEGO MATERIAŁEM FOTOGRAFICZNYM. NADTO SAM SKARŻĄCY NIE KWESTIONUJE OKOLICZNOŚCI PRZYSTĄPIENIA DO UŻYTKOWANIA OBIEKTU, CO WYNIKA Z TREŚCI ZAŻALENIA. ORGAN WSKAZAŁ, IŻ OBOWIĄZEK ORGANU NAŁOŻENIA KARY PRZEWIDZIANEJ W ART. 57 UST. 7 WYNIKA ZE STWIERDZENIA FAKTU NIELEGALNEGO UŻYTKOWANIA OBIEKTU, NIE MA PRZY TYM ZNACZENIA CZY PRZYSTĄPIONO DO UŻYTKOWANIA OBIEKTU PRZED, CZY PO ZAKOŃCZENIU ROBÓT BUDOWLANYCH. POWOŁUJĄC SIĘ NA TREŚĆ WYROKU WSA W WARSZAWIE Z DNIA 8 GRUDNIA 2005R. SYGN. AKT VII SA/WA 787/09, LEX NR 190833, ORGAN PRZYCHYLIŁ SIĘ DO ZAPREZENTOWANEGO W TYM ORZECZENIU STANOWISKA SĄDU, IŻ WSZELKIE PRÓBY I TESTY CZY TEŻ "ROZRUCH TECHNOLOGICZNY" ZWIĄZANE Z FUNKCJONOWANIEM OBIEKTU ZGODNIE Z JEGO PRZEZNACZENIEM, WIĄŻĄ SIĘ Z UŻYTKOWANIEM OBIEKTU. NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE INWESTOR WNIÓSŁ SKARGĘ NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z POCZYNIONYMI USTALENIAMI FAKTYCZNYMI ORAZ ZASTOSOWANYMI PRZEPISAMI PRAWA. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ LUBUSKI WOJEWÓDZKI INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO W GORZOWIE WLKP. WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE I PODTRZYMAŁ SWOJE STANOWISKO W SPRAWIE. W UZASADNIENIU WYROKU ODDALAJĄCEGO SKARGĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GORZOWIE WIELKOPOLSKIM POWOŁAŁ BRZMIENIE ART. 57 UST. 7 USTAWY PRAWO BUDOWLANE. WSKAZAŁ, IŻ JEGO WPROWADZENIE WYNIKA Z LICZNYCH SYTUACJI UŻYTKOWANIA OBIEKTÓW BUDOWLANYCH BEZ ZAWIADOMIENIA O ZAKOŃCZENIU BUDOWY (ART. 54) LUB BEZ POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE (ART. 55). UWZGLĘDNIAJĄC, IŻ PRZEPISY ART. 54 I 55 USTAWY OKREŚLAJĄ WARUNKI, JAKIE POWINNY BYĆ SPEŁNIONE PRZEZ INWESTORA PRZED PRZYSTĄPIENIEM DO UŻYTKOWANIA OBIEKTU BUDOWLANEGO, W SYTUACJI GDY WYMAGANA JEST DECYZJA O POZWOLENIU NA UŻYTKOWANIE (ART. 55) LUB ZAWIADOMIENIE WŁAŚCIWEGO ORGANU O ZAKOŃCZENIU BUDOWY (ART. 54), SĄD ZAUWAŻYŁ, IŻ USTAWODAWCA ZDECYDOWAŁ SIĘ NA DRODZE ADMINISTRACYJNEJ REPRESJONOWAĆ PRAWNIE NIEPOŻĄDANE ZACHOWANIA TYCH INWESTORÓW, KTÓRZY Z POMINIĘCIEM PRZEPISÓW USTAWY PRAWO BUDOWLANE PRZYSTĘPUJĄ DO UŻYTKOWANIA OBIEKTU BUDOWLANEGO, NA KTÓREGO WZNIESIENIE BYŁO WYMAGANE POZWOLENIE NA BUDOWĘ. SĄD ZWRÓCIŁ UWAGĘ NA ZWIĄZANY CHARAKTER ORZECZENIA, O JAKIM MOWA W PRZYTOCZONYM POWYŻEJ PRZEPISIE - W WYPADKU STWIERDZENIA OKOLICZNOŚCI, O JAKICH TAM MOWA, ORGAN ADMINISTRACYJNY MA OBOWIĄZEK WYMIERZENIA KARY W WYSOKOŚCI, KTÓREJ SPOSÓB WYLICZENIA WYNIKA Z ART. 59F UST. 1, A ZATEM DZIAŁANIE ORGANU NIE OPIERA SIĘ NA JEGO SWOBODNYM UZNANIU, LECZ WYNIKA Z WYRAŹNEGO NAKAZU PRZEPISU USTAWY. ZE ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO WYNIKA, ŻE W DNIU [...] STYCZNIA 2003 R. STAROSTA WSCHOWSKI WYDAŁ DECYZJĘ NR [...] O POZWOLENIU NA BUDOWĘ WEWNĘTRZNEJ INSTALACJI GAZU ORAZ PRZEBUDOWĘ POMIESZCZENIA MAGAZYNOWEGO NA KOTŁOWNIĘ PAROWĄ GAZOWO-OLEJOWĄ O MOCY 850KW, NA DZIAŁCE NR [...] W S.. JEDNAK PODCZAS OGLĘDZIN WEWNĘTRZNEJ INSTALACJI GAZOWEJ ORAZ PRZEBUDOWY POMIESZCZENIA MAGAZYNOWEGO NA KOTŁOWNIĘ, PRZEPROWADZONYCH W DNIU 9 KWIETNIA 2009 R. STWIERDZONO, ŻE NIE ZOSTAŁY WYKONANE WSZYSTKIE ROBOTY OBJĘTE POZWOLENIEM NA BUDOWĘ ORAZ, ŻE KOTŁOWNIA JEST UŻYTKOWANA. OBECNY PRZY OGLĘDZINACH PRZEDSTAWICIEL INWESTORA, NIE WNIÓSŁ UWAG DO PROTOKOŁU OGLĘDZIN. OKOLICZNOŚĆ UŻYTKOWANIA OBIEKTU KOTŁOWNI, PRZY JEDNOCZESNYM NIEWYKONANIU WSZYSTKICH ROBÓT BUDOWLANYCH, BYŁA RÓWNIEŻ PODSTAWĄ WYDANIA WSKAZANEGO NA WSTĘPIE POSTANOWIENIA Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 R. NR [...] O WSTRZYMANIU PROWADZENIA ROBÓT BUDOWLANYCH. ZDANIEM SĄDU ORGANY OBYDWU INSTANCJI PRAWIDŁOWO OCENIŁY ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY I DOKONAŁY WŁAŚCIWEJ INTERPRETACJI OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW PRAWA. SŁUSZNIE PRZEDMIOTOWY OBIEKT ZOSTAŁ ZAKWALIFIKOWANY JAKO OBIEKT BUDOWLANY KATEGORII XVIII - WEDŁUG ZAŁĄCZNIKA DO USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE. STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 55 PKT 1 PRZYSTĄPIENIE DO UŻYTKOWANIA TEJ KATEGORII OBIEKTU BUDOWLANEGO WYMAGA UZYSKANIA OSTATECZNEJ DECYZJI O POZWOLENIU NA UŻYTKOWANIE. INWESTOR NIE UZYSKAŁ OSTATECZNEJ DECYZJI O POZWOLENIU NA UŻYTKOWANIE, NADTO NIE ZŁOŻYŁ WNIOSKU, O KTÓRYM MOWA W ART. 57 UST. 1, A ZATEM NIE ZAINICJOWAŁ POSTĘPOWANIA O WYDANIE DECYZJI O POZWOLENIU NA UŻYTKOWANIE OBIEKTU BUDOWLANEGO. OCENA OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH SPRAWY DOKONANA PRZEZ ORGANY ADMINISTRACYJNE MA OPARCIE W ZGROMADZONYM MATERIALE DOWODOWYM. WYNIKA Z NIEGO, ŻE OBIEKT BUDOWLANY, CZYLI KOTŁOWNIA WRAZ INSTALACJĄ PAROWĄ GAZOWO - OLEJOWĄ W DNIU OGLĘDZIN CZYLI W DNIU 9 KWIETNIA 2009 R., BYŁA W TRAKCIE EKSPLOATACJI. Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE TAKI STAN MIAŁ MIEJSCE RÓWNIEŻ W OKRESIE ZNACZNIE POPRZEDZAJĄCYM DATĘ PRZEPROWADZONYCH OGLĘDZIN OBIEKTU KOTŁOWNI. POWYŻSZĄ OKOLICZNOŚĆ, TO JEST FAKT UŻYTKOWANIA KOTŁOWNI ORAZ WEWNĘTRZNEJ INSTALACJI GRZEWCZEJ POTWIERDZIŁ RÓWNIEŻ W ZAŻALENIU OD POSTANOWIENIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, SAM SKARŻĄCY. Z TREŚCI ZAŻALENIA WYNIKA, ŻE OBIEKT BYŁ UŻYTKOWANY, JEDNAK FAKT PRACY GŁÓWNEGO KOTŁA PAROWEGO WYNIKAŁ Z AWARII DOTYCHCZASOWYCH KOTŁÓW OLEJOWYCH I OBEJMOWAŁ ZAKRES PRÓB I POMIARÓW PRZEDODBIOROWYCH. JEDNAK OKOLICZNOŚCI NA KTÓRE POWOŁAŁA SIĘ W TREŚCI ZAŻALENIA SKARŻĄCA SPÓŁKA NIE MOGŁY ZOSTAĆ UWZGLĘDNIONE WOBEC KATEGORYCZNEGO I JEDNOZNACZNEGO BRZMIENIA PRZEPISU ART. 57 UST. 7. URUCHOMIENIE GŁÓWNEGO GAZOWEGO KOTŁA PAROWEGO W RAMACH DZIAŁAŃ OBEJMUJĄCYCH PRÓBY I POMIARY PRZEDODBIOROWE, NALEŻY ZAKWALIFIKOWAĆ JAKO PRZYSTĄPIENIE DO UŻYTKOWANIA OBIEKTU BUDOWLANEGO. NADTO ARGUMENTACJĘ SKARŻĄCEJ W TYM ZAKRESIE, NALEŻY PODDAĆ OCENIE POD KĄTEM TREŚCI WSKAZANEGO POWYŻEJ PISMA H. W. I J. S. Z DNIA [...] STYCZNIA 2009 R., Z KTÓREGO WYNIKA, ŻE URZĄDZENIA W KOTŁOWNI DZIAŁAŁY JUŻ W OKRESIE WCZEŚNIEJSZYM, CO WSKAZYWAŁOBY NA TO, ŻE DZIAŁANIE INSTALACJI GRZEWCZEJ NIE BYŁO ZWIĄZANE JEDYNIE Z PRZEPROWADZENIEM PRÓB PRZEDODBIOROWYCH. NIE BUDZĄCĄ JEDNAK W SPRAWIE ŻADNYCH WĄTPLIWOŚCI JEST OKOLICZNOŚĆ, IŻ W DNIU 9 KWIETNIA 2009 R. KOTŁOWNIA BYŁA UŻYTKOWANA. PONADTO SĄD WSKAZAŁ, ŻE WYSOKOŚĆ WYMIERZONEJ STRONIE SKARŻĄCEJ KARY Z TYTUŁU NIELEGALNEGO UŻYTKOWANIA OBIEKTU BUDOWLANEGO, ZOSTAŁA WYLICZONA STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 59 F USTAWY. UWZGLĘDNIA ONA XVIII KATEGORIĘ OBIEKTU ORAZ WSPÓŁCZYNNIK WIELKOŚCI OBIEKTU (1,0 - DLA OBIEKTÓW O KUBATURZE RÓWNEJ I MNIEJSZEJ NIŻ 2.500 M³). OD POWYŻSZEGO WYROKU INWESTOR WNIÓSŁ SKARGĘ KASACYJNĄ ZARZUCAJĄC NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ I W KONSEKWENCJI NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE ART. 57 UST. 7 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. - PRAWO BUDOWLANE POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE PRZEPIS TEN NIE ODNOSI SIĘ DO SYTUACJI, W KTÓREJ ZNALAZŁ SIĘ SKARŻĄCY. WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU W GORZOWIE WIELKOPOLSKIM. ZDANIEM SKARŻĄCEGO, WSA W SPOSÓB BŁĘDNY DOKONAŁ USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, CO SKARŻĄCY PODNOSIŁ ZARÓWNO NA ETAPIE POSTĘPOWANIA PRZED PINB WE WSCHOWIE I WINB W GORZOWIE WLKP., JAK RÓWNIEŻ PRZED WSA W GORZOWIE WLKP. PODNIESIONO, IŻ GŁÓWNYM POWODEM, DLA KTÓREGO SKARŻĄCY ZDECYDOWAŁ SIĘ SKORZYSTAĆ Z KOTŁOWNI BYŁA KONIECZNOŚĆ PODJĘCIA PRZEZ NIEGO DZIAŁAŃ BĘDĄCYCH WYNIKIEM SYTUACJI KRYZYSOWEJ DLA SPÓŁKI, KTÓRA MOGŁA ZAWAŻYĆ NA PROCESACH PRODUKCJI, A TYM SAMYM MOGŁA SPOWODOWAĆ ZACHWIANIE JEJ POZYCJI NA RYNKU. SKARŻĄCY BYŁ ZMUSZONY SKORZYSTAĆ Z PRACY GŁÓWNEGO GAZOWEGO KOTŁA PAROWEGO ZNAJDUJĄCEGO SIĘ W PRZEDMIOTOWEJ KOTŁOWNI, ALBOWIEM DOTYCHCZASOWE KOTŁY OLEJOWE GROZIŁY AWARIAMI UNIEMOŻLIWIAJĄCYMI ICH FUNKCJONOWANIE, A TYM SAMYM UNIEMOŻLIWIAŁY PRAWIDŁOWE DZIAŁANIE ZAKŁADU. SKARŻĄCY POTWIERDZA, IŻ W TYM CZASIE PODEJMOWANE BYŁY RÓWNIEŻ DZIAŁANIA ZWIĄZANE Z POMIARAMI, KTÓRYCH CELEM BYŁO M.IN. SPRAWDZENIE DEKLAROWANYCH PRZEZ PRODUCENTA PARAMETRÓW TECHNICZNYCH KOTŁA PRZED FAKTYCZNĄ EKSPLOATACJĄ ORAZ Z PRÓBAMI PRZEDODBIOROWYMI, ALE DZIAŁANIA TE MIAŁY CHARAKTER DRUGOPLANOWY, ALBOWIEM CELEM KORZYSTANIA PRZEZ SKARŻĄCEGO Z KOTŁOWNI BYŁA WYŁĄCZNIE KONIECZNOŚĆ UTRZYMANIA PRODUKCJI. I DOPIERO PRZEPROWADZENIE POMIARÓW ORAZ PRÓB MIAŁO DAĆ W NASTĘPNEJ FAZIE GWARANCJĘ PRAWIDŁOWEGO ROZRUCHU TECHNOLOGICZNEGO KOTŁOWNI, A TYM SAMYM ZAPEWNIĆ MOŻLIWOŚĆ PROWADZENIA CAŁODOBOWEGO PROCESU PRODUKCJI. W TAKIEJ SYTUACJI NALEŻY STWIERDZIĆ, IŻ SKARŻĄCY KORZYSTAŁ WYŁĄCZNIE ZASTĘPCZO Z PRZEDMIOTOWEJ KOTŁOWNI Z UWAGI NA DOTYCHCZASOWĄ WADLIWOŚĆ POZOSTAŁYCH KOTŁÓW PAROWYCH I SWOIM POSTĘPOWANIEM NIE ZAMIERZAŁ WPROWADZAĆ WŁAŚCIWYCH ORGANÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ W BŁĄD CO DO FAKTU UŻYTKOWANIA PRZEDMIOTOWEGO POMIESZCZENIA, ZWŁASZCZA, ŻE WCZEŚNIEJ ZGODNIE Z PRZEPISAMI PRAWA WYSTĄPIŁ DO STAROSTY WSCHOWSKIEGO O WYDANIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ WEWNĘTRZNEJ INSTALACJI GAZU ORAZ PRZEBUDOWĘ POMIESZCZENIA MAGAZYNOWEGO NA KOTŁOWNIĘ PAROWĄ GAZOWO – OLEJOWĄ. POTWIERDZA TO DECYZJA W/W ORGANU Z DNIA [...] STYCZNIA 2003 R., NR [...]. SKARŻĄCY PODKREŚLIŁ, IŻ SWOIM POSTĘPOWANIEM USIŁOWAŁ WYŁĄCZNIE RATOWAĆ FIRMĘ PRZED STRATAMI FINANSOWYMI, CO MOGŁOBY SPOWODOWAĆ JEJ ZASTÓJ NA RYNKU. DRUGIM CZYNNIKIEM, KTÓRY SPOWODOWAŁ, ŻE SKARŻĄCY NIE WYSTĄPIŁ O WYDANIE POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE PRZEDMIOTOWEJ KOTŁOWNI JEST FAKT, ŻE W POMIESZCZENIU NIE ZOSTAŁY WYKONANE WSZYSTKIE ROBOTY OBJĘTE POZWOLENIEM NA BUDOWĘ WYDANYM PRZEZ STAROSTĘ WSCHOWSKIEGO Z DNIA [...] STYCZNIA 2003 ROKU, NR [...]. POWYŻSZY FAKT POTWIERDZA POSTANOWIENIE POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO WE WSCHOWIE Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 ROKU, NR [...], KTÓRYM SKARŻĄCY ZOSTAŁ M.IN. ZOBOWIĄZANY DO WSTRZYMANIA ROBÓT BUDOWLANYCH. SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE WIEDZIAŁ, JAK MA POSTĄPIĆ W PRZYPADKU ZAKOŃCZENIA PLANOWANYCH ROBÓT BUDOWLANYCH, ALE Z UWAGI NA TO, ŻE NIE ZOSTAŁY ONE W PEŁNI WYKONANE ORAZ, ŻE POWSTAŁA SYTUACJA ZAGRAŻAJĄCA PRODUKCJI WYROBÓW MIĘSNYCH (AWARIE KOTŁÓW) NIE DOKONAŁ TAKIEJ CZYNNOŚCI UZNAJĄC, ŻE KORZYSTANIE Z KOTŁOWNI MA CHARAKTER TYMCZASOWY, NIE POLEGA NA TRWAŁYM UŻYTKOWANIU I W ZWIĄZKU Z TYM DO MOMENTU ZAKOŃCZENIA WSZELKICH ROBÓT NIE WYMAGA POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE. SKARŻĄCY NIE ZAKWESTIONOWAŁ RÓWNIEŻ FAKTU, ŻE W CZASIE KONTROLI, KTÓRE ODBYŁY SIĘ W DNIACH 19 MARCA 2009 ROKU I 9 KWIETNIA 2009 ROKU UŻYTKOWAŁ BUDYNEK PRZEDMIOTOWEJ KOTŁOWNI PRZED UZYSKANIEM WYMAGANEGO PRAWEM POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE I Z TEGO CHOCIAŻBY WZGLĘDU NIE WIDZIAŁ POTRZEBY WNIESIENIA UWAG DO PROTOKOŁU OGLĘDZIN. SKARŻĄCY ZAUWAŻYŁ, ŻE ISTOTA PRZEDMIOTOWEJ KOTŁOWNI OPIERA SIĘ WYŁĄCZNIE NA KONIECZNOŚCI PRAWIDŁOWEGO FUNKCJONOWANIA SPÓŁKI. W POMIESZCZENIU TYM PRACOWNICY PRZEBYWAJĄ SPORADYCZNIE I WYŁĄCZNIE NA POTRZEBY WYKONYWANIA PRZEZ NICH OBOWIĄZKÓW SŁUŻBOWYCH. KOTŁOWNIA NIE ZAGRAŻA PONADTO OSOBOM PRZEBYWAJĄCYM NA TERENIE ZAKŁADU. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: STOSOWNIE DO ART. 183 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ.U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.; DALEJ POWOŁYWANA JAKO P.P.S.A.) NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ. Z URZĘDU SĄD BIERZE POD UWAGĘ TYLKO NIEWAŻNOŚĆ POSTĘPOWANIA. W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE NIE ZACHODZI ŻADNA Z PRZESŁANEK NIEWAŻNOŚCI POSTĘPOWANIA, WYMIENIONYCH W ART. 183 § 2 P.P.S.A. SPRAWA TA MOGŁA BYĆ ZATEM ROZPOZNANA PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY TYLKO W GRANICACH ZAKREŚLONYCH W SKARDZE KASACYJNEJ. Strona skarżąca poddała w kasacji w wątpliwość prawidłowość wykładni art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego dokonanej przez orzekające w sprawie organy nadzoru budowlanego i zaaprobowanej przez Sąd I instancji. W szczególności zarzuciła błędne ustalenie stanu faktycznego przez Sąd w niniejszej sprawie, co – jak podkreśliła - podnosiła już na wcześniejszych etapach postępowania. Przepis art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, na którym oparte zostało zaskarżone postanowienie przewiduje, że w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59 f ust. 1 Prawa budowlanego, z tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. W świetle art. 59 g ust. 1 Prawa budowlanego karę, o której mowa w art. 59 f ust. 1 właściwy organ wymierza w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa. W rozpatrywanej sprawie obiekt budowlany skarżącego został zakwalifikowany jako obiekt kategorii XVIII - według załącznika do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Stosownie do treści art. 55 pkt 1 przystąpienie do użytkowania tej kategorii obiektu budowlanego wymaga uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Nie budzi wątpliwości okoliczność, że postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 ze zm. - dalej ustawa), PINB nakazał inwestorowi wstrzymać prowadzenie w. w. robót budowlanych oraz przedłożyć, w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia, ocenę techniczną wykonanych robót budowlanych przy budowie wewnętrznej instalacji gazu oraz przebudowie pomieszczenia magazynowego na kotłownię parową gazowo – olejową o mocy 850 kW, niezgodnie z przepisami budowlanymi. JAKO NIEZBĘDNE ZABEZPIECZENIE ZAKAZANO RÓWNIEŻ UŻYTKOWANIA BĘDĄCEGO W REZERWIE KOTŁA OLEJOWEGO CERTUS JUNIOR 600. PONADTO NAKAZANO INWESTOROWI PRZEDŁOŻYĆ NIEZBĘDNĄ OCENĘ TECHNICZNĄ WYKONANYCH ROBÓT. WSKAZAĆ RÓWNIEŻ NALEŻY, ŻE JUŻ DECYZJĄ UDZIELAJĄCĄ SKARŻĄCEMU POZWOLENIA NA BUDOWĘ Z DNIA [...] STYCZNIA 2003 R. NR [...] ZOSTAŁ PRZEZ STAROSTĘ WSCHOWSKIEGO NAŁOŻONY NA INWESTORÓW OBOWIĄZEK UZYSKANIA POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE OBIEKTU, KTÓREGO DOTYCZYŁA TA DECYZJA. RÓWNIEŻ BEZSPORNA JEST OKOLICZNOŚĆ, ŻE INWESTOR PRZED PRZYSTĄPIENIEM DO UŻYTKOWANIA WYBUDOWANEGO OBIEKTU BUDOWLANEGO NIE UZYSKAŁ POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE TEGO OBIEKTU, CO WIĘCEJ – NIE ZAINICJOWAŁ POSTĘPOWANIA O WYDANIE DECYZJI W TYM PRZEDMIOCIE POPRZEZ ZŁOŻENIE STOSOWNEGO WNIOSKU. PODKREŚLIĆ ZATEM TRZEBA, ŻE W ODNIESIENIU DO SPORNEGO OBIEKTU OBOWIĄZYWAŁA I OBOWIĄZUJE NADAL OSTATECZNA DECYZJA NAKŁADAJĄCA OBOWIĄZEK UZYSKANIA POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE. OBOWIĄZEK TEN NIE ZOSTAŁ UCHYLONY. DOPIERO POZBAWIENIE SKUTECZNOŚCI I MOCY PRAWNEJ WSPOMNIANEJ DECYZJI NAKŁADAJĄCEJ TEN OBOWIĄZEK MOGŁOBY STANOWIĆ PODSTAWĘ ROZWAŻENIA MOŻLIWOŚCI ODSTĄPIENIA OD WYMIERZENIA KARY PRZEWIDZIANEJ ZA PRZYSTĄPIENIE DO UŻYTKOWANIA OBIEKTU BUDOWLANEGO BEZ WYMAGANEGO DO TEGO POZWOLENIA. W TEJ SYTUACJI NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE WYMIERZENIE INWESTOROM KARY Z TYTUŁU NIELEGALNEGO UŻYTKOWANIA OBIEKTU BUDOWLANEGO NIE NARUSZA PRZEPISU ART. 57 UST. 7 USTAWY PRAWO BUDOWLANE, KTÓRY PRZEWIDUJE JEJ WYMIERZENIE WŁAŚNIE Z TYTUŁU NIELEGALNEGO UŻYTKOWANIA OBIEKTU BUDOWLANEGO. TYM SAMYM RÓWNIEŻ ZASKARŻONY WYROK, APROBUJĄCY TAKIE STANOWISKO ORGANÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ NIE NARUSZA WSKAZANEGO POWYŻEJ PRZEPISU PRAWA MATERIALNEGO. NIE MOŻNA ZA TRAFNE UZNAĆ ARGUMENTÓW PODNIESIONYCH W SKARDZE KASACYJNEJ, IŻ SKARŻĄCY NIE ZAMIERZAŁ URUCHAMIAJĄC REZERWOWY KOCIOŁ WPROWADZIĆ W BŁĄD ORGANÓW PROWADZĄCYCH POSTĘPOWANIE BUDOWLANE. TRUDNO RÓWNIEŻ UZNAĆ ZA RACJONALNY ARGUMENT, ŻE NIE WYSTĄPIŁ ON O POZWOLENIE NA UŻYTKOWANIE, GDYŻ W POMIESZCZENIU NIE ZOSTAŁY WYKONANE WSZYSTKIE ROBOTY OBJĘTE POZWOLENIEM NA BUDOWĘ DNIA [...] STYCZNIA 2003 R. NR [...]. Z UWAGI BOWIEM WŁAŚNIE NA TEN FAKT SKARŻĄCY ZOBOWIĄZANY ZOSTAŁ DO WSTRZYMANIA ROBÓT BUDOWLANYCH POSTANOWIENIEM Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 R. NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI, ŻE SKARŻĄCY SKORZYSTAŁ Z KOTŁA PAROWEGO MIMO OKREŚLONEGO POSTANOWIENIEM ZAKAZU. NIE ZASŁUGUJE W TYM STANIE RZECZY NA UWZGLĘDNIENIE RÓWNIEŻ ARGUMENT, ŻE SKARŻĄCY KORZYSTAŁ WYŁĄCZNIE ZASTĘPCZO Z KOTŁOWNI Z UWAGI NA DOTYCHCZASOWĄ WADLIWOŚĆ POZOSTAŁYCH KOTŁÓW PAROWYCH. Skarżący nie kwestionuje przy tym samego faktu użytkowania urządzenia w dacie przeprowadzonej kontroli. Uzasadniając podnoszone zarzuty skarżący sam przyznaje, iż miał świadomość ciążącego na nim obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Powyższe pozwala stwierdzić, iż działał z premedytacją będąc świadomym konsekwencji złamania nałożonego zakazu. Wobec przedstawienia sprawy w taki sposób, tym bardziej nie zasługuje na uwzględnienie zarzut niewłaściwej oceny stanu faktycznego przez Sąd. Skoro skarżący zdawał sobie sprawę konsekwencji podejmowanych działań, to powinien był liczyć się ż faktem, iż zostanie na niego nałożona sankcja z tego tytułu. W świetle art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, nie mają zatem znaczenia motywy, jakimi kierował się skarżący uruchamiając urządzenie. Nie ma również znaczenia podniesiony w skardze kasacyjnej argument dotyczący ryzyka poniesienia przez inwestora znacznych strat finansowych. Nie zmienia stanu rzeczy również fakt, iż jak twierdzi skarżący, użytkowanie miało charakter jedynie tymczasowy. W tym miejscu należy wskazać, że wprawdzie w ustawie Prawo budowlane ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć przez "użytkowanie obiektu budowlanego", to jednak w świetle art. 5 ust. 2, art. 71 czy art. 71a tej ustawy przyjąć należy, że rozumienie tego pojęcia jest zbliżone do pojęcia "korzystania z rzeczy". Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej użytkowanie obiektu budowlanego, o jakim mowa w art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego nie musi mieć także charakteru trwałego i pełnego. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie (por. wyroki NSA z dnia 18 listopada 2010r. sygn. akt II OSK 1715/09, z dnia 10 czerwca 2010r. sygn. akt II OSK 983/09, z dnia 27 lutego 2007r. sygn. akt II OSK 383/06). W wyroku z dnia 27 lutego 2007 sygn. akt II OSK 383/06, analizując pojęcie użytkowania w rozumieniu przepisu art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie odwołał się do pojęcia "użytkowania" w znaczeniu języka powszechnego, wskazał, że jest to korzystanie z rzeczy, niezależnie od zakresu i długotrwałości. Podał, że jak wskazuje "Słownik języka polskiego" (tom III, red. M. Szymczak, s. 644) użytkować, to "używać czegoś, korzystać z czegoś..." i stwierdził, że nie ma żadnych powodów, aby to ustalenie języka powszechnego doznawało jakichś ograniczeń czy modyfikacji na gruncie semantyki języka prawnego w odniesieniu do użytkowania o jakie idzie w tym przepisie (wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1914/09, opubl. w CBOiS). Powyższe pozwala dojść do wniosku, iż uruchomienie przez inwestora urządzenia nie stanowiło jedynie próby sprawdzenia jego gotowości do pracy, ale stanowiło podjęcie przez skarżącego procesu produkcji. Reasumując zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące błędnej wykładni przepisów art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane należało uznać za chybione. Nie ma również znaczenia fakt, że kocioł rezerwowy był użytkowany krótkotrwale. Jak bowiem wynika z prawidłowych i mających uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym ustaleń organów, podzielonych przez Sąd I instancji skarżący jako inwestor do tego użytkowania przystąpił bezprawnie, co ustalono już w trakcie jego oględzin dokonanych w dniu 9 kwietnia 2009 r. W tym stanie rzeczy brak jest jakichkolwiek racjonalnych argumentów pozwalających na podzielenie stanowiska zaprezentowanego w skardze kasacyjnej. Jako nieposiadająca uzasadnionych podstaw, podlega ona zatem oddaleniu na mocy art. 184 p.p.s.a.