IV SA/Wa 1812/09

WyrokWSA w Warszawie2009-12-08

Skład orzekający: Marian Wolanin, Danuta Dopierała, Agnieszka Góra-Błaszczykowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, której projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko został uzupełniony, ale nie został ponownie przedstawiony do uzgodnienia i zaopiniowania właściwym organom, jest nieważna z powodu istotnego naruszenia procedury jej sporządzania?
Ratio decidendi
Zaskarżona uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest nieważna, ponieważ naruszono istotnie tryb jej sporządzania. Po uzupełnieniu prognozy oddziaływania na środowisko, projekt planu wraz z tą prognozą nie został ponownie przedstawiony do uzgodnienia i zaopiniowania właściwym organom, co stanowi istotne naruszenie procedury planistycznej.
Stan faktyczny
Wojewoda zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w B. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarzucając naruszenie procedury planistycznej polegające na braku ponownego przedstawienia projektu uchwały z poprawioną prognozą oddziaływania na środowisko organom do uzgodnienia i zaopiniowania. Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi, argumentując, że przepisy nie wymagały ponownego opiniowania prognozy, a późniejsze zmiany w prawie wprowadziły taki obowiązek. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części nieobejmującej wskazanych działek gruntu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części nieobejmującej: - działki gruntu nr ewidencyjny [...] położonej w B. stanowiącej własność H. S. - działki gruntu nr ewidencyjny [...] położonej w B. stanowiącej własność R. K., - działek gruntu o numerach ewidencyjnych [...] i [...] położonych w B. stanowiących współwłasność M. Z. i J. Z., - działki gruntu o numerze ewidencyjnym [...] z obrębu [...] położonej w B. stanowiącej własność D. L. W dniu [...] stycznia 2006 r. Rada Miejska w B. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta B. dla terenu ograniczonego ul. [...], ul. [...], południową granicą miasta, ul. [...], ul. [...], zachodnią granicą miasta i ul. [...]. Wojewoda [...] pismem z dnia 1 października 2009 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w uchwałę Rady Miejskiej w B. zarzucając jej naruszenie art. 17 pkt 4 i 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez naruszenie procedury planistycznej polegające na braku ponownego przedstawienia projektu uchwały dotyczącego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z poprawioną prognozą oddziaływania na środowisko organom do uzgodnienia i zaopiniowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że procedura planistyczna poprzedzająca zaskarżoną uchwałę toczyła się według przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt planu z prognozą oddziaływania na środowisko został wysłany do zaopiniowania i uzgodnienia z podmiotami wyszczególnionymi w art. 17 pkt 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - przy piśmie z dnia 7 lutego 2005 r. Podmioty te uzgodniły i zaopiniowały projekt wprowadzając uwagi. Wojewoda [...] pismem z dnia 5 lipca 2005 r. poinformował Radę Miejską w B., iż prognoza oddziaływania na środowisko nie spełnia wymagań stawianych tego rodzaju dokumentom, a także nie wypełnia zaleceń Wojewódzkiej Komisji ds. Ocen Oddziaływania na Środowisko, sformułowanych na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2005 r. Dlatego też prognoza ta została uzupełniona i wraz z projektem planu ponownie wyłożona do publicznego wglądu w dniu 31 sierpnia 2005 r. W aktach administracyjnych brak jest dokumentów, które potwierdzałyby, że prognoza oddziaływania na środowisko została ponownie przedstawiona do uzgodnienia i zaopiniowania właściwym organom i instytucjom. Wskazano, iż prognoza oddziaływania na środowisko zawiera informacje o przewidywanych przyrodniczych skutkach gospodarowania przestrzenią zgodnie z przyszłym planem i mimo że nie ma ona wiążącej mocy, może istotnie wpływać na kształt planu, ponieważ organy Sygn. akt IV SA/Wa 1812/09 gminy przystępując do opracowania planu winny zawarte w niej uwarunkowania uwzględniać. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w B. wniosła o jej oddalenie podnosząc, iż prognoza oddziaływania na środowisko została wykonana w trybie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska i rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków jakim powinna odpowiadać prognoza oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska prognoza nie określa uwarunkowań, lecz powinna określać, analizować, oceniać istniejący stan środowiska, potencjalne zmiany tego środowiska oraz wskazywać rozwiązania mające na celu zapobieganie negatywnym oddziaływaniom na nie, wynikające z realizacji ustaleń planu. Wskazano również, że w toku zatwierdzania planu i wykonywania prognozy żaden obowiązujący wówczas przepis prawa nie przewidywał obowiązku uwzględniania w planie miejscowym ustaleń prognozy, jeśli nie wskazywała ona na konkretne propozycje rozwiązań, inne niż zawarte w projekcie planu, dotyczące ochrony środowiska, a dopiero art. 55 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227, ze zm.) wprowadził takie uregulowania. Projekt planu został przy piśmie z dnia 7 lutego 2005 r. wysłany do wskazanych organów w celu uzgodnienia i zaopiniowania, a w dniu 18 lutego 2005 r. został przesłany aneks z częściowo poprawioną prognozą. Organy te zaniechały wnoszenia uwag do tak złożonej im prognozy. Ocena prognozy dokonana przez Wojewódzką Komisję ds. Ocen Oddziaływania na Środowisko wydana została poza procedurą planowania przestrzennego, dlatego też nie zaistniała konieczność powtórnego opiniowania prognozy przez organy ustawowo uprawnione do tego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona uchwała podjęta została z istotnym naruszeniem trybu jej sporządzania w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717, ze zm.). Sygn. akt IV SA/Wa 1812/09 Zaskarżona uchwała była już bowiem przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonej w prawomocnym wyroku z dnia 11 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1156/07, w którym stwierdzono m.in., że: "W pkt 4 art. 17 cyt. ustawy [ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym] wprowadzony został obowiązek sporządzenia prognozy oddziaływania na środowisko którą dołącza się do projektu planu. Prognoza ta zawiera informacje o przewidywanych przyrodniczych skutkach gospodarowania przestrzenią zgodnie z przyszłym planem i mimo że nie ma ona wiążącej mocy może istotnie wpływać na kształt planu, ponieważ organy gminy przystępując do opracowania planu winny zawarte w niej uwarunkowania uwzględniać. Niespornym jest, że na wniosek Wojewody, dołączona do projektu planu prognoza oddziaływania na środowisko została poprawiona. W aktach sprawy brak jest jednakże dokumentów, które potwierdzałyby, iż została ona ponownie przedstawiona wraz z projektem planu organom uzgadniającym i opiniującym plany. Zważywszy na treść i charakter ww. prognozy a także to, że może ona w istotny sposób wpływać na ustalenia zawarte w projekcie planu - przyjąć należy, iż winna być ona łącznie z projektem ponownie przedstawiona organom do uzgodnienia i zaopiniowania. Odstąpienie od tego wymogu należałoby potraktować jako istotne naruszenie trybu sporządzania planu miejscowego, co winno skutkować zastosowaniem sankcji przewidzianej w art. 28 cyt. ustawy." Cytowany wyrok wydany został w sprawie zainicjowanej skargą złożoną na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) przez jedną z właścicielek nieruchomości objętej zaskarżoną uchwałą. Nie zmienia to jednak faktu, iż po stwierdzeniu dopuszczalności rozpatrzenia takiej skargi przez sąd administracyjny w trybie powołanego art. 101 ust. 1, przedmiotem oceny sądu jest cała uchwała, także w zakresie dochowania wszystkich warunków proceduralnych jej opracowania i podjęcia. Mając zatem na uwadze, iż według art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby, ocena prawna Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażona w powołanym wyroku z dnia 11 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1156/07, musi być uwzględniona również w niniejszej sprawie ze Sygn. akt IV SA/Wa 1812/09 skargi Wojewody [...], skoro przedmiotem oceny Sądu jest ta sama uchwała, która została już oceniona powołanym wyrokiem z dnia 11 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1156/07. Odrębność podstaw prawnych określających dopuszczalność zaskarżenia uchwały w sprawie planu miejscowego do sądu administracyjnego przez indywidualnych właścicieli nieruchomości oraz przez wojewodę nie jest bowiem wystarczająca do pominięcia oceny prawnej sądu administracyjnego sformułowanej w prawomocnym orzeczeniu wydanym ze skargi któregokolwiek z tych podmiotów, przy rozpatrywaniu kolejnych skarg na tę samą uchwałę. W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości - co przyznano także w odpowiedzi na skargę - iż po zgłoszeniu przez Wojewodę [...] uwag do prognozy oddziaływania na środowisko i po ich uwzględnieniu, prognoza ta nie została wraz z projektem planu miejscowego przedstawiona do ponownego uzgodnienia i zaopiniowania z właściwymi organami. Skoro zaś prognoza ta mogła w istotny sposób wpływać na ustalenia zawarte w projekcie planu - jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1156/07 - to zaniechanie przedstawienia jej przez gminę wraz z projektem planu miejscowego do ponownego uzgodnienia i zaopiniowania z właściwymi organami narusza w istotny sposób art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określający tryb opracowywania uchwały w sprawie planu miejscowego, co w konsekwencji oznacza konieczność stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały ze względu na jej wadliwość określoną w art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Należy przy tym podkreślić, iż Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wyżej wyroku nie związał konieczności zastosowania wobec zaskarżonej uchwały sankcji z art. 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z okolicznością wpłynięcia uzupełnionej prognozy oddziaływania na środowisko na ustalenia planu miejscowego, lecz z samą potencjalnością istotności tego wpływu na ustalenia planu miejscowego, i dlatego poprawiona prognoza wraz z projektem planu miejscowego powinna była być poddana ponownym uzgodnieniom i opiniowaniu, aby to organy uzgadniające i opiniujące dokonały oceny, czy w zakresie należącym do właściwości ich działania, uzupełniona prognoza rzeczywiście wpłynęła na treść ustaleń projektowanego planu miejscowego. Sygn. akt IV SA/Wa 1812/09 Uwzględniając okoliczność, iż zaskarżona uchwała została wyeliminowana z obrotu prawnego w części dotyczącej działek gruntu wymienionych w sentencji niniejszego orzeczenia, wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 59/08, z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 61/09, z dnia 23 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1265/09 i z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1562/09, należało stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały w części nieobjętej powołanymi orzeczeniami Sądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 147 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło